Wanted for downloading?! (opinie)

Ik vraag me af hoe Prof. mr Visser dit downloadverbod in de praktijk gehandhaafd ziet worden. In de landen waar downloaden inderdaad illegaal is kampt men met dezelfde problematiek als in Nederland en wordt derhalve de roep om privacy schendende maatregelen steeds luider. Groen Links heeft daarom daadwerkelijk een punt als zij hiervoor waarschuwt, zeker als je ACTA daarbij nog in ogenschouw neemt.

Het is mij bekend dat Prof. mr Visser geen voorstander is van een heffingensystem (alhoewel dat bij kijk- en luistergeld, nu opgenomen in het belastingstelsel toch heel aardig werkt vind ik persoonlijk), maar het valt mij op dat ook hij, net als velen in de entertainment industrie, intellectueel eigendom (afschaffen die term!) en materieel eigendom alleen dezelfde status geeft als het hem uitkomt. De twee zijn echter juridisch noch ethisch gezien hetzelfde.

Neem bijvoorbeeld California. Op het stelen van een cd staat daar zo'n $1000 boete. Download je diezelfde cd echter, dan kan de boete oplopen tot #nummersx$150000. Volgens de industrie is downloaden gelijk aan stelen, maar er zal niemand daar voorstander zijn van het gelijktrekken van de boetes. "You wouldn't download a car" ... nou, daar moet ik nog eens ernstig over nadenken als die optie zou bestaan. :)

Er is praktisch geen persoon te vinden die vindt dat je op basis van 3 onbewezen beschuldigingen van diefstal veroordeeld zou moeten worden tot huisarrest, maar het kwijtraken van je internetverbinding op basis van 3 onbewezen beschuldigingen van inbreuk op het auteursrecht door groeperingen die al eens een fax van zulks hebben beschuldigd wordt door diverse landen (gelukkig (nog) niet in Nederland) serieus overwogen. Hoezo angstzaaierij?

Tevens is al uit meerdere onderzoeken gebleken dat een downloadverbod uiteindelijk geen cent extra in de zakken van de artiest zal brengen. De problemen waar de industrie mee kampt komen vooral voort uit concurrentie van alternatieve vormen van vermaak en de economische malaise, welke met een downloadverbod natuurlijk niet worden opgelost. Gezien het "daverende succes" van een downloadverbod in andere landen vraag ik mij dan ook af wat eigenlijk het argument voor een downloadverbod is.

Prof. mr Visser vergelijkt het met het illegaal lozen van afval, maar vergeet hierbij dat daar de handhaving de taak van de overheid is, terwijl het bij auteursrecht een civiele zaak betreft waarbij de handhaving in handen is van de rechthebbenden; een belangrijk verschil.

"Er is helemaal niemand die er voorstander van is dat “de overheid straks al het internetgebruik van particulieren gaat controleren” zoals Groenlinks op haar website suggereert."

Dan is het toch uitermate vreemd dat nu al alle verkeersgegevens omtrent internet gebruik van alle gebruikers minimaal 6 maanden wordt opgeslagen.

Het is natuurlijk te verwachten dat een hoogleraar intellectuele eigendomsrecht de zaken vanuit een juridische bril bekijkt. Er is echter ook een ander gezichtspunt, zoals die van de mensen die de infrastructuur in elkaar zetten en onderhouden: ICT'ers. Het is niet voor niets dat juist onder die groep zo veel tegengeluiden te horen zijn over zaken als data-opslag, OV chipkaart, kilometerkastje, etc.

Het zal ongetwijfeld waar zijn dat het de intentie van de kamer niet is dat de overheid de burger gaat controleren, maar er zijn wel degelijk geluiden in de richting van het verantwoordelijk stellen van ISPs voor de gedragingen van de eindgebruiker.

Bij die gedachte zouden bij een jurist de haren te berge moeten rijzen, want dat betekent dat handhaving wordt gedelegeerd naar private partijen die, zonder tussenkomst van een rechter, geacht worden illegale praktijken van hun netwerken te weren. Aangezien dergelijke partijen er niet zijn om de vrijheden van de burger te verdedigen, zal men al snel de weg van de minste weerstand kiezen en gebruikers dreigen af te sluiten als er klachten binnen komen. Men kan van een ISP niet verwachten dat men de juridische kennis in huis heeft om dergelijke klachten adequaat te onderzoeken, noch kan men verwachten dat men meer kosten gaat maken om klant X te verdedigen, dan dat klant X oplevert. En aangezien de prijzen van internet toegang niet bijzonder hoog liggen, is het eenvoudigweg economisch veel interessanter om snel toe te geven als er klachten komen.

Wat typisch toch weer dat de auteur er maar gewoon van uitgaat dat het auteursrecht uberhaupt legitiem is. Wanneer gaan we de fundamentele vraag zelf eens behandelen?

De auteurswet schept in feite kunstmatig de randvoorwaarden voor een bedrijfsmodel dat gebaseerd is op het verkopen van zaken die in beginsel niet schaars zijn. Door ongeautoriseerde verveelvoudiging strafbaar te stellen, wordt schaarste achteraf kunstmatig geschapen en in stand gehouden.

Of dit legitiem is, is m.i. zeer de vraag en al helemaal in de huidige vorm. Het auteursrecht is bij mijn weten zowat het enige recht dat over het graf heen geldt. Dat het daarbij nog zeventig (bijna een gemiddeld mensenleven!) jaar lang 'over het graf heen regeert', is m.i. ronduit crimineel.

