Het dramatische verhaal van de steward van JetBlue zegt misschien genoeg. Steven Slater kon de druk op zijn werk niet meer aan en verliet met een biertje al glijdend het vliegtuig.

Een paar dagen voordat Slater zijn baan vaarwel zei, hield IBM in het Amerikaanse Boston een discussie over werk, met als thema de 40-urige werkweek. Het was geen klaagsessie, maar juist een interessant gesprek waarin naar voren kwam dat de werktijden van techpersoneel langer worden, lonen op hetzelfde niveau blijven hangen en carrièregroei een fabeltje is geworden.

(Degenen die in discussies meededen wilden niet dat hun namen in dit artikel werden gebruikt uit angst voor represailles.)

'40+ uur is de nieuwe standaard'

“Je weet vaak niet hoeveel uur je zult werken – het gaat vooral om het klaren van de klus”, vertelt een IT-professional. “Er zijn enorm veel mensen in IT waarvan verwacht wordt dat ze meer dan 40 uur per week werken”, zei iemand anders. Werkweken van zestig uur zijn intussen normaal geworden.

Een andere werknemer verhaalde over directeuren die van hun personeel verwachten dat ze tot laat in de nacht doorwerken als er problemen zijn, om dat ze dan de volgende dag ook weer vroeg op het werk verschijnen. Zelfs de vakantie is niet langer heilig: iemand zei dat hij verwacht “meer dan vijf keer” gebeld te worden tijdens zijn vrije dagen.

Een paar stappen extra

Vanwege de crisis declareren veel werknemers minder uren, maar dat gaat niet van harte. Dat blijkt uit een onderzoek van de Corporate Executive Board (CEB) naar het gedrag en de houding van personeel bij Fortune 500-bedrijven. En de bereidheid van werknemers om een “hoge mate van naar eigen oordeel zware inspanning te verrichten”, of gewoon een extra tandje bij te zetten, blijft eveneens op een laag niveau hangen, blijkt uit hetzelfde onderzoek.

De algemene bereidheid om zich extra in te spannen daalde van 12 procent van de ondervraagde werknemers in 2007, naar 4 procent vorig jaar. Onder IT-personeel ligt dat percentage net iets hoger, op 4,6 procent.

Frappant is dat de mensen die wel graag ‘zware inspanningen’ verrichten voor het bedrijf, meestal voor dat bedrijf ook het belangrijkst zijn. Alleen is dat niet altijd wederzijds. “IT-medewerkers raken gemotiveerd door andere factoren dan de gemiddelde werknemer”, zegt HR-directeur Conrad Schmidt van CEB. “Het maakt ze niet zoveel uit voor wie ze werken. Het gaat ze meer om de technologieën waarmee ze werken en het werk dat ze uitvoeren.”

Prominente rol voor IT

De recessie maakt voor deze werknemers geen verschil, zegt Schmidt. Voor gemotiveerde werknemers bieden reorganisaties nieuwe kansen, maar organisaties moeten dat wel duidelijk maken aan hun personeel. Dat gebeurt te weinig, en het resultaat daarvan is dat IT-professionals vaak kiezen voor andere organisaties die ogenschijnlijk een groter belang hechten aan IT. “Als er geen visie is die IT verbindt met de toekomst van het bedrijf, dan is de kans groot dat IT-personeel wegloopt”, waarschuwt Schmidt.

Bron: Techworld