Hof: embedden is openbaarmaking

Gepubliceerd: Vrijdag 22 januari 2010

Het Hof Den Bosch constateert dat embedden een openbaarmaking is. Vooraanstaande juristen bestrijden dit. Bovendien is de gewraakte alinea gekopieerd uit een blogpost, zonder bronvermelding.

Toon volledig artikel

madjo op Vrijdag 22 Januari 2010 16:13

"Het hof is tot de bewuste alinea gekomen na bestudering van achtergrondinformatie, relevante literatuur, jurisprudentie en het dossier in deze zaak."
Dan heeft het hof zeker alleen de inleidingen van de relevante literatuur gelezen, want zoals in het artikel heel duidelijk naar voren komt is dat er totaal geen eensgezindheid is.
Ik denk zomaar dat we binnenkort gaan vernemen dat 'dit een vergissing is geweest van een stagiair', die dan vervolgens 'gestraft' wordt en dat het hof belooft voortaan beter te zullen opletten.

4 / 4

leen op Vrijdag 22 Januari 2010 16:13

Imeand die een extern bestand embedt, heeft er in principe geen invloed op wat de inhoud van dat bestand is. Het kan ineens van een onschuldige homevideo de ene dag, veranderen in een film vol copyrights de volgende dag als de beheerder van de ge-embedde content dat wil. Wie heeft nu die film openbaar gemaakt?

7 / 7

madjo op Vrijdag 22 Januari 2010 16:15

Hier is zeker het laatste woord nog niet over gesproken. Want wat jij aandraagt is inderdaad een mogelijk gevolg. En dan ben je als 'embedder' zwaar de pineut, omdat je vervolgens geen poot meer hebt om op te staan.

Embedden is in mijn ogen gewoon een link.

3 / 5

Cesar M op Vrijdag 22 Januari 2010 17:47

Het is een link, zeker technisch gezien, immers er staat in de html code toch een verwijzing naar elders = wat wij een link noemen.
Dat een browser van een platte tekstpagina (die <> haken maken van bepaalde termen een code) een beeld en laten een stuk software er geluid en/of bewegend beeld van maken,

Als je het bewuste materiaal nu op je eigen server zet en er ook nog eens de bedoeling mee hebt om er geld mee te verdienen, ja, dan wordt het een ander verhaal.

Degene die het oorspronkelijk heeft geopenbaard, zal dat in de meeste gevallen hebben gedaan om er zoveel mogelijk bekendheid aan te geven.
Nu helpen de "embedders" daarbij een handje mee en is het weer niet goed!

Als ik een CD-tje koop, betaal ik 1x voor de rechten en kan ik er daarna net zo vaak naar luisteren als ik wil. Met de komst van 't internet lijkt het wel helemaal een andere kant op door te slaan. Daar lijkt het wel of er lieden/instanties zijn die, los van het al of niet bekijken/beluisteren, continu van iedereen geld willen beuren onder het roepen van enorme fictieve bedragen aan gemiste inkomsten. En in dat geval tikt iedere embedding lekker aan.
Het berekenen van de waarde van een embedding is ook nog eens een keer een slag in de lucht. In hun denktrant gaan ze ervan uit dat het X keer wordt bekeken. Het getal X moet dan ergens op gebaseerd zijn. Maar op wat?? De dikke duim met een flinke factor creativiteit?

Om een oplossing te bedenken die recht doet aan iedereen is niet zo simpel lijkt me. Om dat alleen te laten bepalen door één partij lijkt me niet correct, aangezien die per definitie altijd naar zichzelf toerekenen net zoals omgekeerd de consument het liefst zo weinig mogelijk wil betalen.

7 / 7

cjkos op Vrijdag 22 Januari 2010 16:45

"Het hof is tot de bewuste alinea gekomen na bestudering van achtergrondinformatie, relevante literatuur, jurisprudentie en het dossier in deze zaak."

Wat, is er een boek 'Auteursrecht voor dummies.'?

