Honden trainen

Ik gebruik al een jaar of tien vier Duitse staanders om van alles en nog wat te testen. Ik weet niet beter. Een volkomen achterhaald idee, dat honden alleen maar hasj zouden kunnen opsporen. Als ik het persbericht zo lees, dan is het zelfs kinderwerk wat die Amerikanen met hun honden doen. Ze snuffelen wat aan de enveloppen en hosanna, hoera, stop de persen, ze weten dan dat er een dvd inzit. Nee, daar heb je wat aan. Staat er een Labrador met Mission Impossible tussen zijn tanden. En dan? Je moet verder gaan, vind ik. Op inhoud trainen. Die honden leren kijken. Scripts met ze doornemen, kutacteurs in hun geheugen prenten. De mediahond als kwaliteitsbewaker, ik weet al jaren niet beter,

Mijn honden herkennen inhoud op kilometers afstand. Jarenlange training, maar dan heb je ook wat. Laat ik ze even langslopen. Een van mijn honden, Faustie, is specifiek afgericht op het herkennen van logo's. Die is het afgelopen half jaar ingehuurd door de mensen van Apple Computer die in onmin leefden met de Beatles-platenmaatschappij Apple. Dat was wel boeiend om daar zo dicht op te zitten. Ik ben er een paar keer bij geweest, de guerrilla-acties van Apple Computer. Stuurden ze Faustie een platenwinkel binnen en dan verscheurde hij binnen een half uur zo'n negentig cd's en dvd's van de Beatles. Ook covers. Helemaal gek werd hij van dat Appel-logo op de hoesjes. Schuim om zijn bek. We hebben hem, gewoon voor de lol, ook een keer losgelaten op een Beatles-verzamelbeurs. Dat was gewoon eng. Toen hebben we hem uiteindelijk met een verdovingspijl in zijn zij neer moeten leggen toen hij net de 1e persing van Love Me Do stond te verscheuren.

Ik was wel trots. Ik had hem speciaal afgericht voor dit project. Langzaam opgebouwd. Ik liet hem steeds een appel zien met een hap er uit, vlak daarna een foto van Yoko Ono en daarna gaf ik hem een enorme schop onder zijn hondenreet. Dus dat beest wist niet beter. Geconditioneerde reflex. Als hij kleine Japanse vrouwtjes zag met iets te lang haar moest ik op hem gaan liggen zo wild werd hij. Al tijdens zijn training heeft hij zich op een markt vier keer grommend en klauwend door een kraam vol appels heen gewerkt. Maar Apple Computer was er wel blij mee. Ik heb begrepen dat Apple Computers de rechtszaak heeft gewonnen, en terecht, want Yoko Ono is, hoe dan ook, altijd de schuld van alles. Zo ook nu. Hadden ze maar een aangevreten ananas of een mango als logo moeten nemen, de Beatles. Jezelf De Kevertjes noemen en dan gaan zeuren als je vertrapt wordt, ja doeei!!

Mijn andere honden zitten veel meer in de mediahoek. Ik weet niet beter dan dat ik ze preventief aan de inhoud van dvd-boxen en cd's laat snuffelen. Dat is nog een heel tijdrovend proces geweest. Langzaam doseren. Blöf laten horen en ze dan twee weken niks te eten geven, daar ben ik mee begonnen. Nu herkennen ze die lauwe mosselrock op kilometers afstand, maar voor het zover was... Rozengeur en Wodka Lime, het domme vrouwen praten over domme mannen programma voor domme vrouwen van domme mannen, dat herkennen ze ook feilloos. Als ik het hele span honden uitlaat en 's avonds door de straat loop, dan staan ze opeens stil en beginnen te janken. Dat voelen ze meteen, als er ergens in een huis weer zes vriendinnen een girlie avond hebben met Rozengeur en Wodka Lime en daarna, waarom ook niet, nog maar een keertje allemaal gaan zitten janken tijdens de negentigste vertoning van Bridget Jones, de vrouw die zo populair is omdat ze ook gewoon een dikke reet heeft. Ik beloon de honden altijd met een stukje worst en daarna gooi ik preventief een straattegel door het raam.

Dat is de kick van het media honden trainen. Dat ze zelf ook een smaak ontwikkelen. Ik ben nu een nieuwe hond aan het africhten, Sjaako, die aanslaat als er een onzinnig persbericht binnenkomt. Een soort totaalpakket bied ik aan. Gaat er een journalist toch met zo'n persberichtje aan de gang om er een bericht uit te walsen, pang, meteen een grommende herder naast zijn bureau. Dijkshoorns honden voor een nog betere berichtgeving. Ik moet nu stoppen met deze column want Sjaako zit vreselijk te grommen en steeds naar mijn handen te loeren.