3000 Dagen (column)
Gepubliceerd: Woensdag 20 mei 2009
Auteur: Rob van Esch
Verwondering. Dat woord omschrijft mijn gevoel het beste als ik uit het raam kijk en 3000 dagen terug ga in de tijd. Waar stonden we toen als het gaat om ICT?
Je kon al wel een externe harde schijf kopen voor een computer, maar per Gb kostte dat 6 tot 30 euro. Een TB-schijfje, nu te koop voor 90 euro, zou toen 30.000 euro hebben gekost. 60% van de Nederlandse huishoudens gebruikte wel eens internet. Je kon toen nog zinnen lezen als: "Ter vergelijking: ISDN biedt met één kanaal een snelheid van 64 kbit/sec (gebruik maken van beide kanalen verdubbelt de snelheid maar ook de telefoonkosten)."
Vrijwel niemand had gehoord van een draadloos netwerk in huis, en een kwart van de huishoudens maakte afspraken om het gebruik van internet in goede banen te leiden. Iets kopen via internet deed je niet, en mensen met een website waren tovenaars. Video over internet was nog mijlenver weg; YouTube startte in februari 2005 (ca 1500 dagen geleden! - en pas 700 dagen geleden werd de Nederlandse site gelanceerd). Mobiele operators zaten met de handen in het haar: in 2000 voor bijna zes miljard gulden UMTS-frequenties gekocht, maar wie gaat er wat mee doen? Televisie was basic: 30 zenders analoog, en nog geen honderdduizend digitale kijkers. Muziek delen kon via Napster, maar dat was door de langzame verbindingen een dag (beter: nacht-)taak.
Maar dan vandaag! Ons bestaan is nu een versmelting van online en offline, "any time, any place". Digibeten, een term die 3000 dagen geleden in zwang was, zijn schaars. Opa en oma skypen met de kleinkinderen. Video kijken we allang niet meer alleen via de televisie, want internet is na de komst van YouTube in nog geen 1500 dagen uitgegroeid tot een geschikt medium daarvoor. Bedrijven trekken zich niets meer aan van hun plaats in de waardeketen.
Producenten hebben inmiddels eigen televisiezenders, filmstudio's eigen websites, en zij zoeken rechtreeks consumenten op zonder tussenkomst van andere partijen. Concurrentie tussen bedrijven met vaste netwerken heeft wonderlijke vooruitgang opgeleverd. Van maximaal 1Mb downloadsnelheid, 3000 dagen geleden, naar 120Mbps via de kabel. Nu. En in 300 dagen tijd, sinds de introductie van de iPhone in Nederland, weten we ineens dat ook mobiel internet handig is! Televisie is ook een stuk minder basic geworden. Veel mensen zijn inmiddels gewend aan 120 of meer digitale zenders, en ontdekken nu ook de voordelen van programma's en films op aanvraag via de kabel.
En dan, wat brengen de volgende 3000 dagen? Je moet wel erg veel zelfvertrouwen hebben om voorspellingen te durven doen, gelet op de ontwikkelingen in de voorbije 3000 dagen (met daarin nog een serieuze versnelling in de afgelopen 1500). Wat ik wel weet is dat internetverbindingen steeds sneller worden en dat de kabelsector lekker meedoet in de race (het duurt niet lang meer, of de internetsnelheden via de kabel beginnen waar die van adsl ophouden). Dat gaat tot onvermoede gevolgen leiden, naar mijn idee met name op het gebied van distributie van video.
Zeker nu bij de kabel de internetpijp steeds breder wordt, verdwijnen de laatste barrières voor aanbieders van video via internet en voor onderling delen van grote databestanden. De herpositionering van veel partijen in de waardeketen, zoals hiervoor genoemd, zal uiteindelijk niet meer blijken te zijn geweest dan warmdraaien. De gevolgen voor alle partijen in de keten, van filmmakers tot kabel- en telecombedrijven, zullen fundamenteler zijn dan velen zich nu kunnen voorstellen.
Ik nodig alle lezers graag uit om mee te denken over de gevolgen van de reusachtige veranderingen die op ICT-gebied plaats vinden. Ben benieuwd naar de reacties!
