Gepubliceerd: Zaterdag 10 oktober 2009
De Nederlandse entertainmentindustrie maakte deze week geen beste beurt met de tarieven voor het embedden van muziek. Tijd om vijf problemen op een rijtje te zetten.
Toon volledig artikel
Mooi stuk!
En naar mijn mening helemaal waar. Vooral het laatste punt, klopt als een bus. Volgens mij willen ze een dusdanige lepel in de pap houden.
Zoals eerder gezegd: de industrie moet per direct hun oude bedrijfsmodel (mega omzetten en graaien) overboord zetten. Ze moeten de klanten én artiesten respecteren en accepteren dat er een nieuwe tijd is aangebroken.
Van de muziekindustrie hoef je dit niet te verwachten. Die bezitten nu eenmaal het monopolie op bepaalde muziekstukken waarvoor zij de rechten hebben en het is hun doel dat bezit zoveel mogelijk ten gelde te maken. Volgens mij maken ze gewoon de inschatting dat ze op deze manier meer geld verdienen dan op een andere wijze.
Er zullen eerst meer artisten zoals Prince moeten komen die laten zien dat het anders kan EN dat daar minimaal hetzelfde, danwel meer, mee te verdienen valt. Ik denk dat zij door onkunde en ouderwetsheid gewoon de mogelijkheden die er zijn niet zien. Maar stoppen met graaien? Die kans acht ik niet zo groot.
Prima artikel Brenno.
Alleen even inhaken op de laatste alinea. Ik denk aan strategie, maar dan een heel ander soort strategie dan jij daar opsomt.
Ik kan helaas het artikel niet meer terug vinden, maar een tijd geleden kwam het nieuws naar buiten dat enkele grote jongens uit de filmwereld (volgens mij o.a. Paramount en Warner) zelf films gingen uitgeven in de vorm van downloads. Voorlopig alleen in de USA als test case overigens.
De bedoeling was om de films aan te bieden in DiVX formaat met stereo geluid en DRM. En het prijskaartje zou rond 10-15 USD liggen als ik het me goed herinner.
Als je dat zo leest, dan denk ik: KANSLOOS!
Wie gaat er nou voor een slechtere kwaliteit beeld een mindere kwaliteit geluid en daarbovenop kopieerbeveiliging in hemelsnaam 10-15 USD neertellen?
Vervolgens realiseerde ik me dat dat ook wel eens precies de bedoeling zou kunnen zijn. De kans is levensgroot dat zoiets nooit een succes wordt. En als het mislukt, dan heeft de filmindustrie dus perfect aangetoond dat al hun pogingen om films tegen een "reëele" prijs legaal in de markt te zetten niet werken omdat er tegen gratis niet te concurreren valt. En dus wordt de kans groter dat de politiek hen zal blijven steunen.
Dat soort strategie dus!
En dan wordt nog vergeten dat diezelfde muziek-industrie, die zo aan het klagen is over piraterij, daar zelf ook aan doet.
Het blijven verkopen van muziek, ook al hebben ze de licenties niet meer. En vervolgens de echte rechthebbende keer-op-keer dwars zitten als die zelf iets met de muziek wil gaan doen.
torrentfreak.co...myspace-091007/
Conclusie: Het hele systeem van licenties/auteursrecht, etc. moet op de schop.
Maatregelen zouden kunnen zijn:
1 - Terugbrengen naar een reeel aantal jaren (bv 10 jaar)
Als in die periode het product niet meer actief verkocht wordt, valt de licentie/het recht terug naar de auteur, muziekant, etc.
Na de periode worden de rechten overgeheveld naar het publiek domein.
2 - Verder consolideren van alle stichtingen die iets met auteursrecht te maken hebben in 1 stichting, en deze bij een onafhankelijke partij onderbrengen. bv de overheid.
Deze is verantwoordelijk voor het opzetten van een helder licentiemodel, het innen en vervolgens verdelen van het licentie-geld.
Dit systeem wordt in 10-15 jaar afgebouwd. Als de industrie geen werkbaar business model in die periode ingevoerd heeft, wordt het inningensysteem totaal stopgezet.
3 - De mologgen in de film en muziek industrie moet gebroken worden, zodat nieuwe opkomende bedrijfjes groeimogelijkheden krijgen.
Mooie link die je daar meestuurt.
