Gepubliceerd: Donderdag 12 maart 2009
Volgens Buma/Stemra is het 'iPod op de werkvloer'-vonnis niets nieuws onder zon. Het gaat om de muziek, niet om de iPod.
Toon volledig artikel
Wat mij betreft staat de Buma in deze ijd van het bestrijden van de kredietcrisis met stip op een waar het gaat om het opruimen van organisaties die het leven ingewikkeld en duur maken.
Deze organistie is echt een verderfelijk instituut met het najagen van goedbedoelende burgers en afknijper van mensen die proberen een bestaan op te bouwen.
Bedrijfsbelang doordat je naar muziek luistert?
En als ik me er nu eens moeilijker door kan concentreren? Dan is er geen belang maar schade. Factuurtje naar de Buma :-)
Laat nu de helft gehinderd worden door de muziek en de andere helft er iets harder van gaan werken.........
Ik blijf het een vreemde zaak vinden. Ook moeilijk te controleren. Als ik een bedrijf had kregen ze van mij in het kerstpakket allemaal een radio. Die zou in te stellen zijn op 1 zender. Dan hoef je de BUMA niet te betalen omdat het eigen radio's zijn. De helft van de mensen werkt er moeilijker door dus kan de factuur naar de BUMA.
Als de baas schade ondervind door het luisteren naar muziek moet de baas dat gewoon verbieden. Dus niks geen rekening naar de Buma...
Als de werknemers muziek willen op de werkvloer en de baas dat toelaat is er weldegelijk bedrijfs belang. De (meeste) werknemers zijn immers 'blijer'. Van wie de audio instalatie ook is, als het met toesteming van de baas is dat men er naar luistert moet de baas dus ook betalen. Verbieden+gedogen zal door de rechter ook als toestaan worden gezien...
Wat ik jammerlijk vind aan dit soort zaken is dat de Ipod synoniem is met welk een persoons gebonden audio apparaat dan ook... Wat overigens vroeger met de 'walkman' ook het geval was.
En als er in het vonnis specifiek over de ipod wordt gesproken.. wat dan met je zune of welk een mp3/cd/cassette/radio dan ook? die vallen er buiten tot ook dat via de rechter wordt geincludeert???
Er wordt een zeer kromme redenering gehanteerd: "Omdat het bedrijf er belang bij heeft, is er sprake van openbaarmaking".
Steeds als ik dit probeer te begrijpen, krijg ik hoofdpijn.
Is er iemand die deze logica kan uitleggen? Ik wil het namelijk echt graag snappen.
Het is de "eerst het zuur en dan het zoet" logica. Het klinkt logisch tot je erover nadenkt. Dan denk je, ships, ik wordt genaaid.
Ook wel Hollands genoemd.
Ik begrijp vooral niet dat we met zijn allen het accepteren. Andersom, wat kunnen we eraan doen?
Je kan op zich niet tegen dit vonnis in beroep gaan... Maar je kan wel bij de hoge raad aanvechten dat het gebruik van iPods, zoals genoemd in deze uitspraak, niet strookt met het gegeven dat er muziek openbaar gemaakt wordt.
Dat zou betekenen dat ze dan ook de NS voor de rechter kunnen slepen voor alle mensen die in de trein met harde muziek aan zitten, al dan niet op de iPod of welk ander apparaat dan ook (met of zonder oortjes)...
De uitspraak is, naar mijn mening, dan ook voornamelijk gebaseerd op de radio's die zich op dat moment in het pand bevonden. De iPods waren in deze uitspraak van ondergeschikt belang.
Zodra je muziek gaat inzetten als middel om je omzet te vergroten dan doe je aan openbaarmaking van muziek.
Ik vrees dat je je met dit standpunt kunt vervoegen in het bezemklasje auteursrecht. Een ipod is een zelfstandig middel van openbaarmaking als je dat geval aan een grote geluidsinstallatie hangt, niet als je daar individueel naar luistert.
Overigens is de cruciale zin de volgende:
De voorzieningenrechter is van oordeel dat uit het feit dat medewerkers van Suplacon tijdens werktijd naar muziek mogen luisteren, zelfs middels een i-Pod of mobiele telefoon, volgt dat Suplacon een bedrijfsbelang heeft dat zijn medewerkers naar muziek kunnen luisteren. Immers, tevreden werknemers werken harder. Er is dan ook sprake van een openbaarmaking van muziek in de zin van artikel 12 van de Auteurswet.