Verder kun je je afvragen of het auteursrecht aan niet-natuurlijke personen mag worden toegekend. Een bedrijf sterft namelijk geen natuurlijke dood, en kan zodoende tot in lengte van jaren een werk gijzelen.

Verder is het wonderlijk dat de beschermingstermijnen van patenten en het autersrecht zo ontzettend ver uit elkaar liggen. Patenten worden hooguit een decennium of 2 beschermd, wat in computerland al op een sterk innovatieremmende eeuwigheid neerkomt.

Is het tot slot niet redelijk dat iemand die gedurende 20 jaar, en dat vind ik persoonlijk nog erg ruim, niet in staat is te leven van auteursrechtelijk werk er gewoon een baan naast moet gaan zoeken voor zijn levensonderhoud? Sorry, u bent blijkbaar niet voldoende getalenteerd om te leven van de kunst!

De samenleving heeft er geen enkele moeite mee dat mensen in scheppende beroepen (metselaars bijvoorbeeld) per uur betaald krijgen, en steeds opnieuw inspanning moeten leveren tegen vergoeding. Alleen voor artiesten maken we een uitzondering. Die mogen, samen met hun nazaten, eindeloos gecompenseerd worden voor een inspanning die soms meer dan een eeuw geleden is geleverd. Stel dat een kunstenaar op zijn 20ste iets maakt (Mike Oldfield schreef Tubular Bells bijvoorbeeld op nog jongere leeftijd), en op zijn 85ste pas overlijdt. Het werk wordt dan 85-20+70=130 jaar aan het culturele erfgoed onttrokken.

Persoonlijk vind ik het ronduit zuur dat een bedrijf als Disney groot wordt over de ruggen van talloze auteurs van oude verhalen, auteurs die zelf vaak niet eens een luis hadden om dood te drukken, en zich vervolgens omdraait om anderen met grof geschut en in principe tot in de eeuwigheid rechtszaken over het gebruik van figuurtjes als de kleine zeemeermin, Pinokkio, Sneeuwwitje of Assepoester aan te doen.

Het zou Dirk Visser sieren als hij niet alleen zijn hoedanigheid als advocaat zou vermelden, maar ook dat hij in die hoedanigheid voornamelijk voor rechthebbendenorganisaties optreedt. Onder andere BREIN is een cliënt van hem. Het contrast met de opinies over het auteursrecht zoals uitgedragen door de promovendus Dirk Visser en de advocaat Dirk Visser is bepaald opvallend. Ook opvallend is dat in het debat over auteursrechten iedere keer de arme creatieven genoemd worden, maar onvermeld blijft dat deze hoe dan ook nauwelijks vergoed worden voor hun inspanningen en dat een speciaal auteursrechtcontractenrecht die aan de slechte posities van de creatieven een einde zou maken al jaren in de ijskast zit terwijl een downloadverbod wat niets zal bijdragen aan de inkomsten van de creatieven ons door de strot geduwd dreigt te worden.

Nu zou er een heffing op MP3-spelers, harddiskrecorders, harde schijven, USB-sticks, mobiele telefoons en allerlei ander geheugencapaciteit kunnen komen. Maar daar zijn veel nadelen aan verbonden (grote verschillen in Europa, veel ontduiking, veel problemen bij de verdeling) en het levert sowieso niet genoeg geld op om al het kopiëren uit illegale bron te compenseren.

Even ter verduidelijking: er is geen compensatie in Nederland voor het downloaden uit illegale bron.

Downloaden uit illegale bron, of, nog duidelijker, uit evident illegale bron is al lang verboden in Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en veel andere landen.

Ook in Nederland is het sinds 25 juni 2008 verboden om te downloaden uit illegale bron.

Wat bij deze discussies vaak vergeten wordt, is het feit dat 2 personen altijd digitale informatie zullen kunnen uitwisselen, zonder dat derden (overheid, wetshandhavers) inzicht in de inhoud hebben.
Hierdoor zal de uitwisseling van digitale muziek, films en boeken ook altijd blijven bestaan.
Alles wat nu geprobeerd wordt om dit tegen te houden (juridisch, DRM, etc) versnelt hoogstens de ontwikkeling van de communicatie (napster > kazaa > torrent).

Voor de (film/muziek)industrie zit er niets anders op dan dit te accepteren en vooral te proberen nieuwe businessmodellen te bedenken, die niet gebaseerd zijn op deze auteursrechten. Muzikanten kunnen MP3 zien als reclame voor hun optredens bijvoorbeeld.

Downloaden uit illegale bron, of, nog duidelijker, uit evident illegale bron is al lang verboden in Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en veel andere landen. Daar heeft het nog nooit enige schending van de privacy opgeleverd.

Tot nog toe niet, althans voorzover bekend.
Weet u wat wel een gevolg is van het beleid in het V.K.?
Dat een Engels advocatenkantoor (op verzoek van justitie (?)) zijn kans schoon ziet en de brutaliteit heeft (vermeende) downloaders een schikkingsvoorstel te sturen vanwege onrechtmatig kopieren.

Slechts een aantal mensen durft dan het gevecht aan, maar de meeste betalen uit angst voor de lange en dure rechtsgang. Ironisch is dat mensen die zelfs geen computer hebben (i.h.b. een bejaard echtpaar) een dergelijke brief toegestuurd kregen, waarna het desbetreffende advocatenkantoor zonder schroom liet weten volledig te vertrouwen op de door hun gehanteerde methode downloaders te vinden.

