Gepubliceerd: Zaterdag 21 februari 2009
De Tweede Kamer is akkoord met het EPD, maar het zorgdossier is er nog niet. Vijf hordes die we nog wel even moeten nemen.
Toon volledig artikel
Alvast 5 goede punten.
Ik denk dat het de kant van rekeningrijden op gaat, dat wordt ook al 12 jaar aangekondigd.
Mee eens, met dit verschil dat rekeningrijden totaal onzinnig is en ik bij het EPD nog wel enig nut kan inzien, maar dat is mijn persoonlijke mening.
Ach bij het rekeningrijden kan Petertje R. de Viezerik van Justitie eisen dat Joran 24/7 real-time gevolgd moet worden om die beelden met zwoele voice-over op zondagavond als nieuws te presenteren. Dan weten we tenminste waar Joran pizza eet op woensdag.
Volksvermaak en brood ook al, kan heel nuttig zijn hoor, vraag maar eens aan de Romeinen ;)
Uhhh, de Romeinen? Weet jij eigenlijk wel dat de Romeinen de grondleggers waren van wat wij nu de gedistribueerde database noemen? Met inkt op papyrus en perkament weliswaar, maar desalniettemin een groot besef dat naast "brood en spelen" een goede informatievoorziening nodig was om behoorlijk te kunnen besturen. Groot probleem was destijds dat het bestuur de inning van de fiscus (het belastingmandje) veelal uitbesteedde aan landheren en krijgsheren, waardoor behoefte bestond aan controle op het aantal belastingplichtigen en het werkelijke aantal dat gecollecteerd werd. Het bestuur wilde een lijst van aanwijsbare eenheden (index) op basis van de census (de volkstelling) en daar de fiscus naast leggen (koppelen dus!). Helaas liep dat helemaal de mist in, omdat de doorlooptijd van de census te lang was. In de buurt van Rome was dat nog wel te doen (jaarlijks zelfs), maar hoe verder van Rome - bijvoorbeeld in de buurt van Palestina - duurde het wel 25 tot 40 jaar voordat een census afgerond werd. Dood voordat je op een lijstje verscheen zeg maar. Ach ja, zo zie dat informatieproblemen al heeel oud zijn.
De invoering zal vertraagd zijn, als het al lukt.
De kosten zullen veel groter zijn dan voorzien.
De besparing zal minder zijn dan verwacht.
Privacy zal geschonden worden.
De data zal misbruikt worden voor oneigenlijke doeleinden.
De data zal niet zo betrouwbaar zijn als nodig is voor medische doeleinden.
enzovoort...
Ik ben niet helderziend ofzo, noch erg pessimistisch ingesteld, maar naar wat ik begrijp van chaostheorie mogen we er vanuit gaan dat er zoveel onvoorspelbaarheden gaan opduiken dat het wel overal mis moet gaan.
Denk zelf dat het grootste probleem het up-to-date houden van het geheel zal zijn. Iedere database achtige opzet valt en staat niet alleen met de toegankelijkheid, maar vooral met de wijze waarop het bijgehouden wordt. Als iets niet in de database wordt ingevoerd, bestaat het niet en kunnen er bijvoorbeeld problemen ontstaan bij medicijn verstrekkingen.
Worden de medicijnen van mevrouw jansen bij meneer jansen verwerkt, dan kunnen de gevolgen verstrekkend zijn.
Mee eens. Daar hoef je niet helderziend voor te zijn hoor.
Ik heb nog geen technische specificatie gezien. Hoor wel regelmatig dat velen al een eigen EPD´je hebben. Ben benieuwd hoe verplicht de open standaarden hier zullen zijn. Dat zal toch wel nodig zijn anders gaat dat niet marcheren.
Sommige ziekenhuizen zijn al goed begonnen.
De GGZ is daarentegen hopeloos. Die zitten met een andere monopolist in hun maag: Getronics PinkRoccade. Deze club is nu bezig om de zogenaamde psygis software te moderniseren. Hiervoor hebben ze een hele batterij Microsoft techneuten laten opdraven. Je raadt het al, dit gaat alleen werken met Vista,Office2007 en exchange2007 en dan zal sharepoint ook wel volgen...
Dat wordt dus lachen met Windows Presentation Foundation (dotnet 3.5)
Nu snap je ook waaarom die psygologen zo duur zijn.
Ziekenhuizen, zorgverzekeraars, bejaardentehuizen, huisartsenposten en eenmanspraktijken gaan dus nu echt digitaal op elkaar aansluiten.
De zorgverzekeraars krijgen nu juist geen toegang tot het EPD!
