Crowdsourcing is de bom (column)

Ik was natuurlijk al ontzettend gelukkig, al was het alleen maar vanwege de hartverwarmend enthousiaste en vooral intelligentie beslist niet anonieme reacties op mijn Webwereld-columns, maar de bijna vierduizend twitterfollowers verrijken mijn leven nog veel meer. Het kan gewoon niet op.

En een briljante topcolumnist, én Mac-gebruiker, én in staat binnen tien seconden iedereen die zichzelf "coach" noemt te blokken op twitter, én leuke reacties onder mijn Webwereld-columns én bijna vierduizend twitterfollowers. Man man man, ik mis eigenlijk alleen de Heiland nog in mijn hartje om het geluk compleet te maken.

Maargoed, twitterfollowers dus. Met veel twitterfollowers is het heel makkelijk om te doen alsof je heel wat bent. Want alleen mensen die heel wat zijn hebben veel followers. Ik zeg op een verjaardag als ik binnenkom altijd als eerste: "Hoi ik heb vierduizend twitterfollowers" en dan is de rest van de avond eigenlijk gewoon van mij. Ja, dat zouden jullie ook best willen maar het gaat jullie toch nooit lukken zoveel followers bij elkaar te harken. Geef die droom op!

Wat ontzettend handig is van veel twitterfollowers is dat je kunt crowdsourcen. Het woord crowdsourcen heb ik niet verzonnen, dat is vast door een medewerker van het kwalitatieve top-blad Emerce (nog geen negen euro voor een paar velletjes A4, inclusief gratis columnisten en maanden oude gadgets) verzonnen, maar het betekent dat je informatie bij groepen mensen kunt vinden. Of zoiets. Hoe meer followers, hoe meer je kunt sourcen in je crowd. Ik kan dus met gemak als een dolle sourcen in mijn crowd.

Dat sourcen gaat zo: ik stel een vraag ("Wat is beter, Mac of Linux?"), mijn followers antwoorden per @reply. Bij bovenstaande vraag was het antwoord drieëntachtig keer iets in de trant van "een Mac natuurlijk ontzettende onwetende pauper" en maarliefst twee keer "Linux, want games kunnen spelen is gaaf, maar ik moet nu naar bed van mijn ouders". Dit was uiteraard een voorbeeldje want iedereen weet dat games spelen helemaal niet gaaf is.

Opvallend bij het crowdsourcen op twitter is dat het aantal antwoorden per vraag enorm verschilt. Sommige vragen interesseert kennelijk niemand terwijl andere vragen een tsunami aan antwoorden opleveren, die dagenlang aanhoudt, inclusief gespam per Direct Message.

Als ik bijvoorbeeld vraag: "Wie is er nog meer fan van internetcolumnisten?" krijg ik maar drie antwoorden maar als ik vraag: "Weet iemand een goede hostingpartij voor mijn websites?" krijg ik twaalfhonderdenzeventien antwoorden, waarvan er twaalfhonderd afkomstig zijn van een en dezelfde persoon (zevenhonderdacht per DM) en zeventien van ook diezelfde persoon maar dan vanaf een ander twitteraccount. Het is natuurlijk toevallig dat deze persoon eigenaar is van een webhostingbedrijf want hij wil alleen maar helpen. Zo zijn de mensen op twitter: altijd bereid elkaar te helpen.

Verder zijn absolute crowdsourcetoppers: vragen waar je in Amsterdam leuk kunt eten met goede bediening zonder hip publiek (drie dagen lang onbeperkt reacties), vragen stellen over computers (eeuwige topper, sommige mensen blijven net zo lang stalken tot ik ze heb geblokt en ze persoonlijk heb uitgescholden omdat ik inderdaad geen deel wil uitmaken van hun ICT-nerdensekte), vragen over uiterlijke verzorging (ideaal om meer vrouwen als follower te krijgen), vragen over marketing (nooit doen!) en vragen over televisieprogramma's (bij voorkeur gesloten vragen: "Is Ik Hou Van Holland echt een leuk programma?").

Iedereen die straks ook van mijn crowdsource-crowd deel wil uitmaken, kan mij followen via @bertbrussen. Linuxgebruikers, Windowsgebruikers, gamers, forummoderators, koninginnedagvierders, Limburgers en bezitters van een iPhone worden geblokt.