Recht is, mede door personen als Visser, ruilhandel geworden.
Gunstig voor grote bedrijven met zakken geld, maar een molensteen om de nek van de burger.

Laat de entertainmentindustrie hun content gewoon online aanbieden, als zijn de een legale downloadbron, en laat ze daarmee de hoogst haalbare kwaliteit aanbieden tegen zachte prijzen en verzin er wat leuke extra's omheen. Hiermee verban je niet het downloadgedrag van de consument. Hiermee geef je de consument kwalitatief hoogstaand (legaal) materiaal wat ze vervolgens illegaal kunnen delen met de rest van de wereld. Is dat dan niet heel jammer? Ja, dat is heel jammer. Maar het gebeurd toch wel, of de content nou uit een legale of illegale bron afkomstig is. In ieder geval kan deze industrie hier tenminste nog wat mee verdienen. Ook heb je dan een goed alternatief aangeboden voor het illegaal downloaden en delen van de desbetreffende content. Wie zich dan alsnog bezig blijft houden met piraterij en auteursrechtenschending, zal dan vanzelf op het matje geroepen worden (ik vrees dat we die kant uiteindelijk toch wel op gaan, vooral met ACTA).

Zolang er maar een alternatief is, en ook dat loopt niet lekker, mag je klagen. Nu klagen ze alleen, en de politiek huppelt er achter aan. En dat is jammer, ik dacht namelijk dat ze ook voor ons burgers opkwamen.

Tegenhouden gaat je niet lukken. Althans niet zonder onze privacy om zeep te helpen. Dus het down- en uploaden van auteursrechtelijk beschermd materiaal zal blijven bestaan, tenzij je al ons internetverkeer gaat monitoren en/of filteren. Mocht dat monitoren en/of filteren ooit werkelijkheid worden, dan zeg ik mijn internetverbinding in ieder geval per direct op.

Hier komen twee grondrechten met elkaar in conflict. Aan de ene kant het recht om geld te verdienen aan mensen om hen al of niet een dienst te leveren of te onthouden. En anderzijds de vrije stroom van uitingen van cultuur, denkbeelden en gedachten.
Het is een hard gelach voor een ondernemer als zijn software pakket van vele duizenden Euro's gebruikt wordt door mensen die er niet voor betaald hebben. Het lijkt een moeilijk te verteren punt. Maar dat is het niet. Gewone mensen hebben geen mogelijkheid om dure software pakketten te kopen, als een particulier zonder bedrijfsactiviteiten gebruik maakt van software die hij nooit zou kunnen betalen is er geen schade voor het software bedrijf. Als de particulier gebruik maakt van software die hij nooit had kunnen kopen dan is er feitelijk geen economische schade. Als de particulier geen bedrijfsactiviteiten ontwikkelt dan is er ook geen concurrentie vervalsing. Dat dit nog steeds een beetje ongemakkelijk aanvoelt dat komt omdat er een grote en dure publiciteitscampagne bezig is om downloaden tegen te gaan. Alleen domme mensen denken dat er meer software verkocht zal worden als er minder gebruik gemaakt zal worden van gedownloade software. Het zelfde geldt voor films en muziek. Dat het gratis weggeven van muziek en films de enige manier is om er geld aan te verdienen dat weet nog niet iedereen. Maar toch is dat zo. (dat heet commerciële televisie!)
Echter als de mogelijkheid van downloaden wordt tegengegaan dan wordt er niet méér geld verdiend bij de software-, muziek- en film-business. Maar dan wordt wel het verspreiden van gedachten tegengewerkt. Zelf heb ik voor een onderzoek heel veel informatie gedownload via een P2P-netwerk. Ik heb vele duizenden opstellen, scripties en kranteknipsels van particulieren gedownload om uit te vinden wat voor een brede schakeringen aan meningen er over een bepaald onderwerp zijn. Dit zou niet mogelijk zijn geweest zonder een P2P netwerk.
Ik denk dat het verstandig is om alle software voortaan alleen nog maar te verspreiden via een P2P netwerk, en voor de werking van de software, de commerciële activering gebruik te maken van het MAC-adres van de computer, dat is afdoende.
Dat GroenLinks zich nu plotseling mengt in de discussie is vreemd. Bij toeval zag ik vanochtend nog een uitzending van Buitenhof uit 2002 waarin Femke Halsema de vrijheid van meningsuiting ondergeschikt wil maken aan haar persoonlijke visie op de politieke correctheid. En we hebben allemaal gezien waartoe dat kan leiden.

Goed stuk, ik ben het er ook grotendeels mee eens, maar toch twee opmerkingen.

-In een ideale wereld zou ik de mening delen dat de overheid er geen baat bij heeft om iemand download gedrag te controleren. In werkelijkheid ben ik absoluut niet meer overtuigd van de goede bedoelingen van de overheid en is het alleen maar een praktische reden dat ze nog niet alles controleren
-Het idee van een ruim aanbod van muziek en films tegen een redelijke prijs klinkt goed, maar daar moet het dan ook wel bij blijven. Dus niet: je hebt het gedownload en er voor betaald en nu gaan wij (de muziekindustrie) bepalen hoe vaak je het mag afspelen en op welke speler. Net als bij de overheid heb ik absoluut geen reden om de muziekindustrie te vertrouwen.
Wat niet wil zeggen dat ik niet achter de gedachte van het stuk sta

dan zullen we de website bakkers van de overheid ook maar aanklagen voor al hun gejatte templates.