Onze rechters en internet liggen niet zo lekker, ik kan me geen ander boek of literatuur op dit gebied voorstellen voor rechters.

6 / 6

Anonymous Coward op Vrijdag 22 Januari 2010 16:47

Als jij een film via het web beschikbaar maakt is dat geen vorm van openbaarmaking?
En is het dan belangrijk om te weten of het een eigen film is of een embedded film? In dat laatste geval kun je terecht betogen dat iemand anders al eerder voor de openbaarmaking zorgde maar in beide gevallen is er sprake van openbaarmaking.
Je toont de film met de bedoeling die met anderen te delen, de bron is dan niet van belang.

-4 / 10

Caesar Tjalbo op Vrijdag 22 Januari 2010 17:27

En is het dan belangrijk om te weten of het een eigen film is of een embedded film? Ik denk dat de oorspronkelijke aanbieder, zoals Youtube, dat wel vindt. Bijvoorbeeld als er dan minder doorgeklikt wordt naar Youtube of als degene die het op Youtube heeft geplaatst er beperkende voorwaarden bij heeft gedaan (zoals dat de video niet getoond mag worden aan publiek uit bepaalde regio's).

0 / 0

Anonymous Coward op Vrijdag 22 Januari 2010 22:22

zoals dat de video niet getoond mag worden aan publiek uit bepaalde regio's). Je doelt erop dat op dat moment er dus een nieuw publiek wordt aangesproken en je dus de zaak openbaart?

0 / 4

Caesar Tjalbo op Zaterdag 23 Januari 2010 01:18

Is mij onduidelijk.

Partij A plaatst video op site B welke embedden toestaat. Partij C embed de content niet maar plaatst een kopie waardoor ook eventuele beperkende voorwaarden gesteld door partij A opgeheven worden.

Als we praten over 'openbaarmaking' in de zin van artikel 12 van de nederlandse Auteurswet, dan mag de publicatie van A bij B gelden als de openbaarmaking. Niet-embedden maar het gebruiken van een kopie is op zich in de eerste plaats 'verveelvoudiging' ex artikel 13 maar voor het gemak zullen we dat maar even buiten beschouwing laten: elke vorm van downloaden is ook kopieren.

Of het plaatsen van een kopie door C ook geldt als openbaarmaking weet ik niet maar het enkele feit dat je er potentieel een nieuw publiek mee aanboort is volgens mij niet relevant.

Aan de oorspronkelijke auteursrecht verhouding tussen C en B, en B en A, eventueel C en A, verandert er niets. IANAL. Hooguit dat er opeens recht van het nieuwe publiek om de hoek komt kijken maar da's een ander verhaal, daar gaat het hof weer niet over. Het lijkt mij dat het auteursrecht genoeg handvatten biedt om in dit geval een overtreding te zien zonder er een openbaarmaking van te hoeven maken.

Praten we over embedden dan mag je aannemen dat:
- partij A willens en wetens de content heeft geplaatst (ook al gaat het in het artikel over een partij die dubieuze content doorgeeft),
- partij A geen belemmeringen ten aanzien van embedden heeft gesteld bij B (los van eventueel andere belemmeringen zoals controle op regio),
- partij C niet bij voorbaat of anders een auteursrechtelijke onrechtmatige daad tegenover A pleegt (dus gewoon blogje, postje, videootje en verder niks raars),
- dus dat A (en B) aanvang, duur en voorwaarden van de (iig. oorspronkelijke) openbaarmaking bepalen. Ik denk dat het hof het recht te ver oprekt om partij C als 'openbaarmaker' van de embedded content te zien.

2 / 2

Anonymous Coward op Zondag 24 Januari 2010 01:37

Of het plaatsen van een kopie door C ook geldt als openbaarmaking weet ik niet maar het enkele feit dat je er potentieel een nieuw publiek mee aanboort is volgens mij niet relevant. Juist het feit dat je iets toont aan mensen die er tot op dat moment geen weet van hadden is openbaarmaking.

