Gepubliceerd: Woensdag 12 september 2007
Microsoft heeft een patent bemachtigd voor digitale watermerktechnologie waarmee auteursrechten van drm-vrije muziek beschermd kunnen worden.
Toon volledig artikel
Uiteraard een beetje een kwestie van definitie, maar volgens mij _is_ watermarking een vorm van DRM.
DRM staat bekend als een digitale beperkingstechnologie. Dat doet dit 'watermarking' niet.
Maar, nu vraag ik me af, als ik het cd'tje heb gekocht (ik vind een grote lijst mp3-tjes minder indrukwekkend in de kamer staan dan een kast vol cd's met goeie muziek) - en ik importeer hem via iTunes - komt er geen watermerk in terecht. Mag ik toch hopen in ieder geval. Als ik daarvan een liedje naar een vriend stuur (ter beluistering, dat doe ik vaak om bepaalde artiesten te promoten, vergelijkbaar met een cd-tje uitlenen), dan hebben we hier dus een probleem.
Het lijkt me al met al geen oplossing, want met deze technologie lijkt straks mijn mp3-lijst illegaal. Terwijl hij dat, op een paar mp3-tjes na, niet is.
Het lijkt me al met al geen oplossing, want met deze technologie lijkt straks mijn mp3-lijst illegaal. Terwijl hij dat, op een paar mp3-tjes na, niet is.
Hoezo is je mp3 lijst op een paar mp3tjes illegaal. Muziek mag voor eigen gebruik gewoon gedownload worden. Dus illegaal kan het nooit zijn. Wel de muziekstukken die jij aanbied aan een kennis......Maar die staan niet in je lijst ..Toch...Anders wordt je hele lijst als uitleenbasis gezien en is dan in het geheel illegaal....
Het is maar net hoe je DRM wil zien. Met een watermerk kun je het nummer tig keer kopieren, naar je mp3 speler, hdd, je autoradio telefoon. Met andere woorden je kan er alles vrij mee doen.
Het is natuurlijk niet de bedoeling dat je dat nummer gaat verspreiden aan anderen die er geen rechten voor betalen. Doe je dat wel blijft jou ID achter. Je kan dat als DRM zien maar er is verder niets mis mee.
Volgens Halderman is de moeilijkheid met audiowatermerken dat ze alleen effectief zijn als ze onhoorbaar zijn en dus niet op te sporen door luisteraars.
Hmmm... maar een mp3-encoder heeft juist o.a. als taak om alle detailinformatie die je toch niet hoort te verwijderen omdat het onnodige balast is. Dus daar heb je ook weer een probleem bij het verzinnen van zo'n watermerk, zoals Halderman al aangaf. Vraag me dus af of je het echt niet hoort.
Kwestie van de mp3 encoding algoritmes uitpluizen en een methode gebruiken die wel onhoorbaar is maar door de mp3-compressie niet als onhoorbaar wordt uitgefilterd.
Voor WMA-muziek is het piece of cake, want daar hebben ze zelf de codec van geschreven. En de codec die in Windows zit om MP3's te maken, is ook meegeleverd. 't Wordt waarschijnlijk wel lastig om het ook voor Vorbis, Atrac of AAC te doen.
Volgende stap wordt dan natuurlijk het verbieden van die formaten omdat ze gebruikt kunnen worden voor het omzeilen van de beveiligingstechnologie...
Het verbieden van die formaten zal geen effect hebben. Ik kan dan gewoon van mp3 naar aac en weer terug naar mp3. Dan heb ik niks illegaals gedaan (of in ieder geval niet herleidbaar) en ben ik zeer waarschijnlijk wel het watermerk of een deel ervan kwijt.
Bovendien is dit een vorm van encryptie en er is nog geen encryptie uitgevonden die niet te kraken is (zeker niet door Microsoft). Soms duurt het alleen erg lang voordat een encryptie algoritme het gekraakt wordt.
Handig, zo'n watermerk dat niet gedetecteerd kan worden. Wat is hun volgende patentaanvraag? Muziek die niet gehoord kan worden?
MS wil nog niet zeggen waar ze het gaan inzetten, maar het lijkt me duidelijk: als je in de MS shop muziek koopt staan jouw gegevens in je gekochte muziek.