Toch grappig dat meneer de professor er van te voren al vanuit gaat de de entertainmentindustrie schade lijdt door al dan niet illegaal downloaden. Er zijn nu een aantal grote bands (NIN, Radiohead, ...) die hun eigen materiaal via Internet gratis of voor een vrijwillige bijdrage verspreiden.

Veel beginnende bands kunnen niet anders dan het op deze manier doen en hopen dat ze ergens onder de aandacht komen. De artiesten hoeven helemaal geen schade te lijden door downloaden. Sterker nog, ze kunnen verdienen doordat er meer mensen naar hun concerten gaan. Om nog niet eens van de merchandise te spreken.

Als ik mijn werk doe krijg ik er ook maar een keer voor betaald. Het is toch niet anders dan echt werken?

Vergeef mijn uitwijding, maar ...

Ik vraag me af waarom Dirk Visser uberhaupt een podium krijgt op webwereld.nl ...

Zo langzamerhand is het wel redelijk duidelijk wat de meeste rechters, advocaten en (auteurs)rechtspecialisten willen; meer strafbaar betekent een betere bron van inkomsten.
Het maakt niet uit dat de meeste bovendien weinig tot geen verstand hebben van internet, zij specialiseren zich immers in de regeltjes.

En het loont: Advocaten, rechters, zelfs sommige juristen kunnen rekenen op een riant salaris. Bepaalde arbeidsomstandigheden zijn ook plezierig: Zo worden rechters aangesteld voor hun leven.
En omdat iedereen weleens een fout maakt, is een keer blunderen niet erg, voor de rechter tenminste...

Samengevat: een universitaire studie, een riant salaris en de macht over anderen te bepalen: Dan moet je wel bijzonder zijn ...
Persoonlijk zou ik m'n mond houden en me doodschamen wanneer ik op moest biechten dat ik een studie rechten heb gedaan; waar in het begin der beschaving (de opkomst van) het recht nog gezien kan worden als wezenlijk onderdeel hiervan, is het tegenwoordig gelijk aan de rommel die de afvoer verstopt.

@Dirk: Groen Links heeft wel degelijk een punt. Je vergelijkt de miljardenbelangen van de muziek- en filmindustrie met het weggooien van een propje papier.

Als je een downloadverbod invoert, moet geconstateerd worden dat er daadwerkelijk gedownload wordt om dat te kunnen verbieden. Een op zichzelf staand verbod heeft dan ook weinig nut, tenzij iemand toevallig op heterdaad betrapt wordt. Nu zijn er legio instanties, zoals RIAA, Brein, MPAA en ACTA, om maar een paar te noemen, die heel veel tijd, moeite en geld steken in het betrappen van dergelijke overtreders, dit in tegenstelling tot instanties die er op gebrand zijn propjesgooiers te betrappen.

In het huidige Nederlandse politieke klimaat is dit verontrustend. Ik voorzie dat we, op dezelfde manier als met de Irak-oorlog of in Afghanistan, er weer 'ingerommeld' worden en als brave schooljongetjes een variant van de DMCA-wetgeving door onze strotjes geduwd krijgen door de ACTA. Mocht er een Balkenende 5 komen, dan zie ik Jan Peter zo voor me, zijn lippen nog nalikkend van al dat lekkers, smekende oogjes om meer, handenschuddend met wat Entertainment bobo's die hem wat nieuwe bijbels, ditmaal met leren kaft, in het vooruitzicht hebben gesteld.

De impakt die illegaal downloaden heeft op de omzet van de entertainment-industrie is erg lastig te meten en derhalve bijna onmogelijk hard te maken. Recente onderzoeken tonen bijvoorbeeld aan dat downloaders meer muziek kopen. ik zeg niet dat dit waar is, maar dat het erg eenvoudig is elke gewenste uitkomst uit zo'n onderzoek te krijgen. Links naar artikelen van instanties die het tegendeel bewijzen zijn makkelijk te vinden.

Als dj en producer begon ik al in de jaren 90 met het gratis weggeven van mijn muziek via internet en legde me toe op optredens om geld mee te verdienen. Toen al zagen meerdere mensen in dat de geluiddrager zoals de cd misschien een produkt was dat niet meer helemaal van die tijd was. Als je dan tien jaar later kijkt naar een iTunes store die tien miljard nummers verkoopt en naar verschillende streamingdiensten zoals Last.fm of Spotify, heb ik een vermoeden welke kant het opgaat, ook al is het diezelfde entertainment-industrie die deze streaming ontwikkelingen probeert tegen te houden, ik noem een Warner.

Hartelijke dank aan de heer Visser voor onderstrepen van alle argumenten in mijn column van vorige week. In dit stuk zie ik voornamelijk de gebruikelijke FUD en verdraaing van feiten. Downloaden = moord. Wow. Wat is volgens die maatstaf dan het monopoliseren en vernietigen van cultuur door de life+70 auteursrechten? Genocide? Van een hoogleraar mogen we toch meer verwachten ...

Jammer want anders waren we wellicht een stap verder gekomen. Volgende keer beter.