-1 / 3

Caesar Tjalbo op Zondag 24 Januari 2010 16:32

Nee. Het kan heel goed zijn dat het embedden van content wel een (onrechtmatige) 'openbaarmaking' in de zin van de Auteurswet is maar of je er een nieuw publiek mee bereikt is niet van belang.

. Anderzijds is gebleken dat louter technische criteria niet goed bruikbaar zijn, terwijl het criterium of er al dan niet sprake zou zijn van een nieuw of afzonderlijk publiek door de Hoge Raad in zijn `kabeljurisprudentie’ eveneens is afgewezen als onverenigbaar met de Berner Conventie. bron (zie pagina 5, 6 en paragraaf 3.2)

Uit het arrest:
a) is er sprake van een auteursrechtelijk te beschermen prestatie
b) wie is de rechthebbende
c) is er sprake van inbreuk
Vraag A en B worden uitvoerig onderzocht en (net) voldoende beantwoord bevonden.

Bij vraag C verwijst het hof ondermeer naar de jurisprudentie van de Mininova en Pirate Bay zaken voor het uitwisselen van content en de uitleg van P2P, een hyper-, deep- en embedded links enzovoort.

Overweging 4.99 (p. 24) Afzonderlijke vermelding verdient de "embedded link" Het relevante criterium voor het hof is daar Immers, het materiaal is dan te bekijken of beluisteren binnen de context van de website van degene die de link heeft geplaatst, waardoor diegene die de vertoning van het achterliggende werk zozeer “voor zijn rekening neemt” dat dit niet meer als een enkele verwijzing is te beschouwen.

Ook hier is dus geen sprake van een nieuw publiek en het hof vindt ook niet dat de bron niet ter zake doet. Het gaat alleen om de schijn die gewekt wordt van eenheid van website en content. En dat is blijkbaar zo zwaarwegend dat elke andere gelijkenis tussen 'embedded link' en 'hyperlink' niet meer ter zake doet, maw. het hof heeft zich wel op de hoogte gesteld van technische details maar is niet zover gegaan om ook daadwerkelijk naar HTML te kijken. Dat de embedder verder geen zeggenschap heeft over de toestand van het achterliggende werk wordt ook niet meegenomen.

Het meest merkwaardige van dit arrest is nog wel dat het onderscheid tussen hyper- en deeplink enerzijds en embedded link anderzijds voor het beantwoorden van de vragen in het geschil volstrekt niet relevant zijn; het hof had helemaal niets over embedded linken hoeven schrijven, die "afzonderlijke vermelding" had gerust achterwege kunnen blijven. MyP2P is "gewoon" in het ongelijk gesteld omdat ze faciliteren dat materiaal van anderen via hun netwerk werd verspreid (kort gezegd).

0 / 0

Anonymous Coward op Zondag 24 Januari 2010 20:02

Het ging mij niet zozeer om het "nieuwe" aspect alswel het feit da tje iets wereldkundig maakt, openbaart aan een publiek. Dat is openbaarmaking. Het feit dat bijv Youtube dit al eerder gedaan heeft, lijkt me niet van belang.

Deze is was onduidelijk.. dubbele ontkenning?
en het hof vindt ook niet dat de bron niet ter zake doet.

-1 / 3

Caesar Tjalbo op Zondag 24 Januari 2010 21:34

Het ging mij niet zozeer om het "nieuwe" aspect alswel het feit da tje iets wereldkundig maakt, openbaart aan een publiek.
Niet?
er dus een nieuw publiek wordt aangesproken
mensen die er tot op dat moment geen weet van hadden

------------

Het feit dat bijv Youtube dit al eerder gedaan heeft, lijkt me niet van belang.Lijkt mij ook niet: het verkopen van een tweede druk van een boek, het uitzenden van een film op TV die al in de bioscoop is geweest, etc. zijn volgens mij allemaal vormen van openbaarmaking.

