In de paper wordt een nieuwe theorie omschreven omtrent quantum data analyse die het lezen van de data vergemakkelijkt. Quantum computers zouden daardoor een fouttolerantie kunnen hebben van 25%.

“Zoals je ook een woord kunt onderscheiden als je een paar letters mist of een gesprek kunt verstaan als de telefoonverbinding even wegvalt, lijkt dit in elk geval in theorie ook te kunnen met quantum computers”, zegt hoofdauteur Sean Barrett. “Vrij verrassend, want je zou niet verwachten dat een abacus nog functioneel zou kunnen zijn als een kwart van de kralen eraf valt.”

De quantum leap

Normale hedendaagse computers gebruiken enen en nullen. Quantum bits, ofwel qbits, gebruiken superpositie om in beide staten van ‘gewone’ computers tegelijk te kunnen opereren. Dit verhoogd de rekenkracht per ruimtelijke eenheid enorm.

Als het aantal qbits dat een systeem aankan groter wordt, vergroot dat ook de kracht exponentieel. Systemen met twee qbits kunnen vier stromen berekeningen doen, maar bij drie qbit systemen zijn dat al acht stromen.

Tolerante qbits

De huidige quantum systemen zijn erg gelimiteerd, omdat zich fouten voordoen als protonen, ionen of atomen gaan lekken en daardoor data verdwijnt. De nieuwe paper suggereert echter dat het mogelijk is om zonder de rest van de informatie te beïnvloeden, de positie van de verloren data op te slaan. Zo zou de fouttolerantie drastisch verhoogd kunnen worden.

Momenteel doet IBM uitgebreid onderzoek naar quantum computers en onderzoekers zijn er inmiddels al in geslaagd om informatie op atoom niveau op te slaan en om functionele computers te bouwen bestaande uit twee qbit.

Volgens auteur Barrett zijn we “nog altijd een aardig eindje verwijderd van een realistisch idee over de ware potentie van quantum computers. Ze zullen wellicht niet overal beter voor zijn, maar misschien wel voor specifieke doeleinden die we nu voor onmogelijk houden.”

Bron: Techworld