Je wensen lijken me echter volkomen utopisch. De industrie heeft een gigantisch bord voor hun kop en alleen maar dollartekens in de ogen. Daarom zien ze niet dat ze het voor zichzelf kapot maken.
Een hoop van de commotie gaat over de nieuwe muziek, maar wat dacht je van de archieven die in kluizen liggen opgestapeld en voor iedereen onbruikbaar zijn? We hebben het hier over een cultureel erfgoed dat voor niemand bereikbaar is.
Deze tracks worden gewoon weggestopt en er gebeurt niks mee. Dat is gewoon misdadig. Geen wonder dat mensen platenspelers met USB aansluiting kopen. Dat is de enige manier om die oude platen die je nog op zolder hebt liggen en die op een andere manier niet meer bereikbaar zijn, toch digitaal toegankelijk te maken.
En het is vaak niet eens zo dat ze de rechten hebben over deze muziek. Alleen worden de werkelijke rechthebbenden zo geïntimideerd door die grote bedrijven dat ze zich geen illusies maken.
Het zou verboden moeten worden dat je een met copyright belast item voor onbepaalde tijd mag overnemen van de oorspronkelijke maker. Net als bij patenten zou dit op bijvoorbeeld 20 jaar moeten worden gezet, waarna het weer vrijkomt aan de maker of zijn erfgenamen.
Maar ja als het om copyrights gaat is de lobby zo sterk dat daar geen, voor de industrie, negatieve ontwikkeling valt te verwachten.
Muzikanten - en hetzelfde geldt ook voor andere artiesten - en hun publiek vormen samen een markt. De een heeft een produkt en de ander bepaalt wat het hem/haar waard is. Dat hoort het principe van elke transactie te zijn. De muziek'producenten' en -distribiteurs hebben voor verreweg het grootste deel altijd geprofiteerd van de underdog-positie van uitvoerende muzikanten, componisten/arrangeurs en van toondichters. Zij wentelden de kosten zoveel mogelijk op hen af en behielden de baten. Zolang het de ingewikkelde distributie van een fysiek medium betrof konden ze echter hun spelletjes spelen, temeer daar ze door fusie en verwerving tenslotte met slechts vier wereldlabels een de facto monopolie hadden verworven.
Daar dreigde met de komst van de digitalisering en vooral door compressie-methoden als mp3 tenslotte fors de klad in te komen, want een dergelijke enorme ingreep in de verhoudingen vraagt vanzelfsprekend om een geheel nieuw business-plan. Maar juist daartegen verzette men zich met hand en tand, gewend als men was om het normale marktmechanisme nagenoeg buiten werking te stellen. Uiteindelijk is dat natuurlijk tevergeefs en publiciste Karin Spaink noemde het in Het Parool dan ook terecht 'De doodstuip van een industrie'. Het moet alleen nog wat meer doordringen tot de muzikanten etc. zelf, hoewel deze inderdaad in toenemende mate hun muziek in eigen beheer uitbrengen.
Vervolgens blijkt wat het publiek hun muziek waard vindt - en dat kan inderdaad nogal eens ontluisterend uitpakken. Het zij zo... Ik kan absoluut geen argument bedenken tegen het gegeven dat mensen niet willen betalen voor iets wat hun niet aanstaat. Muzikanten maken muziek en wanneer anderen daarvoor willen betalen dan hebben ze een inkomen, anders niet. Het is daarmee een zwaar en onzeker vak, maar dat is niet anders. Voor beginnende muzikanten is het al heel wat dat mensen zelfs maar naar hen willen luisteren en daarvoor zijn dus websites, p2p-diensten en muziek op USB-sticks, cd-roms en - wanneer ze meer succes krijgen - (geperste) audio-cd's.
Wat die idiote thuiskopieheffing ermee te maken heeft begrijp ik al helemaal niet, want het betreft toch alleen maar het daadwerkelijk vastleggen en daarmee beluisterbaar maken van muziek. Vaak zal dat legaal verworven materiaal betreffen, dus hoe dit muzikanten zou kunnen benadelen is mij een raadsel. Het zullen vaak ook heel andere zaken betreffen zoals eigen muziekopnamen, eigen foto's of video's, backups. Maar zelfs wanneer er illegale content op wordt opgeslagen, rechtvaardigt dit dan zo'n algemene heffing? Wat te denken van papier, printers, het internet zelf, maar eveneens hout, stenen, ijzer - alles kan immers gebruikt worden om illegale zaken te realiseren?