Ik leid daaruit af dat de rechter kennelijk heeft gemeend dat het hier niet alleen gaat om het luisteren via een Ipod (geen openbaarmaking) maar ook op andere wijze. De uitspraak als geheel lezende, klopt dat laatste ook wel. Het is een sukkel van een rechter dat hij het woord Ipod in deze zin heeft opgenomen.
Dat is dus niet mijn stand punt maar meer als een kort antwoord op de vraag van edwinjm over hoe de voorziennings rechter het ziet.
Ik ben van mening dat mijn baas helemaal niets hoeft te betalen, het zit al in mijn loonbelasting verwerkt.
Elke werknemer draagt deze vergoeding af dus waarom mijn baas daar overheen ook een vergoeding moet betalen begrijp ik niet.
In mijn tijd voor het hekje moest je rechters uitleggen wat internet is. Nu is het tijd voorlichting te geven wat iPods wel en niet zijn.
Het is de maatschappellijke plicht van een rechter om midden in de samenleving te staan - zeg maar een afspiegeling hiervan te zijn en niet wat je toch vaak ziet wereldvreemde burgers gehezen in een toga.
Dat hele gedoe met heffingen leggen aan bedrijven is natuurlijk zo uit de tijd. Die heffingen zijn al geïnd bij de radio zender en gedekt via advertentie inkomsten. Dat is dus een actiepunt voor de immer op kranten agerende heren en dames politici.
Bij cafe's, hotels, restaurants en disco's dient muziek wel een bedrijfsbelang - het fungeert als sfeermaker. Maar hier staat ook nooit een radiozender aan, maar geselecteerde muziek.
Jammer dat de rechter het bedrijfsbelang boven het eigendomsrecht stelt. Het is compleet idioot dat je voor je eigen muziek nog weer extra moet gaan betalen. Ik mag toch hopen dat deze waanzin snel ophoudt. Dat er betaald moet worden voor het luisteren naar de radio dat vind ik dan nog enigszins redelijk, maar dit is totaal bezopen.
De regel dat men royalty's moet afdragen over muziek gebruikt voor een bedrijfsbelang zou dus aangepast moeten worden. Tijd voor Hirsch Ballin om spierballen te laten zien tegen het machtsblok Buma/Stemra.
Het is compleet idioot dat je voor je eigen muziek nog weer extra moet gaan betalen.
Maar dat is de grap juist: je baas betaalt voor de muziek die jij al betaald hebt! Niet jijzelf! Over krom gesproken?!
Tenzij hij het van je loon gaat inhouden... Iedere werknemer met koptelefoons op krijgt een extra auditieve-consumptie-inhouding op zijn salaris. :)
Dat er betaald moet worden voor het luisteren naar de radio dat vind ik dan nog enigszins redelijk
Je bedoelt: 2x betaald. Zowel de zender als de luisteraar betaald er voor.
Als het om een publieke omroep gaat: 3x: je betaald als belastingplichtige, de publieke omroep betaald aan buma, en het bedrijf die je toestaat naar de radio te luisteren moet ook betalen.
Rechten afdragen in welke vorm dan ook heeft bij mij wel een draagvlak. 2 tot 3x rechten afdragen klinkt als pure kapitalisme voor het gewin van de "rechten"organisatie over de rug van kleine en nietconformerende artiesten (die niet zijn aangesloten bij de organisatie)
De zender betaald idd voor de uitzend rechten. thuis betaal je kijk en luistergeld. Een bedruif normaal gesproken niet. maar als ze muziek (van radio of andere bron) aan hebben dien je dus ook te betalen. Dat heeft de wetgever nu eenmaal bepaald. en de buma aangewezen om het te innen ne te verdelen.
Ik ben het er ook niet mee eens, alleen al om dat er gewoon weg geen propere verdeelsleutel is te maken.
