Gepubliceerd: Dinsdag 8 januari 2008
Er hoeft voorlopig geen heffing te komen op mp3-spelers en dvd-recorders met harde schijf, zo heeft de Haagse rechtbank bepaald.
Toon volledig artikel
ik vraag me af hoe men deze gelden zou willen verdelen onder zo'n grote groep artiesten en kunstenaars wereldwijd.
NORMA heeft hier gelukkig een makkelijk en waterdicht systeem voor.
Waarom zou een consument die een CD heeft gekocht - en daarbij geld heeft afgedragen naar de rechthebbende voor het recht om van diens werk te mogen genieten - nog eens moeten betalen als hij/zij het formaat ervan zo wijzigt dat het op een ander apparaat afgespeeld kan worden. Het is gewoon on(te)recht om daar weer geld voor te gaan vangen.
En dan bestaat er ook nog zoiets als het elementaire recht om datgene wat je ervaart te mogen delen met anderen. Die CD mag ik uitlenen aan mijn beste vriend zodat hij ernaar kan luisteren, en anders mag hij wel meeluisteren als hij langskomt voor een biertje. Dat recht tot delen wordt met voeten getreden.
De mensen die met nietsdoen geld willen verdienen (ik bedoel hier niet de auteurs) zetten de hele wereld op z'n kop en maken andere mensen tot wetsovertreders om maar te blijven vangen.
En dan bestaat er ook nog zoiets als het elementaire recht om datgene wat je ervaart te mogen delen met anderen. Die CD mag ik uitlenen aan mijn beste vriend zodat hij ernaar kan luisteren, en anders mag hij wel meeluisteren als hij langskomt voor een biertje. Dat recht tot delen wordt met voeten getreden.
Hoe dan? Je kunt die cd toch gewoon uitlenen en afspelen?
Wouterr,
Liever had ik gezien dat je wil reageren op de eerste alinea (als stem van de bedrijven die dit soort wetgeving graag aan het publiek wil gaan opleggen), en niet op het niet helemaal voldragen voorbeeld in de tweede alinea. Daarin wil ik alleen aangeven dat delen belangrijk is. Mijn fout: een zwak punt in een verhaal geeft de mogelijkheid om het hele verhaal onderuit te halen.
Omdat je toch een antwoord verdient op wat niet het kernpunt is: natuurlijk kan ik die cd op dit moment uitlenen. Maar de gedachte dat voor een kopie voor eigen gebruik betaald hoort te worden (nogmaals: waarom?!) is niet ver van de gedachte dat er betaald moet worden voor laten luisteren naar die cd. Het is toch allebei een vorm van distributie?
Het antwoord op die vraag (waarom voor een kopie betaald moet worden) is op zich heel eenvoudig. Het staat in de wet. Dát is waar NORMA zich druk over heeft gemaakt en waarvan de rechter heeft gezegd dat hij daar geen uitspraak over wil doen omdat er binnenkort een uitspraak te verwachten is een zogenaamde bodemprocedure.
Nou kan ik op m'n klompen aanvoelen dat het antwoord 'het staat in de wet' niet in goede aarde valt. Maar helaas is het wel de waarheid. Als je een cd koopt mag je daar mee doen wat je wilt. En juist omdat je een kopie mag maken - staat in de wet - geldt er volgens de internationale verdragen én de Europese regelgeving dat daar dan wel een 'billijke vergoeding' tegenover hoort te staan. Op zich lijkt me dat niet onredelijk. Als je een track voor je iPod wilt hebben, kun je immers ook 'gewoon' een track bij iTunes kopen.
