Remko Winnubst: Onderdeel van het geheel

Blunder en paniek

Het gebeurde toevallig vorige week. Op gezette tijden verander ik het adminwachtwoord. Daarna zag ik op de webmailserver dat er geprobeerd werd om in te loggen met verkeerde wachtwoorden. Eerst Pietje vijf keer verkeerd en een seconde daarna Jantje. En zo ging het maar door. Dat is niet goed, dacht ik, ik heb een of andere aanval te pakken. Ik heb mijn externe partij gebeld en die had ook eerst het idee dat er een aanval gaande was, dus ging hij eens kijken op afstand. Maar toen zag hij een mailtje waarin stond dat ik het adminwachtwoord had veranderd.

Ik wist het gelijk. Ik had het wachtwoord gewijzigd, maar dat had ik ook op andere plekken even moeten aangeven. Daardoor kon die mailserver niet meer geauthenticeerd worden.

Dat laat ook wel zien dat het hele netwerkbeheer steeds complexer wordt. Toen ik hier tien jaar geleden op school kwam, hadden we vijftien pc's waarvan er zeven niet werkten. En we hadden een servertje in een stoffig hoekje. Nu heb ik zeven servers staan en 200 pc's. Dat is in de laatste vijf jaar van zo klein naar zo groot gegaan. Het is nog steeds goed te overzien. Softwarematig is het redelijk eenvoudig. Op een schaduwsysteem test ik software uit en als het goed werkt push ik het 's nachts naar alle systemen. Maar om alles helemaal consistent te houden is soms lastig.

Hacken

Het gebeurt regelmatig dat leerlingen iets uithalen. Ik kan het niet altijd in de gaten houden. Toevallig heb ik een paar weken geleden vier leerlingen gepakt. Ik vond het ook wel erg wat ze gedaan hadden en gelukkig vond de schoolleiding dat ook. Ze hadden een of ander keyloggertje geïnstalleerd. Dat gebeurt natuurlijk als je die vrijheid geeft. Die leerlingen hebben de wachtwoorden van een aantal andere leerlingen weten te onderscheppen en daarna zijn ze uit naam van die leerlingen niet zulke leuke mailtjes gaan sturen. Maar ze vergaten dat ik ook nog in de buurt was met een stapel logfiles. Daar waren ze niet heel gelukkig mee. Ik denk niet dat ik nog last van ze zal hebben.

Maar er zijn ook wel leerlingen die trots bij me komen en zeggen dat ze een computer gehackt hebben. Dan kunnen ze bij de C-schijf komen. Ik gebruik geen Windows Explorer, maar dan kunnen ze er toch bij. En als ik dan vraag wat ze er hebben gedaan, zeggen ze niks natuurlijk. Dat zijn leuke dingen.

Zo leren ze met computers omgaan. Maar ik leer ook van hen. Jaren geleden had ik een leerling die zo goed was met Excel dat ik hem uit de klas mocht halen als er een Excel-probleem was. Die kon mij helpen. Dat vind ik ook belangrijk, dat je niet als een boze systeembeheerder rondloopt, maar dat je gewoon deel uitmaakt van het geheel.

Bron: Techworld

In de rubriek IT helden vertellen inspirerende IT professionals en IT managers over hun dagelijkse werkzaamheden, successen en frustraties. Kent u een goede kandidaat voor deze rubriek? Mailt u naar redactie@webwereld.nl.