Wat Eric Schmidt niet begrijpt (opinie)

Het feit dat dhr. Schmidt zijn eigen gegevens laat verwijderen betekend dat hij donders goed weet wat de noodzaak van Privacy is.

Het heeft volgens mij dan ook meer te maken met het doel heiligt de middelen. Ofwel, hun hele bedrijfsmodel draait op advertentie inkomsten. Google wil iedereen alles laten vinden, en daar moet alles nu eenmaal voor wijken, Privacy hoort daar niet bij.

Eindelijk iemand die het wel snapt. Nu de politiek nog.
Zal trouwens ook een linkje mailen naar staatsecretaris "privacyparanoia" Heemskerk.

De uitspraak van dhr Schmidt is zeker niet handig. Maar, hij staat in de eerste plaats niet alleen aan het roer bij Google. In de tweede plaats proberen ze wel openheid van zaken te geven. Bijgaand stukje geeft wel aan dat verantwoordelijkheid over gegevens van google-gebruikers wel op de agenda staat en dat zij zich er wel degelijk van bewust zijn dat ze op het privacy-vlak nog niet alles goed doen.

http://googleblog.blogspot.com/2009/12/meaning-of-open.html

Men kan en mag bedenkingen hebben en het is zeker goed de spiegel voor te houden. Het stukje proza van Google lijkt erop te wijzen dat ze zich de kritiek gelukkig aantrekken.

"If you have something that you don't want anyone to know, maybe you shouldn't be doing it in the first place" ...
Of Schmidt’s opmerking laat zien dat hij niet begrijpt wat de aard en noodzaak van privacy is, of dat het Google’s boze opzet verraadt weet ik niet. Maar het is de vraag wat erger is. Of Schmidt heeft een heel goed beeld van wat internet is, beter dan de meeste mensen. Gezien zijn CV is dat iets wat je zeker moet overwegen.

Het internet decontextualiseert informatie. Wie neemt de moeite om te achterhalen in welke context een Google-zoekresultaat moet worden gelezen.Zoals bijvoorbeeld de context van de quote van Schmidt. Hij deed zijn uitspraak over internet, niet over handelingen op zich. Nemen we bijvoorbeeld de zoekmachine van Google, Streetview en Youtube, dan zijn er vele voorbeelden bekend van mensen die iets deden waar ze zich voor schaamden EN wat wereldwijd bekend is geworden.

Zijn de genoemde technologieen daar de oorzaak van? Tja, als je net in je blote kont stond toen de camera van Streetview langskwam, dan zul je Google dat kwalijk nemen maar als de politie bij je aan de deur staat omdat je je eigen wangedrag gefilmd hebt en op Youtube hebt gezet, dan ligt het moeilijker (er zijn mensen die menen dat het kunnen vertonen van je misdragingen op Youtube aanzet tot slecht gedrag).

Afgaande op Schmidt’s uitspraak (en meer wat hij in het interview zegt) huldigt hij het standpunt dat mensen een grote mate van controle over hun handelen hebben (autonomie). Deze liberale opvatting past goed bij een gangbare opvatting over wat informationele privacy betekent.
...
Het probleem is alleen dat we in rap tempo onze controle kwijtraken over wie wat over ons weet. Niet in de laatste plaats door Google zelf. Eric Schmidt zou dit moeten weten. Mogen we ook zeggen dat je wel enige eigen verantwoordelijkheid hebt voor wat betreft privacy? Dat als je informatie op internet zet, dat je dan zelf je privacy aantast? Dat we zeker Google goed in de gaten moeten houden omdat ze erg veel over mensen in het algemeen maar ook over individuele mensen weten (zowel correcte als foutieve informatie) maar dat met sites als Facebook, Hyves en Myspace het bewaken van je privacy ook een persoonlijke verantwoordelijkheid is.

Wat Schmidt mijns inziens dus duidelijk wil maken is dat je zo veel mogelijk zelf verantwoordelijk bent voor je privacy en daarvoor niet naar Google o.i.d. moet kijken. Google heeft er (en niet als enige) een eigen (commercieel) belang bij om gegevens te verzamelen, een belang wat je zou kunnen zien als de keerzijde van hetgeen ze mogelijk maken (mogelijkheden die toch door veel mensen gewaardeerd worden, zoals Search, Maps, Gmail, etc.). Zelfs nu als Google daar op respectvolle wijze mee omgaat, is er voor de gebruiker geen garantie dat z'n privacy niet wordt aangetast. Technische fouten, onbedoeld misbruik, een overheid die de data opeist, etc.: Schmidt kan hooguit waarschuwen dat jouw privacy in de knel kan komen zodra het internet om de hoek komt kijken, er is geen enkele garantie te geven dat dat niet zo is.

