Technologie evolueert. Sommige technologische ontwikkeling sterven uit. Technologie├źn die beter aangepast zijn aan de vraag van de maatschappij zullen overleven. Zo kon de digitale DCC cassettespeler van Philips voor zichzelf geen niche vinden. Terwijl de CD-speler, in al zijn vormen, niet meer uit onze maatschappij is weg te denken. Ook binnen de IT-wereld maakt de theorie van Darwin zijn slachtoffers en winnaars. Gopher is zo ondertussen wel uitgestorven en het World Wide Web floreert. E-mail blijkt een blijvertje, al dacht men daar in 1985 anders over.

Volgens een artikel uit 1985 in de New York Times zag men weinig toekomst in e-mail. Elektronische berichten werden in die tijd nog voornamelijk via de telex verspreidt en de toegevoegde waarde van e-mail zag men nog niet. Die toegevoegde waarde, ten opzichte van de telex, was dat de ontvanger niet perse achter zijn terminal moest zitten. Maar dat voordeel gold ook voor de post. Je hoeft immers ook niet thuis te zijn om een brief te ontvangen.

Wat de eerste versies van e-mail parten speelde was het gebrek aan compatibiliteit tussen de verschillende mailsystemen. Het nu algemeen gebruikte SMTP protocol, wat stamt uit 1982, was nog niet helemaal ingeburgerd. Door het gebrek aan een centrale e-mail dienst, of in het geval van SMTP decentrale dienst, was het in die tijd nog gebruikelijk om e-mail naar een postbedrijf te sturen, om de e-mail vervolgens per post af te laten afleveren.

In 1985 verwachtte de New York Times dat e-mail, net als de telex en videotext, slechts in een beperkt aantal gevallen gebruikt zou worden. Het zou niet op kunnen boxen tegen de bestaande alternatieven, zoals de brief die op de post gaat. E-mail was een technologische stap te ver.

Gelukkig zat de Times er naast. Niemand zit te wachten op een postbus met dagelijks tientallen brieven.

Bron: Techworld