Een hoogleraar recht die het volgende beweert "een verbod is een wettelijke norm en de sanctie daarop én de manier waarop wordt gehandhaafd zijn aparte zaken." en daarmee ontkent dat er burgerrechten ondermijnt worden. Ja het zijn aparte zaken, maar als er geen samenhang is dan krijgen we dus willekeur.
Weet deze hoogleraar enigszins wat willekeurig recht betekent?

Een hoogleraar intellectuele eigendomsrechten misschien niet, maar ja dat is dan ook een belanghebbende.

Alle argumenten van de tegenstanders worden gegooid onder
" het kan, het is gratis, het is makkelijk en iedereen doet het toch?" om vervolgens een zooitje vergelijkingen met vroeger er in te gooien die eigenlijk kant noch wal raken. Een boek kopiëren kostte destijds meer dan het boek kopen tenzij je het stiekem deed bij je werkgever. Zo gaat dit verhaal maar door en is je allang bekend dat de schrijver een belanghebbende is voordat je aan het einde leest wie het is.

Geen enkele keer gaat deze hoogleraar in op de bewijzen die er misschien zijn voor het argument innovatie. De tegenbewijzen zijn er in overvloed. De hoogleraar probeert ook nergens de uitbuiting van het feitelijk distributierecht te weerleggen of de verstoring van de vrije markt. Hoeft ook niet want de tegenstanders lullen alleen maar over " het kan, het is gratis, het is makkelijk en iedereen doet het toch?", aldus de hoogleraar.

Geef mijn portie maar aan fikkie, hoogleraar bullSHIT

Dirk Visser verkeert MI in de MI naieve veronderstelling dat het hier om recht(en) gaat. Dat is niet zo; het gaat om geld.
Van de ca 20 euro die een CD kost, komen ongeveer twee kwartjes terecht in de zak van de artiest. (artiesten met een betere onderhandlingspositie kunnen soms wel een euro vangen) De rest is voor de diverse strijkstokken.
Die belangenvertegenwoordiging van de rechthebbenden is te vergelijken met die bij de merkkleding: dankzij kinderarbeid kost het een paar euro om een paar fijne sneakers te produceren, de rest van de verkoopprijs belandt in de zakken van degenen die het merkje erop plakken.
Criminele organisaties die merkkleding copieren begaan precies dezelfde wandaden als de (merken)rechthebbenden: ze exploiteren kinderen. Dat Dirk Visser de schending van het merkenrecht zwaarder weegt als de uitbuiting van de kinderen ondersteunt mijn eerste stelling.

Ik heb nog nooit een illegale kopie gezien van een kruidvat-CD: bij een verkoopprijs van een of twee euro per schijfje loont het de moeite van het kopieren niet eens.
De marge van de muziekuitgevers is te hoog; ze hebben hun monopolie zodanig uitgebouwd dat ze dat konden doen. Piraterij is een logisch gevolg. Water zoekt het laagste punt. En op den duur ook de kortste route.

Professor Meester Visser begint met het klassieke statement 'het downloadverbod is logisch', dat verhult dat lang niet iedereen het begrijpt en kennelijk te veel moeite kost om uit te leggen.

Nu proberen de Amerikaanse muziek- en filmindustrie de wereld via de geheime ACTA onderhandelingen te dwingen om downloaden te verbieden en dan beweert de Professor 'dat vinden de meeste mensen eerlijk en redelijk' zonder dat te bewijzen. Het copyright geeft monopolierechten aan uitgevers; het is niet uitgevonden om kunstenaars te beschermen en de auteurs zelf zijn helemaal niet zo gecharmeerd van een downloadverbod.

De kosten van dergelijk materiaal is nu nog veel te hoog. Als een persoon een collectie muziek van 1000 nummers wil downloaden kost dit bij iTunes meer dan 1000 Euro. Een film die net uit is kost tussen de 15 en 20 euro, voor maar 2 uur beeldmateriaal! Ik heb heel soms nog het gevoel dat de prijzen rechtvaardig zijn. Als een artiest die ik heel goed vind komt met een album waar hij/zij veel werk in heeft gestoken, en het resultaat is goed, dan koop ik het album graag. Maar om voor elk nummer een prijs van 1 euro te betalen is gewoonweg ridicuul.

Je kunt van Dhr. Visser zeggen wat je wil, maar hij is handig met woorden. Geen wonder dat hij (een van) de favoriete jurist(en) is van de stichting BREIN en andere rechten-organisaties.

Mooi zoals de onoplettende lezer die eigenlijk tegen het downloadverbod is, hier in de hoek wordt gezet als iemand die een minderheidsstandpunt vertegenwoordigt:
Daardoor kunnen zij als hun werk populair is van hun werk leven. Dat vinden de meeste mensen eerlijk en redelijk en daardoor worden de makers in staat gesteld om meer muziek, films, computerspellen en boeken te maken.

U vind het toch hopelijk niet erg als ik deze uitspraak ernstig in twijfel trek he, mijnheer Visser?
Hoezo vinden de meeste mensen het redelijk?
Welk onderzoek ligt daaraan ten grondslag?
Hoe was de vraag geformuleerd op basis waarvan deze algemene conclusie wordt getrokken?
Ik neem aan dat de vraag bijv. niet als volgt geformuleerd was: "Vind u het redelijk dat de uitgever, bij wie een muzikant onder contract stond, tot 70 jaar na de dood van die muzikant een vergoeding dient te krijgen voor elke keer dat een nummer van die muzikant ten gehore wordt gebracht?".

