Het toverwoord glasvezel (opinie)

Als het gaat over breedband lijkt glasvezel een soort Holy Grail. Een recept tegen alle kwalen: tegen vergrijzing ("zorg op afstand wordt mogelijk"), tegen onvoldoende scholing ("online leren"), tegen ouderwets vermaak ("HDTV via internet"), en de laatste tijd als recept tegen de economische malaise.

Zoals zo vaak vaak met 'Holy Grails': als je er eens goed naar gaat kijken, blijken er toch mitsen en maren aan te zitten. Laten we de proef op de som nemen.

Volgende generatie netwerken

Onlangs verscheen er in de VS een interessant rapport (pdf) over "Next Generation Networks" en het belang daarvan voor een nieuwe generatie breedbandtoepassingen. Laten we "Next Generation Networks" maar vertalen met "toekomstvaste netwerken". Dat zijn netwerken die downloadsnelheden mogelijk maken van 20 tot maarliefst 50 Mbps en upload van 10.

Dit zijn de technische eisen in de definitie, en het maakt dan niet uit met welke techniek aan die eisen wordt voldaan. Dat kan mobiel zijn (Wimax of LTE), maar ook vast. Dat laatste kan via glasvezel naar ieder huis (FttH), naar een straatkastje (FttC) of een kabelnetwerk dat is uitgerust met de Docsis 3.0-techniek. Overigens bestaat het kabelnetwerk al voor het grootste gedeelte uit glasvezel.

Als we deze definitie op Nederland projecteren, zien we een geweldig beeld. Vrijwel heel Nederland is bekabeld (uniek in de wereld) en vrijwel alle kabelaansluitingen maken al gebruik van Docsis 3.0 (uniek in de wereld). De eisen voor een toekomstvast netwerk zijn in ons land al gehaald. Whow!

Mijn conclusie is niet verrassend: er is géén Holy Grail om onze breedbandtoekomst te verzekeren. En áls er een is, is dat het kabelnetwerk: toekomstvast en ruim beschikbaar!

Vergaande gevolgen

Deze conclusie heeft vergaande gevolgen voor het breedbandbeleid in ons land. In de eerste plaats moet de overheid veel meer dan nu aandacht besteden aan het stimuleren van maatschappelijke diensten over breedband. Het Ministerie van EZ is daarmee begonnen, maar ook weer opgehouden met de opheffing van de stichting Nederland Breedbandland. Op nationaal niveau is er geen breedbandleider meer, en dat is een behoorlijk gemis voor de ontwikkeling van de zo gewenste diensten.

Ten tweede constateer ik een groot verschil in denken tussen de nationale beleidsmakers en de lokale. Lokaal krijgt men toch vaak kippenvel van ontroering als het woord "glasvezel" valt. "Dát moeten we hebben!" Als glasvezel inderdaad de Holy Grail was naar een vrolijke breedbandtoekomst, zou ik dat helemaal begrijpen.

Hulp voor KPN

We hebben net echter geconstateerd dat ook kabelnetwerken in Nederland een Holy Grail zijn. En dan is de lokale voorkeur voor een techniek al minder te begrijpen. Dat wordt nog minder, nu elke gemeentelijke of provinciale hulp voor glasvezel gelijk staat aan hulp aan het grootste private telecombedrijf van ons land, zijnde KPN. En dat bedrijf staat bij mij niet bekend als nooddruftig. Er wordt momenteel zo veel tijd en geld verspild aan het vinden van de Holy Grail, dat de ontwikkeling van maatschappelijke breedbanddiensten vertraagt.

Het Ministerie van EZ gaat weer een handleiding schrijven of gemeenten nu wel of niet mogen investeren in een breedbandinfrastructuur (lees: glasvezel). Die discussie is zó 2000! We hébben de infra, en kom op, mannen en vrouwen van de lokale overheden, laten we verzinnen wat we ermee gaan dóen om ook maatschappelijk gezien optimaal rendement te halen uit de prachtige breedbandinfrastructuren die we in ons land hebben liggen.

Rob van Esch is directeur van NLkabel, de Vereniging van Kabelbedrijven

De rubriek Opinie biedt ruimte aan opvattingen uit de markt over actuele ontwikkelingen in de ICT. De meningen en opvattingen in het bovenstaande artikel zijn voor rekening van de auteur, en komen niet noodzakelijk overeen met de meningen en opvattingen van de redactie. U kunt opinies aan Webwereld aanbieden door deze te mailen naar redactie@webwereld.nl. De redactie behoudt zich het recht voor om opinies zonder overleg te redigeren, te weigeren en/of in te korten.