Gepubliceerd: Woensdag 24 juni 2009
De thuiskopieregeling is prima zoals hij is. Verandering leidt alleen maar tot verwarring en ongehoorzaamheid van consumenten.
Toon volledig artikel
Dan kun je ook pleiten voor het afschaffen van belastingen, snelheidslimieten en nog een aantal 'vervelende' maar noodzakelijke wetten. Zo lust ik er nog wel een paar.
... en nog een aantal 'vervelende' maar noodzakelijke wetten.
Thuiskopieregeling is geen noodzakelijke wet.
Dat heb ik ook niet beweerd, ik ben ook voor afschaffing. Ik bestreed slechts het argument dat je een wet moet afschaffen omdat hij niet door het volk gedragen wordt.
Daar kan je voor pleiten maar het is niet echt zinvol. Wanneer men de noodzaak van bepaalde wetten inziet, zal men ze, ondanks dat ze vervelend zijn, toch accepteren. Belasting betalen doe ik ook echt met frisse tegenzin, maar ja, de noodzaak is wel redelijk duidelijk.
Ik ben het met vinylat45 eens dat voor de auteurswetten, dit veel minder duidelijk is voor de consument en "bewustzijn" kweken zoals de commissie dat wil, lijkt me dan ook een heilloze weg. Mensen willen best betalen voor iets dat voor hun meerwaarde heeft, maar een heffing om rijke platenbonzen rijker te maken, tja, veel plezier met "bewustzijn" daarvoor kweken.
Point taken. Per wet hangt het er dan vanaf hoe goed 'het volk' in staat is de noodzaak van een wet te begrijpen. Belasting in zijn algemeen zal men wel snappen. Voor gedetailleerdere regels moet men zich echter gaan verdiepen in de details om het te begrijpen, en dan neemt het begrip denk ik snel af onder een groot deel van 'het volk'. Dat op zich hoeft nog niet te betekenen dat de wet niet zinvol is.
Toeslagen op CD's en DVD's hebben geen effect meer. Alles staat op de harddisk en die worden steeds groter.
Toeslagen op alle data-dragers (HD's, MP3 spelers, etc) heeft ook geen zin want dat stimuleert de verkoop in Duitsland en Belgie.
Wanneer leert de overheid nou eens dat informatie niet meer te reguleren is. Informatie wil nou eenmaal vrij zijn
Alles om dit te reguleren is een achterhoede gevecht. Hoe meer regels, hoe meer mogelijkheden om eronderuit te komen. En, hoe meer regels, hoe groter de motivatie om deze te overtreden.
Dus, zou bekeken moeten worden tot welke dragers de heffing zich uitstrekt. Dat is meteen de achilleshiel, want de keuze is arbitrair.
Hier draagt de auteur dus zelf een reden aan waarom de heffingsregeling niet werkt en alleen maar minder goed zal gaan werken wanneer apparaten meer hybride worden.
Daarnaast is het me onduidelijk waar de auteur het idee van het genotsvergoeding vandaan haalt. Als ik een nummer bij itunes koop gaat een deel gewoon naar de muzikant, oftewel betaal ik auteursrecht. Terwijl ik al auteursrecht betaald heb bij de aanschaf voor een blanco CD.
Het argument dat je een wet niet moet wijzigen omdat dit leidt tot verwarring bij de consument is ook niet sterk. Als een wet niet goed functioneert dan moet je die gewoon aanpassen en dat vervolgens goed uitleggen.
Afschaffen dus die regeling! De muziekindustrie moet zelf met een goede oplossing komen voor de inning en distributie. Zorg dat er een open en transparante markt komt, en de prijzen zullen verder dalen en daarmee legale verkoop stimuleren. Natuurlijk, illegaal downloaden is nooit helemaal te voorkomen maar dat is dan niet anders. Hetzelfde geldt voor drugsmisbruik en te hard rijden. Gedoogbeleid werkt niet.
"Genotsvergoeding" werkt als volgt. Ik, als verslaafd lezer, neem boeken als voorbeeld (ook daar geldt copyright vergoeding):
Ik koop een boek, gemiddeld 300 pagina's.
Op dit boek zet de uitgever "huiskamerversie", wat betekent dat ik dit boek uitsluitend in de huiskamer mag lezen.
Wil ik dit boek lezen in de slaapkamer dan moet ik 0,01 cent "thuiskopie vergoeding" per pagina betalen.
5 boeken per week x 0,01 cent per pagina kost me pakweg 15 Euro per week, kan niemand onredelijk noemen toch?
Ik heb natuurlijk ook de mogelijkheid hetzelfde boek nogmaals kopen in "slaapkamer editie".
Oh ja, en dan heb je nog een "tuin editie", een "vakantie editie", een "badkamer editie".
Simpel toch? Volkomen normaal toch?
Ik zelf koop mijn cd's legaal (ben een van de weinigen :P)
Maar de cd's die ik koop zet ik op me PC (en daarna op me mp3).
Maar zo als ik heb geleerd is "dat je 1(x) kopie mag hebben voor EIGEN gebruik".
Hiervoor is zo als in het stukje gezegd de thuiskopievergoeding op (mobiel)datadragers.
Ik zet er mobiel bij omdat ik daar mee bedoel cd's,dvd's,usb's en externe hdd's. Dus de mobiel producten. Als er hiervoor een heffing gevraagd wordt wat "eerlijk en rendabel" is voor de consument ben ik er mee eens.
Maar de stichting thuiskopie (volgens mij de zelfde NSBers als Brain) willen doordrukken op alle datadrager wat naar mijn mening niet toelaatbaar is.
