Halt And Catch Fire

"Software comes and goes, but hardware is forever." Deze titel slaat op een IT-grapje over een bug in multithreading-programma's die bekend staat als race condition (in software bijvoorbeeld als twee expressies dezelfde variabele hanteren terwijl ondertussen de waarde verandert en een van de twee dus een verkeerde uitkomst oplevert). Bij HCF crasht de CPU. De 'catch fire' slaat dan op het terminale proces - wat in het echt verholpen wordt met een reboot.

Halt And Catch Fire begint in 1983 - de tijd van synthesizers, het begin van de pc-boom en de CES van dat tijdperk: COMDEX. Lee Pace (Pushing Daisies) speelt IT-verkoopman Joe MacMillan die engineer en open architectuur-voorstander Gordon Clarke (Scoot McNairy, Argo) rekruteert om de BIOS ROM van een IBM-pc te reverse-engineeren om een IBM-compatibele kloon te bouwen. En dat is het startschot voor een verbeten strijd tussen MacMillan en praktisch iedereen die bij het project betrokken is.

MacMillan en Clarke beginnen in een garage in de Silicon Hills (Texas) aan het project:

Zo zit de computerfabrikant met het project in de maag en wordt de IBM-kloon tegen wil en dank gebouwd. MacMillan komt in aanvaring met idealistische programmeur Cameron Howe (MacKenzie Davis, The Martian) die een écht revolutionaire computer voorziet, terwijl hij gewoon een product wil kunnen verkopen. Gordon Clarke worstelt ondertussen samen met zijn vrouw en hardware-genie Donna Clarke (een fantastische rol van Kerry Bishé, Argo) aan een model dat de computer betaalbaarder én eenvoudig te produceren moet maken.

Het eerste seizoen richt zich nog iets meer op de persoonlijke verhalen van de verschillende hoofdrolspelers, in het tweede seizoen heb je meer IT-spektakel als een opstartend pre-web internetbedrijfje in 1985 vecht om gebruikers en bandbreedte te werven. Dinsdag 23 augustus begint seizoen 3 met een dubbelaflevering op het Amerikaanse AMC. Dit jaar (we zitten nu in 1986) verschuift het verhaal van de Silicon Hills in Texas naar Silicon Valley in Californië en gaat het over games en antivirussoftware.

Hoe Halt And Catch Fire de jaren 80 weer tot leven brengt:

Code monkeys

We blijven nog even in de jaren '80 met deze humoristische serie. De Term Code monkey wordt meestal in humoristische of denigrerende vorm gebruikt om programmeurs te pesten of in een kwaad daglicht te zetten. Deze serie (gemaakt door Adam de la Peña) vertelt het verhaal van ontwikkelaars aan het begin van de "console wars" en speelt zich voornamelijk af binnen de muren van het in Sillicon Valley gevestigde bedrijf GameaVision (een verwijzing naar veel gamebedrijven die in de tijd soortgelijke namen hadden, Activision, Colecovision, Intellivision). De serie draait om de twee excentrieke ontwikkelaars Dave en Jerry en is gepresenteerd alsof het een 8-bit computerspel is met bijbehorende grappen uit dat tijdperk (levensbalken, glitches, killscreens, pauzeschermen etc).

Dave, de lead programmer, is een echte luilak die vaak maar wat aanrommelt en zich vaker bezighoudt met het spelen van games, drugsgebruik en seksuele uitspattingen dan het daadwerkelijk ontwikkelen van games. Hij brengt het bedrijf en z'n collega's regelmatig in gevaar door z'n impulsieve acties en moet vaak gered worden door z'n collega's (meestal Jerry).

Jerry, ontwikkelaar, is Dave's beste vriend en zit samen met Dave in dezelfde kantoorruimte. Jerry is een harde werker, netjes en heeft een hoog verantwoordelijkheidsgevoel. Toch lukt het Dave om Jerry zo nu en dan te porren om iets absurds te doen met alle gevolgen van dien.

De serie zit vol met verwijzingen naar games en gebeurtenissen rond dat thema uit de jaren '80 en begin jaren '90 en bevat een hoop "cameo's" van bekende figuren uit die tijd (als Steve Wozniak en andere ontwikkelaars).