Dan kan je boos, verdrietig en teleurgesteld zijn op Schmidt maar hij is daarin wel eerlijk. En ja, elke actie van Google zal beoordeeld moeten worden ook op aspecten van privacy en waar nodig zal Google tot de orde geroepen moeten worden. Maar het feit blijft: als je niet wil dat iets bekend wordt, dan is het misschien maar het beste om het niet openlijk te doen. Er kijken een boel mensen mee, officiele instanties met gekoppelde databases, commerciele instanties zoals Google maar ook heel veel gewone mensen hebben altijd een camera (mobieltje!) bij zich.

Uiteindelijk is het niet van belang wie jouw privacy aantast, je bent zelf de enige die er belang bij heeft dat het niet gebeurt.

Ik ben het geheel eens met de auteur van dit artikel. Nu is Schmidt niet bepaald de enige die het idee achter privacy niet helemaal begrijpt of wil begrijpen.
Het is tamelijk stuitend om te moeten constateren dat veel politici in Nederland dezelfde naïeve insteek hebben.
Zij schijnen niet te beseffen dat privacy niet erom gaat of je iets te verbergen hebt, meer om het recht om zelf te bepalen wie wat van je weet.
Met het oog op de aantasting van de privacy door de overheid nog een mooie spreuk van Benjamin Franklin: "Any society that would give up a little liberty to gain a little security will deserve neither and lose both".

Ik vraag me af wat de oplossing voor het geschetste probleem is.

Wat het artikel eigenlijk lijkt te willen is dat een zoekmachine niet meer indexeert totdat duidelijk is dat het niet om privacygevoelige informatie gaat.

Maar dan heb je het probleem dat veel mensen een blog bijhouden of bijhielden. Sommige daarvan gingen over hun prive leven, terwijl anderen dat weer niet deden.

De enige oplossing lijkt me dat gebruikers per pagina aangeven wat wel of niet geïndexeerd mag worden. robots.txt voldoet niet, want het ene blog bericht kan wel geïndexeerd worden en het volgende weer misschien niet.

En stel dat een tiener wel zijn feest foto's laat indexeren. Moet de zoekmachine die persoon dan tegen zichzelf in bescherming nemen? En zo ja, is dat dan geen betutteling?

Stel de zoekmachine besluit niet te betuttelen en de foto wordt honderd keer gekopieerd door andere websites. Die maken uitsnedes. Anderen gebruiken het voor een 'photo-f*ck Friday'. Weer anderen plakken er een sitelogo overheen. Is de zoekmachine dan een paar jaar later verantwoordelijk voor het verwijderen van die foto's?

Dan heb je nog de kwestie van cultuur. Wat in de ene cultuur perfect acceptabel is, is in een andere cultuur niet toegestaan. dat zou betekenen dat de zoekmachine alleen datgene mag indexeren wat volgens alle regimes acceptabel is. ik denk dat veel modesites, nieuwssites en informatiesites daar tegen zouden protesteren.

Ik vind ook dat Google beter naar privacy moet kijken, maar alleen met de beschuldigende vinger wijzen lijkt me wat te eenvoudig.

Ach het niets te verbergen verhaal doet me toch denken aan het communisme daar moest je ook niet te verbergen hebben, je buren hielden je wel in de gaten.

Het gaat ook niet om verbergen maar het interpreteren van sommige zaken. Laatst het artikel waarin de politie allerlei kruisverbanden van veroordeelden aan het maken is. Daaruit krijgt men een beeld dat het ene tot het andere kan leiden en zo ook met google. Stel ik zoek over hoe maak je een bom. Dat kan puur uit interesse zijn omdat je wel eens al die verhalen wil lezen die je hoort. Ben je dan meteen terreurverdachte ? Het kan zo zijn alleen al omdat je er op zoekt. Je hebt niets te verbergen maar desondanks kun je verdacht zijn alleen door te zoeken.
Dat soort vooroordelen en kruisverbanden zoals de politie ze aan het maken is kan er gaat er voor zorgen dat mensen die niets te verbergen hebben toch als verdachte gezien worden. Om dit te stoppen is er juist privacy.

