Toen ik de eerste demo’s van Windows Phone 7 zag, raakte ik helemaal opgewonden. De sleet komt een beetje op mijn iPhone en ik was eigenlijk wel toe aan wat anders. De Windows Phone 7 UI zag er goed uit. Ik vond het idee van een Outlook client op mijn smartphone wel handig, laat staan de rest van Mobile Office.

En ja, ik wist echt wel dat er geen multitasking in zat, en geen knip-en-plak of Flash-ondersteuning. Maar dat leek me nou niet direct een probleem. Ik bedoel, ik kon het toch proberen? Er hangt voor Microsoft heel wat af van Windows Phone 7, en het leek me tijd om Microsoft een eerlijke kans te geven.

Toen ik bij de AT&T-winkel kwam op 8 november, de eerste verkoopdag van Windows Phone 7 hier in Amerika, was het half elf ’s ochtends – een half uur na de opening. Ik was de eerste klant die voor Windows Phone 7 kwam. Ik dacht, nou ja, niemand kan beweren dat Microsoft-producten een coole reputatie hebben. Toch leek een van de verkoopjongens in de winkel, die een training had gevolgd voor het nieuwe OS, er oprecht enthousiast over. Volgens hem was de UI net zo goed als die van de iPhone, en hij loodste me recht naar een Samsung Focus.

Ik mocht even met het ding spelen, en hij was echt supersnel: de grafische gebruikersinterface, die er zelfs beter uitzag dan ik had gehoopt, gleed en draaide recht mijn hart in. Raak! Apple en Android hadden de naam en de reputatie, maar Windows Phone 7 zou de onverwachte hit van dit jaar gaan worden.

Precies vier uur later besloot ik het toestel terug te brengen.

In tegenstelling tot 6.5 ondersteunt Windows Phone 7 geen device encryption, wat betekent dat ik het niet kan gebruiken voor onze Exchange server. De iPhone doet dat al vanaf 3G S. De iPod Touch doet het al sinds 2009! Toegegeven: Android ondersteunt device encryption ook niet standaard, maar daar kun je tenminste nog omheen met de NitroDesk Touchdown app.

Natuurlijk is niet iedere Exchange-server zo ingesteld dat hij verbindingen weigert met onversleutelde apparaten, maar vandaag de dag zul je wel verdraaid hard moeten zoeken om een Exchange-server bij een serieuze onderneming te vinden die dat laat gebeuren.

En dus: geen mail van mijn werk.

Dus nam ik dat kleine pestding mee naar huis. Om allerlei redenen waar ik hier niet op in zal gaan werk ik in mijn thuisnetwerk met statische IP-adressen. En wat blijkt: Windows Phone 7 ondersteunt uitsluitend DHCP. Dat verwacht je toch niet? Je kunt het niet instellen voor statische IP-adressen – dat kon ik jaren geleden al met de eerste generatie iPod Touch! Dus tenzij ik mijn draadloze router zo zou weten in te stellen dat hij overweg kon met een mix van DHCP en statische IP-adressen, kon ik niet eens via wifi mijn thuisnetwerk op.

Er zijn meer rariteiten, zoals de wel heel erg uitgeklede versie van Mobile Office en het feit dat de browser behalve Flash ook geen HTML5 ondersteunt. Dat zijn dingen die ik misschien best door de vingers had willen zien. Maar m’n werkmail niet kunnen lezen? Geen denken aan.

Ik vraag me dan af: wie neemt dat soort beslissingen bij Microsoft? Ik begrijp heel goed dat Microsoft graag een geweldige smartphone voor consumenten wil hebben. Maar betekent dat dan automatisch dat je basisfunctionaliteit moet laten vallen die het mogelijk maakt hem zakelijk te gebruiken? De ontwikkelingstijd die dat zou hebben gekost zou te verwaarlozen zijn geweest. Zakelijke gebruikers zoals ik, die nota bene open staan voor die nieuwe telefoon, blijven zo verbaasd en teleurgesteld achter (en een beetje pissig omdat ik ook nog een soort ‘boete’ moest betalen om dat ding weer te mogen inleveren).

Op dit moment moet Microsoft toch weten dat het idee van consumententelefoons versus zakelijke telefoons volledig achterhaald is? Mensen en bedrijven stappen allemaal over naar smartphones die zich in beide werelden thuis voelen. Voor Windows Phone 7 zou hetzelfde moeten gelden.

Bron: Techworld