Dit is een serie waar je van houdt of die je verschrikkelijk vindt. Niet iedereen is fan van de gamestijl en het grove taalgebruik valt ook niet bij iedereen in goede aarde. Mocht dat je niet deren, is het een geweldige serie en een feest der herkenning (zeker als je in dat tijdperk zelf ook games ontwikkelde of speelde).

De serie is al wat ouder (2007) en is na twee seizoenen van de buis gehaald, maar dat mag de pret niet drukken.

Mr Robot

Deze drama-thriller is gemaakt door Sam Esmail en gaat over Elliot Alderson, een cybersecurity engineer en hacker met een angststoornis en een depressie. Hij werkt voor het bedrijf Allsafe en hackt mensen in z'n vrije tijd, meestal om informatie over het privéleven van hun slachtoffers in te winnen. Daarnaast hackt hij mensen die zich bezig houden met illegale activiteiten om ze later te chanteren (meestal eist hij dat ze stoppen met hun illegale activiteiten).

Op een gegeven moment komt hij in aanraking met een mysterieuze hacker genaamd Mr Robot en wordt hij meegesleurd in een bijzonder complot.

De serie is nogal duister en wordt onder andere geroemd door het realistisch weergeven van de hacks. De serie krijgt ontzettend hoge cijfers op onder andere Rotten Tomatoes en heeft al aardig wat prijzen en nominaties in de wacht gesleept. Mr Robot is een feest der herkenning en de combinatie van real-world bedrijven en situaties met fictie werkt erg goed.

De eerste twee seizoenen zijn inmiddels al op de buis geweest en het derde seizoen komt in oktober op de buis.

Black Mirror

We blijven nog even bij de duistere thrillers. Deze Britse sci-fi-serie is gemaakt door Charlie Brooker (Rush Hour, Dead Set, The 11 O'Clock Show). Black Mirror is misschien geen serie die zich echt puur richt op IT, maar wel op de (meestal) negatieve gevolgen die moderne technologie met zich meebrengt. De serie weet meestal een goede balans te vinden tussen het gemak, maar vooral de risico's die nieuwe ontwikkelingen met zich meebrengen. Black Mirror speelt zich af in het alternatieve heden of de nabije toekomst.

Deze serie bevat geen rode draad. Elke aflevering is een opzichzelfstaand verhaal dat zich afspeelt in een andere setting, realiteit en zelfs met een andere cast. Black Mirror zou het best gezien worden als een mix tussen The Twilight Zone en Tales of the unexpected, overgoten met een duister tech-sausje.

Brooker zegt zelf over de serie: "Als technologie een drug is (en zo voelt het ook), wat zijn dan de bijwerkingen? Het gebied tussen genot en ongemak is waar je Black Mirror zal vinden. De 'zwarte spiegel' is het object dat je op elke muur, elk bureau, in de palm van elke hand: het kille, zwarte scherm van je tv, monitor of smartphone zal vinden."

Brooker slaagt er wat ons betreft zeer goed in de maatschappij met deze serie een duistere spiegel voor te houden. Veel van de verhalen liggen zo dichtbij een waarheid (Die echt zou kunnen gebeuren en/of in sommige gevallen inmiddels gebeurt), dat deze serie door iedereen die ook maar iets met tech heeft bekeken zou moeten worden, of dat nou een baan in de IT-branch is of een fervent social media-gebruiker.

De serie heeft drie seizoenen achter de rug en er wordt gewerkt aan een vierde.

Dilbert

Deze humoristische tekenfilmserie is gebaseerd op de gelijknamige strip en gaat over een intelligente kantoormedewerker genaamd Dilbert. Hij is stukken slimmer dan z'n collega's maar komt niet erg ver binnen het bedrijf omdat hij weinig invloed heeft op de (incompetente) beslissingen die worden genomen door z'n collega's en leidinggevenden. Hij is daarom ook vaak pessimistisch en gefrustreerd. De beslissingen zorgen meestal voor humoristische situaties rondom leiderschap, teamwork, communicatie en zakelijke cultuur.

Het eerste seizoen van de serie draaide vooral om het bouwen en testen van een product genaamd de "Gruntmaster 6000". Het tweede seizoen zit anders in elkaar en heeft niet echt een rode draad. Elke aflevering is een verhaal op zich.

De serie werd in eerste instantie goed ontvangen en heeft zelfs een Emmy in de wacht gesleept. Toch heeft de serie uiteindelijk maar twee seizoenen gekregen. Dit had meer te maken met mismanagement dan populariteit, hoe ironisch.

