In Westerse landen is het percentage werknemers dat het loodje legt op de werkvloer gedaald de afgelopen decennia. Maar in bepaalde ontwikkelingslanden hebben ze nog een lange weg te gaan voordat de werkomstandigheden humaan te noemen zijn.

Moderator van internet content

Bedenk je de meest ranzige dingen die je online ooit bent tegengekomen. Bedenk je vervolgens dat je een 9 tot 5 baan hebt waarbij je dingen als moord en doodslag, marteling en kindermisbruik in vol ornaat moet aanschouwen. Dat behelst het werk van sommige internet moderators. Zij krijgen betaald om dat soort materiaal te filteren, zodat jij het niet tegenkomt op Facebook of Flickr. De vraag naar dit soort mensen stijgt, zeker wanneer er zoals nu meer en meer webgebaseerde diensten komen waar gebruikers rechtstreeks van hun mobiele telefoons foto’s op kunnen posten.

“Het is zeker niet voor iedereen de ideale baan”, zegt vice president van lopende zaken Stacey Springer van het bedrijf Caleris. 55 Werknemers scannen tot 7 miljoen beelden per dag voor 80 verschillende klanten. “Sommige mensen vatten het persoonlijk op wanneer ze een kind hebben en kindermishandeling zien. Dat moet je bij dit werk niet hebben”, aldus Springer.

De werknemers kunnen gratis naar de psycholoog en hun zorgverzekering wordt voor ze betaald door het bedrijf. Maar voor sommigen duurt het helen van de psychologische wonden toch nog wel erg lang.

Elektronica assembleren

De vangnetten buiten de slaapzalen van een elektronicafabriek in Shenzen, China, zijn een duistere herinnering aan het feit dat er 10 werknemers zelfmoord hebben gepleegd sinds januari 2010. Een 25 jaar oude werknemer die een prototype van de iPhone 4 was verloren, zou in elkaar geslagen zijn als represaille voor zijn vergrijp. Even daarna pleegde hij zelfmoord.

Als je je bedenkt wat een hype om de lancering van Apple’s nieuwste smartphone hing, kun je je indenken dat de druk om de deadline te halen ook bizar hoog was. Foxconn, een bedrijf dat iPhones, iPads en andere elektronica van Apple, Dell en HP maakt, is ervan beschuldigd dat de werkomstandigheden zo slecht waren, dat het inhumaan was.

Hoewel het vaak lastig is om een oorzaak aan te wijzen bij complexe processen die voorafgaan aan zelfmoord, hebben mensenrechten activisten harde kritiek geuit op Foxconn en andere fabrikanten over de manier waarop de bedrijven een onverdraaglijk hoge druk creëren op de werkvloer. De slachtoffers zijn vaak jonge mensen uit stedelijke gebieden.

In het licht van de zelfmoorden, heeft het bedrijf de lonen verhoogd, psychologische tests voor de werknemers beloofd en het moraal proberen op te vijzelen door bijeenkomsten te organiseren. Foxconn wil de productie echter toch opschroeven van 900,000 naar 1.3 miljoen per jaar.

Psychologische druk is echter niet de enige ruige werkomstandigheid in de fabrieken. Mensenrechtenactivisten beweren ook dat vele werknemers blootgesteld zijn aan straling die kanker veroorzaakt.

Het repareren van onderzeese internetkabels

Kabels die de oceaan over gaan, zorgen ervoor dat mensen op verschillende continenten contact met elkaar kunnen hebben. In tegenstelling tot wat algemeen gedacht wordt, zijn het deze verbindingen die meer dan 99% van het internet dataverkeer voor hun rekening nemen. Iemand moet die kabels maken als er een zeebeving of verdwaald anker de verbinding verbreekt.

Ongeveer 70 schepen, verdeeld over de hele wereld, hebben de taak om de glasvezelkabels neer te leggen en te repareren. Sommige zijn 24 uur per dag oproepbaar voor calamiteiten. Een crew bestaat uit zo'n 50 mensen, waaronder kabelinstallateurs en controleurs van op afstand bestuurbare voertuigen en zij blijven weken, zo niet maanden op zee.