Als ik het goed begrijp dan is 'openbaarmaking' in de zin van de auteurswet domweg verspreiding, dus inderdaad wereldkundig maken (dat staat preciezer gecodificeerd in de Auteurswet, vervolgens bijgeslepen door juristen en nader ingevuld door verdragen; het is niet helemaal hetzelfde als in het gewone taalgebruik, zoals het in andere wetten wordt gebruikt of zoiets als 'de openbaring' uit de bijbel).

Zijn we terug bij de oorspronkelijke vraag:Als jij een film via het web beschikbaar maakt is dat geen vorm van openbaarmaking?
En is het dan belangrijk om te weten of het een eigen film is of een embedded film?Film op website is openbaarmaking, volgens mij is daar geen twijfel over mogelijk.

Nu de embedded link. Wat maak je hier openbaar? Op de website staat alleen maar een regel code, vermoedelijk een regel die van Youtube oid. gekopieerd is. Maar dan ook alleen die regel, niet het 'achterliggende werk'. (Je kan dus stellen dat als er al iets geopenbaard wordt wat auteursrechtelijk beschermd is, dat het dan om iets met het copyright van Youtube gaat.)

Nu komt het verneukeratieve: het publiek 'ziet' de regel code niet, of slechts als ze de broncode van de pagina bekijken, maar ziet alleen het achterliggende werk. Voor het hof in kort geding was dit voldoende: je ziet de film op een site en dus komt de film van die site. Voor het hof is het duidelijk dat een hyper- of deeplink wat dat betreft anders is omdat die vooral een makkelijk manier bieden om daadwerkelijk naar een andere site te gaan, een hyperlink doet niet voorkomen of de content daarvan deel uitmaakt van de oorspronkelijke pagina.

Je kunt het met het hof eens of oneens zijn, de gevolgen zijn op zich niet zo heel groot. Vervang al je embedded links voor een "Klik hier voor de video" hyperlink en er is niks meer aan de hand (aangenomen dat de formulering van het hof in volgende jurisprudentie bevestigd wordt, wat ik betwijfel).

Aan de andere kant zijn de gevolgen wel heel groot: het lijkt er toch op dat bijvoorbeeld de videosites graag willen dat je hun content embed, ze staan onmiddelijk klaar met de embed link nadat je een video geupload hebt of zelfs maar bekeken hebt. Zou je daar nu in mee gaan dan zou je wel meteen een verveelvoudiging van een auteursrechtelijk beschermd werk kunnen hebben gemaakt, met potentiele consequenties naar de rechthebbenden.

Denk ook aan het volgende: stel je hebt de moeite genomen om de licentievoorwaarden van een achterliggend werk uit te zoeken en aan te voldoen (bijvoorbeeld omdat het vrije content is of omdat je van de bewuste rechthebbende een licentie hebt gekregen, eventueel na het betalen van een vergoeding). Je plaatst een embedded link op jouw site. Nu verandert een van de contentleveranciers het achterliggende werk. De oude link verwijst plots naar iets anders. Volgens het hof neem je de vertoning ervan "voor je rekening", iets waar de nieuwe rechthebbende graag aan zal willen refereren als die z'n hand bij je komt op houden.

Boeiend is ook wat het hof te zeggen heeft over de mogelijkheid om op een embedded link te klikken: daarmee ga je door naar de site van het oorspronkelijke werk en zo kan je dus zeggen dat een embedded link ook een deeplink is.

Er zit een fundamenteel verschil tussen een werk en een link naar een werk, hetgeen in de jurisprudentie terugkomt. Embedden is wat dat betreft zo inherent aan het internet en voor wat betreft de embedder zo gelijk aan hyperlinken, dat ik vind dat het hof hier mis zit.