Veder vind ik dat de meeste auteurs organisaties een heel slecht model heeft tot de mogelijkheid van nieuwe technieken. Eigenlijk hun model tot nieuwe technieken is het zelfde als het model voor een LP. Ze zien de mogelijkheden er niet van.
Ik zeg dit als een software developer. Illegaal downloaden zou ook schadelijk zijn voor mij. Maar ik zie in het illegaal downloaden ook een mogelijkheid voor de dingen die ik maak.
Sterker nog, de wet spreekt niet over aantallen kopies, dus het is niet beperkt tot 1. Mits het natuurlijk voor eigen gebruik is zonder commerciele inslag.
Ik snap de thuiskopieheffing niet; Je betaalt om te mogen kopieren, sterker nog, bij elk verkocht media wordt er al vanuit gegaan dat het gebruikt gaat worden om autheursrechtelijk materiaal erop op te slaan (dus in feite wordt er meer afgedragen dan dat er daadwerkelijk 'schade' is), en vervolgens gaat elke autheursrechtwaakhond blaffen omdat je niet mag kopieren.
Het statement dat door het kopieren mijn 'genotswaarde' omhoog gaat tov. het originele exemplaar is niet waar. Immers kan ik nog net zo vaak naar de muziek (ik ga even uit van muziek) luisteren. (welke idioot gaat er nu naar z'n muziek in canon zitten luisteren?) Het feit dat door het omzetten van een CD naar MP3 de muziek meer portable wordt is niet te danken aan de muzikant, maar aan de speler.
Ik zou best een voorstander zijn voor een kleine heffing op het abbo geld van de provider en dan de heffing op CD/DVD eraf, als dat betekend dat we eindelijk van het gezeik en gelieg van Brein(loos) af zijn. Dus lekker de thuiskopie-regelgeving in stand laten.
Er zit maar een nadeeltje aan, de entertainment-industrie kan lekker achterover gaan zitten en centjes vangen, ze hoeven dus niet voor alternatieven te zorgen en kunnen hun prehistorische distributiesysteem in stand houden.
ze hoeven dus niet voor alternatieven te zorgen en kunnen hun prehistorische distributiesysteem in stand houden.
Mag best. Alternatieven zorgen we zelf wel voor (P2P, torrents, etc.) en als ik dan toch geld uitgeef voor een fysiek product dan shop ik wel op internet. Wat je voorstelt is eigenlijk een bonus voor al het gezeur van de industrie, terwijl straf m.i. meer op z'n plaats is.
Eerder een werkbare verandering van het huidige onwerkbare systeem, de consument is immers al veel verder dan de producenten op de manier waarop e.e.a. wordt verspreid.
Een straf zou een idee zijn maar in feite doet de entertainment-industrie niets verkeerd, we hebben met z'n allen zelf voor dit rare systeem gekozen d.m.v. kijk en luistergelden (tegenwoordig verdisconteerd in de belastingen) en de heffingen op data-dragers.
Ik denk dat het een hele werkbare oplossing is, schaf alle heffingen af op media en voer een "kijk en luistergeld"-regeling in als percentage van het internetabbonnement, maar maak dan het uploaden ook legaal.
Een straf zou een idee zijn maar in feite doet de entertainment-industrie niets verkeerd, we hebben met z'n allen zelf voor dit rare systeem gekozen d.m.v. kijk en luistergelden (tegenwoordig verdisconteerd in de belastingen) en de heffingen op data-dragers.
Het rare systeem begon met die rare auteurswet. Een wet die nu tegenwerkt waar hij voor bedacht is.
Er zijn twee fundamentele zaken volstrekt mis met de wijze waarop men het huidige copyright effectueert:
1 - Een veel te lange beschermingstermijn, die bovendien al maar wordt verlengd. Zowel 70 jaar als 95 jaar na de dood van de maker is natuurlijk volstrekt absurd, en dit zeker in een tijd waarin de ontwikkelingen juist steeds sneller gaan. Het gaat bovendien volledig voorbij aan het feit dat copyright indertijd juist in het leven is geroepen om een (voor die tijd) redelijke maximum termijn vast te stellen.
2 - De de facto uitschakeling door de 'entertainmentindustrie' van elke vorm van marktwerking waardoor de prijzen van de media kunstmatig te hoog worden gehouden.
Zolang aan deze basis geen verandering plaatsvindt blijft het een vorm van oorlogvoering die in niemands belang is: die door al het juridisch geweld een heleboel ellende veroorzaakt, handen vol geld kost en de maatschappij nodeloos criminaliseert...
Als oplossing voor punt 2:
- de kopieerheffing afschaffen
- downloaden formeel bij wet legaal maken (uploaden blijft altijd een hekel punt, maar mag van mij ook legaal worden)
- Nutteloze organisaties als Buma/Stemra en Brein (die alleen maar geld verteren) buitenspel zetten. Zonodig verbieden.
- Auteursrechten terugbrengen naar een redelijke termijn. Zeker niet meer dan de termijn voor octrooirecht.
Dit klink extreem, maar hierdoor wordt de entertainment-industrie juist gedwongen om een nieuw businessmodel te ontwikkelen, in plaats van op hun gat te blijven zitten, te klagen, en ondertussen een automatische "subsidie" op te strijken.
Als een aantal bedrijven failliet gaan, dan is dat maar zo. Dat noemt men marktwerking. Wat voor de BV Nederland geen vies woord zou mogen zijn ;->
De entertainment-industrie (en de kranten ook) zullen moeten leren dat de wereld aan het veranderen is, en dat verkoop van kopieen niet meer rendabel is. Dat verspreidt zich nu eenmaal te makkelijk via het "boze/slechte" internet.
