Halleluja!

Blijkbaar heeft dat nieuwswaarde, een christenmens die naar muziek luistert. Vreemd. Men ziet een Geestelijk Leider nog steeds graag als iemand die 23 uur per dag met zijn voorhoofd naar de grond de Heilige Geest oproept om te vragen of zijn geloofsgenoten zondag voor één keertje hun auto om half negen 's ochtends i.p.v. acht uur mogen wassen. Ik vind dat onzin, de verbazing die doorsijpelt in de berichtgeving. Nou nou, de paus heeft een iPod Nano. Wat denken de mensen dan? Dat bij het Vaticaan de radio nog steeds op steenkool loopt? Ik heb hier thuis niets anders opstaan dan Radio Fie Eej Tie Kee Double Ee En. Rustgevend. Dat gemurmel van allerlei kardinalen, dat we dit en dat niet mogen doen en dat er ergens in Afrika een stuk bot is gevonden van de heilige Makebe Johannes Bakili, en daar mix ik dan zachtjes een beat doorheen. Heerlijk.

Een hoop gedoe om niks dus, dat nieuws, maar het opende mijn ongelovige ogen. Er viel nog zo veel te doen. Ja, lezers en broeders, ik ben dan wel een atheïst in hart en nieren, maar natuurlijk wil ik als warm meevoelend mens strijden tegen deze vooroordelen over de Christen. Blijkbaar hangt er toch een beeld dat gereformeerde ICT'ers de hele dag verplicht met zes vrieselementen tussen hun dijen moeten internetten. Waanzin natuurlijk. Goed, ok, het blijft een raar fenomeen dat je op de televisie binnen een seconde een groep musicerende mensen herkent als reli-rockers. Meteen! Je zapt, je ziet vier mensen naast elkaar iets zingen, met heel veel haar in hun gezicht en dan weet je het: Magic Biblebelt And His Astonishing Mosesrockers staan op het podium. Maar wat is daar mis mee? Een stukje identiteit, het is zo belangrijk. Ik wilde mij daar geheel belangeloos voor inzetten.

Ik ga moderne techniek naar Christelijke Kopstukken toebrengen. Ik wil het meteen maar groot aanpakken. Ik ga morgen de nieuwste loot aan de Apple gadget stam naar Premier Balkenende toebrengen. De iPod Hi-Fi, een soort witgeverfde bouwvakkerradio waar je je iPod in kunt zetten. Volgens mij vindt zo'n man dat prachtig. Eerst een beetje aan dat ding laten voelen en dan lul ik wel iets, dat uit deze witte drie-eenheid de heilige conus voor een bijna goddelijke stereoscheiding zorgt. Hopla, zijn oude stereo-installatie kan het huis uit. Bij JP komt dat geen moment te laat, want die heeft nog steeds zo'n minisetje. Vonden de mensen een tijd geleden mooi, setjes met een voorgeprogrammeerde equalizer. De volmaakte hel, om maar in het jargon te blijven, Hotel California in de equalizerstand Open Vlakte of Kleine Vergaderkamer. Desgevraagd ging ik JP wel wijs maken dat op de iPod Hi-Fi alles klonk alsof je het in een immense lege kerk stond, net zoals hij altijd gewend was.

Andries Knevel, leek me ook een mannetje voor iets straks en wits in zijn huiskamer. Ik kon hem misschien ook nog wat binnenhuisarchitectonisch advies geven. "Kijk, Knevel, hier, die bruine huisbar die hakken we er uit, waardoor die hele ruimte meer gaat ademen en dan rammen we dat kookeiland ook in stukken, want wees eerlijk, had Jezus een kookeiland? Nee, precies, ik dacht het niet. Dus wat zetten we hier neer, precies, die kekke utra wrede hifi-combi van Apple. Precies, de Apple van Adam en Eva, die, maar dan net anders.

Daarna snel naar Gert van Hermien, die een schitterend buitenzinnig gezinsseksleven weet te combineren met een carrière als vierderangs schuifdeurenartiest. Allemaal een witte geluidskubus in hun huis, want ja mensen, lezers van me, natuurlijk is muziek ook voor mensen die geloven. Waarom niet? Laten wij nu allemaal op onze touch sensitive menuknop drukken en tezamen zingen op track 356 uit de on-the-go lijst. Oh Happy Day!!