Het web via de dorpspomp (column)

Tja, ik kan me niet echt vinden in dit artikel, ben het dan ook niet mee eens.
Ik heb een twitter (en friendfeed) account, maar als ik daarop vragen stel, blijft het angstvallig stil.
Mijn followers zijn dan ook voornamelijk wildvreemden (slechts een handje vol met mensen die mij ook werkelijk kennen maar meestal niet met de ingangen waar ik wat aan heb op zulke momenten.)

Ik blijf voorlopig nog wel Netvibes gebruiken als mijn nieuwsbron, en Google voor mijn zoekbehoeften. In tegenstelling tot het voorbeeld in deze column, kan ik vaak wel op de eerste pagina de link vinden naar wat ik zoek.

Twitter is leuk om contact te houden met vrienden en kennissen, maar als vraagbaak is het voor mij niet geschikt.

Sorry, ik ben een fanatiek gebruiker van Twitter en aanverwanten, maar dit verhaal gaat echt alleen op als je vakgebied "Social Media" is. Dit is een stukje navelstaarderij van de eerste orde.

Ja, veel belangrijke info krijg ik tegenwoordig ook via Twitter, maar om volledige op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen op mijn vakgebied, plus mijn (obscure) prive interesses kan ik toch echt niet zonder RSS feed. Voor het niet-RSS lezende deel van de internetbevolking (iaw, de meerderheid) zal dat hun favoriete bookmarks of ander startpunt zijn (zelfs ouderwetse portals hebben nog vollop klandizie).

Twitter is een prima aanvulling waardoor ik wel ff een dagje of twee de feeds kan overslaan zonder bang te zijn al teveel gemist te hebben, maar het is teveel noise om echt als vervanging te dienen. Bovendien is het nogal een echo-chamber, veelal dezelfde links die 'tig keer ge-retweet worden, het begint al heel erg op mainstream media te lijken....

De grote gurus voorspellen keer op keer "het einde van" omdat er iets nieuws is. De browser is volgens zij-die-het-kunnen-weten al 'tig keer dood verklaard. Ondertussen worden e-mail, irc, im, ftp, usenet etcetera nog steeds vollop gebruikt, omdat elke nieuwe vorm toch weer z'n nadelen heeft waardoor de oude vormen op bepaalde punten hun nut blijven behouden.

Teveel? Ik heb 'tig verschillende schrijfmaterialen op m'n buro liggen, potloden, balpennen, stiften etcetera in allerlei vormen en maten. Allemaal hebben ze hun toepassing (en dat terwijl ik verdomme een computernerd ben de vooral typt en muist). Alleen de ganzeveer is echt uit beeld verdwenen.

Goede tools worden niet zo snel overbodig. Ze krijgen alleen meer gezelschap.

(Leest dit via z'n feedreader, betwijfelt of 'ie deze column via Twitter zou zien als zelfs de schrijver er niet over Twittert.... BTW, RSS-feeds over Twitter, zoals Webwereld ook doet, zijn alleen maar onhandiger dan feedreaders. Leuk als je maar 3 sites volgt, maar anders zijn feedreaders veel krachtiger dan Twitter-clients.).

Sociale internetapplicaties zullen zeker een gedeelte van de markt van de niet-sociale inpikken. Maar je moet niet vergeten dat niet alle informatie geschikt is om te delen met je sociale netwerk. Om informatie in te winnen over zaken die je privé wilt houden (zoals medisch) zul je je niet snel wenden tot, bijvoorbeeld, Twitter.

Ik heb géén Twitteraccoount of Facebook en raad eens ?
Mijn wereld vergaat niet eens !.

Jeetje, wat zielig. Zo'n man die vanwege zijn verslaving langzaam maar zeker alle contact met de echte wereld kwijtraakt. En dat zelf niet eens door heeft, omdat elke tweet hem weer een high geeft...

Misschien erg raar en ouderwets hoor, maar wanneer je iets wilt weten kan je ook iemand gewoon bellen! Weet je wel met een gewone telefoon. Of misschien nog vreemder, eens spontaan bij iemand langsgaan. Maar goed dan ben je ook wel erg raar bezig...

De zogenaamd sociale media leiden razendsnel tot tunnelvisie. Omring je door gelijkgestemden, en negeer de rest van de wereld. Noord Korea is er groot mee geworden maar is nou niet direct een schoolvoorbeeld van een succesvolle natie. Juist op een site als Webwereld kom ik vaak omdat hier mensen zijn met wie ik het meestal pertinent oneens ben. Dat levert soms nieuwe inzichten op.