De vijand luistert mee! (column)

Was ik nog nooit geweest, dat Smulweb.nl. Wel geinig: een website voor recepten waar dan 1 miljoen provincialen zich hebben ingeschreven om over het betere slowfood te discussiëren. Vreemd dat er alleen maar recepten voor couscous op stonden, in het Perzisch geschreven, zo bleek dankzij Google translate.

Ook kreeg ik een heel vaag beveiligingscertificaat te zien toen ik mij wilde registeren op Smulweb.nl. Maar aangezien het certificaat afkomstig was van een betrouwbare partij als Diginotar heb ik het maar geaccepteerd en me ingeschreven als "Bart Brussel, Windows Vista-gamefreak en pannenkoekenbakker".

Maar nu ik u toch spreek: heeft u wellicht mijn belastingaangifte gezien? Stond van de week nog op de site van de Belastingdienst, nu is het weg. Foetsie. Vreemd. Kan me niet voorstellen dat de overheid zo onzorgvuldig zou omgaan met de beveiliging van gevoelige privacygegevens via internet. Ik bedoel: we leven in 2011, tegenwoordig weet iedereen toch wel dat je internetverkeer goed moet beveiligen, met certificaten enzo. Want laten we elkaar geen mietje noemen: de vijand luistert mee. Ook op internet. Juist op internet.

Then again, ondanks ons 2.0 bestaan in 2011 hoorde ik van de week toch nog een minister praten over "terug naar pen en papier". Ik meen dat het Donner was, maar zeker weten doe ik het niet. Hij sprak tijdens een live-persconferentie midden in de nacht en aangezien ik wél de digitalisering heb omarmd, ik ben geen NVJ-lid hè, kon ik zulks alleen bekijken via de livestream van de NOS. Die het niet deed. Was ook midden in de nacht. Dan werken ambtenaren niet natuurlijk.

Maargoed, wat ik er later van begreep was dat er iets mis was gegaan met de 14K4-modem bij de Donnertjes thuis en dat hij daarom voortaan alles met papier en via de post wil doen. Dus betalingen per girobetaalkaart (die kan dan in een gratis op het PTT-kantoor af te halen giro-enveloppe) en belastingaangifte gaat met de bekende blauwe formulieren, de rekenmachine en de Elsevier-belastingalmanak. Niet vergeten rechter bovenhoekje er af te knippen, want anders duurt het vier weken langer voor je reactie krijgt.

Vond ik een mooi romantisch idealistisch ideaal van Donner. Gewoon terug naar de middeleeuwen. Dat we allemaal gaan leven als een soort Amish, zoals de meeste CDA'ers als jaren doen, fuck de techniek weet je wel. En dan internet compleet negeren, een beetje zoals journalisten van dag- en weekbladen dat tegenwoordig doen. Zie ik dus helemaal voor me.

Overal op straat weer zo'n mooie groene telefooncel. Thuis een Boston 1600 met druktoetsen die je voor 35 florijnen per maand mag huren van de PTT. Telegrammen weer hip. En natuurlijk: eerherstel voor de briefkaart. Ik weet niet hoe oud u bent, maar ik ben alweer zo semi-bejaard dat ik ooit nog eigenhandig een briefkaart uit een automaat heb staan trekken. Met zo'n briefkaart kon je dan meedoen aan prijsvragen van radio en tv. Zijn toch van die dingen die we nu ernstig missen. Pure nostalgie. Mij hoor je niet klagen als we gewoon weer teruggaan naar die tijd.

Mag ik, nu ik toch deze gelegenheid heb, ook nog wat ander ouderwetsch maar gegarandeerd veilige middelen der communicatie voorstellen? Wat dacht u van de Remmington typemachine? Geeft gegarandeerd nooit blauwe schermen of van die regenboogkleurige draaiende cirkeltjes op je scherm. Uit te breiden met superhandig correctielint. Kan eventueel, maar dan maken we het heel gek, ook op elektriciteit.

Maar als dat te modern is, en dan kijk ik snel even naar minister Donner, zie ik de kroontjespen, de ganzenveer, het leitje of het kleitablet met spijkerschrift ook wel weer zitten. Setje postduiven erbij, blikjes aan een touwtje, als er ruimte is buizenpost, en rammen maar met die communicatiemaatschappij. 100% veilig, met liefde van P.H. Donner. Laat die goede oude tijd maar komen.