5 hoeraatjes voor SOPA

door

keurmerk

door

De Vijf - Vergaande Amerikaanse wetsvoorstellen tegen piraterij zorgen nu voor algemene ophef; niet alleen hackers of internetbedrijven maken zich zorgen. Maar antipiraterijwet SOPA heeft ook positief effect.

Bewustwording

Wikipedia is afgelopen week op zwart gegaan, uit protest tegen SOPA. Tenminste, deze actie is alleen gevoerd op de Amerikaanse variant van die gecrowdsourcete online-encyclopedie. Maar dat is wel de goedgevulde en wereldwijd gebruikte variant. De gewoon online gebleven Nederlandse uitvoering steekt daarbij wat karig af.

Diverse andere grote sites hebben dit protest ook uitgevoerd, waaronder zoekreus Google.com, blognetwerk Wordpress, Firefox-maker Mozilla, torrentsite The Pirate Bay, anonimiseringsdienst TOR en digitale burgerrechtenbeweging EFF (Electronic Frontier Foundation). Ook buiten de Verenigde Staten is er meegedaan, bijvoorbeeld door GroenLinks in Nederland.

Terwijl hackers, internetvaders en zogeheten digirati allang van SOPA wisten, is dat besef nu veel breder doorgedrongen. Het protest is de meeste internetgebruikers al niet ontgaan, maar de aandacht door de algemene media heeft weer gezorgd voor besef bij de gewone burger. De gemiddelde internetgebruiker die gewoon naar Wikipedia.nl en Google.nl gaat kon het protest als vanzelf gemist hebben.Veel mensen weten nu wel wat voor wetsvoorstel er op tafel ligt en dat dit vergaande gevolgen kan hebben.

Eensgezind verzet

Een probleem in de verdediging van internet en internetvrijheid is dat de voorstanders daarvan over het algemeen niet één duidelijk front vormen. Daar zijn diverse redenen voor, waaronder tegengestelde belangen maar ook in de loop der tijd verschuivende belangen. Google heeft de overgenomen videodienst YouTube groot laten worden met gepirateerde content, om daar uiteindelijk toch licentiebetalingen voor te doen en een automatisch controlesysteem erop te zetten.

Toch is ook Google wel degelijk tégen SOPA, samen met vele andere internetbedrijven en -organisaties. Zij verenigen zich nu duidelijk tegen 'de vijand'. Die tegenstanders in deze strijd zijn ook niet altijd even duidelijk te identificeren. Natuurlijk, de actieve censureerders zoals dictatoriale regimes zijn zo aan te wijzen. China, Iran, Syrië, Libië zijn landen die in dit verband genoemd worden.

Maar de verdedigers van auteursrechten en de bestrijders van criminaliteit gaan wel eens over de schreef in hun acties. En verworden daarmee tegenstanders van het open, vrije, internationale internet. Zoals Europese landen als Frankrijk en Italië, maar in wezen ook Nederland. Een ogenschijnlijk eenvoudige blokkade van een meermaals veroordeelde site komt neer op een fundamentele inperking van online-vrijheid. Filtering is namelijk een hellend vlak.

Europese (on)afhankelijkheid

De kenners en computerhistorici weten het allang: internet is een Amerikaanse uitvinding en anno 2012 nog steeds grotendeels in handen van de Verenigde Staten. De softwarewereld is in veel grotere mate afhankelijk van Amerika, maar de internetwereld is echt niet zo open en vrij als het lijkt. De grensoverschrijdende impact van wetsvoorstellen als SOPA zet niet slechts Amerikaanse bedrijven en organisaties aan tot protest. Het zet ook anderen aan tot denken.

Het meest omstreden SOPA-element is de DNS-voorziening (domain name system) die bedrijven de macht geeft om via een simpele klacht websites met .com-, .net- en .org-domeinnamen op zwart te laten zetten. Het beheer van die domeinnamen is namelijk in Amerikaanse handen. Het op zwart zetten gebeurt door de vertaalslag te blokkeren van domeinnaam naar de daadwerkelijke ip-adressen. Bezoek vanuit het buitenland, al dan niet via een VPN, komt dan niet meer aan op de gewenste website.