Robotduikers leggen en begraven kabels in de bodem van de zee op duizenden meters diepte, maar er is toch echt noeste mensenarbeid nodig om de kabels omhoog te halen, te repareren en de loodzware kabels weer te laten zakken. Hoewel ze rubberen handschoenen aan hebben, kan er in het ergste geval een kabel onder stroom komen te staan. Het voltage is dan 10,000, wat niet mals is (afhankelijk van het aantal ampère natuurlijk). Wanneer je in de lasers zou kijken van een gebroken kabel, brandt je retina er binnen luttele seconden uit.

Net als met vissen, wat misschien wel het gevaarlijkste beroep aller tijden is, ben je als werknemer hier afhankelijk van de gedragingen van de zee. Regelmatig vallen deze werknemers op het dek vanwege gladheid of extreme schommelingen en breken ze alles wat los en vast zit. De vernuftige lagen van veiligheidsmaatregelen die op de schepen aanwezig zijn reflecteren het gevaar van het werk.

Het beklimmen van zendmasten

Bijna 11,000 mensen installeren en repareren de zendmasten waardoor wij mobiel kunnen blijven bellen en internetten. In 2006 overleden er 18 van hen tijdens het werk. Het hoofd van de Occupational Safety and Health Administration heeft dit beroep tot gevaarlijkste werk in Amerika uitgeroepen.

De industrie heeft verbeteringen mogelijk gemaakt, maar elk werk op extreme hoogte behelst het risico om te vallen. De dodelijke ongelukken gebeuren meestal wanneer de werknemers zich niet aan alle veiligheidsmaatregelen houden of wanneer ze eventjes hun gespje los doen.

Wanneer een mens tien tot zeshonderdvijftig meter in de lucht hangt, kunnen dat soort acties hem makkelijk de kop kosten. Maar ook als een werknemer wel de nodige maatregelen neemt, kan een toren verzwakt zijn en omvallen door het extra gewicht of een gespje afbreken van het veiligheidspak.

Het opgraven van mineralen voor elektronica

In Oost Congo bevindt zich een ware rijkdom aan de hoofdingrediënten die ervoor zorgen dat elektronica blijft werken. Het gebied herbergt bijvoorbeeld tin voor soldeerverbindingen en wolfraam om mobieltjes te laten trillen. Ondanks de natuurlijke rijkdom, werken tienduizenden mensen onder ernstig erbarmelijke omstandigheden om de grondstoffen te extraheren.

Bijna elk IT-product dat wij bezitten heeft wel componenten die uit deze contreien afkomstig zijn. Het is bijna vergelijkbaar met bloeddiamanten. Soms worden kinderen vanaf 11 jaar oud ingezet om het harde werk te verrichten en er lopen militaire commandanten rond met AK-47's die geld afpakken van iedereen die aan het graven is.

Geen enkel IT-bedrijf kan met zekerheid zeggen dat zij geen onderdelen die uit dit soort gebieden komen in hun producten hebben zitten. Intel en Motorola bijvoorbeeld proberen nu echter wel stappen in die richting te zetten.

Het aanleggen van infrastructuur in oorlogsgebied

Een gevaarlijke baan in vredestijd is één ding, maar probeer je maar eens te concentreren op je werk wanneer je elk moment het doelwit kunt zijn voor een sluipschutter of bommengooier. Of je nu communicatie infrastructuur bouwt voor burgers of militaire doeleinden, als militair of freelancer in conflictgebieden als Irak of Afghanistan riskeer je je leven op een dagelijkse basis.

Het is onduidelijk hoeveel mensen die IT-gerelateerd werk doen het loodje hebben gelegd van de 4735 doden in Irak sinds 2003 en de 2026 doden in Operation Enduring Freedom sinds 2001 (volgens de iCasualties website).

Volgens een telling die in september 2009 plaats vond, zijn er minstens 3 telecommunicatie technici om het leven gekomen van de 533 buitenlandse freelancers die overleden zijn in Irak sinds het begin van het conflict aldaar. 2 Telecommunicatie technici van de 146 buitenlandse freelancers zijn gestorven in Afghanistan.

Bron: Techworld