Zoals ik al in een eerdere discussie heb vermeld zie ik op zich wel voordelen in het EPD, alleen blijft het punt van de beveiliging en de omgang met gegevens. Dat is volgens mij het meest heikele punt. Het EPD zal er heus wel komen, tegen waarschijnlijk veel hogere kosten dan in eerste instantie geraamd (zo gaat het bij zo ongeveer elk overheidsproject), minder snel dan bedoeld (het is al uitgesteld...) en met heel veel haken en ogen. Maar komen zal het er.
Bovendien is het een illusie te denken dat nu alles nog op papier gedaan wordt; uiteraard hebben diverse instellingen allerlei elektronische systemen. Alleen is er nog weinig gestandardiseerd en vindt weinig uitwisseling plaats. Gevolg: dubbel werk, want bij elke zorginstantie moet ik weer apart geregistreerd worden, moeten alle gegevens weer apart ingevoerd worden, etc. Moet ik in het weekend medicijnen hebben van een andere apotheek dan mijn eigen, kunnen ze daar niet even zien of ik misschien pillen gebruik die niet geheel compatible zijn met wat nu nodig zou zijn. Ik sta inmiddels bij vier ziekenhuizen in het systeem, maar specialist A heeft geen idee dat ik behandeld ben in ziekenhuis B voor aandoening X. Als ik daar dus op apegapen word binnengebracht, kan het best zijn dat men een behandeling geeft die beter niet had kunnen worden gegeven. Maar ja, ik lag op apegapen en kon dus niets vertellen...
In zulke gevallen zie ik absoluut voordelen aan het EPD, mits goed afgetimmerd!
De zorgverzekeraars krijgen nu juist geen toegang tot het EPD
Sommige artsen verrichten keuringen voor derde partijen (zorgverzekeraars, bedrijven, rijbewijs, scholen, woningtoewijzing), dat is een mooie bijverdienste. Een arts (met eventueel dubbele pet) heeft wel UZI-pas, en dus kan de informatie die in het EPD staat worden meegenomen bij de keuringsuitslag.
Artsen die keuringen doen kunnen aan diegenen die gekeurd worden toestemming vragen om in het EPD te kijken.
Nu al moeten diegenen die gekeurd worden hun medische hebben en houden opgeven bij een keuring. Als het EPD er is, hoeft dat niet meer, dan hoeven ze alleen maar toegang tot hun medische gegevens te geven.
Bij weigering, tja, de arts kan dat interpreteren zoals hij wil, als bij een sollicitatie, of woningtoewijzing iedereen wel toestemming geeft, dan is die uitzondering die het niet doet, toch wel negatief afwijkend.
Of de keuringsarts zet gewoon in het rapport: "toegang tot medische gegevens geweigerd"
Dan mag de woningvereniging, toekomstige werkgever, verzekeraar, zelf bekijken hoe ze dat feit waarderen.
Als ik daar dus op apegapen word binnengebracht, kan het best zijn dat men een behandeling geeft die beter niet had kunnen worden gegeven. Maar ja, ik lag op apegapen en kon dus niets vertellen...
De oplossing, zet alleen mensen in het EPD voor wie een dergelijke omstandigheid geldt, en alleen zolang die geldt, dat is pakweg enkele procenten van de bevolking.
De zorgverzekeraars krijgen nu juist geen toegang tot het EPD!
Geloof je dat nu echt??????
Niets anders dan betutteling dit, nog even en we moeten opdraven voor een chip onder de huid!!!!
Of je nu ermee eens bent of niet, alles wordt toch door onze strot geduwd, alles onder het mom van........
De groeten.
Een chip onder de huid, zoals dit nu ook bij sommige dieren gebeurt, kan juist levensreddend zijn.
Kan zelfs nog meer voordelen hebben. RFID kan gebruikt worden voor betalingsverkeer, op maat gesneden reclame bij het voorbijlopen van een een reclamezuil, opsporing van misdadigers etc etc ;)
Nah, denk dat die chip nog wel even op zich zal laten wachten en besides, er zal weinig gedraafd gaan worden als ze dat ding verplicht zouden stellen.
Denk dat je een beetje aan het doemdenken bent geslagen
Een hoop van deze problemen zijn inherent aan de keuze voor een centraal geregeld EPD. Dit is ingegeven door druk vanuit zgn. ICT experts die beweren (zoals ook weer in dit stuk te lezen is) dat koppelen van systemen lastig is. Dit toont echter alleen de onwil en onkunde van ICT partijen aan. Het enige wat nodig is, is een data formaat.
De beveiliging van de gegevens is een heel ander verhaal, en valt uiteen in authorisatie en encryptie. Voor beide aspecten zijn voldoende bestaande oplossingen. En waarom eist niemand hier eigenlijk het gebruik van OSS?