Wat te denken van papier, printers,
Het is bekend dat er (eerder al) een kopieerheffing bestaat op kopieermachines, met dezelfde onderliggende gedachte als de heffing op CD's en muziek op USB-sticks
Bij ons worden steeds minder CD-roms en DVD's gebruikt. Deze media zijn vaak al domweg te klein. Een USB-stickje is al veel makkelijker in het gebruik dan een CD/DVD/RW (veel portable spelers en radio's hebben al een USB-aansluiting). En voor zover ik weet is er nog geen heffing op USB-sticks.
Dat wil dan zeggen dat de inkomsten van BUMA/STEMRA uit heffingen op CD's e.d. steeds minder worden. Dat verklaart dan misschien mede het naarstig zoeken naar nieuwe inkomstenbronnen.
Wat die idiote thuiskopieheffing ermee te maken heeft begrijp ik al helemaal niet,
Het gaat er niet om dat er met deze heffing illegale kopieën worden vergoed, het gaat er om dat men in Nederland het recht heeft een kopie voor eigen gebruik te maken (als backup, als kopietje voor in de auto enz.). De redenering is dat de rechthebbende dan de inkomsten van dat tweede exemplaar mist en daarvoor gecompenseerd moet worden.
Deze redenering is gebaseerd op het feit dat muziek (of ander auteursrechtelijk werk) gebonden is aan de drager, zoals dat in de geschiedenis altijd het geval was. En da's nou precies waar het in het digitale tijdperk fout gaat.
Het wordt bijna traditie, tijd voor 'mijn' 5 - dit keer met een positieve insteek.
5 Dingen die de muziekindustrie kan doen om het tij te keren.
1. Sympathiek overkomen
Het is marketing regel nummer 1: bouw een goede relatie op met de klant. Zorg dat ze je geld wíllen geven, in plaats van zich afgezet voelen. Geef ze het gevoel dat hun geld zorgt voor meer goede muziek in de toekomst. Geef ze ook vertrouwen, door ze expliciet te behandelen als klanten, niet als potentiele criminelen. Klant is koning, remember?
2. Bied een meerwaarde
Zorg dat jouw product ook echt wat te bieden heeft, boven hetzelfde liedje op radio of TMF. Bijvoorbeeld: Hoge kwaliteit (24 bits / SACD / Audio DVD (anyone?)), of als toch compressie wordt gebruikt: AAC, lossless of hoge kwaliteit MP3. Artwork bij physieke media. Gratis abonnement bij de fansite van de artiest (moge Prince als voorbeeld dienen). Gebruiksgemak.
En dus niet: Rootkits. Onhandige downloads. Gebroken cd-doosjes met een slap dubbelgevouwen insteekhoesje. Matige MP3'tjes. DRM.
3. Kom met een aanbod dat de klant niet kan weigeren
Goede promotieacties verleiden de consument, in plaats van ze te dwingen. Album online of op cd gekocht? Geef korting op het eerstvolgende concertkaartje, of op het volgende album. Stunt af en toe eens met prijzen, ook van 'A'-artiesten, of geef het zelfs weg! Dat gratis gelijk kan zijn aan winst na even doorrekenen moeten zelfs marketingbobo's bij de muziekindustrie vroeg of laat inzien.
4. Gedoogbeleid
Gedoog al het zogenaamd 'illegale' aanbod. Stel desnoods een vuistregeltje op: Gecomprimeerde muziek t/m 256kbits wordt niet gezien als orgineel maar als een legaal citaat. Ga niet voor de laatste paar zielige euro's jagen op hobbyende webloggers. Laat digitale radiostations en andere streams je muziek promoten. Sta thuiskopiën expliciet toe. Wees redelijk, dan zullen de klanten ook redelijk zijn. Immers, zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten.
5. Plug je muziek met slimme advertenties
In plaats van dat radiostation een rekening te sturen, stuur je ze promotiemateriaal. De nieuwste hit. Spul voor jingles. Interviews. In plaats van bloggers een rekening te sturen, zorg je dat je gericht adverteert. Moge Youtube een goed voorbeeld wezen. En waarom zou je níet het nieuwe album van Artiest B. gepromoot willen hebben op elke willekeurige website middels een youtube commerciele overlay. Win-win.