Live-entertainment en voor de pers diepe achtergrond artikelen zijn de nieuwe groeimarkten.
Kwaliteit en uniekheid zouden de steekwoorden moeten zijn in plaats van kwantiteit.
In mijn ogen is de bestaande wetgeving MEER dan voldoende.
laat mij maar betalen voor die extra paar centen per cd/dvd... Het afschaffen van deze regeling maakt namelijk iets veel engers mogelijk:
Bedenk dat op dit moment, downloaden (volgende deze regeling) als kopieren word beschouwd. In de huidige situatie is downloaden dus PER DEFINITIE een legale bezigheid. Oftewel: Illegale downloads bestaan in ons land niet zolang de huidige regeling van kracht is!
Mocht dit ooit veranderen, kan men ineens regels stellen aan wat ik wel en niet mag downloaden. Men kan ineens gaan beslissen dat sites als The Pirate bay of RapidShare niet meer toegankelijk zijn.
Dit heet censuur!
En dat willen we al HELEMAAL niet!
De entertainment industrie moet doorhebben dat het tijd is voor andere 'sales' methoden. De huidige structuur van kosten verdeling is met het internet ver uit de tijd.
Dat wil nog niet zeggen dat het hier "slecht" geregeld is.
Wat mij betreft volg ik de opinie van het artikel: behouden van de bestaande regeling.
Je hebt het nieuws blijkbaar niet gevolgt. Brein wil oa. The Piratebay laten blokkeren in Nederland.
webwereld.nl/ni...ource=news_list
Dus zelfs met de huidige regeling is de kans op CENSUUR al aanwezig. Dus kun je maar beter de entertainmentindustrie dwingen om te vernieuwen, in plaats van je kop in het zand te steken en te hopen dat de storm wel overwaait.
De Commissie Gerkens stelt dan ook voor om de heffing stapsgewijs terug te brengen naar nul voor alle dragers. In die tijd moet het voor de entertainmentindustrie mogelijk zijn om zelf businessmodellen op te zetten om op internet geld te verdienen.
Pardon? Een industrie die als een stelletje Neanderthalers probeert vast te houden aan vroeger, die de afgelopen 20 jaar niets gedaan heeft aan klantgerichtheid, alleen maar technologie heeft willen inzetten om de gebruikers lastig te vallen met beperkingen, nog verder steunen? Kappen met die hap: een normaal bedrijf was al lang op de fles gegaan!
Kunstenaars scheppen, creëren. Dat doen ze, ongeacht de vergoeding. Tekenaars tekenen, schrijvers schrijven en musici maken muziek, etcetera.
Dat ze daar graag een vergoeding voor willen kan ik begrijpen. Dat ze daar graag hun werk van willen maken en full time mee bezig willen zijn, zal door velen van hen ook gewenst zijn. En dat daar in het verleden een industrie omheen gekomen is die het verdienen mogelijk heeft gemaakt is hardstikke mooi.
Het traditionele verdienmodel voor musici en filmmakers is aan erosie onderhevig. De producent bepaalt een stuk minder wat de markt koopt dan een jaar of 20 geleden en de veranderingen in die markt zijn nog groter geworden door internet.
Het is zelfs zo dat de consument nu producten van de markt zonder betaling kan nuttigen. Dat is dus het einde van het verdienmodel. Terecht dat de kunstenaars die hierdoor geraakt worden daar niet blij mee zijn. Maar om nu de inkomstenstroom te verzekeren op een wezensvreemde manier, een manier die niet gerelateerd is aan het product, is raar. Om zelfs hen die part noch deel hebben aan het consumeren van de betreffende kunst het geld uit de zak te trekken, is absurd.
In plaats van allerlei algemene heffingen te plaatsen op media is er nog een alternatief, wat mijns inziens ernstig onderbelicht blijft. Hooggeachte kunstenaar: u bent niet verplicht uw creaties met een ander te delen. U bent niet verplicht uw CD uit te brengen, uw boek te publiceren of uw film in de bioscoop te krijgen. Als u met alle geweld betaald wil worden maar het idee krijgt dat u nu bestolen wordt, hou uw werk dan lekker voor uzelf, in de kluis met een grote hond ervoor.
Maak dan wel plaats voor de kunstenaars die willen scheppen. Scheppen om het scheppen, om te voldoen aan de drang van binnen. Artiesten die hun werk publiceren omdat ze interactie met andere mensen willen, omdat ze mensen aan het denken willen zetten. Niet om de centen.
Immers, de ware artiesten zullen toch wel verdienen, dat gaat al honderden jaren goed. De graaiers kunnen we zonder.
Stel je nu voor dat bijvoorbeeld filmmakers maar moeten stoppen omdat er geen verdienmodel meer is.
Leuk
Zoals ik het leest stelt hij voor dat filmmakers die persé vast willen houden aan het oude verdienmodel en vinden dat ze bestolen worden, stopt met het uitbrengen van de films.
En dat filmmakers die films maken omdat dat is waar ze van tot leven komen dat blijven doen en dat vol genot delen met de rest van de wereld.
Precies. Film is lastig want duur maar desalniettemin worden er nog steeds films gemaakt met een laag budget. Laten we ook niet vergeten dat er nog steeds een grote markt is voor bioscopen, CDs en DVDs. En aan de andere kant van het spectrum is er ook geen gebrek aan bijvoorbeeld straatmuzikanten die ook geen gegarandeerd inkomen uit hun muziek halen of graffiti kunstenaars die niet betaald worden.
Ik heb ook geen bezwaar tegen een vorm van centrale subsidiering, zoals nu al geldt voor allerlei vormen van kunst als toneel of opera. Maar wel tegen het denken dat er een recht is op financiering via oneigenlijke middelen van een vak wat ook als hobby beoefend kan worden.
