SORRY! (column)

Ik ben normaal altijd heel erg tegen het slaan van kinderen maar in dit geval is het uitdelen van billenkoek aan kortzichtig conformistisch slachtschaapvolk vol-le-dig terecht. Man man man, wat kan een volk toch diep zinken. Via Facebook je excuses aanbieden voor bijna anderhalf miljoen democratische stemmen, aan buitenlanders die niet eens weten waar dat precies ligt dat 'the Netherlands' ("I think somewhere over here", zei de Amerikaanse mevrouw terwijl ze met haar vinger een cirkel beschreef ter hoogte van heel West-Europa op de kaart van West-Europa). Ik vind dat knap, zoveel schrijnende kortzichtigheid op welriekende arrogantie stapelen.

95.000 leden heeft die Facebookpage nu. En het enige wat de leden daarvoor hebben gedaan is op het knopje "ik wil lid worden" drukken. Een serieuze actie. Dat doe je niet zomaar, op zo'n "ik wil lid worden"-knopje in Facebook drukken. Zoiets vergt het uiterste aan zelfinzicht, want de gevolgen kunnen groot zijn. Je maakt dan echt een statement namelijk. Lid zijn van die Facebookpage is namelijk net zo indrukwekkend en nuttig als je twitteravatar groen maken tegen het geweld in Iran.

Bibberend en bevend van angst

In Iran wisten de onderdrukkende ayatollah's niet meer waar ze het moesten zoeken. Bibberend en bevend van angst gaven ze hun macht spontaan op. Logisch natuurlijk: Europese twitteraars hadden hun avatar groen gemaakt. Dat wil je dus niet. ("We stoppen ermee Ahmadinejad, waar we voor vreesden is gebeurd: ze hebben hun twitteravatar groen gekleurd". "Wat? Oh noes! Ah fuck it, laat alle gevangenen maar vrij, ons spel is over!").

Hetzelfde is nu het geval met al die PVV-stemmers. Die hebben massaal spijt van hun grondwettelijke en democratische stem op de partij van hun keuze. Dat 95.000 Facebook-kiddo's hun afkeur over deze stemmen laten blijken gaat je namelijk niet in de koude kleren zitten. Zoiets grijpt je toch heel erg aan. Bij veel Henk en Ingrids thuis heerst nu het klamme gevoel van schuld en verdriet. "Dit hadden we niet voorzien", aldus een huilende Ingrid tegen uw columnist. "Zelfs onze dochter Priscilla blijkt lid te zijn van die Facebookgroup, ook al wilde ze dat nog voor ons verborgen houden". Hartverscheurend leed. Die Facebookgroup-actie rukt hele gezinnen uiteen.

Windowsgebruikend gamevolk

Normaal zegt u nu (anoniem uiteraard) "Ja Bart Brussel, dat kan wel zijn wat jij vindt maar niemand neemt jou toch serieus!". Ja dat kan wel zijn, anoniem windowsgebruikend gamevolk, maar ik ben dus niet de enige die dit vindt. De gezaghebbende intellectueel en schrijver Joost Zwagerman maakte op zijn eigen Facebook (ja, die Joost is zo multimediaal als de neten) ook al gehakt van die "Sorry dat wij een foto van een hamster met een bosje bloemen als excuus gebruiken" (of zoiets) Facebookgroupleden: "Nu excuseren mensen zich voor andermans 'verkeerde' stemgedrag. Dat maakt een aanmatigende, paternalistische en hovaardige indruk. De ondertekenaars benadrukken onder het mom van 'een ludiek protest' uitsluitend de eigen veronderstelde morele voortreffelijkheid. 'Ikzelf ben heel erg in orde, maar wat verschrikkelijk dat de ander zo abject gedrag vertoont. Sorry, mensen!' Brrr." Over die Zwagerman kan ik dus niet meer heen.

Dat alle bij de "Sorry ik ben een dwaze pathetische loser" Facebookgroup (of zoiets) aangesloten leden aanmatigend, paternalistisch en hovaardig zijn is bij dezen dus een feit. Daar zullen jullie jammerlijke "sorry!"- roepers de rest van jullie miserabele leventje mee moeten leven.

En terecht. Democratie is nou eenmaal niet voor mietjes.