Liever zou ik wel eens een discussie willen zien of het niet veel beter is Persoonlijk Gecontroleerde Medische Dossiers te gebruiken. Hierbij bepaalt de patient zelf wie wat mag zien en wie het opslaat. Er is nog een (in de praktijk werkende) OSS implementatie ook:
Silent Johnny da´s misschien niet eens zo´n gek idee, een gedistribueerd EPD. Er lees al voorbeelden zoals Google Health en non-profit organisaties in Amerika op basis van open source.
In de praktijk zou het dan kunnen zijn dat ik zelf (of een vertrouwenspersoon) iemand (arts) autoriseer met een eenmalig geldend wachtwoord (software token) waarvan ik de enige eigenaar ben omdat ik deze zelf heb gegenereerd. Dat lijkt me ook heel wat beter dan die argeloze medewerkers die tokens overal laten rondslingeren of de
secretaresses die verlekkerd in een dossier zitten te loeren van een bekende Nederlander.
Beveiliging begint met een wettelijk medisch geheim voor de makers en de beheerders van dergelijke systemen. Niets, maar dan ook niets, verplicht mij als softwareontwikkelaar ervoor te zorgen dat de gegevens op de best mogelijke manier beveiligd worden. Voelt alsof een arts een dossier in de vensterbank bij een open raam zou kunnen leggen zonder dat dit consequenties heeft.
Dit geldt trouwens net zo min voor de gegevens van psychologische behandelingen, die nu al als zogenaamde "diagnosebehandelcombinaties" centraal worden opgeslagen. Zeer slechte zaak, maar het is er gewoon doorgedrukt -- juist, door de verzekeraars.
Het is zo vreemd dat de overheid enerzijds roept dat het EPD moet omdat er wel 1200-1700 doden per jaar vallen door het ontbreken ervan (heel erg dus!) terwijl er anderzijds maar enkele tientallen miljoenen per jaar budget vrij is gemaakt voor de implementatie (peanuts!). Hier meer data en video's.
Lijkt me minimaal nodig dat de patiënt kan opvragen welke arts / persoon zijn gegevens heeft opgevraagd en wanneer + waarom. Zo dat er nog enige controle is op misbruik van 3de (verzekering e.d.).
Sterker: het lijkt mij essentieel dat de patiënt toestemming moet geven aan een arts om zijn dossier in te zien (noodgevallen uitgezonderd), en dit kan controleren.
Twee misverstanden:
gnu_lx: de patiënt krijgt de mogelijkheid om in te zien welke UZI-pas zijn gegevens heeft opgevraagd, dit hoeft niet de persoon te zijn die rechtmatig eigenaar is van de UZI-pas.
Rutje: De patiënt moet inderdaad akkoord zijn met inzage. Dit akkoord is echter geen technische aangelegenheid, maar een mondelinge. Het is aannemelijk dat de patiënt akkoord gaat wanneer er een behandel-relatie is.
Wanneer de behandel-relatie beëindigt is niet zo duidelijk.
Ook kan de patiënt onder sociale druk komen om akkoord te gaan zonder dat dit een voordeel is.
Bijvoorbeeld, een bedrijfsarts die wil controleren of een sollicitant echt gezond is. Geen leugentjes meer om bestwil. Een valium kuur enkele maanden geleden betekent nagenoeg kansloos zijn op de arbeidsmarkt
Daaarnaast moet het zo zijn dat de patiënt ook zelf zijn EPD kan inzien, anders weet hij niet waarvoor hij toestemming geeft, als hij een ander zijn EPD laat inzien.
Maar hieraan kleven grote nadelen.
Bijvoorbeeld een vader die wil controleren of zijn dochter de pil gebruikt, kan zijn dochter dwingen hem haar EPD te laten zien.
Een man die zijn vrouw verdenkt van een buitenechtelijke relatie
Een werkgever die wil controleren of zijn werknemer echt ziek was, of een sollicitant echt gezond is
De politie die tegen een potentiële verdachte zegt dat hij toch zeker niks te verbergen heeft.
Allemaal situaties waarin mensen sociaal gedwongen kunnen worden om hun medische gegevens aan een onbevoegd iemand te tonen. Situaties die ontstaan vanwege het EPD, waar verder 97% van de bevolking geen voordeel van heeft.
In de huidige praktijk, waarin dossiers versnipperd zijn over instanties, en de patiënt zelf zorg draagt of zijn dossier bij een volgende dokter terecht komt zijn deze bezwaren er niet. We gaan terugverlangen naar de huidige praktijk.
Ik maak mij niet zozeer zorgen over inzage door artsen, maar door allerlei 'rand-dienstverleners', bijvoorbeeld apotheken, fysiotherapie, etc.