Er bekruipt me een enge gedachte: ondanks het onomstotelijk vaststaande feit dat MS alleen onkraakbare en zeer deugdelijke software aflevert zou het hypothetisch gezien gekraakt kunnen worden. En dan maak ik een hele berg muziek waar ik de gegevens van mijn buurman inzet die ik toch niet mag. En die flikker ik vervolgens op wat torrent sites neer. Anoniem mailtje naar de Buma en brein en happetee.
Het opslaan van gebruikersgegevens in audio bestanden doet Apple nu al met de DRM-vrije nummers in de iTunes Store. Weet niet of je die info aan kan passen, maar dat maakt weinig uit. Zolang Apple/Microsoft/andere aanbieder bij houdt welke muziek jij gekocht hebt, dan kan je vrij eenvoudig aantonen dat jij dat bestand nooit gepost kan hebben. Tenzij je toevallig weet welke nummers die buurman gekocht heeft...
Ik denk dat het een strategisch patent is. Een bestand zonder kopieerbeveiliging maar met een watermerk kan in principe op ieder apparaat (denk iPod) en besturingssysteem (denk Linux) afgespeeld worden. Dit is niet in het belang van Microsoft. Door hier een patent op te nemen kan voorkomen worden dat deze techniek wijdverbreid gebruikt wordt.
Ik mis in het artikel een deel van de basis van het watermerk, dat is namelijk wel interessant. Het onhoorbaar zijn houd in dat het eruit gefilterd kan worden en Microsoft zegt dat het ook hercoderingen overleeft. Dat staat in dit artikel, maar wat ik mis is de relatie naar het patent.
Het patent geeft aan dat het watermerk in de echo's voor en na geluidspieken zit en dat betekent dat het hoorbaar is, daarom zal het ongevoelig zijn voor die hercoderingen. Door het watermerk in de echo's te stoppen zal het nagenoeg niet hoorbaar zijn.
Dit is voor Microsoft goed genoeg, want de meeste mensen gebruiken apparatuur die die echo's al vervormen of luisteren in een omgeving met veel achtergrond geluid. Maar voor liefhebbers van muziek die elk detail waarderen is deze watermerk techniek dus onacceptabel en hopelijk zal het alleen vanwege die reden niet redden (zie Tweakers.net).
Liefhebbers die daadwerkelijk het verschil goed kunnen horen zullen in de regel geen gebruik maken van MP3 en andere lossy formaten.
Als ik een zak aardappelen koop, mag ik die gewoon weer doorverkopen. Hetzelfde geldt voor duizenden alledaagse produkten die wij allemaal kennen; e.g. autos, ijskasten etc.
Stel dat ik nu een mp3'tje koop met een watermerk erin, die weer doorverkoop, dan heb ik als koper en verkoper mooi pech. Want mijn persoonlijke gegevens verhuizen ook mee. Met andere woorden; de transactiekosten van het verkopen van een mp3'tje worden op deze manier verhoogd. Dan nog een punt. Wie beheert die gegevens die aan het watermerk gekoppeld zijn nu eigenlijk ? Juist de originele verkoper. Is dat nu zo wenselijk ?
Digitale watermerken op deze manier toegepast zijn in ieder geval niet een manier om de authenticiteit te bewaren van het produkt. Maar in algemeen economische zin het terug dringen van marktwerking en regulerende werking van prijs.
De wet van de vraag stelt dat er een negatieve relatie is tussen de vraag en de prijs van een goed. Voor die relatie vrees ik nu het ergste.
Mvg.
Jason
Dan nog een punt. Wie beheert die gegevens die aan het watermerk gekoppeld zijn nu eigenlijk ? Juist de originele verkoper. Is dat nu zo wenselijk ?
Opnemen van iemands persoonsgegevens in een database hoort zowiezo aan bepaalde eisen te voldoen. Zoals het laten verwijderen uit die database op eerste verzoek van geregistreerde. Met andere woorden: ik koop een nummer, laat mij uit de database verwijderen, en zet het op internet...
precies.
Maar dat watermerk is dus niet hoorbaar he.
Dan heb je dus beneden de 20Hz(sublaag) of boven de 29KHz (ultrasone).
Volgens mij zijn dat nou net geluiden die door audio compressie weggelaten worden.