Last but not least.
Tim, en anderen. Ik hoop dat je meeleest. Zoals zovelen heb ik zo'n dubbel gevoel over de muziekindustrie. Aan een kant vind ik dat ze hele leuke dingen uitbrengen en ben ik daar blij mee, aan de andere kant wil ik niet het gevoel hebben afgezet te worden. Het is echt hoog tijd voor een positieve draai: De muziekindustrie is je vriend, en niet een inhalige grijpgrage big brother. Succes ermee, het moet zeker kunnen met een kleine (of grote?) attitude verandering.
De enige oplossing is m.i. dat de "muziekindustrie" zichzelf opheft. Voor de distributie hebben we deze industrie niet meer nodig. De kosten van studio's zijn door de ontwikkeling van de techniek zover gedaald dat opnamen "in eigen beheer" betaalbaar zijn geworden. En de kitsch die uit de "creativiteit" van de platenboeren zelf ontstaat kunnen we missen als kiespijn (denk aan Madonna en andere "plastic" performers - sorry voor Madonna liefhebbers).
De platenmaatschappijen moeten verplicht worden op hun CDs een zwartomrande waarschuwing te drukken met de tekst: "De aankoop van deze CD brengt het culturele klimaat ernstige schade toe".
Ten eerste zijn deze 'verpachte' stukjes wetgeving aan schimmige stichtingen natuurlijk een crime.
Ten tweede zijn dit feitelijk gewoon gevallen van accijnzen en zouden dus gewoon door de belastingdienst ge-int moeten worden met alle (veiligheids)regels die daarvoor gelden, zoals bezwaar etc.
Ten derde moeten ook al die a.g. 'rechthebbenden' met hun tijd mee gaan en hun verdienmodellen aanpassen aan de realiteit van 2009! De tijd van een grammophoon kopen bij een platenwinkel is nu eenmaal voorbij.
En als laatste moeten de fraudeurs van deze vage en ongecontroleerde stichtingen gewoon 6 maanden brommen (staat leuk op hun CV) en natuurlijk ff die 14 miljoen terugbetalen incl. eventueel ontvangen boni (=meervoud van buonus) ;)
Op dit moment zit de boel vrij stevig verankerd: de artiest kan niet (of nauwelijks) zonder de platenmaatschappijen, de platen maatschappijen kunnen niet zonder betalende klanten.
Oplossing klinkt zo simpel: Elimineer de tussenlaag, oftewel de platenbonzen. Laat de klant zijn muziek direct afnemen bij de artiest. Geen platenmaatschappij die kan lopen mekkeren over misgelopen inkomsten, dus ook geen stichting die voor hun belangen op moet komen. Bovendien gaat zo een groter deel van het geld dat de consument neerlegt naar de artiest, die uiteindelijk ook degene is die de muziek heeft geschreven/gespeeld.
Ik vraag me af of zo'n model zou kunnen werken. Sowieso zou dit pas lukken als iedereen weer netjes zou gaan betalen voor de muziek, anders wordt het voor de artiest niet meer rendabel om te investeren in het uitbrengen van de muziek, via welk medium dan ook. En wie bewaakt de rechten van de artiest dan?
Bijvoorbeeld:
-De artiest zou live optreden kunnen geven. Die optredens leveren hem dan inkomen op.
-En/of zoals Prince gedaan heeft: een gesloten site waarvoor betaald moeten worden (lidmaatschap) voor extra content.
Op dit moment is het vastgeroeste denken van de muziek-industrie er de oorzaak van dat nieuwe verdien-modellen nauwelijks van de grond komen.
"Outside-the-box" denken is er bij die groep BoBo's nauwelijks bij.
Bijvoorbeeld:
Goede opties voor gevestigde artiesten, maar voor nieuwkomers zie ik dit niet snel als bron van inkomsten. Als beginnende band/muzikant mag je tegenwoordig blij zijn als je ergens gratis kan spelen, want de podia zijn steeds minder happig op live-muziek.
-De artiest zou live optreden kunnen geven. Die optredens leveren hem dan inkomen op.
-En/of zoals Prince gedaan heeft: een gesloten site waarvoor betaald moeten worden (lidmaatschap) voor extra content.
