De dimensies van het open web
Gepubliceerd: Dinsdag 20 oktober 2009
Auteur: Sander van der Meijs
Steven Pemberton heeft aan zeker een tiental standaarden gewerkt binnen W3C. Op dit moment zit hij in een aantal werkgroepen. Zo is hij zogenoemde activity lead van html en van XForms. Hij werkt op het Centrum voor Wiskunde en Informatie (CWI) in Amsterdam.
Gelaagd
Pemberton vindt de gelaagdheid sowieso een mooie manier om het web open te houden. De functionaliteit moet wat hem betreft op veel meer manier uit elkaar getrokken worden en ondergebracht worden in verschillende lagen. Een heel goed voorbeeld hiervan is css. "In het begin was html ook een markuptaal. Maar css laat je dat er helemaal uitnemen, zodat het document alleen de content bevat. De presentatie zet je dan in een andere laag, in dit geval css. Maar het is niet ondenkbaar dat er ooit een nog betere stylesheet taal komt. En die kun je dan gaan gebruiken zonder dat je aan de html hoeft te komen."
Maar css gaat Pemberton nog lang niet ver genoeg. "We hebben nog ver te gaan in dit opzicht. We moeten het web nog veel verder opdelen in laagjes om het geheel krachtiger te maken, zonder dat we steeds opnieuw de content moeten schrijven. Op die manier is het ook heel makkelijk om veranderingen aan te brengen. Veranderingen in de ene laag hebben namelijk geen invloed op de andere. Zo maak je ook veel minder makkelijk fouten. En verder kan je de delen aan de experts op de verschillende gebieden geven. Je kunt je stylesheet geven aan je ontwerper en je content aan je auteurs. Die twee groepen hoeven niet met elkaar te praten behalve op een heel simpel niveau. Dus dan zijn de experts bezig met hun eigen deel, zonder dat ze in elkaars vaarwater hoeven te komen."
Bron: Techworld
