Dat blijkt uit een onderzoek van Joe Wilcox van Betanews. Hij interviewde een aantal ex-werknemeners. Deze deden graag een boekje open over hun voormalige werkgever.

Organisaties met een hoog gehalte aan middel managers vallen vaak niet in de categorie 'effectief'. Innovatie vanaf de werkvloer moet zich door een moeras van managers worstelen voordat het op de juiste plek valt. Niet voor niets streven organisaties die effectief en innovatief willen zijn naar een zo plat mogelijke organisatiestructuur.

Uit het onderzoek van Wilcox blijkt dat de organisatie van Microsoft de laatste jaren er niet platter op is geworden. Stonden er in de jaren 90 ongeveer 6 managers tussen het werkvolk en de CEO, nu zijn dat er ongeveer 12. Deze groei van managementlagen leidde ook tot een complexe afrekencultuur van prestaties en behaalde doelen. De ex-werknemers schetsen een beeld van een logge organisatie waarin risico wordt vermeden. En innovatie vraagt om risico.

Het is met name de aangroei van managers en de daarbij gecreëerde afrekencultuur die door de ex-werknemers wordt bekritiseerd. Het gevolg van de afrekencultuur is bijvoorbeeld dat een programmeur als target binnen een jaar een feature aan een product moet toevoegen. Als halverwege het jaar blijkt dat de feature een zinloze uitbreiding blijkt te zijn, wordt deze feature toch toegevoegd. Immers, als de werknemer dat niet doet, heeft hij of zij zijn target niet gehaald.

Volgens Wilcox zou Microsoft zijn management processen meer moeten stroomlijnen. Concurrenten, zoals Apple, zijn flexibeler dan Microsoft. Het is hun adem die steeds heter aanvoelt in de nek van de grote softwareproducent. Je kan je afvragen of Microsoft deze slankere concurrenten nog kan bijhouden. Zou Steve Balmer het begrip 'sonjabakkeren' al kennen?

Bron: Techworld