Buma-bot spoort mp3's op

Dit bericht de auteursrechtenorganisatie in zijn kwartaalblad BS. De bot controleert websites sinds september 2008 op de aanwezigheid van .mp3-, .aac- en .wma-bestanden. De inmiddels vertrokken manager digital, Antal de Waij, zegt in het artikel dat de eigen crawler "gericht is op bedrijfsmatig gebruik". Sites met dergelijke bestanden, of links daarnaar, worden geïndexeerd. Verder wordt er informatie verzameld over de titel en de lengte van de muziek.

"De doelgroep bestaat uit bedrijven en instellingen, en ook de overheid", aldus De Waij. "De bot selecteert voor dat doel op bepaalde woorden of woordcombinaties die specifiek horen bij de zakelijke markt of bij de overheid." Dat gaat bijvoorbeeld om termen als 'bv' of 'algemene voorwaarden'. Daardoor kan er een mix van criteria tot stand komen waarbij particuliere websites worden uitgesloten.

Particulieren

In datzelfde artikel zegt directeur juridische zaken, Cees van Rij, dat dit niet per definitie zo hoeft te zijn: "Natuurlijk is voor muziekgebruik op het internet door particulieren in veel gevallen eveneens auteursrechterlijke toestemming nodig. We hebben er echter voor gekozen te proberen tot regelingen te komen met sociale netwerken zoals YouTube en Hyves en zo, om particulier gebruik af te dekken."

Na opsporing door de Buma-bot worden de resultaten handmatig gecontroleerd, zo bericht de auteursrechtenorganisatie. Dit om er "zeker van te zijn dat het gaat om een muziekgebruiker die met Buma/Stemra een regeling moet treffen".

De Waij wijst erop dat dit mensenwerk is waar wel eens een foutieve melding doorheen kan glippen. Volgens De Waij staat zijn ex-afdeling op scherp om mogelijke problemen zo snel mogelijk af te handelen. Hij doelt dan op alternatieven of te hoge bedragen die in rekening worden gebracht.

Flash-video parsen

De Buma-bot werd gebouwd door het Utrechtse search-bedrijf Teezir, dat inhoudelijk niet mag reageren van de opdrachtgever op vragen over de werking van de eigen zoektechnologie. Wel staat op de bedrijfswebsite te lezen dat voor het project een "unieke crawler" wordt gebruikt, die "veel verder gaat dan het simpel parsen van html en zelfs flash-content kan parsen". Parsen is een techniek waarmee verschillende onderdelen van een bestand worden ontleed.

Desgevraagd vertelt een woordvoerder van Teezir tegenover Webwereld dat ze ook videocontent kunnen crawlen, als ze dat zouden willen. "Kunnen en doen zijn twee verschillende dingen", merkt de zegsman op. Als opdrachtgever Buma Teezir zou vragen om videocontent te parsen zou dat wel mogelijk zijn. Maar dat is "afhankelijk van de vraag", aldus Teezir.

Buma/Stemra hult zich al maanden in duisternis rondom het digitale licentiesysteem waar het mee gaat komen. Eerder deze maand werd via een omweg duidelijk dat het inbedden van een streaming radiostation gezien wordt als herpublicatie. Net als het zelf hosten van een radiostation kost het hosten van een ingebedde player 780 euro per jaar.

Rookgordijn

De auteursrechtenorganisatie verzuimde tot dan toe licentietarieven voor commerciële sites bekend te maken. In eerste instantie werd gemikt op 1 januari 2009 voor de onthulling van het nieuwe digitale licentiesysteem. Later zou dit in februari gebeuren maar dit werd uitgesteld omdat er "een aantal problemen" waren binnen de organisatie.

Over verdere tariefheffing voor het gebruik van bijvoorbeeld mp3-bestanden en het inbedden van YouTube-video's is tot op heden niets bekend. De organisatie kan op herhaaldelijke navraag van Webwereld geen antwoord geven.

Gespannen voet

Volgens het management van de muziekrechtenorganisatie is het "een uitdaging om te blijven streven naar de grootst mogelijke zorgvuldigheid bij de lancering van nieuwe licentievormen", staat te lezen in het BS-artikel. Auteursrecht en informatieverspreiding leven volgens Buma op gespannen voet.

De organisatie vraagt dan ook begrip voor kinderziektes van de Buma-bot die met de introductie gepaard gingen, en signaleert dat leden wellicht vielen over de initiële aanpak. Met de huidige verregaande digitalisering van internetcommunicatie komt het snel "tot een heftige botsing tussen auteursrecht en informatieverspreiding", analyseert Buma.