Stel je nu voor dat bijvoorbeeld filmmakers maar moeten stoppen omdat er geen verdienmodel meer is.
Dat gebeurt. De markt voor ridders is ook niet meer wat 'ie ooit geweest is. Vraag en aanbod bepalen zoiets maar het verdwijnen van een verdienmodel hoeft niet het einde van de beroepen te betekenen die er op teren. Dat wordt door de rechten-incasseerders gemakshalve maar niet genoemd; zij zijn er wel direct van afhankelijk.
Films duur?
Friday the 13th (1980), budget $550,000
en.wikipedia.or...3th_(franchise)
Knaller van een film!
Waterworld (1995), budget $175 million
en.wikipedia.or...wiki/Waterworld
Zuigt van alle kanten!
I rest my case.
(notitie: inflatie in 15 jaar bij 5%: $550.000 -> $1.1mln)
Op de blockbusters worden nog steeds enorme winsten gemaakt enerzijds doordat mensen deze films liever in de Bioscoop zien, want dat is toch een totaal andere ervaring en anderzijds door merchandising. Zelfs al zouden deze films direct beschikbaar komen in het download circuit.
Dit is in het verleden al regelmatig gebleken, de TV zou de doodsteek van de Bioscoop zijn, toen de Videorecorder, in beide gevallen is hier niets van gebleken.
Het probleem van de entertainment industrie is dat ze het middelste met beide einden willen hebben en elke laatste cent koste wat het kost uit het product willen halen, en je het liefst meerdere keren wil laten betalen voor hetzelfde product.
voor de film is dat:
Toegangskaartje Bioscoop
Merchandising
Huur video
koop video
"Kijk en Luistergelden"
Heffing op datadragers
Het maakt mij niets uit wat de regels zijn of worden, maar ik betaal nu wel erg vaak en veel voor dezelfde muziek. Vandaar dat er wat mij betreft best wat vereenvoudigd mag worden.
1. Aanschaf CD/muziekdrager
2. Blanco CD om de les op te zetten, zodat je geen CD's hoeft te wisselen
3. Buma 2x (omdat de les op muziek op 2 lokaties ten gehore wordt gebracht)
4. Sena
5. (als het aan die gasten ligt, binnenkort ook nog over mijn USB stick, waarvan de muziek gespeeld wordt op de andere muziekinstallatie)
Als een artiest goede concerten geeft, genereert ie z'n inkomen.
Artiesten die alleen studiomateriaal maken zorgen voor de industrie die hen als makke hondjes af en toe een bot toeschuift.
Ik ben lang geleden gestopt met het sponsoren van die vette directeuren die de entertainmentindustrie leegzuigen en zelf geen bal creeeren.
Een goed concert heb ik graag 100 euro voor over.
Dan het beschermingsrecht, absurd hoelang een artiest al dood moet zijn, wie bepaalt dat?
Zolang al dat soort dingen niet goed geregeld is en de industrie te lui is om een goed alternatief te verzinnen, kan ik eindeloos downloaden 4 free, rechtstreeks streamen naar mijn hybryde stereo met bijbehorende flatscreen en maak ik me geen zorgen. Dat doen die dikke directeuren ook niet hoor.
Het was net als met Foster Parents, als er teveel aan de strijkstok blijft hangen, dan zeggen we ons lidmaatschap op (draagvlak heet dat), jammer voor de arme kindertjes.
(Al was ik van plan nooit meer iets op WebWereld te publiceren, zet ik toch dit berichtje hier omdat het IMHO (nog steeds) zeer van toepassing is en mogelijk een oplossing biedt voor de hier besproken problemen).
Waar helaas maar al te vaak aan voorbij wordt gegaan - of wat in ieder geval te weinig aandacht krijgt - is dat informatie en materie een heel opmerkelijk verschil bezitten.
Namelijk dat informatie in onbeperkte mate kan worden vermenigvuldigd (oftewel: ge-copieerd) - zonder dat er aan de bron ook maar iets verloren gaat !
Derhalve kan bij het copieren van info nimmer sprake zijn van "diefstal" - er wordt namelijk niets "ontvreemd" - ook wettelijk is dat zo, omdat het onder de Auteursrechtenwet valt - niet onder het Wetboek v. Straf-Recht/Vordering terzake "diefstal of verduistering". Daarom zijn die FUD-stukjes van brein(loos) aan 't begin van DVD-films dan ook in wettelijke zin totaal onjuist en dus grote onzin !
Ook is informatie - per definitie - geen van nature schaars "artikel". Behalve dan wanneer het opzettelijk en doelbewust schaars "gemaakt" wordt, om er aldus onevenredig (en onredelijk) veel geld mee te "verdienen" (graaien is hier eigenlijk het juiste woord). Dit klinkt als de bekende weg, maar zo is het niet helemaal.
Dat er voor ieder materieel product een redelijk bedrag betaald dient te worden is heel begrijpelijk omdat ieder individueel artikel bepaalde grondstoffen, bewerkingen - dus energie, transport enz. vereist.
Maar voor informatie gaat dit zeker nu, door de WWWeb, echt niet meer op: het is nu mogelijk info - vrijwel kosteloos - (aan) te bieden, te verspreiden/delen !
Dat makers van "content" (dat is alle soorten informatie zoals text, muziek, film, software, enz.) een zekere, zeer bescheiden vergoeding verwachten voor hun inspanningen is op zich ook nog best redelijk te noemen.
