De tactische overstap naar virtuele desktops

Microsoft noemt desktopvirtualisatie als een manier om Windows 7 eenvoudig met oudere applicaties te laten werken (met name de toepassingen die geschreven waren voor Windows XP). Als Microsoft zijn zegen geeft aan de technologie, mogen we dan verwachten dat desktopvirtualisatie binnenkort gaat doorbreken?

Waarschijnlijk niet, denken de meeste experts. "De acceptatie komt traag op gang, omdat het vrij complex is en niet goedkoop," meldde Forrester onlangs tijdens een presentatie.

Toch ligt er mogelijk om een aantal redenen een groeistuip in de acceptatie van desktopvirtualisatie in het verschiet. Om te beginnen leveren steeds meer leveranciers virtuele desktop infrastructuren (VDI's) waarmee iedere eindgebruiker een eigen persoonlijk bureaublad krijgt toegewezen. VDI's maken gebruik van dezelfde soort hypervisors waarmee verschillende virtuele machines op een enkele fysieke host kunnen draaien. Maar in plaats van vijf of tien server-VM's op een enkele fysieke server, kan een VDI al snel 50 pc-besturingssystemen aan, die elk aan één individuele eindgebruiker worden voorgeschoteld.

De andere grote verandering is ondersteuning voor randapparatuur, multimedia en andere web- en pc-technologieën. Voor gebruikers van terminal services via gedeelde images (de 'oude' desktopvirtualisatie-opzet) zijn dat soort diensten traditioneel niet beschikbaar, maar tegenwoordig menen de meeste gebruikers dat ze niet zonder kunnen, en dus is dit een pro.

"Verbeteringen in de gebruikservaring maken echt een groot verschil in de acceptatie van desktop virtualisatie", zegt Andi Mann, analist bij Enterprise Management Associates (EMA).

Door eindgebruikers alle functies en voordelen te bieden die ze gewend zijn van stand-alone machines (inclusief de mogelijkheid om zelf hun eigen browser-plugins, mediaspelers en programmaatjes te installeren), vallen volgens Mann de meeste bezwaren weg die door business units worden aangevoerd om virtuele desktops tegen te houden.

Oude hardware, nieuw OS

Het feit dat sommige bedrijven weinig trek hebben om hun hardware-park te vernieuwen om maar Windows 7 te kunnen draaien, kon ook nog wel eens een stimulans zijn voor de acceptatie van virtuele desktops, denkt Chris Wolf, analist bij de Burton Group (tegenwoordig onderdeel van Gartner).

De implementatie van Windows 7 vergt over het algemeen een hardware-upgrade, maar ook aanpassingen aan op maat gemaakte bedrijfssoftware, trainingen voor eindgebruikers, en een aangepast beveiligingsbeleid voor pc's met het nieuwe OS. Dat hele proces kan zo duur worden en zo diep ingrijpen op de organisatie dat veel bedrijven consultants als de Burton Group inschakelen om eerst maar eens te evalueren of het misschien niet goedkoper is de huidige hardware te laten staan en Windows 7 virtueel aan te bieden, aldus Wolf.

Gebruikers aansluiten op een nieuw besturingssysteem op een server kan de levensduur van een oudere pc verdubbelen, terwijl de eindgebruikers alle voordelen krijgen die de nieuwe software te bieden heeft, meent Peter Graves, CIO bij de Amerikaanse bank Ionia.

Zo'n negentig procent van de gebruikers bij Ionia heeft nu al shared-session virtuele desktops die ze afnemen van Citrix, en Graves verwacht dat het tamelijk eenvoudig zal zijn de overige tien procent ook binnen te halen als de technologie eenmaal ondersteuning biedt voor de specifieke software en apparatuur die ze nodig hebben.

Maar dat geldt volgens Mann niet voor de meeste andere bedrijven. Er zijn relatief weinig organisaties die al enige ervaring met of kennis van virtuele desktops in huis hebben; de meeste maken net pas kennis met zaken als virtuele servers, cloud computing en andere IT-tactieken om kosten en werk uit te sparen.

Dat verklaart wellicht waarom desktopvirtualisatie nog steeds op gang moet komen, terwijl de techniek toch al weer minstens een jaar of tien beschikbaar is.

De rubriek Tips & Tools biedt praktische informatie die IT-professionals in hun dagelijkse werk kunnen toepassen.