-------

Deze is was onduidelijk.. dubbele ontkenning?
en het hof vindt ook niet dat de bron niet ter zake doet.Dat was een reactie op een eerdere opmerking van jou:Je toont de film met de bedoeling die met anderen te delen, de bron is dan niet van belang.Het hof maakt in haar overwegingen geen opmerking over de bron dus jouw stelling dat de bron niet van belang is (een ontkenning) staat niet in het arrest (andere ontkenning). Wat verder jouw punt ondersteunt: het vertonen van een film aan publiek is openbaarmaking (maar zie de Auteurswet), ongeacht waar die film vandaan komt. De rechtsvraag wordt er niet anders door: is embedden ook vertonen?

0 / 0

Anonymous Coward op Zondag 24 Januari 2010 22:24

Het nieuwe.. nogmaals, slaat op het feit dat je aan een publiek iets toont. Als dat een ander publiek is, dat tot dusver geen kennis genomen heeft van de bron, dan maak je iets openbaar. Ook juridisch!

Nu de embedded link. Wat maak je hier openbaar? Op de website staat alleen maar een regel code, vermoedelijk een regel die van Youtube oid. gekopieerd is. Maar dan ook alleen die regel, niet het 'achterliggende werk'

Technisch is iedere regel/link die je aanklikt een verwijzing naar een ander punt, namelijk de server waarop de bestanden staan. Dat kan in het geval van grote sites zelfs binnen de site een gespecialiseerde server zijn. Een embedded link doet feitelijk en technisch niet veel anders en zeker juridisch gezien niet.
Het lijkt me dat deze uitspraak nog wel even staat en meer waarde heeft dan sommige criticasters menen. De toekomst zal dit uitwijzen.

je dubbele ontkenning heb je overigens nog niet uitgelegd, je "'reactie"" op mijn tekst maakt niets duidleijk. Dubbele ontkenning = bevestiging.

-1 / 3

Caesar Tjalbo op Maandag 25 Januari 2010 03:21

Het nieuwe.. nogmaals, slaat op het feit dat je aan een publiek iets toont. Als dat een ander publiek is, dat tot dusver geen kennis genomen heeft van de bron, dan maak je iets openbaar. Ook juridisch! (IANAL maar zoals ik het begrijp:) Als ik een DVD vertoon dan kan dat een openbaarmaking in de zin van de Auteurswet zijn. Als ik diezelfde DVD, onder dezelfde omstandigheden aan dezelfde personen vertoon dan is dat weer een openbaarmaking. En als ik dat 30 keer herhaal dan zijn dat weer 30 openbaarmakingen. Etcetera.

Voldoende is dat het om een werk gaat wat onder auteursrechtelijke bepalingen valt en dat er een publiek is.

(Er zijn uitzonderingen, fijnslijperijen en onduidelijke grensgevallen, er zijn voorbeelden die helemaal niet geregeld zijn en wat er al niet meer zij waar juristen opgewonden van raken maar dan komen we dus in de gevallen zoals 'embedded links' en P2P software terecht.)

Technisch is iedere regel/link die je aanklikt een verwijzing naar een ander punt, ... Een embedded link doet feitelijk en technisch niet veel anders en zeker juridisch gezien niet.Ja, nee. Zie het arrest van het hof onder punt 4.86 en vooral 4.99. Juridisch gezien is een 'embedded link' hier wel anders dan een 'hyperlink' of een 'deeplink'.

Het lijkt me dat deze uitspraak nog wel even staat en meer waarde heeft dan sommige criticasters menen. De toekomst zal dit uitwijzen.Een rechter in kort geding kan zich wat vrijheid permiteren en dat lijkt mij hier gebeurd te zijn. Bijvoorbeeld een rechter die wat aan het browsen was over dit onderwerp en meende eens even aan de wereld duidelijk te moeten maken dat rechters wel degelijk verstand hebben van techniek.