Bovendien verbiedt SOPA ook middelen om DNS-blokkades te omzeilen. Terwijl Amerikaanse cloud-aanbieders door de Patriot Act in wezen al niet meer veilig zijn voor buitenlands gebruik, maakt SOPA van veel meer ict-voorzieningen een risico. .Com, .net en .org moeten misschien maar vermeden worden. Niet vanwege bewuste piraterij, maar vanwege het risico dat een website ineens op zwart staat omdat iemand met een al dan niet gegronde klacht is gekomen over content die al dan niet door de site-eigenaar zelf online is gezet.

Ook het Europese Parlement maakt zich al geruime tijd zorgen over SOPA, en heeft zich daartegen uitgesproken. Net zoals diverse andere niet-Amerikaanse organisaties en instanties. Is het niet eens tijd om daden bij woorden te voegen? Om Europese internetdiensten, beheerinstanties, software-ontwikkelaars, enzovoorts meer stimulans, kansen en uiteindelijk macht te geven? Misschien vergezeld van een Europese onafhankelijkheidsverklaring.

Piraterijprobleem op de kaart

Het probleem van piraterij staat nu ook een stuk beter op de kaart. Dit wordt maar al te vaak afgedaan als alleen een zorg van geldbeluste mediadinosaurussen. De grote boze muziek- en filmmaatschappijen die internet niet begrijpen en de boot hebben gemist.

Alleen gaat piraterij naast auteursrechten op muziek en films ook om andere rechten, waaronder merken. SOPA moet contentdiefstal bestrijden naast de verkoop van namaakartikelen. Dat loopt uiteen van imitatiebontlaarsjes en nageaapte tassen tot nepapparatuur en namaakmedicijnen. Ook daar zitten grote bedrijven met veel geld achter, maar dat doet niet af aan het feit dat er wetten en regels worden geschonden.

En ook voor namaakartikelen gelden er argumenten van verloren inkomsten, voor de rechtenhebbenden, en verloren banen, voor werknemers in duurdere Westerse landen. Bijkomend verlies is er voor de consumenten die ontdekken dat hun koopjes - al dan niet bewust nep - van mindere kwaliteit zijn, waardoor ze gauw kapot kunnen gaan of bijwerkingen kunnen hebben.

Redelijk alternatief

Veel van de ophef over SOPA is vanwege de dreigende DNS-blokkade, en de indirecte sabotage van DNSSEC dat internet moet beveiligen tegen bijvoorbeeld phishers. SOPA bevat veel meer voorzieningen om rechtenschending, namaakartikelen en internetpiraterij aan te pakken. Sommige slecht, sommige sluw, sommige goed.

Zoals het aanspreken - en aansprakelijk stellen - van internetproviders wat betreft sites en content van hun klanten. Zoals het uitsluiten van beschuldigde piratensites wat betreft advertentienetwerken en betaaldiensten, van Amerikaanse bedrijven als PayPal, Visa of Mastercard. Dat laatste is al uitgevoerd tegen klokkenluiderssite Wikileaks. Ook een blokkade in zoekresultaten staat op de SOPA-wapenlijst. Wat in de grond weer neerkomt op internetcensuur.

Toch is het piraterijprobleem wel iets waar overheden zich over buigen, ze moeten wel volgens de huidige wetten en regels. Dus laat het omstreden SOPA zelf op een politieke blokkade stuiten en dan inleiding zijn voor een redelijk alternatief. Nee, niet het vóór SOPA al ingediende wetsvoorstel PROTECT-IP, tegenwoordig dubbel afgekort tot PIPA. Maar eerder een voorstel als OPEN, dat de steun geniet van Google en Facebook. Of OPEN goed is, en in goede staat door het politieke proces komt, moet nog blijken. Maar beter een goed begin dan een draconische doorduwwet of wetteloos voortmodderen. Toch?

De OPEN Act in vergelijking met SOPA en PIPA, volgens de voorstanders van OPEN dan:
Klik voor groot

eerst ▾ Reacties

De reacties worden ingeladen...

Insider naam

 
{$quantity}%

Mijn insider overzicht Uitloggen

Briefcase({$quantity}) Mijn Downloads({$quantity})

Word insider

  • Exclusieve content
  • Achtergrond verhalen
  • Praktische tips

Topbedrijven met ICT vacatures

IT Innovation Day 2014
 
dagen
:
 
uren
:
 
min.
:
 
sec.
promotionele afbeeldingen promotionele afbeeldingen

Webwereld nieuwsbrief

Ontvang dagelijks een overzicht van het laatste ICT-Nieuws in uw mailbox.