Tjilpen met Twitter

Dat ik vanochtend heb hardgelopen in de Santa Cruz Mountains, in een park op slechts 5 minuten rijden van Silicon Valley? Dat ik een zo'n bospadje heb opgezwoegd naar een hoogte van zo'n 500 meter, slingerend tussen schitterende redwood bomen en afgewisseld met een paar open plekken met volop lentebloemen? Of dat Microsoft na twee maanden wachten eindelijk heeft besloten om de beloofde gratis upgrade voor Windows Vista te verzenden voor een laptop die ik afgelopen december heb gekocht? Of dat ik de indruk heb dat Greenpeace's laatste campagne tegen het matige milieubeleid van Apple tekort schiet in de bewijslast?

Wie op één of meer van die vragen 'ja' heeft geantwoord (thnx, mom!), is een goede kandidaat voor Twitter, een nieuwe online dienst. Twitter verwijst naar getjilp, het inhoudsloze en onophoudelijke geblaat van vogels. De dienst laat gebruikers ultrakorte berichten van maximaal 140 karakters posten via een speciale website, instant messenger software of vanaf een mobiele telefoon. Vrienden kunnen zich vervolgens op een Twitter-profiel abonneren en krijgen dan automatisch updates op hun mobieltje of computer.

Een vluchtige blik op Twitters public timeline toont de diepe inzichten die gebruikers met hun vrienden delen. Net als met blogs, is 99.9 procent van het getjilp op Twitter volslagen oninteressant geblaat als je de auteur niet persoonlijk kent. Maar waar een blog tenminste nog (de perceptie van) enige schrijfvaardigheid vereist, bespaart Twitters limiet van 140 karakters zijn auteurs al te diep denkwerk.

Twitter lost geen urgente problemen op, maar dat betekent nog niet dat mensen niet geïnteresseerd zijn in gedachten-bubbels van 140 karakters. In maart trokken de makers voor het eerst de aandacht van een grote groep elite-bloggers op de South-by-South-West Muziek en Media-conferentie in Texas, en deze week herhaalden ze dat kunstje nog een keer op de Web2.0 Expo in San Francisco.

Dankzij al die aandacht heeft de dienst een grote schare fans verzameld onder de bloggerselite. Volgens Alexa behoort Twitter inmiddels tot de 500 meest populaire websites van het web. Hoewel je Alexa-data altijd met een korrel zout moet nemen, geeft het wel een trend aan.

Blog-legende Robert Scoble is een grote Twitter-fan. Maar hij gebruikt de dienst niet zozeer om uit te leggen wat hij nu aan het doen is, maar om conversaties te voeren met zijn online fanbase.

Ook Jonathan Schwartz, ceo van Sun Microsystems, is een groot Twitter-fan, bekende hij onlangs tijdens een persbijeenkomst. Maar dat is vooral omdat Twitter op Sun-servers draait.

Hij vermeed zorgvuldig het ontwerp van Twitters winst-potentie. Hij voorspelde juist dat bedrijfjes als Twitter in het huidige Web2.0 tijdperk binnen enkele tellen zullen opkomen en weer tenonder gaan. Maar tijdens hun '15 minutes of fame' leveren ze Sun wel miljoenen aan omzet op. Want zoals Sun in 1999 de 'dot in dotcom' was, zo stelt Schwartz alles in het werk om diezelfde status ook in 2007 weer te bereiken.

Uiteindelijk zijn zowel Schwartz en Scoble Twitter-fans omdat de dienst in de behoefte van hun gebruikers voorziet. Twitter laat zijn gebruikers willekeurige feiten over al even willekeurige gebruikers lezen. Je leert waarom zij blij of bedroefd zijn, ziet dat ze proberen om hun online vrienden te bereiken om in de echte wereld te gaan lunchen, of deelt in de saaie realiteit dat een modaal gezin tijd kwijt is met schoonmaken en de kinderen naar bed brengen.

Jij, geachte lezer, mag dan niet geïnteresseerd zijn in wat ik nu aan het doen ben, maar mijn familie thuis in Nederland wil dat waarschijnlijk wel weten, net als oude studie-vrienden en collega's. Voor zo'n mini-doelgroep volstaan 140 karakters. Maar de vraag blijft of je daarmee een nieuwe Google of Youtube bouwt.