Geraffineerd ook zoals u hier het auteursrecht en de auteurs/artiesten gebruikt (misbruikt) om de industrie in de slachtofferrol te manouvreren:
Het auteursrecht (of copyright) bestaat in Nederland en in de rest van de wereld al heel lang. Het geeft creatieve personen (componisten, schrijvers en andere kunstenaars) het recht om te bepalen of en tegen welke vergoeding hun werk wordt gekopieerd en verspreid.
......
De rechthebbenden hebben de stortvloed aan illegaal aanbod tot op zeker hoogte aan zichzelf te wijten. Daar zijn allerlei verklaringen voor te geven, maar inmiddels heeft men de negatieve gevolgen ervan zeer ingrijpend ondervonden. Veel grote muziekondernemingen staan inmiddels op omvallen.

Deze uitspraak legt, wat mij betreft, de vinger precies op de zere plek.
Wiens intellectuele eigendom en creativiteit moesten er ook weer beschermd worden met de auteurswet?
Wie zijn nou eigenlijk die rechthebbenden mijnheer Visser?

Het auteursrecht is bedoeld om de creativiteit te beschermen. Niet om de continuïteit te garanderen en winst te maximeren van de bedrijven die zelf geen creativiteit leveren maar alleen de creativiteit van anderen exploiteren.

Nergens in dit stuk blijkt iets van een lobby, of zelfs maar een 'warm feeling' voor de muzikanten. Degenen dus die beschermd zouden moeten worden door dat auteursrecht. U gebruikt de muzikant en het auteursrecht alleen maar voor een lobby die tot doel heeft te camoufleren dat het management van de uitgevers en rechtenstichtingen gigantisch gefaald heeft en er nog steeds van overtuigd is dat dat niet (of hooguit een klein beetje) hun eigen schuld is.

Kom dus alstublieft niet bedelen om begrip voor die arme zieltogende multinationals en rechtenstichtingen die de afgelopen 15 jaar hun uiterste best hebben gedaan om alle vooruitgang te dwarsbomen en nog steeds vertikken toe te geven dat de wereld (HUN MARKT) veranderd is. Nog steeds heeft de muziekindustrie het idee dat ze met hulp van de politiek en wat wetswijzigingen de markt weer naar hun hand kunnen zetten, zodat zij weer kunnen bepalen wat wij consumenten willen i.p.v. dat we dat zelf gaan bepalen.

ik snap even niet het standpunt van dhr Visser, behalve dat downloadverbod zinnig zou zijn...verder heeft ie weinig te melden....en natuurlijk stellend dat het een ideale wereld is waar ook de RIAA/BREIN hun redelijkheid hebben ;)

wel merken we dat de Ria en BRein via intimidatie een verkeerd beeld schetsen...nog even en open source staat weer gelijk met terrorisme en het ontzeggen van bedrijven om geld eraan te verdienen...zoals Brein ;)

hoe ziet dhr Visser de redelijkheid om tot 70 jaar na de dood van de auteur zijn werk te beperken/beschermen, en hoe rijmt ie dat samen met het kweken van creativiteit?

Rechthebbenden moeten hun uiterste best doen om zo snel mogelijk het legale aanbod beschikbaar te stellen in iedere vorm die de techniek mogelijk maakt tegen een redelijke, lage prijs.

daar ben ik natuurlijk geheel een voorstander van.
maar waarom is het dan nog steeds niet mogelijk om films te downloaden van een normale grote die je kunt wegbranden, tegen een redelijk prijs? en muziek in lossless formaat tegen eenr redelijk prijs vind ik ook niet op het interent, of zoek ik niet goed?

als iemand een site weet waar dit wel mogelijk is dan hoor ik het heel graag timgrimbek[A]live.nl die zal ik ook belonen met 20 euro.

Omdat ze bang zijn dat je het dan met anderen gaat delen ;-) Want dat is nu natuurlijk niet het geval, niemand deelt iets met anderen wat ze dan wel legaal dan wel illegaal hebben verkregen. Dat zou toch ook te gek voor woorden zijn!

Maar goed, even alle sarcasme op een stokje... Apple heeft met de iTunes Store een redelijke fundering gelegd voor de toekomst van het aanbieden van digitale content aan consumenten. Het grootste probleem van deze iTunes Store zit hem echter in de denkwijze van Apple, namelijk dat ze teveel tijd besteden aan het beveiligen van de content, en daarmee tegelijk concessies doen op de kwaliteit hiervan. Het lijkt er echter wel op, althans dat is mijn perceptie, dat de kwaliteit langzaamaan wat beter wordt naarmate de tijd vordert. Ook kun je je afvragen of een dergelijke contentmachine als de iTunes Store wel aan zal slaan in bijvoorbeeld Nederland. Niet iedereen is zo "hip" dat ze Apple kennen, en lang niet alle fanatieke up- en downloaders zijn van de jongere generaties.

Mijns inziens zou het mogelijk moeten zijn om een alternatief voor de iTunes Store op te zetten, maar dan van betere kwaliteit en met minder nadruk op het beveiligen van de content en zo de consument vast te binden aan specifieke regels en condities waar aan voldaan moet worden om de content te kunnen en mogen bekijken/beluisteren. De vraag is alleen of de entertainmentindustrie hiermee akkoord zal gaan, want die zullen natuurlijk bang zijn dat een dergelijk systeem auteursrechtenschenders de mogelijkheid geeft om deze content vervolgens illegaal te delen met andere gebruikers. Die angst is natuurlijk reëel, alleen vergeten ze dat de content sowieso toch wel wordt gedeeld. Laat ze er dan proberen wat aan te verdienen (zoals ik heb beschreven in mijn post van 12:36).