Naast de tv-serie was er ook een korte webserie. Deze was gemaakt in Flash/Shockwave ter promotie van de destijds nieuwe plug-in. Deze serie was eigenlijk niets meer dan een geanimeerde versie van de strips. Helaas is de website waar deze serie kon worden bekeken (shockrave.com) al jaren offline. Zo nu en dan verschijnen er gelukkig een paar afleveringen op Youtube.

Person of Interest

Dit programma kwam een beetje uit het niets als detective met een gimmick: een persoon krijgt het BSN van iemand door die binnen enkele dagen betrokken zal zijn bij een misdaad, als slachtoffer of als dader. Person of Interest is in het leven geroepen door Jonathan Nolan (Insterstellar, Westworld) en geproduceerd door J.J. Abrams (Alias, Fringe) dus je kunt er gevoeglijk vanuit gaan dat de serie een flinke tech-laag erover heeft. Gaandeweg transformeert PoI dan ook tot een paranoïde cyberpunk-thriller waarin de beperkingen, baten en schade van kunstmatige intelligentie wordt verkend.

Het draait om de teruggetrokken programmeur Harold Finch (Micheal Emerson, Lost) die een ex-militair (Jim Caviezel, Frequency) inhuurt om mensen te redden of tegen te houden. We willen hier niet te veel over het plot verraden, maar aangezien het beginliedje dit al vertelt: hij bouwt een machine voor de overheid die mensen in de gaten houdt. De overheid is geïnteresseerd in terrorisme en alle andere misdaden worden als 'irrelevant' beoordeeld.

Behalve het bouwen van The Machine, krijg je ook te zien hoe Finch zijn geesteskind ontwikkelt tot AI, hoe hij haar een menselijke moraal probeert bij te brengen en waarom hij koos voor zo'n beperkend systeem waarbij de AI middels rudimentaire communicatie enkel BSN's uitdeelt. Het wordt pas echt interessant als een mysterieuze derde partij een concurrerende AI probeert te introduceren die deze beperkingen niet heeft.

De titels van het eerste seizoen zijn al IT-gerelateerd, met hoofdstukken als "Mission Creep", "Roout Cause" en "Firewall" en tegen de tijd dat je in seizoen drie bent, gaat de serie vooral over AI met de formule van redding-van-de-week om het overeind te houden bij een groot publiek. Ondanks dat zakten de kijkcijfers en uiteindelijk verdween Person of Interest een jaar van de buis. Afgelopen zomer keerden Finch, The Machine en Reese terug met een allerlaatste, kortere vijfde seizoen dat het verhaal afmaakt en een afgerond geheel oplevert.

Finch leert The Machine dat miljarden keuze-opties verlammend kunnen werken:

Silicon Valley

Deze Amerikaanse Comedyserie (gemaakt door Mike Judge, John Altschuler en Dave Krinsky) draait om zes jonge mannen die een startup hebben opgericht in Silicon Valley. De oprichter, Richard Hendricks heeft een muziek-app ontwikkeld en komt erachter dat het achterliggende compressie-algoritme zo goed is dat dit wel eens een echte gamechanger kan worden voor de tech-industrie. Als andere (concurrerende) bedrijven daar lucht van krijgen komt de Programmeur (samen met z'n vrienden) in veel bijzondere situaties terecht.

De serie laat goed zien hoe absurd het er soms aan toe gaat in Sillicon valley en dat er veel meer komt kijken bij het bouwen van een killer-app.

Richard houdt zich liever bezig met het bouwen van de app en niet met het zakelijk aspect. Hij is timide en rustig, maar kan soms aanvallend uit de hoek komen als hij echt boos wordt gemaakt.

Erlich Bachman is het tegenovergestelde van Richard en is een arrogante entrepeneur die z'n huis tijdelijk beschikbaar heeft gesteld aan de startup nadat hij z'n eigen bedrijf heeft verkocht. Hij schopt het vooral ver met z'n grote mond maar slaat daarmee soms ook de plank behoorlijk mis.

Net als in Code Monkeys kunnen de twee af en toe elkaars bloed drinken en is Bachman niet vies van het gebruik van verdovende middelen.

Daarnaast zit ook deze serie vol met verwijzingen naar de echte wereld en is er behoorlijk wat overlap. Bedrijven als Google en Facebook passeren af en toe de revue en worden in één adem genoemd met de fictieve bedrijven in de serie (Hooli, Aviato).