De reden dat sommige - ik ben niet de spreekbuis van organisaties die deze heffing willen! - platenmaatschappijen, artiesten en auteurs daar ook voor gaan is eenvoudig. Rippen van geleende of gehuurde cd's is immers ook een thuiskopie. En dat betekent dat het gaat om het rippen van cd's die niet gekocht zijn en waar helemaal niets voor betaald is. Feitelijk is het zo, dat als jij een cd koopt, je die aan de hele wereld kunt uitlenen om (volledig toegestaan) te laten rippen. Dan wordt het wel heel lastig om de investeringen en het werk dat erin gestoken is terug te verdienen. Vandaar dat de wet in een 'billijke vergoeding' voorziet. Laat onverlet dat er ook veel te zeggen is voor 'fair use' (zoals in de UK waar een thuiskopie niet is toegestaan) en dat platenmaatschappijen heel vaak zonder meer akkoord gaan met het feit dat een consument een cd koopt en voor eigen gebruik ript.
De wet is een neerslag van afspraken die op een bepaald moment rechtvaardig worden gevonden en praktisch houdbaar zijn. De wetgever mag en moet wetten aanpassen op het moment dat ze niet meer passend zijn. Aan dat moment gaat discussie vooraf - waar we nu mee bezig zijn.
En de situatie is veranderd. De drijver hiervan is dat het zo goedkoop is geworden om zelf dingen te kopiëren en verspreiden dat het niet meer nodig is om dat massaal door 'tussenpersonen' te laten doen. Als ik een kopie-CD maak op mijn eigen PC met mijn eigen electriciteit op mijn eigen CD, waarom zou ik daar iemand voor moeten betalen?
Er staan hier twee rechten tegenover elkaar. Het recht van de auteur voor een eerlijke vergoeding, en het recht van de burger om op elke gewenste manier gebruik te maken van wat verworven is. Helaas heeft het eerste recht fervente voorstanders omdat ze er rechtstreeks aan verdienen (en meer dan eerlijk is), en aan de andere kant wordt het recht van de burger door niemand vertegenwoordigd.
De oplossing is dat er een nieuwe manier moet worden gevonden om de auteur een vergoeding te geven, zonder nieuwe vormen van distributie en het voortbouwen op andermans creaties onmogelijk te maken. En zonder iedereen tot crimineel te maken. Want als de regels niet kloppen gaat iedereen ze terecht overtreden.
Laten we het er in elk geval over eens zijn dat mensen het recht hebben om van de muziek/film/creatie te genieten op elk apparaat dat ze belieft en in elke vorm. In het huidige kromme stelsel betekent dat recht op een 'thuiskopie', maar feitelijk is het gewoon hun goed recht en klopt het kader gewoon niet meer.
het recht dat consumenten hebben
Helaas hebben consumenten geen recht op het maken van een thuiskopie. Als dat zo was, dan waren DRM systemen namelijk illegaal omdat in dat geval daarmee de consument een recht ontnomen zou worden.
De wet formuleert het zoiets als dat het maken van een thuiskopie niet als inbreuk op het auteursrecht wordt gezien. Met andere woorden: het maken van een thuiskopie is niet illegaal, maar dat is toch iets anders dan een recht.
Zie: Minister Donner: geen recht op thuiskopie
Alberdringk Thijm spreekt van 'een teleurstellende uitspraak voor acteurs en artiesten, die hierdoor niet gecompenseerd worden voor het kopiëren van hun beschermd materiaal'.
Geen enkel ander land kent heffingen zoals wij die hebben. Ik hoop niet dat alle artiesten gecompenseerd moeten worden door alleen de Nederlandse heffingen.
Daarnaast zou het natuurlijk van de zotte dat mensen die al hun muziek en films gewoon kopen nog eens extra moeten betalen voor het feit dat mediaspelers zouden kunnen worden ingezet voor het afspelen van kopiëen.
waarom zou dan een europese harmonisatie nodig zijn? Wat je zegt is niet waar. De europese richtlijn (en de WIPO verdragen) schrijven voor dat een regeling die het consumenten toestaat om thuis een kopie te maken hand in hand gaat met een vergoedingensysteem. En, surprise, zulke regelingen zijn er dus overal.
