5 wijze lessen voor systeembeheerders

Zelf ook wat meegemaakt dat je wilt delen? Mail ons op redactie@techworld.nl

1. Dat doe ik nooit meer!

Lang, lang geleden (in 1977) was ik net afgestudeerd in de Informatica (toen we nog niet echt wisten wat een graad in Informatica moest voorstellen) en werkte ik bij een grote software-ontwikkelaar. Als nieuweling kreeg ik natuurlijk de klusjes toebedeeld die niemand anders wilde doen; zo moest ik een programma schrijven op de gloednieuwe Prime 1 minicomputer om ponskaartgegevens van het formaat van het ene energiebedrijf te vertalen naar dat van het andere. (Een ponskaart was een standaard kaart van 80 kolommen met een gat erin voor een stukje microfiche.)

De eindgebruiker was een secretaresse van in de vijftig; denk aan een beehive-kapsel en wasbeerachtige mascara. Iemand met een extreem wantrouwen tegenover en angst voor dergelijke "computerdingen".

In die tijd was ik best een brutaal jong. Ik vulde het programma met foutmeldingen als "Sukkel! Alleen een idioot zou DAT intypen als ik om numerieke invoer vraag!" En nog veel erger. Voordat ik het programma vrijgaf om het te laten testen (door deze zelfde technofobische gebruikster) veranderde ik alle foutmeldingen in saaie "Fout XYZZY: Ongeldige invoer, verwacht numeriek 0-9" enzovoorts.

Althans, dat dacht ik...

Probleem: De secretaresse zat trillend achter onze prachtige nieuwe monochrome monitor en begon de aanwijzingen in mijn gebruikershandleiding te volgen... en voerde meteen iets in (geen flauw idee wat) dat overduidelijk fout was. Het programma liet meteen een hele reeks piepjes horen, gevolgd door zoiets als "STOMME IMBECIEL! Niet te geloven dat je DAT hebt ingetypt! Met dit soort achterlijke invoer wil ik NIETS te maken hebben!!!" waarna het programma zichzelf beëindigde.

Ze zat daar, met stomheid geslagen. Er liep eerst een beetje mascara uit beide ogen en toen een hele stroom, terwijl ze snikte: "HIJ HAAT MIJ!".

In een scène die sterk aan "Short Circuit" deed denken (terwijl die pas jaren later uit zou komen) probeerde ik uit te leggen dat het maar een computer was, dat hij haar niet haatte of aardig vond, het was mijn schuld, ik was gewoonweg vergeten een foutmelding op te schonen, enzovoorts enzovoorts. Maar ze vluchtte over haar toeren de damestoiletten in terwijl ik door mijn collega's werd uitgelachen en vermanend toegesproken. (En wat hadden ze een lol...)

Iets meer dan een dag later had ik de interface herzien. Nu had ik er teksten ingezet als: "Goedemorgen, Doris. Leuk je te zien. Zullen we aan het werk gaan?" Enzovoorts - het kletste, het was enorm vriendelijk, en niet eng.

Doris werd verteld dat ze zou worden ontslagen als ze niet terug de stoel in ging. Log in, start het programma, een verraste en blije blik op de groet. En ze antwoordde, hardop: "Dank u wel! Ook goedemorgen!"

De rubriek Tips & Tools biedt praktische informatie die IT-professionals in hun dagelijkse werk kunnen toepassen.