Welk model zou motiverend zijn voor nieuwe talentvolle artiesten, en hoe zou zo'n model tot uitvoering gebracht kunnen worden? En hoe zou je dat kunnen doen zonder dat je de dino's op je nek krijgt?
Welk model zou motiverend zijn voor nieuwe talentvolle artiesten, en hoe zou zo'n model tot uitvoering gebracht kunnen worden? En hoe zou je dat kunnen doen zonder dat je de dino's op je nek krijgt?
Door gewoon goede muziek te maken en een goede site te hebben. Film je optredens, zet die op youtube en embed ze in je eigen site. Bied een aantal nummers in flac gratis aan, en de rest tegen betaling van een redelijk bedrag. Verkoop merchandise op je concerten en via je site. Geef op concerten flyers weg met een geheime url naar een paar nummers, etc.
Mogelijkheden zat, volgens mij kan het prima zelf tegenwoordig.
Je weet hoe bands als Osdorp Posse en Nirvana begonnen zijn? Voor 10 mensen een optreden geven, met slechte apparatuur? Vechtend tegen de bierkaai? Het is vaak een combinatie van geluk hebben of volharding. Als je goed bent kom je er wel. Gratis concerten/optreden, demos, dat is niets nieuws. Dat was er vroeger ook al. Alleen ipv dat je toen een demo naar een platenmaatschappij opstuurt, zet je nu een 192 kbit MP3 online. Eventueel een halve versie. Of met fades tegen mixen. Of je stimuleert dat juist, zodat anderen het gebruiken, waardoor je misschien op gaat vallen.
Ik erger me kapot aan de houding van de graaiende muziekindustrie. Een voorbeeld. Mijn zoon koopt netjes een cd van de band Switchfoot. Blijkt dat deze in de pc alleen via flash te draaien is en dus niet in iTunes kan worden gezet om het op zijn iPhone te zetten. Hij wordt dus beknot in de vrijheid van het gebruik van zijn legaal aangeschafte muziek. Dus alsnog wordt ergens een 'illegale' download vandaan gehaald. Was dat niet gelukt, dan had ik hem alsnog wel om weten te zetten, maar dat is best een hoop gedoe.
Die cd bevatte overigens wel een soort export optie, maar die maakte weer wma met drm. Ik kreeg het niet voor elkaar om daar een key voor te downloaden. Dit is echt te gek voor woorden.
Hij wordt dus beknot in de vrijheid van het gebruik van zijn legaal aangeschafte muziek.
Beveiligingen zijn dan ook alleen lastig voor legale gebruikers... :-)
Inderdaad. Als ik een DVD opzet wordt ik er eerst op gewezen dat kopiëren diefstal is. Alsof ik dat niet weet! Waarom heb ik anders die DVD gekocht?!
En het erge is, dat juist de content van de DVD in combinatie met ondertitelingen op internet (FANSUBS), juist ideaal zijn, en dat willen ze koste wat het kost kapot maken.
Je mag alleen de slechte vertalingen van de uitgever accepteren, en het is verboden om goeie vertalingen van echte fans te koppelen aan de DVD die je hebt gekocht.
Bij een download zit er meestal wel een goeie ondertiteling inbegrepen.
zo, en als iedereen bedacht heeft hoe een uitvoerend artiest zijn geld kan verdienen, dan hoor ik ook graag goede ideeen hoe muzikanten die alleen muziek voor films, games en ander ondersteuning muziek maken. Die verkopen niet zelf maar moeten hun verdiensten halen door verkopen van derden en wat als die dus "ilegaal" versprijd worden.
Er zijn meer soortem musici op de wereld dan alleen uitvoerende musici. Ik hoor graag jullie ideeen hier voor.
Wat dacht je van mee profiteren van betere verkoopresultaten wanneer de prijzen naar een acceptabel nivo worden gebracht. Lees in dat verband maar eens dit artikel van begin dit jaar.
Het is dus geprobeerd en aangetoond dat met lagere prijzen betere resultaten te behalen vallen, maar men wil er gewoon niet aan. Er zit een veel te groot aandeel 'angst voor verandering' in hun toekomstvisie en prijspolitiek en veel te weinig oog voor opportunities.
Er is in elk geval één ding zeker. Je potentiële consumenten tegen je in het harnas jagen is niet de oplossing.
