ICT-manager blijft kop van jut

Het afgelopen half jaar hebben we bij Webwereld de rol van de ICT-manager in extreme situaties onder de aandacht gebracht en stil gestaan bij de grootste problemen. Vaak zijn dat verhalen van projecten die gierend mislopen. De verhalen leidden soms tot felle debatten tussen mensen die maar niet kunnen geloven dat zaken zo verkeerd lopen. Soms waren dat duidelijk woedende reacties.

Grote belangen

Wat vooral moeilijk te verkroppen lijkt, is dat de belangen bij ICT soms ongenadig groot zijn. Het bedrijf Samas moest extra aandelen uitgeven om de kosten van een mislukte overstap op SAP te kunnen betalen, bij de Free Record Shop leidde zo'n project tot een record verlies, terwijl het falen bij de overheid structureel is. Iedere keer blijkt weer dat ICT-projecten de toekomst van een onderneming kunnen maken en breken. In Amsterdam kost de ICT-chaos zelfs 2 miljoen per maand.

Bij sommige managers speelt niet alleen het bedrijfsdoel een rol, maar wordt soms ook sterk geleund op persoonlijke voorkeuren voor een merk. In andere gevallen moet worden samengewerkt met een compleet onwetende baas of een directie die het niet wil begrijpen. Experts op het gebied van applicatiemigratie benadrukken dat er te vaak, te lichtzinnig over trajecten wordt nagedacht.

Veel stress

Opvallend daarbij is dat het werk als ICT-manager niet als simpel mag worden afgeschilderd. Het blijkt een zware baan, waarbij we de nodige overspannen voorbeelden de revue hebben zien passeren. Van een afdelingshoofd bij een gemeente, die zwaar in de stress schiet van de veranderende regels, die leiden tot grote veranderingen, tot het laatste baantje voor het pensioen dat de meest zware ooit wordt.

Wat bij alle gesprekken opvalt is dat de manager vaak in overlevingsmodus zit. Daarbij deinzen sommigen er niet voor terug de zaak te bedonderen. Een gekke tegenstelling voor een manager, die enerzijds zo van zijn werk houdt dat hij het maar niet los kan laten, terwijl er anderzijds bij doorvragen zelfs werd gehuild. De betrokken manager staat onder druk, maar gaat soms compleet overspannen zijn of haar boekje te buiten.

Kop van Jut

Maar misschien is het meest opvallende wel dat de manager er vaak alleen voor staat. De harde belofte van een SLA blijkt dan niet meer dan een fopspeen voor een soort 'risico op service krijgen' te zijn. Ondertussen ziet de onderneming de CIO als kostenverslindende zeurpiet, die eigenlijk altijd de schuld krijgt, wat er ook gebeurt.

Maar het is ook een vak dat wel goed kan worden uitgevoerd. Door duidelijk grenzen te stellen, een bijdrage van medewerkers te eisen en flink te schrappen in onzinnige uitgaven om daarmee kosten te besparen en rommel op te ruimen.

Een terugkerend thema is daarbij beveiliging. Sommige ICT-managers maken van beveiliging het hart van hun missie, terwijl anderen het als constante remmende factor ervaren. Duidelijk is wel dat wet- en regelgeving, zoals rond privacy noopt tot betere beveiliging en dus aandacht eist.

Wie dacht dat ICT-manager een leuke job is, die je eventjes bij een boekhouder kunt neerleggen heeft het echt mis. Het is een baan met grote verantwoordelijkheid, die de toekomst van een bedrijf of overheid bepaalt en veel van de mensen vraagt. Doordat allerhande systemen zo op elkaar inhaken, leidt falen al snel tot grote ongelukken. De organisaties waarderen dat vaak te weinig en denken daar te licht over. Dat maakt de ICT-manager tot Kop van Jut.

Dit artikel is onderdeel van een serie over de beproevingen van ict-managers.