En de allergrootste vraag is: Als je toestemming moet geven om je dossier te laten inzien, wat is dan het nut van het bezwaar dat die 300000 mensen nu hebben gemaakt?
Zoals ik al zei, de toestemming is geen technische aangelegenheid, maar een mondelinge. Daarbij wordt toestemming niet verleend aan een persoon, maar aan een instantie (bijv. ziekenhuis, huisartsenpraktijk) met wie een behandelrelatie ontstaat. Dit is een dermate complex iets (waarnemer A wel, dokters-assistente B niet, verpleegkundige C wel, maar specialist D weer niet, en wat als er een fysiotherapeut of maatschappelijk werker aan een gezondheidscentrum/ziekenhuis zijn verbonden).
Daarom wordt de toestemming geregeld op het gebied van regelgeving, als een een professional een behandel-relatie heeft, mag hij in het EPD relevante informatie opzoeken.
Informatie kan vaak pas op relevantie worden beoordeeld nadat deze is opgezocht. Indien niet relevant dient de behandelaar gelijk te vergeten wat hij heeft gezien.
De bezwaarschriften zijn een opt-out systeem. Je medische dossiers worden in dat geval niet via de index-service (LSP) gekoppeld.
Zelf ben ik voorstander van een EPD, maar op opt-in basis, in plaats van opt-out basis.
Dit omdat een EPD maar voor enkele mensen belangrijk is, en dan alleen maar voor enkele gegevens. Dus een patiënt zou in samenwerking met zijn huisarts moeten overleggen wat er zichtbaar is in een EPD, of de patiënt zou dit aan zijn huisarts kunne overlaten:" Ah meneer Jansen, u neemt sinds kort bloedverdunners, het lijkt mij zinvol om dit in het EPD zichtbaar te maken". (de huisarts zet een vinkje, klaar.)
Maar zo gaat het dus niet, het Nederlandse EPD ziet er heel anders uit. Patienten worden een willoze speelbal van hun eigen medische geschiedenis, en onbevoegden die kennis ervan kunnen gaan nemen.
de patiënt krijgt de mogelijkheid om in te zien welke UZI-pas zijn gegevens heeft opgevraagd, dit hoeft niet de persoon te zijn die rechtmatig eigenaar is van de UZI-pas.
@BlingTa: Je weet hoeveel tijdelijk en extern personeel in de zorg er geacht gaat worden gebruik te maken van het EPD. Je bent bekend met de logistieke traagheid bij het aanmaken van pasjes en menselijke slordigheden erkent. Dan weet je dat de UZIpas helaas ook voor schijnveiligheid en schijnvertrouwen staat.
"ook", want het passysteem an sich is niet zo slecht, het staat alleen te makkelijk te veel vormen van medegebruik toe.
Iedereen die in het BIG-register staat krijgt twee UZI-pasjes, een actief, en een reserve. Dit is om de traagheid bij aanmaken nieuw pasje bij verlies te compenseren. Het reserve-pasje mag alleen worden gebruikt wanneer het oorspronkelijke als verloren is opgegeven.
Er staan 350.000 mensen in het BIG-register. Het wordt eens in de vijf jaar grondig opgeschoond.
Naast mensen in het BIG-register worden er ook UZI-pasjes uitgereikt aan Jeugdzorg, medewerkers van zorginstellingen die onder de "kwaliteitswet zorginstellingen" vallen.
Al met al zijn het zeker een half miljoen tot een miljoen UZI-pasjes die op de markt komen. Een drama. Een op de 20 mensen in Nederland krijgt toegang tot het EPD, en kan in principe de gegevens van iedereen opvragen.
Als je hierbij ook nog partners van deze mensen telt, mensen die voor uitzendbureaus werken, Belgische artsen die in Nederland nachtdiensten draaien
Een ziekenhuis zal bij opname tegen een patiënt zeggen: U dient ons toestemming te geven om in uw EPD te kijken, met "ons" bedoelen wij alle mensen binnen dit ziekenhuis die het nodig hebben vanwege hun werk. De patient geeft dan toestemming, ondertekent een formuliertje. Klaar. Technisch gezien is die toestemming niet nodig.
Om te kunnen reageren, dient u ingelogd te zijn.
2 jaar geleden: 13 februari 2010
3 jaar geleden: 13 februari 2009
4 jaar geleden: 13 februari 2008
5 jaar geleden: 13 februari 2007
14 jaar geleden: 13 februari 1998
IDG Nederland is uitgever van: AppFish
, CIO, Computer!Totaal, Computerworld, ITworld, Jobworld, MacWorld, RAW fotomagazine, TechFish, Tips & Trucs, Webwereld en Zoom.nlMeer informatie: IDG Nederland, IDG.com, Privacy-statement, Cookie-statement Hosting by Terremark.