Het uitgangspunt lijkt feitelijk onjuist te zijn ("In de rechtspraak en juridische literatuur wordt betrekkelijk eensgezind aangenomen dat een embedded link wel een openbaarmaking inhoudt.") en de grondslag is twijfelachtig aangezien het hof uitgaat van hetgeen er lijkt te gebeuren (video wordt vertoond in iemands browser) maar niet uitgaat van hetgeen er door de embedder wordt gedaan (plaatsen van regel code in de website) terwijl deze laatste het onrechtmatige handelen zal worden aangewreven. Het is maar de vraag of uit embedden een mogelijke inbreuk voort vloeit; niet elk gebruik van een werk levert inbreuk op en dan nog zijn er uitzonderingsgronden. E.e.a. is hopelijk aan de Hoge Raad.

Dubbele ontkenning = bevestiging.Schreef ik soms dat ik nooit niet dubbele ontkenningen gebruikte? Of heb jij niks geen idee wat dubbele ontkenningen zijn? Ik wil nimmer vermijden dat er geen onbegrip over mijn uitspraken is.

Jouw stelling: "de bron is niet van belang." Die stelling, die vind je niet terug in het arrest. Dat is geen bevestiging ("de bron is wel van belang."), dat is een constatering dat jouw stelling door jou verzonnen is en niet gebaseerd is op de uitspraak van het hof.

Geen dubbele ontkenning, de eerste 'niet' staat in jouw uitspraak, de tweede 'niet' gaat over jouw uitspraak.

(edit: ps. die minnetjes zijn niet van mij afkomstig)

0 / 0

Acarya op Vrijdag 22 Januari 2010 20:00

maar in beide gevallen is er sprake van openbaarmaking.
Kletspraat. Iets wat al openbaar is kun je niet openbaarmaken.

0 / 2

Anonymous Coward op Vrijdag 22 Januari 2010 21:54

ik neem aan dat jij een van de minnaars bent.. maa rinhoudelijk.
Ik zeg al
aatste geval kun je terecht betogen dat iemand anders al eerder voor de openbaarmaking zorgde maar in beide gevallen is er sprake van openbaarmaking.
Openbaarmaking in bijv de VS en openbaarmaking aan jouw eigen publiek in bijv NL maakt wel degelijk twee vormen van openbaarmaking.
Daar mag je het best niet mee eens zijn en daar kun je over discussieren. Kletspraat doe je in de kroeg maar ;)

0 / 4

HanZie op Vrijdag 22 Januari 2010 20:37

Weer een gigantisch belachelijke uitspraak van iemand die duidelijk niet weet waar hij het over heeft.

Geen smoesjes gewoon excuses anders ga maar een andere baan zoeken (vakkenvuller ofzo, daar mag je lekker je scheur open trekken en domme ongeïnformeerde dingen zeggen).

-2 / 4

Athalon1951 op Vrijdag 22 Januari 2010 21:18

Totaal incompetente rechters die niet eens binnen een straal van 30.000 meter van een rechtzaal zouden mogen komen.

Stel je voor Athalon heeft een grote website vol met embedded content van Christelijke koren, Amerikaanse TV dominees, een Radio en TV station die over de hele wereld 24 uur per dag bijbelse verhalen aan het voorlezen is, plus uiteraard zwaar in de biblebelt beluisterd wordt door allerlei godsvrezende mensen. Ik kom over de hele wereld als een heilige over en kom zelfs op CNN als godvruchtig man.

Dan ga ik 4 weken op vakantie en de webserver van Athalon staat moederziel alleen te draaien in een afgesloten WOII bunker midden op een legerterrein, waar alleen ik toegang hen tot deze bunker.

Dan opeens ben ik wereldnieuws (dat hoor ik in Alice Springs waar ik 4 weken op vakantie ben) omdat al mijn ingebedde linken geen christelijke normen en waarden meer vertegenwoordigen, maar nu de goorste kinderporno weergeven in de biblebelt etc etc etc, dan ben ik opeens zeker de rechterhand van de duivel geworden en het schuim van d ewerld alleen omdat mijn embedded linkjes door hackers ergens ter wereld zijn doorgezet naar de grootste kinderporno site's in Azie en Rusland.

