Enige jaren geleden, twintig jaar geleden, was Zweden het land waar mensen elkaars belastinggegevens konden opvragen.
Dit had tot gevolg dat er een verlink-cultuur ontstond. Als je een nieuwe auto kocht, kon je buurman onderzoeken of jij dat wel kon betalen (of je niet zwart geld had)
De belasting en de staat waren heel blij, belastingfraude was wel mogelijk, maar genieten van de belastingfraude was bijna onmogelijk.
Je kunt gerust zeggen dat Zweden niet gezelliger was dan andere Europese landen. Het fatsoen vierde hoogtij, en mensen die op een of andere manier afweken, hadden het moeilijk.
Ooit een film van Ingmar Bergman gezien?
Dan snap je precies waar ik het over heb. Of dit nu met Calvinistische cultuur te maken heeft, een overheid die alles mag om de burgers in het gareel te houden, en tevens een overheid die heel precies doordacht heeft hoe dat gareel eruit ziet.
De beeldenstormers van Duitschen Bloed? Lutherianen?
Ik denk het wel, en ik denk dat deze maatregel uitstekend past in de Zweedse traditie. Laten we alsjeblief Rouvoet en Korthals (en Donner) goed in de gaten houden. Voordat we het in de gaten hebben, staat in de grondwet dat wij fatsoenlijk dienen te leven naar Lutheriaanse en Calvinistische traditie.
