Anonimiteit op internet is een recht (column)

Volledig mee eens, deze column. Alleen bereik je weinig met dat recht. Als ik op nrc.nl of Elsevier reageer onder mijn nickname, wordt mijn reactie weggecensureerd ("tegen de huisregels"). Je wordt zowat gedwongen om een geloofwaardig tweede leven als Jan Klaassen op te bouwen voordat je als anoniempje ook serieus genomen wordt. Bij Elsevier, NRC.nl en alle sites die Facebook Comments gebruiken (vaak enkel omdat ze willen bezuinigen op moderatie, en helaas gebeurt dat steeds meer) hoef je inderdaad geen diepgravende discussies te verwachten over gezondheid of seksuele geaardheden. Elke Facebook Comments-discussie is bij voorbaat een humorloos juichverhaal, net zoals GeenStijl en de Telegraaf het 'recht' toepassen om alle reacties die henzelf in kritiek trekken weg te jorissen. Kortom, als internetter heb je nergens recht op. Het is een eer als je reactie geplaatst wordt, stelt NRC.nl zelfs. In een rechtvaardige wereld zou het een eer zijn als je site bezocht wordt.

Bij deze mijn reactie, onder mijn eigen naam. Een paar maanden geleden was ik in Zuid-Korea, waar je geregistreerd moet zijn als je op een grote (100.000+ bezoekers) website wilt reageren. Dat systeem is al enige jaren geleden in gebruik genomen, maar de Zuid-Koreaanse regering vindt het kennelijk niet nodig om te controleren of het werkt. Waar de auteur van deze column op wijst, de angst voor zelfcensuur, komt in Zuid-Korea voor. In een artikel dat ik schreef over de "real name registration" citeerde ik een van de professoren als volgt: „Soms willen Koreanen online niet hun volledige mening geven, omdat providers hun persoonlijke informatie hebben.”

Bij deze mijn reactie, onder mijn eigen naam.

Waarom zou een lezer dat geloven?

Anonimiteit en het gebruik van pseudoniemen zijn geen werkelijke bedreiging voor het internet.Ze horen bij een internet dat niet onderworpen is aan een drang tot (over)controle, een dictaat van verplichte formats en keuze mogelijkheden die geen keuze mogelijkheden zijn.Ook maken ze een vrije conversatie, een toegankelijke dialoog over dagelijkse zaken en belangrijke thema's niet onmogelijk.Door de keuze voor anonimiteit of een pseudoniem kiest een internetgebruiker voor een eigen rol en bijdrage aan een discussie of dialoog.Waar dit leidt tot het niet te accepteren of overtreden van overeengekomen gedragsregels, bijvoorbeeld het niet toestaan van persoonlijke bedreigingen, zijn er genoeg middelen en wegen om hem of haar te corrigeren zonder dat het recht op anonimiteit of een pseudoniem voor andere deelnemers opgeheven hoeft te worden.Dat het opheffen (lees verbieden)van pseudonimiteit en anonimiteit tot beter gedrag zou leiden is een fabel die past bij het gewenste wereldbeeld van wie dit beweert.