De heer Visser mag dan hoogleraar zijn maar hij is wel erg naief om te denken dat de overheid/overheden zoveel met privacy op hebben en zo weing met controle over het internet krijgen.

Alle maatregelen en wetten van de laatste jaren laten telkens weer zien dat de privacy van de burger steeds verder af neemt en onder druk komt te staan.

En niet alleen met slechte argumenten maar veelal ook met leugens en bedrog (zie hiervoor de invoering van de Patriot Act in amerika)

Ik vermoed dat deze hoogeleraar eerder een spreekbuis is voor een partij als het cda, die zich er totaal niets aan laat gelegen om de privacy geheel op te heffen.

Hmmm, over "Wiens brood men eet..." gesproken:

Among our current clients are a considerable number of large multinational companies from widely varying branches of industry, including pharmaceuticals, chemicals, fashion, fast-moving consumer goods, entertainment, food, advertising, publishing and sports. Many of our clients are leaders in their field. While the ongoing relationship with these clients forms the cornerstone of our practice, it is our policy to continue to keep our services available for smaller enterprises as well. For us, the stakes in every case are as high as they will ever get. Bron

...alwaar deze schrijver van dit bedenkelijke stuk als advocaat werkzaam is :P

I'll rest my case...

Muziek, films (dvds) en boeken: Het gaat in deze categorieen al lang niet meer over het compenseren van de schrijvers, bedenkers, artiesten, componisten en allen die bij de creatie zijn betrokken. Het gaat om de labels, distributeurs etc... de grote corporaties die vanalles bedenken om geld te blijven verdienen, over de ruggen van de artiesten en over de ruggen van de consumenten.

Films (cinema): Het aantal bioscoop bezoeken, de omzet die er gedraaid wordt enzovoorts is sinds de introductie van de videorecorder nog nooit zo hoog geweest als nu. Ieder jaar horen we van films die de kassuccessen van hun voorgangers volledig overschaduwen. Mij lijkt het downloaden van een CAM versie het bioscoop succes van een film dus eigenlijk niet echt te schaden. Naar de bios gaan is een avondje uit en is dus iets anders dan een film thuis kijken.

Video verhuur. Wat mij opvalt is het grote gebrek aan stemmen en geluiden uit de verhuur branche. Deze is nagenoeg verdwenen, door zowel de komst van illegaal als van legaal downloaden. De branche heeft zijn inkomsten bijna volledig zien inzinken. Zonde, op een vrijdag avond in je local videotheek kwam je nogal eens bekenden tegen.

Games: Een game is gewoon erg duur, voor iets waarvan je niet van te voren kunt weten of het de 50 euro waard is of niet. Veel mensen downloaden een game om hem uit te proberen. Als ie bevalt, dan is juist de trigger groter om toch maar de 50 euro uit te geven, dan kun je tenminste ook op internet ermee spelen. Een Try Before You Buy model zou voor games de grote oplossing kunnen zijn. Daarbovenop een nog goedkopere basisprijs voor het Buy gedeelte (bijvoorbeeld 25 ipv 50 euro) en dan downloadable content tegen betaling tot het max van 50 euro. Wedden dat er veel verkocht gaat worden!!!

Er is al veel gezegd hierover. In plaats daarvan daarom een filmpje van Lawerence Lessig, hoogleraar aan Harvard, die het niet met Visser eens is: een downloadverbod moet niet in Nederland worden geintroduceerd. Aanrader!

Dhr. Visser zal zijn standpunten echt niet wijzigen. Het maakt niet uit hoeveel deskundigen we voor het voetlicht brengen die het allemaal met hem oneens zijn. Dhr. Visser heeft, zoals hierboven al enkele keren vermeld, namelijk een puur commercieel belang bij zijn standpunt.

Het zou ook wel zo fair zijn geweest als hij dat ergens aan het begin van het artikel meteen duidelijk had gemaakt. Dan had iedereen meteen geweten dat deze opinie allesbehalve objectief en onbevooroordeeld is geschreven.

Dat het legale aanbod beter moet, daar ben ik het helemaal met Dirk Visser over eens. Ik had nooit gedacht dat ik het zo snel over iets eens zou kunnen zijn met Dirk Visser. Ook dat er voor auteursrecht moet worden betaald. Rechthebbenden moeten inderdaad zo snel mogelijk het legale aanbod beschikbaar stellen in iedere vorm die de techniek mogelijk maakt tegen een redelijke, lage prijs. Daar zou ik nog aan willen toevoegen dat, om het aanbod succesvol te maken, de content wereldwijd tegelijk uitgebracht moet worden, de content toegankelijk moet worden gemaakt op ieder moment en overal, het om een mooi breed aanbod moet gaan, de gebruiksvriendelijkheid een grote rol speelt en er geen beperkingen, zoals DRM, aan het aanbod moeten worden gesteld.