Het betalen van de artiesten heb ik geen enkele moeite mee. Waar het spanningsveld ontstaat, is bij de zogenaamde managers en representanten waarbij stinkend veel geld blijft hangen.
zo, en als iedereen bedacht heeft hoe een uitvoerend artiest zijn geld kan verdienen, dan hoor ik ook graag goede ideeen hoe muzikanten die alleen muziek voor films, games en ander ondersteuning muziek maken.
Zo moeilijk is dat toch niet?
"Ik wil graag een soundtrack bij u bestellen."
"Dat kan, hoe lang moet het ongeveer zijn?"
"M'och, een uurtje of wat alles bij elkaar."
"Uitstekend, daarvoor rekenen wij een flat fee van EUR xxxxx,-."
"Prima, dat past perfect in ons budget."
Het hele probleem is dat de muziekindustrie het normaal vindt dat er maar betaald blijft worden, ook al is het werk al geleverd.
De casus is heel simpel. Anno 2009 is helemaal geen auteurswetgeving uit 1900 meer nodig om rechten van artiesten te beschermen.
De functie van al die partijtjes in de keten (platenmaatschappijen, winkels, 'belangenbehartigers') is met de huidige stand van techniek komen te vervallen. Een goede artiest kan zijn muziek opnemen door studioruimte te huren en gebruikt het internet als podium en distributiekanaal. Als je muziek goed is dan krijg je er absoluut voor beloond. Al geef je de muziek gratis weg dan kun je nog genoeg verdienen aan concerten en merchandise. Die auteurswet dient werkelijk geen enkel doel meer voor de oorspronkelijke auteur/artiest, maar is verworden tot een melkkoe voor de overbodige functies in de keten.
En de derderangs artiesten die menen hier toch wat aan te hebben moeten op eigen benen leren staan of een ander vak gaan uitoefenen. Als de bakker slechte broodjes bakt heeft die ook geen bestaansrecht.
Ergo, simpelweg afschaffen die achterhaalde wet, die een scheefgegroeide markt krampachtig in stand houdt. Dan worden de businessmodellen vanzelf aangepast aan de huidige marktomstandigheden.
Een belangrijk punt is dat langzamerhand - mede door de mistgordijnen van de zogenaamde muziekindustrie - de mythe is ontstaan dat in alle gevallen voor muziek betaald dient te worden. Natuurlijk is zoiets erg leuk voor de muzikant, maar dan toch alleen maar wanneer er voor zijn/haar muziek een markt is. Dat wil zeggen dat men vrije toegang tot die muziek heeft en dat luisteraars het zozeer de moeite waard vinden dat ze ervoor willen betalen wat wordt gevraagd. En verder is muziek maken ook een fantastische hobby!
De muziekindustrie maakt maar een grote fout: zelf geloven dat het een muziek-industrie is.
Dat is het namelijk helemaal niet. Het is een distributie-industrie, en als men dat had ingezien had men al heel vroeg bij de opkomst van internet kunnen zien aankomen dat dat het einde inluidde. Men heeft in de jaren wel wat nuttige nevenactiviteiten ontwikkeld, maar het fundamentele bestaansrecht wordt geheel gevormd door het kunnen verpakken en distribueren van muziek. Internet en digitalisering heft de behoefte aan beide op.
Overigens kun je "muziek" in deze net zo hard vervangen door "kranten", "televisie" etcetera. Weliswaar hebben al deze industrieen diensten neergezet die we best waarderen en vast zullen missen als ze er niet meer zijn, maar dat was niet waar we ze voor betaalden. We betaalden ze er voor om product X netjes verpakt met een strikje er omheen naar onze huiskamer te krijgen. En daar hebben we ze niet meer voor nodig.
En daarmee is ook de rechtvaardiging van het auteursrecht in de huidige vorm verdwenen, want die was er primair voor om de, nu overbodige, investeringen te stimuleren door degenen die die investering deden te beschermen.
De rest van wat de "muziekindustrie" verder goed of fout heeft gedaan is eigenlijk relevant. Het is gewoon voorbij.
De capitulatie van BUMA/STEMRA is een mijlpaal, want tot dusver rechtvaardigde deze organisatie zijn besluiten steevast vanuit het systeem van het auteursrecht dat zegt dat elke "nieuwe openbaarmaking" onder het auteursrecht valt.
