Blogger voor de rechter vanwege overname krantenartikel

Jeetje wat een ge-emmer. Ik wens Joffrey veel succes en zal zijn verhaal volgen.

Ook ik heb een goedlopende blog gehad, maar werd door dit soort zaken tot stoppen gedwongen.

Je stopt er uren werk in, in de hoop voor een handje vol lezers.

De directeur die niet met zijn naam genoemd wil worden, laat desgevraagd per e-mail weten: "Juist omdat de zaak voor de rechter komt, kunnen en willen wij op deze specifieke kwestie niet inhoudelijk reageren."

Dit is echt grappig een directeur die niet met zijn naam genoemd wil worden. Wat voor een directeur ben je als je anoniem wil blijven, doe je dan een anonieme uitspraak of sta je niet achter de uitspraak.

En anoniem, Cozzmoss is een bv en zoek even bij de kvk en daar zal de naam van de directeur netjes in het register staan. Het is dus erg flauw van deze anonieme directeur.

Een mini-breintje door de bocht. Yeek.

Directeur wil niet met zijn naam genoemd worden? Dat terwijl hij de persvoorlichting van het bedrijf zou doen? En Webwereld respecteert dat ook nog?

Als Cozzmoss een eerlijk bedrijf is dan is het toch geen enkel probleem om de directeur met naam en toenaam te noemen? Het is openbare informatie die ook gewoon via de KvK is op te vragen. Beetje vreemd om een verzoek tot geheimhouding te honoreren.

Ben het eens met Gonny. Met een aanvulling. Cozzmoss beschermt het auteursrecht van haar leden. Hierbij stellen ze internet en krant / tijdschrift op gelijke hoogte. Ik zou het bijv. ook niet leuk vinden als een artikel van mij dat ik voor het ene dagblad schrijf, de volgende dag in het andere dagblad staat zonder dat ik daar geld cq. eer van gekregen heb. Maar geldt dit ook voor internet? Internet is geen massamedium, maar een medium waar de massa uiterst individueel aan de gang is. In dat opzicht kun je m.i. internet en tijdschriften of dagbladen niet gelijk stellen.

Dus een vrijbrief voor copyrightschending? Nee, dat nu ook weer niet. Maar men moet het wel in proporties zien. Een blog met dertig of veertig bezoekers per dag / week / maand is géén massamedium. Denk in zo'n geval eerder aan een clubblaadje o.i.d. Als journalist zou je die ook niet het volle pond laten betalen voor het overnemen van een artikel van je (als het je uberhaupt al opvalt dat je artikel is overgenomen ;)). Ernstiger is het als Webwereld haar bronnen gaat kopiëren. Of als Geenstijl.nl dat zou gaan doen. Dan is er m.i. wel sprake van copyrightschending. En dan zijn de eisen van Cozzmoss op z'n plaats.

Na hoeveel jaar is een claim eigenlijk niet meer mogelijk in zulke gevallen?

Het is aan de rechter om in dit specifieke geval te bepalen of de tekstschrijver schade heeft geleden, en zo ja, hoeveel.

Geen poot om op te staan, lijkt me.

Waarom zou je een artikel kopieren? Als je reageert op een artikel in je blog kun je linken naar het betreffende artikel en als dat niet mogelijk is (omdat het artikel niet online staat) kun je zonder problemen met bronvermeldingen relevante passages overnemen op je blog en je beroepen op het citaatrecht. Neem je met of zonder bronvermelding een heel artikel over. Dan maak je je schuldig aan auteursrechtschending en het is logisch dat iemand daar tegen in opstand komt. Het is namelijk gewoon een vorm van diefstal.

Wel is de eis in dit geval belachelijk hoog. Het lijkt erop dat de auteur beter probeert te worden van een misstap van ander en dat is niet de gedachte achter de rechtstaat. Tenzij de auteur daadwerkelijk schade heeft geleden, lijkt me een verzoek tot verwijdering van het artikel voldoende.

Ook over foto's die van het web worden geplukt zijn steeds meer rechtszaken.

www.ekudos.nl/a...ie_je_gebruikte

Bloggers zijn over het algemeen slimme mensen is mijn ervaring. Lees eens een colofon in boek, (online) krant of tijdschrift. Zal erg verhelderend werken. Daar staat namelijk dat de makers zich hun auteursrecht voorbehouden. Dat betekent dat niet jij het recht hebt om uit te maken wat je met het werk van de maker mag doen, dat recht heeft de maker. Handen af dus.

Zolang de huidige Nederlandse Auteurswet (en Europese wet en regelgeving) bestaat - of we dat nu leuk vinden of niet - zullen we ons aan de wet moeten houden. Simpel. Wil je een artikel dat van een ander is, overnemen? Dan vraag je daar vooraf toestemming voor. Kwestie van de wet èn nog belangrijker: fatsoen, van het mijn en het dein.