Grids: Wacht er niet langer mee

Er wordt van ondernemingen binnen andere industrieën verwacht dat ze snel in hun voetsporen zullen volgen, nu ze de voordelen van deze nieuwe datacenterserverarchitectuur beginnen te ontdekken. Eenvoudig gezegd is het samenvoegen van goedkope hardware, om zo een rekenkracht vergelijkbaar met die van een supercomputer te verkrijgen.

Zakelijk gezien zijn grids dus een uitstekend idee. Toch is het momenteel voor de meeste ondernemingen geen harde noodzaak om betaalbare supercomputers aan te schaffen. Nou ja, ze realiseren zich het niet, en dat is zeker niet hetzelfde.

De meeste netwerkmanagers hebben gewoon nog niet de tijd genomen om met grids te experimenteren en zo te ontdekken welke van hun huidige applicaties gebaat zouden zijn bij dit type server.

Waarom zouden ze ook? Servers hebben een goede prijs-kwaliteitsverhouding, en ze worden alleen maar goedkoper. Het overladen van een applicatie met steeds maar meer hardware is de laatste tien jaar de meest voor de hand liggende oplossing geweest. Deze onelegante manier van omspringen met de cpu heeft ertoe geleid dat we vandaag de dag bladeservers en virtualisatiesoftware nodig hebben om de problemen met de levensduur van de applicaties op te lossen.

Maar wat te doen als je eenmaal je infrastructuur hebt gevisualiseerd zodat één fysieke server twintig virtuele servers kan ondersteunen? Blijf je er dan maar virtuele servers tegenaan kwakken, wat dezelfde houding is die ervoor gezorgd heeft dat we virtualisatie überhaupt nodig hebben?

Als er één ding is dat we geleerd zouden moeten hebben van de client/serverrevolutie, dan is het wel dat het lompe geen lange levensduur heeft. Dit is zelfs zo op het virtuele niveau.

Maar nu dient zich een buitenkansje aan. Je kunt natuurlijk je ogen ervoor sluiten en dan op een dag wakker worden en er op pijnlijke wijze achterkomen dat je infrastructuur overbelast en uit de tijd is en dat je orders voortaan naar de concurrentie gaan. Maar je kunt natuurlijk ook informatie over grids inwinnen bij je belangrijkste softwareleveranciers, en deze informatie gebruiken om een goedkope, experimentele grid te bouwen.

Het feit dat die mooie tijd waarin niemand nog van grids had gehoord voorbij is, zou geen verbazing moeten wekken. Over het algemeen bestaat er het beeld in de netwerkindustrie dat grids op de middellange termijn de belangrijkste serverinfrastructuur gaan worden bij ondernemingen. Een platform om verliefd op te worden, zeggen zij die er vroeg bij waren.

Hoe bedrevener gebruikers worden met de grids, hoe meer ze zich realiseren dat ze het ideale platform kunnen zijn om een webservicesgerichte architectuur (soa) platform te ondersteunen. Flexibele software kan niet zonder flexibele hardware.

Dit feit is overigens niet aan de leveranciers van grids voorbij gegaan. Het Global Grid Forum werkt al meer dan drie jaar aan methodieken om soa's op grids te kunnen laten draaien. Het bijbehorende raamwerk waarbinnen dit gebeurt, de Open Grid Services Architecture, is in januari 2005 gelanceerd.

De grote meerderheid van de leveranciers van applicaties aan grote bedrijven heeft wel een succesverhaal te vertellen. Oracle heeft al meerdere malen iets van zich laten horen op het gebied van grids.

Maar het bedrijf is inmiddels ook aan de slag gegaan met grid-softwareontwikkelaar DataSynapse, zodat Oracle 10g optimaal kan worden aangepast aan de grids van de softwareleverancier. De benadering van SAP is veelbelovender: het bedrijf heeft onderdelen van zijn software opnieuw ontworpen, zodat het kan werken op de op Globus gebaseerde open-sourcegrids.

Ingewijden zeggen dat bedrijfssoftware die op een open-sourcegrid werkt de acceptatiegraad van bedrijven voor grids in 2006 spectaculair zal verhogen.

Bron: Techworld