Uit de quotes van de beheerders en de beschrijvingen van de infrastructuur in het artikel bleek dat ze nogal last hadden van het gebrek aan Live Migration, onder andere, terwijl er toch erg goede en volwassen producten op de markt zijn die deze feature wel hebben. Daar verbaasde ik me over, tot ik de volgende quote tegenkwam:

“We zijn een Microsoft-shop, en we hebben eerst naar hun producten gekeken. We hebben een goede relatie met Micorosoft en daar maken we goed gebruik van”, zei D'Antonio.

Ah, dat verheldert de zaak. Als ik tussen de regels doorlees, dan lijkt het erop dat Microsoft de deal aantrekkelijk heeft gemaakt. Ik ken dit specifieke geval natuurlijk niet, maar het is niet ondenkbaar dat Microsoft Nissan een fiks aantal gratis licenties en support heeft gegeven om het bedrijf maar Hyper-V te laten draaien in productie. En dat is de enige manier, want Hyper-V was simpelweg geen enterprise-ready hypervisor, toen niet en nu nog steeds niet. Ik kan me nauwelijks voorstellen over wat voor hindernissen die admins hebben moeten springen om die infrastructuur te onderhouden.

Het andere detail waar mijn aandacht bij bleef hangen was de “We zijn een Microsoft-shop”. Nu zijn veel bedrijven Microsoft-centrisch, maar om precies te zijn geen enkele is dat voor 100 procent. Ze mogen dan Microsoft producten draaien op de servers en desktops, maar ze draaien in geen geval alleen maar Microsoft-applicaties en -producten in elk onderdeel van hun infrastructuur, van de switches tot de firewalls. Daarom lijkt het idee dat het problematisch zou zijn om voor belangrijke infrastructuur-componenten buiten Microsoft om te gaan in de grond onzinnig. Zeker omdat de management tools van bijvoorbeeld VMware prima op Windows draaien.

En nu wil ik niet al te veel met de vinger naar Nissan wijzen. Zij zijn bij lange na niet de enigen die dit doen, maar ik ben toch wel nieuwsgierig naar wat er precies voor nodig is om een IT-organisatie (of nauwkeuriger: IT-management) te laten kiezen voor een schaamteloos inferieur product in plaats van voor veel betere en veel competitievere producten in zo'n belangrijke omgeving, hoe goed de deal financieel gezien ook is. Het is hetzelfde als een transportbedrijf dat een mooie deal sluit waarmee het al zijn trucks gratis krijgt, terwijl die vrachtwagens geen achteruit hebben en geen bochten naar rechts kunnen maken. Je kunt er geld mee besparen, maar verder heb je er alleen maar last van en het brengt je hele infrastructuur in gevaar, en daarmee je core business. Dat lijkt me nou niet een gok die je als IT-manager moet nemen. Je kunt het testen. Natuurlijk, waarom niet? En misschien kun je er een paar onbelangrijke servers en applicaties op draaien. Maar in geen geval moet je er een groot deel van je infrastructuur aan toevertrouwen. Dan neem je te veel hooi op je vork.

En dan is er nog dit citaat:

Voor een van de bedrijven was het een beslissing die direct van de CIO kwam en tegen ons zeiden ze: “De beslissing is al genomen. Nu we het dan toch hebben, vertel ons maar welke valkuilen we moeten vermijden.”

Ik kan je op een briefje geven dat er op dat moment behoorlijk wat consternatie was onder de bekwame beheerders, nu het paard zo ver voor de wagen was gespannen dat het zowat in het volgend land stond. Het gebeurt maar heel zelden dat een eenzijdige beslissing van een CIO goed is voor de infrastructuur, en meestal gaan ze direct in tegen wat de admins op de werkvloer voorstaan. Als je je personeel van je wilt vervreemden, dan is dit een uitstekende manier om dat te doen. Goede admins zijn van nature heel logisch ingesteld en als er steeds van ze wordt gevraagd om duidelijk inferieure producten te implementeren en te ondersteunen, dan gaan ze gewoon ergens anders heen. Dure consultants kunnen daarna zelfs een boterham met kaas bij je implementeren, als je dat van ze vraagt, maar hun salaris zal ondertussen behoorlijk op je mogelijke winst drukken, zeker als je afhankelijk van ze wordt voor routine onderhoud.

Terug naar het artikel, waar we nog een andere poging vinden om te rationaliseren:

In Microsoft-bolwerken bestaat er een duidelijke wens om bij een bekende interface te blijven. “Er valt veel voor te zeggen om bij bekende producten te blijven. Veel IT-bedrijven leven liever met de tekortkomingen van producten dan dat ze onbekende technologie gebruiken”, voegt Wolf daar aan toe.

Laten we hier duidelijk over zijn: Als je nog nooit virtualisatie hebt ingezet, dan zijn alle concepten, beheertools en interfaces onbekend terrein voor je. Of het nu gaat om Hyper-V, VMware of Citrix, ze verschillen allemaal behoorlijk van klassieke omgevingen. De management console van Hyper-V is dus niet minder bekend voor Windows-beheerders dan de Virtual Infrastructure Client van VMware. En als je cruciale mogelijkheden van een nieuwe technologie wilt opofferen omdat je niet bekend bent met de GUI, dan zou ik toch nog maar eens goed kijken naar wat je wilt in het leven.

Microsoft probeert wanhopig een serieuze speler te worden in het virtualisatieveld, en om dat te bereiken heeft het Hyper-V gratis gemaakt. Het bedrijf wil natuurlijk case studies en levende, ademende bedrijven die Hyper-V draaien en laten zien dat het werkt. Maar wat het echt nodig heeft is een echt goed product. Zelfs met de release van Live Migration komt het nog niet in de buurt van Xen of VMware. Ze doen er echt niemand een plezier mee dat ze Hyper-V aanprijzen als enterprise-ready.

Begrijp me niet verkeerd, ik hoop van harte dat Microsoft binnenkort met Hyper-V aan de verwachtingen zal voldoen. Ik hoop dat ze op een of andere manier een wit konijn uit de hoge hoed kunnen toveren en met een gratis of goedkope hypervisor komen met management features die gelijkwaardig zijn aan DRS van VMware, HA, memory sharing, Consolidation Backup, complete scripting API's, enzovoort. Dat zou VMware dwingen om de prijzen te laten zakken en het zou zorgen voor echte competitie in deze markt die vanaf dag een helemaal gedomineerd is door VMware.

Maar vergis je niet, je krijgt precies waar je voor betaalt. Een goedkoop product is misschien goed op zijn plek in de periferie van je infrastructuur, maar het opofferen van significante kwaliteit en features voor iets lagere kosten in het hart van je netwerk is een gegarandeerd recept voor een gigantische hoofdpijn.

Bron: Techworld