Mike Judge is in het verleden zelf werkzaam geweest in Silicon Valley en de gelijknamige serie weet volgens veel fans een realistisch beeld neer te zetten van hoe het er daar aan toe gaat. Al schijnt niet iedereen het daarmee eens te zijn. Desondanks heeft de serie heel wat prijzen in de wacht gesleept. De eerste vier seizoenen zijn inmiddels uitgezonden en aan een vijfde seizoen wordt gewerkt.

The IT-crowd

Dit is toch wel een van onze favoriete IT-series. De IT-Crowd (gemaakt door Grayham Linehan) is een Britse sitcom en speelt zich af in het fictieve bedrijf Reynholm Industries. Het verhaal draait om drie collega's die werken op de IT-afdeling van Reynholm Industries. Een nerdy genie genaamd Maurice Moss, de luie (en iets minder nerdy) Roy Trenneman en Jen Barber, afdelingshoofd en relatiemanager (een ware digibeet).

De werkzaamheden van de IT-medewerkers worden amper erkend door de andere medewerkers van het bedrijf ook al zijn zij degenen die het hele zooitje bij elkaar weten te houden. De medewerkers van de IT-afdeling worden regelmatig genegeerd en men ziet ze liever gaan dan komen.

Dat heeft ook deels te maken met de laconieke houding van (vooral) Roy die meestal behoorlijk bot is aan de telefoon.

Hoewel de serie zich voornamelijk afspeelt op kantoor kan de kijker soms ook een kijkje nemen in het privéleven van de drie. Zowel op kantoor als daarbuiten maken zij de gekste dingen mee die meestal tegen het absurde aanliggen.

Ondanks de "over the top" humor zullen veel van de situaties zeer herkenbaar zijn voor mensen die ooit werkzaam zijn geweest op een IT-afdeling (en dan vooral support). De serie zit vol met leuke verwijzingen en zal voor veel mensen een trip down memory lane zijn.

De serie was ontzettend populair en is in veel landen uitgezonden. In sommige landen heeft men zelfs geprobeerd de serie na te maken (IT-crowd USA [Amerika] en Das Iteam [Duitsland]) maar dat kwam niet echt van de grond.

De serie heeft vier seizoenen gehad en er werd gewerkt aan een vijfde seizoen. Deze is echter nooit afgemaakt en is later omgebouwd tot een extra lange special.

Omdat er geen officiële trailer is van de serie hebben we naar (om zo min mogelijk te spoilen) een stukje van de allereerste aflevering gelinkt.

Bonus: The Good Wife

Oké, dit is niet echt een IT-serie, maar het is een programma dat complexe tech-zaken aandurfde en realistisch behandelde. Zo ging een aflevering over de jacht van het Amerikaanse ministerie van Financiën op de uitvinder van de Bitcoin, nog ruim voor de BTC-boom aan het begin van 2013, toen de cryptovaluta op de radar kwam van de mainstream.

Veel IT-gerelateerde rechtszaken werden gehangen aan het fictieve internetbedrijf ChumHum, een duidelijke stand-in voor Google. Zeg maar de Hooli van The Good Wife dus. Een van de vele rechtszaken tegen ChumHum verwees naar een gênant moment van Flickr toen het algoritme racistische en ander nare tags aan foto's hing.

Meerdere afleveringen gingen over hoe internetbedrijven in het buitenland moeten voldoen aan de in dat land geldende wetgeving en de uitwassen daarvan en eentje over het omlaag drukken van concurrerende bedrijven in zoekresultaten, en eentje over een ransomwareaanval op een advocatenkantoor. De tech-gerelateerde afleveringen waren goed doordacht en het was duidelijk dat ze goede IT-consultants hadden.

Ook een mooie behandeling van de serie ging over de bizarre wetgeving omtrent PRISM, vlak na de onthullingen van klokkenluider Edward Snowden over de afluisterpraktijken van de NSA. De serie spreidde de absurditeit van de geheime rechtszaken tentoon in de aflevering Parallel Construction, Bitches, een titel die verwijst naar het 'vinden' van bewijs op basis van onrechtmatig verkregen materiaal. Andere redenen om de serie te kijken zijn briljante gastrollen van onder meer Michael J. Fox, Carrie Preston, Dylan Baker, Gary Cole - te veel om op te noemen eigenlijk.