Maar dat de belanghebbenden in de content-industrie (zoals grote muziek, film en so(t)ware-ondernemingen) zich menen te kunnen aanmatigen totale controle over hun producten en zelfs over de apparatuur waar die (wel of juist niet) op wordt afgespeeld te eisen (of gewoon te nemen: zie de "rootkits" van sony en de ongevraagde "updates" van sommige sof(t)ware-distributreurs...) gaat veel te ver en schendt bovendien onze wettelijke rechten ondermeer t.a.v. privacy.
Toch is dit kennelijk wel wat de content-industrie nastreeft, door middel van z.g. "anticopieerbeveiligingen", regio-codes, heffingen, rootkits, vage stichtinkjes e.d. Terwijl deze "maatregelen" niet of nauwelijks wettelijk te onderbouwen zijn ! Maar - onbegrijpelijk - wel zomaar door de regering+politiek voor zoete koek geslikt worden. (Eigenbelang van de "bewindspersonen" ?)
Is het ook niet merkwaardig dat men patent- en copyright wetten - die alweer meerdere eeuwen geleden ingesteld werden - probeert toe te passen op een (technologische, maatschappelijke en economische) situatie waar die wetten totaal niet in (konden en) kunnen voorzien ?
Waardoor de al te letterlijke (EENzijdige, blinde) toepassing van die wetten bepaald geen regulerend kader schept - maar juist tot rechtsonzekerheid bij de burgers/consumenten en uiteindelijk tot chaos leidt...
Waar dan o.a. vage stichtinkjes hun voordeel mee doen - ten koste van heel veel in feite zeer fatsoenlijke consumenten - die, zeer terecht, het als onredelijk ervaren om 3 x of nog vaker te moeten betalen voor 1 enkel product.
De oplossing zou een nieuw business-model moeten zijn, waarbij er een redelijke en voor alle betrokkenen acceptabel evenwicht van ieders belangen wordt bereikt.
Dit zou kunnen gebeuren doordat de content-industrie van al hun producten een kwalitatief matige (maar niet onacceptabele slechte) versie ter beschikking stelt, in een Open-Format (zoals b.v. .ogg of gewoon als mp3) via de WWWeb (uiteraard zonder DRM, "calling home features" e.d. !!) - en wel geheel gratis !
Wie het originele product (natuurlijk ook zonder DRM e.d.) wil hebben moet er dan wel iets voor betalen - of het nu een CD, DVD of een download betreft.
Waarbij de prijs altijd door de (technische) kwaliteit van het geboden product bepaald wordt, maar niet door allerlei toren-hoge kosten die onverklaarbaar en onaanvaardbaar zijn in de opvatting van de consumenten.
Het fraaie hieraan is ook dat die gratis versies (helemaal voor fans van die muziek/films) een enorm gunstig marketing effect zullen hebben, waardoor de verkoop van het originele product zeker gestimuleerd zal worden. Dat dit werkt is al uit diverse _echt_ onafhankelijke onderzoeken gebleken. Onbekend maakt onbemind en omgekeerd - artiesten houden allemaal van bekendheid en wat is daarvoor beter geschikt dan de WWWeb ?
Tenslotte: waarom schijnt er niemand bezwaar tegen te hebben als iemand met eigen (high-end) apperatuur muziek en film van radio of TV opneemt ?
De kwaliteit ervan, zeker als men b.v. radio ontvangt met een heel goede tuner + antenne, is uitstekend te noemen - al is het via een analoog signaal.
Dit wordt door mij ook wel gedaan, klassieke, oude jazz en rock muziek uitsluitend voor eigen gebruik, spreekt vanzelf. Daarom is de content-industrie eigenlijk best heel hypocriet bezig met hun "oorlogje" tegen de (al dan niet werkelijke) 'copieer-piraten'.
Enkele jaren geleden was David Bowie in het 8-uur journaal die - hij kon zijn lachen bijna niet inhouden - het, nog zeer diplomatiek "niet zo bijster verstandig noemde, dat de content-industrie nu AL hun eigen klanten gaat criminaliseren". Inderdaad, wie zijn eigen klanten tegen zich in het harnas jaagt, is IMHO, misschien toch niet zo heel erg slim bezig... (hear, hear, the understatement of the year !)
Zoals de helaas veel te jong overleden heer Stekelenburg wel eens zei:" Samen komen wij er wel uit !".
Maar dan zal de content-industrie bereid moeten zijn om OPEN te onderhandelen - zonder voorwaarden als: "Wij willen in ieder geval de absolute macht behouden, o.a. over u(w afspeel-apparaten, PC, enz.) - en de prijzen blijven bepalen !" - met b.v. consumenten-organisaties ten einde "er samen uit te komen".
De content-industrie is evident de essentie van de vrije markt economie vergeten, namelijk: "De consument heeft altijd gelijk".
Precies zoals de (huidige) regering de kern van de democratie (opzettelijk ?) keer op keer vergeet: "De kiezers hebben altijd gelijk" !
Zou dit misschien een onderwerp kunnen zijn voor een landelijk referendum ? Zodat de bevolking zich hierover kan uitspreken ??
Dat zou toch geheel democratisch zijn, daar zou toch niemand bezwaar tegen kunnen maken, toch ?
Dit berichtje is - in een iets andere vorm - jaren geleden al eens door mij geplaatst. Blijbaar hebben sommige politici en anderen nog steeds niet begrepen dat er voor ingewikkelde problemen geen simpele oplossingen KUNNEN bestaan die werkelijk RECHT doet aan alle betrokkenen - niet slechts aan de al zeer rijke bazen van de (duidelijk achterhaalde) conservatieve content-industrie ten koste van ons allen.
De WWWeb "afknijpen/censureren/dichttimmeren" om welke reden dan ook, zal op de (wat) langere termijn slechts in _ieders_ nadeel uitwerken, gegarandeerd !