En dan nog even een doordenkertje: het schijnt dat Nederlands grootste pensioenfonds, het ABP, massaal in auteursrechten heeft belegd. Gaan nu de pensioenen omlaag? Misschien moet het ABP maar eens uitgelegd worden dat dit soort beleggingen niet ethisch is!
industrie buma stemra sena etc. staan worldwide niet op een lijn daar begint het mee. iTunes laat zien dat het kan. organisaties van rechthebbenden vechten als organisatie ook, hoe overleven deze dure organisaties op termijn. Net als een vakbond veel in de media te verschijnen, hoe maakt niet uit. Jongen nieuwe artiesten zullen alternatieven zoeken en sluiten zich niet meer aan.
Vanochtend gelezen in TorrentFreak:
illegale downloads 150x meer winstgevend dan legale downloads: achter de downloadpolitie zit een stevig businessmodel, waarbij wordt aangegeven dat je met vervolging meer winst maakt dan met legale downloads aanbieden.
zie: http://feed.torrentfreak.com/~r/Torrentfreak/~3/JqmS3k0UUOw/
Inderdaad, verdraaid goed artikel van Dhr. Brenno de Winter, die ik persoonlijk als 1 van de beste verslaggevers/medewerkers beschouw van Webwereld. Lang leve Brenno - en hem alle succes toegewenst in zijn WOB-strijd. (Go get 'em bastards, Brenno !)
(Natuurlijk zonder daarmee afbreuk te willen doen aan al zijn eveneens hard werkende en vaak heel goede artikelen schrijvende collegae).
Wat betreft mijn inhoudelijke commentaar, dat heb ik al een tijdje geleden gegeven:
Copy"rights" && Wrongs Het opnieuw plaatsen van dit bericht is niet regelementair, niet netjes en bovendien ook niet nodig. Leest u het vooral, het is inderdaad vrij lang maar volgens velen beslist de moeite waard !
Opnieuw vraag ik mij, voor de zoveel-tig-ste maal af: Waarom DURFT de politiek/regering zo schaamteloos in te gaan tegen de belangen van letterlijk vele miljoenen fatsoenlijke muziek, film, kortom: kunst-lievende consumenten/burgers door die graai-gestichtjes zomaar hun gang te laten gaan ?
Zijn de wettelijke rechten van de bazen van de contentindustrie/graai-gestichtjes dan "hoger" dan die van ONS allemaal ? Blijkbaar wel - maar dat is dan toch een grove schending van het democratische en recht-statelijke beginsel dat "een ieder voor de wet gelijk is" ? Yeah, right: "All animals are equal, but some...." (giga-barf !)
Hebben die politici/regerings-leden dan toch, heel misschien, een persoonlijk (financieel ?) belang bij het voortbestaan van deze toch hoogst onrechtvaardige, nee: veel erger nog: onwettige situatie ??
Of zijn politici/bewinds-personen (of zijn dat in werkelijkheid toch alleen maar beWINST-personen ?) dan echt zo onwaarschijnlijk dom op het gebied van de hedendaagse informatie-technologie dat zij echt && oprecht menen dat een distributie-model van ruim een halve eeuw geleden nog steeds bestaansrecht zou hebben - en met volkomen onrechtmatige middelen in stand gehouden moet worden ???
EEn ding voorzie ik i.i.g. wel: dat de strijd tussen de (zeer kleine minderheid van) grof groot geld graaiers en de (gigantisch veel grotere meerderheid van) consumenten nog heel erg interessant zal gaan worden...
Gelukkig zijn de meeste van die machtswellustige (in)content-industrie figuren, die allemaal in het verleden zijn blijven hangen, best al vrij oud - dus zo heel erg lang hebben zij toch niet meer te gaan. (R.I.P. ;-) )
En dan maar hopen dat de generatie die hen zal opvolgen tenminste wel over hersens beschikt en een acceptabel nieuw distributie/business-model instelt, dat waarlijk RECHT doet aan alle betrokkenen. Vooral aan de klanten, zonder welke er helemaal geen rooie rot cent verdiend kan worden.