Het valt mij op dat iedereen er zo maar van uitgaat dat muzikanten maar muziek blijven maken én publiceren als er geen enkele vergoeding tegenoverstaat (dat is wat ongehinderd downloaden uiteindelijk veroorzaakt). Niet elke muzikant kan van optredens alleen leven. Tuurlijk, een Radiohead of U2 hoeft het niet te hebben van inkomsten uit optredens, maar de meeste baanbrekende muzikanten blijven bijna altijd in een niche zitten. Van al mijn Detroit-techno helden heb ik er al heel wat in achterafzaaltjes in Nederland zien optreden voor tien man en een paardekop. Zij kunnen van zo'n optreden geen droge boterham kopen en zullen ook maar eens in de zoveel tijd dergelijke optredens kunnen geven (je hoeft niet elk jaar Ultradyne, Model500 of Carl Craig live te zien). Door plaatverkopen kunnen ze in ieder geval hun hobby (muziek maken) betalen. En ondertussen put de grote platenindustrie uit hun ideeën om á la Madonna 10 jaar na dato "vernieuwend" te kunnen klinken.

Ik zou de muzikale bijdragen van deze hobbyisten/knutselaars/innovatoren niet willen missen. En ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die van muziek houden die voor lief willen nemen dat we uiteindelijk alleen maar de te marketen artiesten overhouden.

Ik heb een simpele opvatting.
Elk boek dat waard is om te lezen, elke cd die waard is om te beluisteren, elke dvd die waard is te bekijken en elk programma dat waard is om te gebruiken, is waard om te kopen.

In feite zou ik dus mijn leners een gebruiksvergoeding voor de creationisten moeten vragen. Dat geldt natuurlijk ook voor biblio- en discotheken.

De vraag is natuurlijk hoe ik voor aankoop weet of een item waard is om te kopen, voordat ik het heb gelezen, gehoord, gezien of gebruikt. Daarin speelt voor mij tegenwoordig het internet een belangrijke rol door recensies, geluids- en beeldexcepten.

Ik maak voor mijzelf van geluidsdragers soms een kopie voor in de auto. Maar dat is geen enkel bezwaar volgens de auteurswet.

Waar ik, al "heilig boontje" wel bezwaar tegen heb, is, dat je tegenwoordig al verdacht bent als je internet gebruikt, blanco cd's of dvd's koopt, opname-apparatuur in huis hebt e.d.

Overigens wil ik graag betalen voor e-boeken, mp3-muziek, DivX-films en upload-programma's als daar een redelijke prijs tegenover staat. Dus een prijs zonder o.a. de harde-productie-, distributie-, leverings- en verspreidingskosten. Die zijn gezien de winkelprijzen die daarmee behept zijn, nog veel te hoog. Teveel compassie met de uitstervende cd/dvd-leveranciers?

Buiten dat, vind ik dat Microsoft ten val moet komen.

Illegaal downloaden moet accuut verboden worden en wel nu meteen !.

Waarom ?
Nou, wat doet een artiest nu van z'n schamele inkomen ?
- voor 7000 euro kleren kopen voor een 3-jarige.
- een miljoenen kostende trouwjurk
- eigen vliegtuigen
- hotelkamers a 25.000 euro per nacht
- trouwen in Italië in een duur hotel en alle kamers reserveren voor je gasten
- enz enz

En kijk, als wij nu gewoon alles netjes gaan kopen, kunnen de artiesten dit en nog veeeeel meer.
Dat willen wij ze toch niet ontnemen, of wel ?

professor Dirk lijkt niet te begrijpen dat het hek al sinds de eerste thuisaansluitingen werden opgeleverd in 1993 van de dam is, het huidige auteursrecht is al ver over de houdbaarheidsdatum,Ik wou dat ik 70 jaar lang doorbetaald kreeg voor dezelfde paar weken werk.

De mediabedrijven hebben zich teveel gefocust op het criminaliseren van internetgebruikers in de hoop dat de 'thought police' tot hun redding komt. De mediabusiness heeft dankzij het internet nog nooit zo goed gelopen als nu, en ze zouden het internet moeten omarmen als distributiekanaal.

Films brengen tegenwoordig meer op dan ooit dankzij DVD verkopen, de vaagste cultfilms worden nu DVD bestsellers dankzij de downloadende massa die met deze films bekend raken. En muzikanten zijn dankzij het internet niet meer afhankelijk van de recordlabel scouts, en muzikanten kunnen meer dan zat verdienen met een goeie marketingstrategie op het internet. Dus zoals anderen ook al zeiden: ze moeten niet zeiken :)


Ik zeg: al het niet commercieel downloaden wereldwijd toestaan, en geld heffen voor commerciele doeleinden.

Hoe zit het eigenlijk met de auteursrechten op het stuk wat Dirk gepubliceerd heeft? Een groot deel (vooral in het begin) komt me toch wel erg bekend voor. Dat heb ik al meerdere malen in bijna dezelfde bewoordingen elders op het internet zien staan.
Of is Dirk zo afgestompt dat hij alleen de standaard teksten kan herkauwen en niks nieuws aan de discussie weet toe te voegen?
Dat noemt zich dan een hoogleraar? Het wordt tijd dat de onderwijzende instanties die hem inhuren, zijn educatieve waarde nog eens gaan evalueren. Wellicht dat ze er dan achter komen dat de bijdrage die hij levert aan ons onderwijs systeem averechts werkt. Laat hem maar volledig in de vrije markt aanmodderen in plaats van enge gedachten in de hoofden van de huidige studenten proberen te stoppen.