Daartoe is het dus om de landsadvocaat te porren om op basis van de onmogelijke verdeel sleutel de inningen op niet na te gaan gebruik (dus de luisteraar waar van ze niet kunnen weten naar welke zender/cd/mp3/... die luistert, betaald ook niet) te vebieden. De zenders kunnen exact aangeven wat ze uitgezonden hebben en dus ook presies die rechthebbenden vergoeden. Deze vlieger gaat dus ook op voor heffingen op opname media als videobanden, cassettes, cd, dvd, br, md, hdd, sd enz.
Bijzonder absurd. Ik zou de BUMA het bedrijfsbelang toch eerst willen laten aantonen. Volgens mij onhaalbaar.
Voor de betreffende muziek zijn allang rechten afgedragen door degene die de muziek hoort. Volslagen onzin dat je daar als werkgever nog een keer voor zou betalen.
Dat die medewerker van de BUMA het de gewoonste zaak van de wereld noemt is naar mijn mening schandalig. Tenzij je het normaal vindt mensen geld afhandig te maken zonder daar ook maar de minste tegenprestatie voor te leveren...
Wat ik mis in de discussie is internet-radio. Ook op de website van Buma vind ik daar geen duidelijk info over; cd's, dvd's, radio wordt genoemd, maar internet-radio "openbaar beluisteren" staat nergens genoemd. Het lijkt erop dat internet-radio (bijvoorbeeld 3FM) wel via de luidsprekers het bedrijf in mogen schallen. Maar er zit vast ergens een addertje onder wat Buma-gras. :S
Daarnaast is ook op de Buma-site niet gespecificeerd wat 'muziek' is. Ik heb CD's die mijn vriendin niet als muziek beschouwd, maar waar ik van geniet. Ik noem een Mr. Bungle - iets wat een hoop als vage geluiden en herrie categoriseren maar wat ik als muziek zie.
Is het neurien van een melodietje dan feitelijk het kopieren van een muziekstuk? Als ik dat opneem en over de luidsprekers in mijn bedrijf laat horen ook iets waar voor betaald moet worden? Volgens de regels namelijk wel... Wat is "muziek"?
"Maar ieder zong zijn eigen lied", kweelde Herman van Veen jaren geleden. Maar tegenwoordig kan je daarvoor dus door de Buma/Stemra aangepakt worden.
Grappig genoeg korten ze hun naam zelf af tot "B/S"; wat bij mij direct de gedachte "Inderdaad BullShit" gaf. :)
De workaround is simpel: gewoon royaltee free muziek toestaan op iPods binnen je bedrijf. Daaaag BUMA!
Blijkbaar heeft Buma zelf ook ingezien dat de uitspraak van de rechter een juridische misser is die uiteindelijke geen stand zal houden. Vandaar dat ze nu het brandje proberen te blussen voor het een uitslaande brand word.
Komt daarbij dat indien ze dit zouden doorzetten ook Stichting Sena (voor de naburige rechten) met vette rekeningen bij de bedrijven zal aankloppen
Het word gekker - we dragen nu ook al rechten af over reclame!!
Volgens de Stichting ter incasso van commercial kabelgelden (Tick) ligt er op een filmpje dat een wasmiddel, auto of vliegvakantie aanprijst net zo goed auteursrecht als op muziek of films. Jaarlijks int de stichting een kleine twee ton, zonder dit geld overigens onder de makers te verdelen.
krantenartikel uit Telegraaf 17-03
Mischien leuk om te weten, maar "tick" is engels voor teek , een insect wat zich voed met bloed van zijn slachtoffers - een uitzuiger dus. Wel toepasselijk. (en brengt en passant ook ziektes over (Lyme) - en daar is de Sony Rootkit affaire een leuk voorbeeld van)
Om te kunnen reageren, dient u ingelogd te zijn.
2 jaar geleden: 13 februari 2010
3 jaar geleden: 13 februari 2009
4 jaar geleden: 13 februari 2008
5 jaar geleden: 13 februari 2007
14 jaar geleden: 13 februari 1998
IDG Nederland is uitgever van: AppFish
, CIO, Computer!Totaal, Computerworld, ITworld, Jobworld, MacWorld, RAW fotomagazine, TechFish, Tips & Trucs, Webwereld en Zoom.nlMeer informatie: IDG Nederland, IDG.com, Privacy-statement, Cookie-statement Hosting by Terremark.