Oftwel dat wederom openbaar maken van mijn kerkelijke inslag blijkt toch niet door mij openbaar gemaakt te kunnen worden door die imbedded linken maar wordt door mensen duizenden kilometers verder gedaan en dan zou ik daar voor moeten opdraaien als ik terug kom op schiphol en 12 arrestatie teams + 24 zedenpolite teams op mij staan te wachten.

Met andere woorden ik maak dat embedded niet openbaar, maar die hackers familie b.v. de verlopen domeinnamen van de kerken inpikken in die 4 weken dat ik weg ben.

-2 / 4

Anonymous Coward op Vrijdag 22 Januari 2010 21:58

wat een ongelooflijk slecht verzonnen en uitgewerkt scenario. Wat probeer je met dit fantasieverhaal nu eigenlijk duidelijk te maken. Het heeft helemaal niets met openbaarmaking te maken.

Als jouw site embedded films de wereld in stuurt is dat jouw keuze. Als je zo slecht let op de herkomst van die films dan is dat nog steeds jouw verantwoording. Zet dan je apparaat in de vakantie gewoon even af..

4 / 4

Athalon1951 op Maandag 25 Januari 2010 23:34

Gelukkig SED versla jij mij met vele honderden min reacties, dus er is nog hoop, zelf vond ik dit een perfect scenario als godvrezend Linux Christen :-)))

0 / 0

eMilt ! op Vrijdag 22 Januari 2010 23:39

Ik denk dat de rechtbank gelijk heeft. Embedden is voor mij ook hetzelfde als her-publiceren / opnieuw openbaar maken.

Vergelijk het maar eens met een website van een fotograaf die een portfolio op zijn website heeft staan. Die foto's zijn dan wel vrij voor iedereen te bekijken maar dat wil nog niet zeggen dat iedereen er maar van alles mee mag doen wat ze willen. Zou mooi worden als iedereen die foto's maar gewoon in zijn eigen website mag embedden zonder daarvoor te hoeven betalen. Het kost de fotograaf ook nog eens bandbreedte (en dus geld).

Het geval van YouTube <-> Buma is wat anders. YouTube biedt actief de mogelijkheid aan om hun materiaal te embedden. Ook als er op dit materiaal rechten berusten bij derden. YouTube heeft ook de mogelijkheid om het embedden per video niet toe te staan. Dit gebeurd vaak met materiaal van TV stations.

Buma had geen recht om geld te vragen voor het embedden van YouTube video's. Buma moet daarvoor bij YouTube zijn omdat YouTube het embedden actief aanbied en ook wil betalen voor die rechten (incl. embedden).

Als je als fotograaf actief het embedden promoot dan verlies je ook het recht om erover te klagen lijkt me. Als je dat doet met foto's van een ander dan zul je daarvoor moeten betalen aan de rechthebbende (= YouTube moet betalen aan Buma, of Buma moet het YouTube verbieden).

1 / 3

bluegoaindian op Zaterdag 23 Januari 2010 12:51

Het maakt allemaal niet zo veel uit , waar het op neer komt dat als we zo door gaan we allemaal onze website in een land hebben staan wat hier niet zo moeilijk over doet.
een ISP zal dan in nederland niet meer zijn internet sites neer zetten maar werken vanuit een land wat liberaaler is en niet zo op dit soort gelul let.

0 / 0

zwart-wit op Zaterdag 23 Januari 2010 18:23

Heb het flauwe vermoeden dat het zo gemakkelijk gaat.

Het is niet de ISP maar de persoon met de website die content aan nederlandse internetters aanbiedt.

Die piraten in Scandinavië zijn toch ook door Brein gedagvaard en berecht?

0 / 0

kompod op Zaterdag 23 Januari 2010 23:34

Tijd voor een browser waarin je verschillende tabs over elkaar kan laten zien met in de bovenste tab een 'raampje'(ja heus...) boven de content van de andere site die je eigenlijk had willen inbedden.

Hartstikke belachelijk natuurlijk, maar met zulke incompetente rechters kom je al snel in een wonderland terecht.