Zo kun je nog tig voorbeelden geven van hoe bepaalde zoekopdrachten verkeerd geinterpreteerd kunnen worden en je ineens verdacht bent omdat iemand zonder verder te kijken die data aan het interpreteren is.

Google is niet onschuldig, google is gevaarlijk maar helaas zijn we er allemaal aan verslaafd en alleen een hele grote boycot of per ongeluk eens de waarheid van google echt met jou gegevens doet kan er pas voor zorgen dat google zich anders gaat gedragen.

Het belangrijkste probleem lijkt niet het indexeren op zich, maar de duur waarvoor de index wordt bewaard.

Eigenlijk is dit verwant aan het copyright-vraagstuk. Mag Google mijn schrijfsels in zijn index opnemen?

Als ik spullen van mijn site verwijder, of ik krijg anderen zover om dat te doen, dat het niet nodig zou moeten zijn om ook nog eens langs allerlei zoekmachines moet aankloppen om het ook daar te verwijderen. Op het moment origineel weg is, zou het niet langer dan een week mogen duren voordat alle in indexen gecachte kopieen gewist zijn.

Google lijkt te denken dat gegevens die online staan automatisch publiek eigendom zijn. Alsof iemand een film van tv opneemt het recht heeft deze op zijn eigen televisiezender opnieuw uit te zenden.

Ik heb sterk het idee dat de uitspraken van Schmidt uit het verband worden getrokken. Waar hij naar mijn idee op wijst, is het feit dat als je niet wilt dat iets openbaar gemaakt wordt, je het ook niet (onbeveiligd) op internet moet zetten.
Een zoekmachine moet nu eenmaal alle vrij beschikbare data kunnen vinden om nuttig te zijn. Zet jij de deur naar je privacy-gevoelige informatie open, dan kan het ook gevonden worden. Daarvoor moet je niet Google verantwoordelijk houden, maar jezelf. Wat Schmidt dus volgens mij bedoelde is: "Als je niet wilt dat iets openbaar wordt, moet je het niet beschikbaar stellen."

Een goed en genuanceerd betoog. Google heeft wel degelijk haar eigen verantwoordelijkheid, in de zin dat ze veel transparanter moeten worden naar wat voor informatie ze opslaan, hoe lang, en wat andere instanties (regering en commercie) met hun informatie kunnen doen. Een soort van Belangrijk Lees dit Eerst voor je hun producten gebruikt. Kort en bondig en voor iedereen te bevatten, dus niet de zoveelste Eula.

De uitspraak van Schmidt in combinatie met zijn optreden destijds tegen Cnet leidt tot de verdenking dat ze heel goed weten wat privacy is (het is m.i. terecht dat Schmidt de gegevens over hem heeft laten verwijderen), maar dat ze met twee maten meten. Een voor hunzelf en de ander voor alle andere gebruikers van Google.

Je moet twee dingen goed uit elkaar houden: je eigen verantwoordelijkheid en de verantwoordelijkheid van Google en deze twee niet tegen elkaar uitspelen.

Het was Schimdts verantwoordelijkheid dat zijn eigen gegevens niet openbaar zouden komen, waarin hij gefaald heeft.

Het is echter Google's verantwoordelijkheid dat ze transparant zijn en iedereen, zover dat technisch haalbaar en reeel uit te voeren is, de mogelijkheid geven ongewenste informatie alsnog te verwijderen, op de meest gebruikersvriendelijke manier.

Natuurlijk begint alles met je eigen verantwoordelijkheid, maar zoals ik in een andere discussie al aangaf, niet iedereen kan daar even goed mee omgaan. Pubers denken over het algemeen niet verder vooruit dan een jaar, en je kunt hen niet voor honderd procent verantwoordelijk houden. Hetzelfde geldt voor mentaal instabiele mensen. En zo zijn er nog wel meer kwetsbare groepen te bedenken. Zelfs iemand als Schmidt gaat de fout in.

Dat het Google wel steeds makkelijker wordt gemaakt doordat overheden overal ter wereld steeds meer Grote Broer worden, is weer een heel ander discussie.

Eric Schmidt is maar voor één ding gevoelig, en dat is de good old greenback dollar. Waar vraag is (mensen googlen blijkbaar op de privégegevens van anderen), is aanbod, en Google verdient er grof geld aan.
De geest is uit de fles, ben ik bang. Er is maar één remedie, en dat is een goed, snel en 'no-questions-asked' notice & takedown protocol, waar je kan verzoeken om informatie van niet-commerciele sites te laten verwijderen uit de index.