Dit nog: Laat die industrie zich heel goed bedenken (indien daartoe al in staat , wat ik ernstig betwijfel) dat indien het publiek wegblijft (=hun spullen niet meer koopt), hun producten een net zo macabere uitstraling krijgen als een groots opgezette/uitgevoerde gala theater-voorstelling... die dan voor een absoluut lege schouwburg wordt opgevoerd omdat helemaal niemand het wenst te zien !
Of zijn politici/bewinds-personen (of zijn dat in werkelijkheid toch alleen maar beWINST-personen ?) dan echt zo onwaarschijnlijk dom op het gebied van de hedendaagse informatie-technologie dat zij echt && oprecht menen dat een distributie-model van ruim een halve eeuw geleden nog steeds bestaansrecht zou hebben - en met volkomen onrechtmatige middelen in stand gehouden moet worden ???
Beste Diogenes, ik denk dat je het meest voor de hand liggende over het hoofd ziet: LOBBY!
De politiek wordt wel permanent bestookt met argumenten waarom bepaalde zaken in het verleden terecht zo zijn geregeld en waarom het noodzakelijk is om dat systeem in stand te houden. Voor de andere kant van de zaak bestaat echter geen lobby. De tegenstanders zijn namelijk op geen enkele manier verenigd.
Of je het nu hebt over auteursrecht, patentrecht en nog legio andere zaken, overal zijn er gevestigde machtige partijen die veel te verliezen hebben bij verandering van de bestaande systemen. Of althans menen dat ze alleen maar te verliezen hebben. Die partijen laten geen mogelijkheid onbenut om de politiek daaraan te herinneren.
Intussen is het hele internet volop in beweging en onze samenleving verandert onder invloed van het internet in een enorm tempo. Dat dergelijke veranderingen niet zonder slag of stoot gaan is duidelijk. En dat die veranderingen niet altijd louter positief uitwerken is ook duidelijk. Helaas maken de negatieve kanten van alle ontwikkelingen het ook makkelijker voor de lobbyïsten om hun zaak te bepleiten.
Er zijn veel 'cowboys' op het internet actief die zich niet veel gelegen laten liggen aan de gevestigde orde met bijbehorende regels, dat kan niemand ontkennen. Maar het is daardoor ook relatief eenvoudig om mensen tot die losgeslagen groep van cowboys te bombarderen. De mensen die bijv. P2P oplossingen hebben gebouwd, maar ook de gebruikers van die technologie.
Verandering van het auteursrecht.... in NL misschien, maar zeker niet ingrijpend. We zitten met internationale verdragen waaraan we ons niet zomaar kunnen onttrekken, dus eventuele veranderingen zullen moeizaam zijn.
En wat je opmerking "dom op het gebied van de hedendaagse informatie-technologie" betreft. Ik zou niet durven beweren dat ze dom zijn, waarschijnlijk wel ongeschoold op dat gebied. Je wordt volgens mij geen politicus als computers je hobby zijn. Dan is er namelijk geen tijd meer over om politiek te bedrijven ;)
Num1 zei op Dinsdag 13 Oktober 2009 19:56 (o.a.):
Je wordt volgens mij geen politicus als computers je hobby zijn. Dan is er namelijk geen tijd meer over om politiek te bedrijven ;)
Daar heeft u helemaal gelijk in, weet ik net als u uit eigen ervaring ! :-) En wanneer je, zoals volgens mij vrij veel deelnemers hier op Webwereld dan de (misschien wel ongelooflijke) fout maakt om van je hobby ook nog je beroep te maken - dan resulteert dat gegarandeerd ongemakkelijk vaak in een boze vriend(in), die er zwaar van baalt dat je 's avonds laat nog steeds met "dat verrekte computer-ding" aan 't klooien bent, in plaats van met hem(haar)... ;-)
Om te kunnen reageren, dient u ingelogd te zijn.
2 jaar geleden: 13 februari 2010
3 jaar geleden: 13 februari 2009
4 jaar geleden: 13 februari 2008
5 jaar geleden: 13 februari 2007
14 jaar geleden: 13 februari 1998
IDG Nederland is uitgever van: AppFish
, CIO, Computer!Totaal, Computerworld, ITworld, Jobworld, MacWorld, RAW fotomagazine, TechFish, Tips & Trucs, Webwereld en Zoom.nlMeer informatie: IDG Nederland, IDG.com, Privacy-statement, Cookie-statement Hosting by Terremark.