Namelijk dat informatie in onbeperkte mate kan worden vermenigvuldigd (oftewel: ge-copieerd) - zonder dat er aan de bron ook maar iets verloren gaat !
Derhalve kan bij het copieren van info nimmer sprake zijn van "diefstal" - er wordt namelijk niets "ontvreemd"
Ik heb altijd mijn twijfels over dat argument. Volgens dit argument is het dus ook geen diefstal als je inbreekt (uiteraard zonder iets kapot te maken) bij een architect en een kopie maakt van de plannen van een woonwijk en die plannen vervolgens gebruikt om zelf een woonwijk te bouwen. Er verdwijnt immers niet.
Je bent pas een dief als de rechter dat vindt en die baseert zich (onder andere) op de wet en de jurisprudentie. De wet, artikel 310 wetboek van Strafrecht:Hij die enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort wegneemt, met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, wordt, als schuldig aan diefstal, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie.
In de jurisprudentie is o.a. bepaald dat met "goed" ook electrische stroom bedoelt kan worden en naar ik aanneem zal een rechter een MP3 ook nog wel als goed willen zien. Het wegnemen zal in geval van een digitale kopie echter niet bewezen kunnen worden.
Dat er in jouw voorbeeld andere strafrechtelijke kwalificaties zijn die wellicht wel van toepassing zijn (nog los van de insluiping ;-) ) doet daar niets aan af. Je bent geen dief als je downloadt.
Jammer dat ik je niet meer zo vaak zie op webwereld, Diogenes. Je reacties zijn vaak interessant en geven wat meer kleur aan het webwereld reactieforum.
Beste Gregorius, (vinylat45 en anderen),
Dank u voor uw bijval - misschien zal ik, mede door de door u getoonde waardering, toch maar weer af en toe op WebWereld een berichtje plaatsen. Dat is: heel af en toe.
Al wacht ik nog steeds op een excuus voor de onzin-bewering van (de) WebWereld (redactie) "dat iets downloaden _alleen maar_ kan met de ie-browser van ms" !
Met dergelijke uitspraken komt men misschien nog wel weg op 1 of andere (ms-)chatter-site - maar hier heel zeker niet.
Veel forum-deelneemers hier hebben hun huiswerk op ICT-gebied heel duidelijk heel goed geleerd - veel beter dan sommige redactie-leden, helaas...
Maar... er worden alleen nog maar berichtjes door mij geplaatst indien ik _echt_ iets zinnigs te zeggen heb en dat zal dus niet zo gek vaak voorkomen...! ;-)
Grtz. D.I.
Begin zo'n stukje dan meteen met het feit dat de schrijver IE-advocaat is, dan hoef ik tenminste niet verder te lezen...
We hebben het hier over iemand die z'n brood verdient met een volkomen kunstmatig, opportunistisch gecreeerd recht, dat z'n bestaansrecht al lang en breed heeft verloren en datgene kapot maakt wat het ooit moest bevorderen.
Auteursrechts is een fictie, een sprookje voor het slapen gaan. Het werkt niet in een wereld waarin de kosten van duplicatie en distributie 0 naderen, en voor iedereen bereikbaar zijn. Als we oorspronkelijke auteurs (en niemand anders) willen beschermen en stimuleren zullen we iets anders moeten verzinnen.
Natuurlijk neemt de consument deze onzin niet serieus.
Het juridische landschap rondom intellectueel eigendom is door en door verrot. Bijstandsmoeders krijgen miljoenenboetes terwijl de politiek wereldwijd de handen in onschuld wast, en dat vinden we blijkbaar normaal.
Natuurlijk mag de maker van een werk daar een vergoeding voor vragen. Bij eenvoudig kopieerbare zaken zoals boeken, muziek en films is het ook nog verdedigbaar dat de maker een redelijke periode de tijd krijgt om uit de kosten te geraken en een boterham te verdienen. Vandaar ook het tijdelijke copyright, zoals we dat in 1912 in Nederland invoerden.
Maar waarom protesteert niemand tegen de onverdedigbare situatie dat dit alleenrecht inmiddels het hele leven van de auteur duurt en vervolgens nog een heel mensenleven (70 jaar) lang geruisloos overgaat op zijn erfgenamen? Het is in alle sectoren normaal dat mensen een inspanning leveren en vervolgens voor die inspanning vergoed worden. Wie opnieuw geld nodig heeft, levert opnieuw een inspanning tegen een nieuwe vergoeding. Zo zit een markteconomie in elkaar: werken om te leven en specialiseren om een hogere vergoeding per inspanning te vergaren.
Inmiddels geldt dit niet meer voor auteursrechthebbenden. Het huidige auteursrecht heeft een situatie gecreëerd die eendagsvliegen en hun nazaten tot in de tweede, soms derde generatie het recht geeft in weelde te leven van een eenmalige gelukstreffer, en dat is lastig uit te leggen aan mensen die dagelijks moeten werken voor hun levensonderhoud.
Het is dan ook niet verrassend dat op het internet steeds nieuwe technieken ontstaan om het auteursrecht te omzeilen. Die neiging komt voort uit het wijdverbreide sentiment dat de auteurswet moreel onrechtvaardig is geworden. Door de beschermingstermijn drastisch in te korten tot bijvoorbeeld 15 jaar na eerste publicatie van het werk, zou het illegaal downloaden al snel tot een marginaal gebeuren verworden.
Het is eigenlijk heel simpel. Wie na 15 jaar boeken, CD'tjes of DVD's verkopen niet in staat is ervan te leven, moet er gewoon een baan bij gaan zoeken. Dat moet iedereen met een weinig winstgevende hobby. Om over de nazaten van deze hobbyisten nog maar te zwijgen.