Als je de betreffende wet daar eens bijpakt staat daar best iets interessants in:
f. reproduceren: de directe of indirecte, tijdelijke of duurzame, volledige of gedeeltelijke reproductie van een opname of een reproductie daarvan, met welke middelen en in welke vorm ook; onder reproduceren wordt niet verstaan de tijdelijke reproductie die van voorbijgaande of incidentele aard is, en die een integraal en essentieel onderdeel vormt van een technisch procédé dat wordt toegepast met als enig doel de doorgifte in een netwerk tussen derden door een tussenpersoon of een rechtmatig gebruik mogelijk te maken, en die geen zelfstandige economische waarde bezit;
Je zou heel goed kunnen beredeneren dat het maken van een digitale kopie van b.v. een CD - met als doel deze op je iPod af te spelen, dat ding vreet immers geen CD's - valt onder "een technisch procédé dat wordt toegepast met als enig doel de doorgifte in een netwerk tussen derden door een tussenpersoon of een rechtmatig gebruik mogelijk te maken".
Het probleem met deze wet en de bijbehorende vergoeding, is dat zij nog stamt van voor het digitale tijdperk. Alles is nu eenmaal inmiddels anders.
Allebei niet helemaal juist, Bolleke.
1. je vergeet voor het gemak de zinsnede uit sub f "die geen zelfstandige economische waarde bezit". dat is hier wel het geval. sub f ziet louter en alleen op caching, niet op dit soort situaties.
2. de Auteurswet wordt vrijwel ieder jaar aangepast om deze in overeenstemming te brengen met een veranderende (digitale) wereld. De wet stamt weliswaar uit 1912, maar is vorig jaar bijvoorbeeld nog ge-update.
1. je vergeet voor het gemak de zinsnede uit sub f "die geen zelfstandige economische waarde bezit". dat is hier wel het geval. sub f ziet louter en alleen op caching, niet op dit soort situaties.
Hoe heeft het maken van een digitale kopie (die dus geen toegevoegde economische waarde heeft - ik kan hem immers niet verkopen) hier iets mee te maken? Het rippen voor gebruik op je eigen mediaplayer is *juist* een vorm van caching.
2. de Auteurswet wordt vrijwel ieder jaar aangepast om deze in overeenstemming te brengen met een veranderende (digitale) wereld. De wet stamt weliswaar uit 1912, maar is vorig jaar bijvoorbeeld nog ge-update.
Nou, excuseert u mij, maar dat blijkt uit weinig. De auteurswet gaat vnl. uit van een kopie als zijnde een soort onroerend goed, en dat is gewoon volkomen achterhaald. Je kunt nou eenmaal niet verbieden dat men digitale data kopieert. Dat is de aard van het beestje.
Ik noem de heffingen oneerlijke handelsvoordeel ten opzichte van andere markten en ten opzichte van de consumenten. Over het laatste is al genoeg gezegd: een heffing moeten betalen alleen omdat je ook beschermd materiaal zou kunnen opslaan gaat velen te ver. Maar als we de heffingen nader bekijken is het handelsvoordeel ook onevenredig ten opzicht van nadelen die andere markten ondervinden. Want waarom zouden handelsbelangen van artiesten en organisaties uit de muziek- en beeldwereld alleenrecht op compensatie hebben? Ik zie bakkers en andere etenswarenmakers die schade lijden door verkoop en gebruik van thuisovens. Ik zie aannemers, metselaars, timmerlieden etc. die menen schade te lijden door doe-het-zelf zaken en thuisklussers. Ik zien tuinlieden die schade hebben door winkelcentra en tuinierders. En zo valt nog wel even door te gaan. Ik wil hiermee zeggen dat de bescherming die er mag rusten op materiaal bedoeld is dat ze geld kunnen verdienen en niet dat ze dus hoe dan ook compensatie moeten krijgen omdat hun werk op meerdere manieren gebruikt kan worden. Het is het risico van het beroep en helaas hebben ze daar last van. Net als anderen.
je vergelijking is toch een beetje scheef. Het zou bij een bakker gaan om het moeten toestaan van het gebruik van zíjn oven door anderen. Daarvan bepaalt de wet immers ook dat hij een alleenrecht heeft.
