Apple-arrogantie (column)

Toen ik een paar maanden geleden via de Britse Apple Store zo'n lollige iPod Shuffle wilde bestellen, kreeg ik nul op het rekest. Vanwege de lage koers van het Britse pond is een iPod in het Verenigd Koninkrijk een stuk goedkoper dan op het continent, maar Apple staat niet toe dat iemand uit Nederland zomaar een iPod bestelt via de Britse Apple-winkel.

Apple verwijst bezoekers netjes door naar één van de vijftien lokale Europese Apple Stores. Dat je daar meer moet betalen, is pech. Voor de Apple-freak zit er weinig anders op dan een retourtje Londen kopen.

Wie verzint zoiets? Terwijl de Europese Unie de grenzen tussen de landen probeert te slechten, gedraagt Apple zich als een soort virtuele DDR-grenswacht die voor mij bepaalt in welk land ik mijn iPod moet kopen.

Roulette

Het iPod Shuffle-incident past in een trend: Apple bepaalt graag wat goed voor ons is. Neem de iPhone. Er valt van alles aan te merken op de iPhone - de persoon die het toestel zo heeft ontworpen dat je 'm elke dag moet opladen, moet vandaag nog voor het Internationaal Strafhof worden gebracht wegens misdaden tegen de menselijkheid - maar het meest irritante is toch wel dat Apple zoveel voor mij wil bepalen.

Om te beginnen bepaalt Apple via welk netwerk iPhone-bezitters moeten bellen. Als je in Nederland een iPhone wilt gebruiken, ben je vrijwel automatisch aangewezen op T-Mobile: de enige telecomaanbieder die de toestellen hier te lande mag aanbieden.

Nu schijnt T-Mobile erg tevreden te zijn over zijn netwerk, maar mijn ervaringen zijn anders. Via T-Mobile online gaan met je iPhone is een soort roulette. Soms kun je verbinding maken, soms niet. Misschien dat KEMA daar nog een keer onderzoek naar kan doen. Net zoals ik ook wel benieuwd ben naar het antwoord op de vraag welke atmosferische omstandigheden er precies verantwoordelijk voor zijn dat ik in het centrum van Amsterdam regelmatig niet kan bellen met mijn toestel.

Blote dame

Maar de bemoeizucht van Apple gaat verder. Kijk naar de App Store. Ook hier geldt weer: Apple weet het beter. Het bedrijf neemt voor zijn gebruikers de beslissing welke applicaties ze wel en niet mogen downloaden.

Dat Apple liever niet heeft dat er malware via de App Store wordt verspreid, is begrijpelijk, maar daar mag het bij blijven. In de praktijk valt er echter geen touw vast te knopen aan het bizarre toelatingsbeleid van Apple. Zo stond Apple aanvankelijk de e-book reader Eucalyptus niet toe, omdat die app iPhone-bezitters in staat zou stellen om de tekst-only versie van Kama Sutra te lezen.

Bij een applicatie waarmee het mogelijk is een groot aantal kranten te lezen, deed zich een vergelijkbaar probleem voor. Via de app was het namelijk mogelijk om de Britse tabloid The Sun te lezen. Op pagina 3 van die krant staat wel eens een blote dame. En dat mag niet van de zedenmeesters uit Cupertino.

Dat Apple heeft toegestaan dat er een browser op de iPhone zit, mag met terugwerkende kracht een wonder worden genoemd.