Het eerste copyright werd gedefinieerd door The Statute of Anne uit 1710 en hield tevens een beperking in voor de bescherming tot 28 jaar, waarna het werk aan het publieke domein zou toevallen. In onze zoveel snellere maatschappij zou een termijn van 10 jaar vanaf de ontstaansdatum dus al aardig aan de ruime kant zijn (dus niet met die idiote toevoeging 'na de dood van de maker').
Die redelijke termijn is de eerste voorwaarde om tot gezonde verhoudingen te komen. Een tweede is om eindelijk het de facto monopolie van de grote labels te verbieden en een redelijke marktwerking toe te staan. Het zou voor zowel de muzikanten als hun publiek een heel wat gezonder situatie scheppen - met name zonder de huidige criminalisering van de hele maatschappij (zie het gruwelijk voorbeeld van de situatie in Frankrijk).
De kosten die worden gemaakt gaan verder dan de productie en distributie van de drager. Denk aan al het geld/loon van de mensen de meewerken bij de totstandkoming van een film, de kosten voor studioruimte, huur of koop van geluids- en videoapparatuur, etc. Die kosten moeten minimaal worden terugverdiend en er moet, om in volgende projecten geld te kunnen investeren ook nog op worden verdiend. Dat de content-industrie, de muzikanten, de filmmakers, etc. geld voor hun 'intellectueel eigendom' willen zien lijkt me niet meer dan redelijk. De manier waarop men dit doet is echter vers twee.
Ter overweging ...
Als je vindt dat dvd's en cd's (of online aangeschafte muziek, die bijna net zo duur als de cd in de winkel) het geld niet waard zijn, koop of huur ze dan niet en ga ook niet op zoek naar alternatieve manieren om ze te bemachtigen. Je hebt de vrijheid om het materiaal aan te schaffen, het MOET niet.
Ter overweging (2) ...
Waarom betaal ik een 'vergoeding' op lege media als ik daarop alleen mijn eigen materiaal (foto's) zet.
Uit de kosten komen, prima! Daar gebruik je je beperkte copyrightperiode voor. Kijk eens naar de recente Star Trekfilm. Die kostte uit m'n hoofd zo'n 150 miljoen, en daar zit het salaris van de poetsvrouw op het kantoor van het special effectsbedrijf ook gewoon in. Die kosten zijn er nu alweer uit, en het ding is nog niet eens uit op DVD! Naar verwachting gaat de totale opbrengst nog wel een keertje over de kop en komen we uit op 150 miljoen winst. Is het dan heel erg onredelijk om het copyright 15 jaar na eerste openbaarmaking te laten vervallen?
Maar ook de productie van dvd of blu-ray kost geld. Zelfs als men zich beperkt tot online video (met één geluidsspoor en één ondertitelspoor) kost het coderen en masteren van het video- en audiomateriaal tijd en geld. Bovendien kost het expoloiteren van een online winkel of website waar je de video zou kunnen kopen en/of downloaden (inclusief de benodigde bandbreedte) ook geld. Dat je daar als afnemer of consument voor betaalt lijkt me normaal.
Een geheel andere vraag is voor hoe lang het copyright/auteursrecht geldig blijft. Ik vergelijk zoiets graag met een 'normale' onderneming.
Iemand die een eigen bedrijf heeft kan deze (goed lopende) onderneming nalaten aan zijn kinderen of partner, biedt hen de mogelijkheid om ook na zijn dood te genieten van de inkomsten die het bedrijf dat hij heeft nagelaten genereert. Zo werkt dat (nu) ook met auteursrecht.
Je kunt toch ook niet stellen dat alle winst van een degelijke onderneming na pakweg 15 jaar na het overlijden van de oorspronkelijke eigenaar of oprichter terugvalt aan de gemeenschap of de staat? Dat een product van een dergelijke bedrijf alleen nog maar tegen kostprijs mag worden verkocht en dat de nieuwe eigenaar maar een baan erbij moet nemen omdat hij geen inkomsten uit dat bedrijf meer mag hebben (want hij heeft het bedrijf niet zelf opgericht).
Wat overigens niet wil zeggen dat ik het schandalig vind dat de contentindustrie (platen- en filmschappijen) bij de introductie van nieuwe technieken (cd, dvd en blu-ray) voor dezelfde content steeds weer opnieuw de volle mep in rekening brengen en je niet de mogelijkheid bieden te upgraden (met één uitzondering: de 4-disc Gladiator Special Edition, maar mischien was dit een ectie van de Free Recordshop en niet van Universal). Ik heb diverse LP's in mijn bezit die ik na hun release ook nog eens op cd heb gekocht. Sindsdien zijn er ge-remasterde varianten verschenen die net zo veel of zelfs meer kosten als de cd (destijds fl. 40,- tot fl. 50,- per cd). Bij dvd deed zich hetzelfde fenomeen voor. Eerste een 'kale' transfer op dvd, en een aantal jaren later de uitgebreide versie, met geremastered beeld- en geluidsmateriaal, velel extra's, etc. Ik kan me voorstellen dat nu veel mensen bij blu-ray denken: "Ik wacht nog even tot de geremasterde editie verschijnt". En ik geef ze geen ongelijk...
Je mist een fundamenteel punt. Wanneer ik een onderneming erf van mijn vader, zal ik in die onderneming hard moeten blijven werken om de winst op peil te houden. Doe ik dat niet, dan droogt de geldstroom heel snel op. Heette mijn vader toevallig Michael Jackson, dan kan ik mijn leven lang op m'n luie gat gaan zitten en de royalties op zijn werk nog zeker tot 2079 laten binnenrollen. Daar heb ik een probleem mee.