Ik ging er vanuit dat het brood de software is en de oven de hardware. Het blijft een kromme vergelijking om dat brood (nog) niet te kopieren is.
Waar het op neerkomt is, dat ik dus vind dat waar ik "mijn" muziek op wil afluisteren mijn zaak is. Zonder dat er extra kosten in rekening worden gebracht.
Helaas moet ik je gelijk geven dat de wet er anders over denkt maar wat mij betreft veranderd dat zo snel mogelijk. Een wet die niet "toestaat" om zonder vergoeding een CD te kopieren op bv een CD voor in de auto vind ik (en vinden veel mensen met mij) verschrikkelijke geldklopperij. En het gelobby en rechtzaken om ook vergoedingen te regelen op MP3 spelers vind ik dan ook walgelijk.
Maar ja.. dit dringt toch niet tot je door. Als je ook artiest zou zijn zou ik je een inhalige geldwolf noemen.
Intellectuele eigendom en gewoon eigendom vallen niet goed te vergelijken. Het gebruik van de oven van de bakker is beter te vergelijkbaar met het gebruik van de master tapes door anderen, maar daar gaat de discussie niet over. Van een brood mag ik een foto maken zonder dat de bakker dan recht heeft op een thuiskopie vergoeding.
Gewoon buiten Nederland (maar wel in Europa) je spullen kopen is de oplossing. Je hebt het vrije recht van verkeer en goederen.
Er is bij mijn weten al een rechtzaak gewonnen die stichting thuiskopie tegen een Duits bedrijf had aangespannen door dat Duitse bedrijf. Hij mag gewoon aan nederlandse klanten leveren en hoeft daar geen toeslag over te betalen. En wij bestellen dat via internet in die Duitse winkel.
Gaan we weer (ik heb het al vaker gezegd, maar 'het andere kamp' komt ook telkens met hetzelfde verhaal).
Mijn laaste drie albums die ik heb gekocht zijn van Jade Leary (ik noem hem omdat het een specifiek voorbeeld is van iets dat ik zelf gekocht heb, er zijn er veel meer). Hij verkoopt zijn albums via MagnaTune of iTunes zonder DRM en is niet aangesloten bij het soort organisaties waar Thuiskopie als politie voor fungeert.
Deze legaal gekocht muziek heb ik op CD gezet. Een deel van de prijs van die CDs gaat naar Thuiskopie. Omdat Jade zich niet wenst bezig te houden met de huidige platenmaatschappijen en de bijbehorende auteursrechtenstructuur, krijgt hij geen cent van ze. Maar toch, omdat ik zijn muziek op een CD zet, komt er geld bij Thuiskopie terecht. Ze worden dus mede gefinancierd door hun tegenstanders (ironisch detail: als geen enkele artiest nog bij een platenmaatschappij zou zitten, int Thuiskopie toch geld).
Als iemand dit kan rechtvaardigen (de wet staat het toe, maar dat is iets anders) hoor ik het graag.
Om heel deze al erg vaak gevoerde discussie niet nogmaals over te doen deze, IMHO, zeer relevante link naar een berichtje van mij dat alweer een tijdje geleden werd geschreven.
Wat ik mij wel nog even afvraag, is in welk opzicht die "belangen-clubjes" auteursrechten kunnen doen gelden op de door mijzelf geschreven/gemaakte softwares of muziek !?
Want als het aan hen ligt, dan zou ik hen moeten gaan betalen voor het op een (harde)schijf, MP3-speler, enz. zetten van mijn eigen werk !!
Wie wordt er dan bestolen ? De platen-industrie ?? Dach' 't niet !!