Watermerk is wel beter dan drm, want de gemiddelde consument zal het helemaal niet door hebben.(drm wel, het piept(vewust vervormt) of geen media). Dus nog makkelijker voor al die opsporings instanties.
Ben benieuwd hoe dicht dat watermerk systeem is, want ikzelf geloof het niet zo(dan maar zelfde media zonder watermerk/drm/aacs/hdcp meuk). Jammer dat de consument net als nu gewoon accoord(want men koopt/gebruikt het) gaat met beperkte media en nog erger beperke media spelers! (watermerk/drm/aacs/hdcp)
Er zijn mij zeer geavanceerde digitale (o. a. de FFT-filtering) maar ook analoge filter-technieken bekend en die worden door mij regematig gebruikt bij het maken van muziek-opnamen in m'n kleine huis-studio.
Waarmee het waarschijnlijk ook mogelijk is, o.a. door FFT-filtering, phase-invertion & shifting, error amplification e.d. dit "watermark" vrij snel te isoleren van de rest van de audio-informatie.
Om het aldus waarneembaar/hoorbaar te maken, ook al zou het oorspronkelijk op sub- of super- sonic frequenties gemoduleerd zijn. Iemand "pitch-shifting" ?
Kortom: als ik mij er echt op zou toeleggen, dan lijkt mij dat ik dit vrij snel zou kunnen "kraken"... Al ben ik dat niet van plan: om ms-"wat-dan ook" te gaan kraken boeit mij voor geen nano-meter - het is van zichzelf immers al brak genoeg... :lol:
Een werkelijk "ondetecteerbaar" watermark is gewoon natuurwetenschappelijk onmogelijk omdat dan helemaal niemand het nog zou kunnen detecteren !
Want hoe wil b.v. ms het dan zelf detecteren ? Automagically soms ?? Bogus verhaal van ms, voor de zoveel-tig-ste keer !
Tenzij ms het over de evil "fritz chip" heeft (=een soort super-DRM, die wanneer er "illegaal content" wordt gedetecteert - zelfs al zingt iemand zo'n "beveiligd" liedje - heel de machine onmiddelijk vast doet lopen ) - maar die in z'n volle evilness (gelukkig) nog niet te realiseren is...
Leuk lijkt mij dat, in alle hardwares zo'n "fritz-chip": wanneer in een vliegtuig of operatie-kamer - of zelfs nog veel leuker - in de control-room van een kern-reactor iemand een aldus "beveiligd" muziekje aanzet of zingt, alle (met fritz-chip "uitgerustte") computers onmiddelijk vastlopen... :lol:
Al zal ik er toch geen last van hebben, aan downloads afkomstig van ms heb ik absoluut geen enkele behoefte. Mede en vooral omdat ik mijn *BSD/Linux-systeem graag clean houd.
En (klassieke, oude jazz) muziek op m'n high-end apparatuur wil ik alleen in heel hoge kwaliteit hebben.
Hetgeen, eigenlijk overbodig om het te zeggen, bij de "muziek" (of wat dan ook) afkomstig van ms absoluut zeker niet het geval is... ;-)
Nu even zonder gekheid:
Het moet wat mij betreft maar eens afgelopen zijn met heel de "anti-copieer" waanzin - waarom besteden regeringen e.d. geen aandacht aan de ongelooflijke en onaanvaardbare super-zakkenvullerij door de content-industrie en met hen medeplichtige vage stichtinkjes ? Blijkbaar is uitbuiting/afpersing toch wel legaal, tenminste wanneer je het doet op giga-grote schaal...
Om te kunnen reageren, dient u ingelogd te zijn.
2 jaar geleden: 13 februari 2010
3 jaar geleden: 13 februari 2009
4 jaar geleden: 13 februari 2008
5 jaar geleden: 13 februari 2007
14 jaar geleden: 13 februari 1998
IDG Nederland is uitgever van: AppFish
, CIO, Computer!Totaal, Computerworld, ITworld, Jobworld, MacWorld, RAW fotomagazine, TechFish, Tips & Trucs, Webwereld en Zoom.nlMeer informatie: IDG Nederland, IDG.com, Privacy-statement, Cookie-statement Hosting by Terremark.