Je hoeft niet te blijven werken. Je kunt een bestuurder/manager inhuren die het bedrijf voor je 'runt'. je zult dan hooguit nog bij strategische (en evt. tactische) beslissingen betrokken worden of je toestemming moeten geven (net wat je met je management/bestuurders van het bedrijf afspreekt) en voor de rest hoef je alleen maar het geld te beheren (en verantwoord uitgeven) dat je bedrijf genereert.
Als kind van een industriëel heb je dankzij je ouders de beschikking over een prachtig netwerk dat je leven een stuk aangenamer en makkelijker kan maken. Met goede connecties kom je een heel eind.
Nu je het toch over Michael Jackson hebt...
Hij heeft de afgelopen 15-18 jaar nauwelijks nieuwe muziek uitgebracht of concerten gegeven, waardoor er hooguit auteursrechtgelden binnen kwam voor zijn oude muziek (door nieuwe fans die zijn oude cd's of heruitgaven kopen, uitzending van zijn muziek op radio of tv).
Als celebrity had hij ook een heel ander uitgavepatroon dan de jij en ik. Gewoon naar de supermarkt gaan of een filmpje pikken in de bios is er niet bij, een uitstapje naar Disneyland is onmogelijk en een rijtjeshuis (als hij dat al zou willen) biedt te weinig privacy en veiligheid. Iedereen wilde een stukje van hem (ook nu, nu hij dood is) of van hem profiteren.
Hij gaf echter meer uit (aan veel onzinnige dingen waarvoor zelfs geen plek meer was op Neverland, maar ook aan advocaten die hem verdedigden in diverse rechtzaken en aan diverse goede doelen) dan er binnen kwam en zat volgens geruchten zelfs met een enorme schuld.
Het geld dat een artiest over houdt een zijn/haar artistieke prestaties is maar een fractie van wat de muziek- en filmindustrie er aan verdient ...
Wat je beschrijf is aandeelhouderschap, en dat is prima. Iemand zal echter moeten blijven werken. Of je dat nou zelf bent of niet, die manager huur je ook in van het bestaande kapitaal dat je erft en dat gaat dus meteen van de spaarpot af. Er wordt vervolgens alleen nog beloond voor een inspanning die steeds opnieuw geleverd moet worden, anders droogt ook de dividendstroom snel op en kun je hooguit nog leven van rente op bestaande tegoeden.
Dat is fundamenteel anders dan wat er in het auteursrecht gebeurt. Een artiest produceert een album dat toevallig erg goed verkoopt, en kan vervolgens op zijn lauweren gaan rusten. Ik zou zeggen: goed gedaan! Maar zijn erfgenamen hebben part noch deel gehad aan de creatie van het werk en verdienen het zodoende niet om voor het werk gecompenseerd te worden, laat staan gedurende de absurd lange termijn van 70 jaar. Het is meer dan voldoende dat zij de hopelijk goedgevulde bankrekening van hun overleden naaste erven. Daar hebben ze m.i. ook gewoon recht op en als je daar toevallig van kunt rentenieren: ga je gang!
We zijn het er blijkbaar over eens dat de artiest bij zijn/haar leven in elk geval middels het auteursrecht in het levensonderhoud moet kunnen voorzien (of meer nog dan dat, indien zijn artistieke prestatie van ongekende grootte was)?
In zekere zin heb je gelijk dat een bedrijf moet blijven presteren en winst maken wil je als eigenaar/grootaandeelhouder inkomsten blijven krijgen uit de onderneming.
Maar ik hoop ook dat je mijn standpunt begrijpt, dat het niet helemaal eerlijk is dat een eigenaar van een onderneming het bedrijf én opgebouwd privé kapitaal kan nalaten aan zijn erven en deze zo een behoorlijk zetje in de rug kan geven, terwijl kinderen van een artiest volgens jou redenering niet eens de muziek erven en weer helemaal bij 0 moeten beginnen (behalve eventueel opgebouwd privé kapitaal).
Ik vraag me af hoe dit in de filmindustrie is geregeld met de inkomsten van acteurs/actrices. Verdienen die onder normale omstandigheden ook aan de recetten van de bioscoop, de verkoop van dvd's/blu-ray's en uitzendingrechten op televisie?
Ik weet dat Jack Nicholsen destijds voor zijn rol als Joker in de film Batman een percentage uit de opbrengsten van de film had bedongen en daar goed aan heeft verdiend.
Maar alle ingehouden auteursrecht-gelden komen ook niet uit zichzelf op de bankrekening van de artiest. De instanties die daarvoor verantwoordelijk zijn moeten ook allemaal betaald worden. En, nogmaals, het geld dat een artiest vangt van een verkocht cd is slechts een fractie van wat de platenmaarschappij er aan over houdt. De schade door illegaal kopiëren en downloaden is voor de platenindustrie ook vele malen groter dan voor de artiest.
Om te kunnen reageren, dient u ingelogd te zijn.
1 jaar geleden: 14 februari 2011
4 jaar geleden: 14 februari 2008
5 jaar geleden: 14 februari 2007
6 jaar geleden: 14 februari 2006
12 jaar geleden: 14 februari 2000
IDG Nederland is uitgever van: AppFish
, CIO, Computer!Totaal, Computerworld, ITworld, Jobworld, MacWorld, RAW fotomagazine, TechFish, Tips & Trucs, Webwereld en Zoom.nlMeer informatie: IDG Nederland, IDG.com, Privacy-statement, Cookie-statement Hosting by Terremark.