Nee, wij, de consumenten worden door de veel te hoge prijzen van CD's/DVD's en door deze waanzinnige, veelvoudige "heffingen" bestolen - en hoe !
De kern-vraag is dan ook: Hoelang laat u, consumenten in Nederland, zich nog bestelen, bedreigen en afpersen - door deze achterhaalde en dus overbodig geworden industrie en hun medeplichtige, zakkenvullende "belangen-groepjes" ?
Is het je opgevallen dat het hier om een rechtszaak van de muzikanten en acteurs gaat en niet om een rechtszaak van de platenindustrie?
Sorry, dat mag dan op zich juist zijn, het is als reactie op Diogenes_Isher een duidelijk geval van haarkloverij.
Hij spreekt een punt aan, het betalen voor lege media uitsluitend omdat het mogelijk is er beschermd materiaal op te zetten, en krijgt geen antwoord. Zijn vraag is terecht. Bij wie kan ik mijn 'bijdrage' terugvorderen voor de films van mijn opgroeiende kinderen? Ik ben geen artiest en men kan laatdunkend over de kwaliteit van de film spreken, maar IK ben de eigenaar en betaal per CD/DVD een bijdrage die (aangenomen) geheel bij artiesten terecht komt die niets gedaan hebben voor mijn film. Ik betaal alles, inkl voor een het werk van een artiest dat nooit op deze media komt.
Overigens is datzelfde materiaal op mijn dvd-recorder en harddisk van mijn pc. Zal ik voor die kopieen nog 1 of meerdere malen betalen?
Volgens Diogenes is de kernvraag: Hoelang laat u, consumenten in Nederland, zich nog bestelen, bedreigen en afpersen - door deze achterhaalde en dus overbodig geworden industrie en hun medeplichtige, zakkenvullende "belangen-groepjes" ?
waarbij deze verwijst naar de platenindustrie. Antwoord op die kernvraag is geen haarkloverij.
Het antwoord op de andere vragen kan hij vinden op de website van thuiskopie, de minister van justie, het college van toezicht en niet te vergeten bij de producenten en importeurs van de blanco dragers. Daar is alle informatie te vinden over waarom er een regeling is en hoe de tarieven tot stand komen.
Ik wil de pret niet bedrukken hoor. Maar wat de rechter heeft gezegd is dat hij geen uitspraak wil doen over de vraag of er sprake is van een strijdigheid met de wet omdat er over hetzelfde geval een bodemprocedure loopt waarvan de uitspraak binnenkort verwacht wordt. Het enige wat hij marginaal (oppervlakkig) getoetst heeft is de vraag of de minister een besluit heeft genomen wat niet door de beugel zou kunnen omdat er geen rekening zou zijn gehouden met de verschillend belangen. En dan stelt hij vast dat dat niet zo is, omdat hem niet gebleken is dat de minister niet goed heeft nagedacht. De hele discussie is verder dus 'verzet' naar de bodemprocedure.
Uit de link naar de Norma page:
De Wet op de Naburige Rechten stelt echter dat de vergoeding verschuldigd is voor íeder ‘voorwerp dat bestemd is om een werk ten gehore te brengen, te vertonen of weer te geven’.
En daar op volgend:
Hieronder vallen ook andere opslagmedia, zoals harde schijven van computers en dvd-recorders, mp3-spelers, geheugenkaarten van mobiele telefoons en de populaire IPod.
{offtopic: erg slechte typist(e) daar, komen erg veel spaties te kort!}
Hoe krijgen ze heffingen op data dragers terwijl deze voorwerpen niet bedoelt zijn om de werken te openbaren?
Een speaker, een TV.. die zijn bedoelt om de werken te openbaren. De opslagmedia bevaten data. Aan die dragers heb je niks zonder weergave apparaat. Dus verwacht je eigenlijk een heffing op je speaker zit en op je walkman en je tv enz. niet op je cassetes, cd's, dvd's usb sticks enz.
