Relikwieën uit de dotcomtijd

'Geldverspilling', zou een goed calvinist mopperen. Maar goed, Google heeft sinds zijn beursgang miljoenen dollars op zijn bankrekening staan. Dan kan zo'n kleinigheidje als een gesubsidieerde warme maaltijd er wel van af.

Door naar Arcadyan dan, een joint venture van Philips en het Taiwaneese Accton dat routers en media adapters maakt. Bij de ingang van het kantoor in Silicon Valley ontbreekt een receptioniste, maar de bezoeker ziet wel meteen een grote glazen vitrine waarin een huiskamer en slaapkamer zijn nagebouwd. Daar stalt Arcadyan in een realistische omgeving zijn producten uit, zodat de bezoeker kan zien hoe de muziek draadloos van de computer in de studeerkamer naar de stereo in de woonkamer wordt gestuurd.

Loop van het kantoor naar de keuken, en je stuit op een enorm aquarium. Het gevaarte heeft een slordige 20 duizend dollar gekost. En er is meer. Achter de keuken ligt een kamer met een basketbalveldje, compleet met houten vloer en bekleedde muren.

Heeft dan niemand zijn lesje geleerd van de dotcomtijd? Gooien bedrijven in Silicon Valley weer ouderwets geld over de balk? Nog even en de curatoren van het failliete Excite@Home vinden een koper voor de enorme glijbaan die zich langs de vier verdiepingen van het hoofdkantoor naar beneden kronkelde.

Toch is er een groot verschil tussen Google en Arcadyan nu en de glijbaan en andere onzin van @Home eind vorige eeuw.

Die patserige vitrine van Arcadyan, samen met het aquarium en basketbalveld, is onderdeel van de erfenis van de vorige huurder. Dat was inderdaad een schoolvoorbeeld van de geldverslindende start-up. Achter het glas stond vroeger een enorm opslagsysteem waarvan de knipperende lampjes en een spaghetti aan kabels bezoekers moest imponeren.

Al die tierlantijnen waren eind vorige eeuw nodig om het personeel tevreden te houden. In een tijd waarin jonge bedrijfjes zwommen in het geld, was een aquarium of glijbaan een noodzakelijk wapen in de strijd om talent.

Toen de economie van Silicon Valley echter in een recessie belandde, was het snel gedaan met al die gekkigheid. Bij Cisco staan er 's ochtends geen koks meer omeletjes te bakken, en het volleybalstrandje op de campus van Sun Microsystems ligt er verlaten bij.

Voor Arcadyan is het echter goedkoper om het aquarium met water te vullen en te investeren in een paar vissen dan om het gevaarte af te breken. Ook aan de demoruimte is geen cent teveel uitgegeven. Het bedrijf is simpelweg naar de lokale Ikea gereden en shopte daar voor een prikje de benodigde meubeltjes bij elkaar.

Maar is Arcadyan gewoon goedkoop, achter de koks van Google schuilt een geniaal plan. Door 's avonds een warme maaltijd te serveren, blijft het personeel langer op het werk. Die tachtig koks verdienen zich dubbel en dwars terug door de overuren die al die werknemers draaien terwijl zij wachten tot het etenstijd is.

Wat destijds begon als een manier om het personeel tevreden te houden, blijkt opeens ook een prima melkkoe. Je moet toch toegeven. Sommige ideeën uit het dotcomtijdperk waren zo slecht nog niet.