Glasvezelnetwerk Tilburg kost 100 miljoen euro

Niet eerder is een grote stad zo ambitieus geweest met de voorgenomen aanleg van een glasvezelnetwerk. Dat netwerk moet een stevige impuls geven aan het onderwijs, de zorg, de sport en de veiligheid.

Grote ambitie

Wethouder Erik de Ridder (die ICT als portefeuille heeft) beschouwt Tilburg al langer als "één van de pioniers op het gebied van glasvezel". Veel publieke en semipublieke instellingen waren al aangesloten op het glasvezelnetwerk, maar de ambitie reikt verder.

Om tot een maximale digitale kennisuitwisseling te komen heeft de gemeente onderzocht hoe zij de aanleg van glasvezel kan stimuleren naar alle woningen in Tilburg. De gemeente ziet naar eigen zeggen mogelijkheden voor 'zorg op afstand, thuiswerken, interactieve cursussen, beveiliging op afstand en multimediaal onderwijs'.

Binnen vijftien jaar moet het gehele netwerk van (data)communicatie bestaan uit glasvezel. Daarom is met 'relevante marktpartijen' oriënterende gesprekken gevoerd om te bepalen of een stadsdekkend netwerk kan worden gerealiseerd in Tilburg.

Bovendien heeft de gemeente een open marktconsultatie uitgeschreven. De eerder genoemde marktpartijen hebben tot 13 februari de tijd om te reageren. Ook de woningcorporaties doen mee ter 'ondersteuning van communicatie richting huurders en (praktische) ondersteuning van bewonersinitiatieven'.

Eenmalig geld

Tilburg wil de totale investeringen van 80 tot 100 miljoen euro niet zelf opbrengen. Dat moet de markt zelf gaan doen. Wel is men bereid om 'eenmalig geld' beschikbaar te stellen voor een "integraal stimuleringsprogramma bestaande uit investeringen in innovatie van maatschappelijke digitale diensten, het ondersteunen van de bewonersinitiatieven die vraagbundeling organiseren en een robuuste projectorganisatie om samenhang van activiteiten te coördineren, te stimuleren en te initiëren". Maar om hoeveel geld het gaat wordt niet duidelijk.

Moeilijke projecten

Uit een gemeentenota blijkt nog eens waarom Tilburg dit project is gestart. In grootstedelijke gebieden is het lastiger om met glasvezel voldoende conversie (minimaal 30 procent deelname) te generen. Dat percentage is nodig voor private partijen om uit de kosten te komen.

Vanwege de enorme kosten wagen partijen als KPN en Reggefiber zich zelden aan grootschalige glasvezelprojecten in steden. De concurrentie van andere infrastructuren is ook nog eens groot.

Zo heeft Reggefiber bijvoorbeeld een conflict met de gemeente Enschede over de aanleg van glasvezel binnen het oude stadserf. Om de waardevolle bestrating open te breken, moet het bedrijf de gemeente extra betalen. Dat kost zoveel dat de bewoners nu zelf moeten dokken voor een glasvezelaansluiting. In kleine gemeenten zijn de kosten te overzien.

Belangstelling

Het is dus nog maar de vraag of zich überhaupt partijen zullen melden die zoveel geld in het project willen stoppen. Woordvoerder David Chapman van de gemeente Tilburg blijft optimistisch. "Er is concrete belangstelling", verzekert hij.

Reggefiber laat desgevraagd weten het aanbod te bestuderen, maar nog geen besluit te hebben genomen. Overigens was dit bedrijf al begonnen met de aanleg van glasvezel in de nieuwe wijk Groeseind. Reggefiber wilde ook andere toekomstige nieuwbouwbuurten in Tilburg van glasvezel voorzien én bestaande woningen, als daar voldoende belangstelling voor is.