Uit de link naar de Norma page:
De Wet op de Naburige Rechten stelt echter dat de vergoeding verschuldigd is voor íeder "voorwerp dat bestemd is om een werk ten gehore te brengen, te vertonen of weer te geven".
En daar op volgend:
Hieronder vallen ook andere opslagmedia, zoals harde schijven van computers en dvd-recorders, mp3-spelers, geheugenkaarten van mobiele telefoons en de populaire IPod.
Which just proves my point. De bedoeling van deze opmerking is m.i. duidelijk om te voorkomen dat mensen hun zelfgebrande CDtjes (vroeger: cassettetapes) op grote schaal gaan verspreiden. Je kunt beredeneren dat MP3 spelers e.d. volgens deze tekst ook onder de regeling vallen. Maar voor de door mij hierboven al aangehaalde uitzondering in 1f kun je ook een hoop zeggen: de digitale kopie (NB: van mindere kwaliteit, want lossy!) is uitsluitend bedoeld om het werk af te spelen op een drager welke geen andere input accepteert. De wet moet dus hoognodig aangepast worden.
Het zou veel meer bij de tijd zijn om te bepalen dat een particulier die eenmaal een "billijke vergoeding" heeft betaald voor een werk, met dat werk mag doen wat/hij wil mits dit voor eigen gebruik is. Dat het een overtreding van rechten is als je een MP3tje op P2P slingert ben ik het op zich wel mee eens, maar da's ook geen "eigen gebruik" meer. Het argument dat je voor je MP3 speler dan maar een reeds in je bezit zijnde track opnieuw moeten kopen via iTunes is natuurlijk kul van de bovenste plank - er is niks rechtvaardigs aan om 2x te betalen voor hetzelfde product, en dat is dus ook helemaal niet zielig voor artiesten (lees: platenmaatschappijen).
Andere oplossingen kunnen zijn het massaal kiezen van een ander licentiemodel door artiesten (maar dat zie ik 1-2-3 niet gebeuren) of het instellen van een soort kijk-en-luistergeld voor breedbandinternetters. Voordat iedereen begint te piepen over het laatste:
Nederland telt momenteel ruim 4.5 miljoen breedbandaansluitingen ( bron). Per jaar keert stichting De Thuiskopie afgerond zo'n 25 miljoen uit (bron). Als op alle breedbandaansluitingen "luister- en downloadgeld" van per jaar 10 euro wordt geheven (en een tientje heb ik persoonlijk best over om van dit oeverloze gezeur af te zijn en gewoon goedkoop naar CD te kunnen backuppen ;)) krijgen alle artiesten ook nog eens bijna dubbel de vergoeding die ze nu krijgen.
Dit is in zoverre eerlijker dat de belasting wordt geheven over de tool die op dit moment het meest wordt gebruikt om het auteursrecht te overtreden, namelijk het internet.
Enige probleem blijft de verdeling van dat geld, maar dat probleem is er nu ook al. Daarentegen is het bijhouden van aantallen downloads vele malen realistischer (ook als je dat van maar een aantal van de grootste webwinkels doet) dan het maar gokken wie wat op z'n CDtje brandt, want dat is sowieso nattevingerwerk.
Seau. Probleem opgelost, dan ga ik nu aan het werk :)
Om te kunnen reageren, dient u ingelogd te zijn.
2 jaar geleden: 13 februari 2010
3 jaar geleden: 13 februari 2009
4 jaar geleden: 13 februari 2008
5 jaar geleden: 13 februari 2007
14 jaar geleden: 13 februari 1998
IDG Nederland is uitgever van: AppFish
, CIO, Computer!Totaal, Computerworld, ITworld, Jobworld, MacWorld, RAW fotomagazine, TechFish, Tips & Trucs, Webwereld en Zoom.nlMeer informatie: IDG Nederland, IDG.com, Privacy-statement, Cookie-statement Hosting by Terremark.
