De traditionele aanpak om dit op te lossen draait om het gebruiken van een alternatieve opstartmethode zodat de beschadigde systeempartitie kan worden gerepareerd of vervangen. Het alternatieve bootmechanisme kan op verschillende manieren worden ingeregeld, met bijvoorbeeld een opstartbaar Windows-image, Windows-installer, boot-drive of dvd, of zelfs een aan te spreken gescheiden partitie op de schijf die problemen geeft zelf. In dit artikel ga ik dieper in op het regelen van zo'n alternatief opstartsysteem.

Het is gemakkelijk om een recoverypartitie te hebben op je hoofdschijf, zodat je bij het crashen van het OS deze eenvoudig kunt terugzetten door te booten naar de andere partitie. Maar dat heeft wel een prijs. Als de hardware faalt, ben je zowel je besturingssysteem als de reservekopie kwijt. Daarom is het beter om een opstartbare usb-drive (UFD) of dvd te hebben met een recovery-image voor het geval het falen dieper zit dan de software.

Aangezien je voor beide opties wat moeite moet doen, waarom zou je dan niet meteen voor de betere optie gaan? Nou, daar zijn tenminste twee redenen voor:

  • De opstartpartitie is veel sneller dan een UFD of dvd. Dit betekent dat reparatie veel minder tijd in beslag gaat nemen, wat voor sommige scenario's wenselijk is.
  • De opstartpartitie is direct beschikbaar na een fatale crash. Je hoeft niet op zoek naar de juiste stick of schijf die ergens in je archieven rondwaart.

Wat mij betreft is het gemak van een altijd beschikbare reparatieomgeving de hele moeite waard. De paar keer dat ik het opeens nodig had, was ik erg blij dat ik het had en het scheelde me de tijd van het helemaal opnieuw installeren.

Er zijn verschillende goede back-up- en recovery-tools die ingebouwde opties hebben om een recoverypartitie aan je opstartschijf toe te voegen. Voor mensen die niet willen rommelen met low-level partitiemanagers en imagetools, richt ik me eerst even op tools die net iets handiger zijn voor de meeste gebruikers voor we de mouwen opstropen en zelf aan de slag gaan. Ik wil hier vooral twee programma's noemen:

  • Macrium Reflect Free heeft in het menu 'Other Tasks' de optie 'Add Recovery Boot Menu'. Als je dit back-up-programma installeert, maakt het een recoverypartitie aan en wordt deze toegevoegd aan het Windows 10-bootmeny. Dat werkt prima en zorgt ervoor dat de recovery van Reflect direct beschikbaar is bij problemen op je opstartschijf.
  • De freeware-versie van AOMEI OneKey Recovery heeft niet de back-up- en recovery-tools van Macrium Reflect, maar het maakt een snapshot van je huidige systeemimage en maakt een opstartpartitie op de schijf aan (of brengt het naar een extern medium) om een image te herstellen vanuit het Windows 10-bootmenu. De betaalde versies hebben uiteraard meer opties,

Maar ik ga er voor dit artikel vanuit dat je meer geïnteresseerd bent hoe je zelf een recoverypartitie maakt die beschikbaar is en waar je precies van weet hoe hij in elkaar steekt om herstel een eitje te maken.

In vogelvlucht gaat het proces als volgt:

  1. Maak een recoverypartitie
  2. Voeg het benodigde image toe aan de partitie
  3. Maak de partitie opstartbaar
  4. Voeg de partitie toe aan het bootmenu

1. Maak een recoverypartitie

Afhankelijk van wat voor soort recoverypartitie je wilt hebben varieert de grootte van 450 MB (de grootte die Windows 10 zelf hanteert voor de recovery tijdens de installatie van Windows) tot veel meer dan dat. Mijn huidige favoriete op maat gemaakte recovery-image voor Windows 10 is WinPESE of Kyhi's Recovery Disk, die je gratis kunt krijgen hier via TenForums.com.

De imagegrootte daarvan is 1,2 GB. Om genoeg ruimte over te houden voor de rest, stel ik voor om 2,5 GB te reserveren. Er zijn diverse goede partitioneringstools beschikbaar om de partitie aan te maken, maar maak eerst een image van de gehele schijf voordat je hieraan begint. Ik gebruik - en adviseer - de MiniTool Partition Wizard. De meeste experts adviseren om een recoverypartitie op het laatste stuk van je opstartschijf te zetten, nadat je genoeg ruimte hebt aangemaakt om hem erin te deponeren.

2. Voeg het benodigde image toe aan de partitie

Deze stap is simpel om uit te leggen, maar kan lastig zijn om uit te voeren. Je moet de bestanden voor je image kopiëren naar de partitie die je aanmaakt op je opstartschijf. Dat betekent dat die partitie moet worden geformatteerd, een stationsletter toewijzen in Schijfbeheer en via de Verkenner of een andere bestandsbeheerder of tool de bronbestanden kopiëren naar de doelpartitie.

De bron kan een Windows 10-ISO zijn, Kyhi's WinPESE, of een van de vele andere recovery-images die er zijn. De makkelijkste manier om bestanden toe te voegen is door simpelweg de hele zwik te kopiëren. Het is moeilijker om te snoeien in de bestanden, kijk als je dat wilt doen vooral eens naar deze blogpost over hoe je je eigen Windows Pre-Installation Enivironment (PE) bouwt.

3. Maak de partitie opstartbaar

Als je bootsysteem GPT-geformatteerd is (wat het geval is bij de meeste systemen die UEFI gebruiken in plaats van het eerdere BIOS) kun je deze stap overslaan. Als je systeem het oudere Master Boot Record (MBR) gebruikt, moet je naar Schijfbeheer in Windows 10 (Systeembeheer > Computerbeheer > Opslag, of via de opdracht ' diskmgmt.msc' in de zoekfunctie). Zoek daarin je recoverypartitie op je harde schijf, rechtsklik daarop en selecteer 'Partitie als actief markeren'. Dat is alles.

4. Voeg de partitie toe aan het bootmenu

Via PowerShell of de Opdrachtprompt (als administrator uitvoeren) kun je BCDedit draaien om onderdelen in de Boot Configuration Database (BCD) aan te passen. Dat kan een beetje lastig zijn om te leren, maar het staat goed omschreven in dit artikel op MSDN. Maar je kunt natuurlijk ook een tool gebruiken als je je niet in dit soort handmatige acties wilt verdiepen.

Ik gebruik zelf EasyBCD (van NeoSmart Technologies, gratis voor privégebruikers) omdat het sneller, makkelijker en veel minder risicovol is dan het handmatig bewerken van BCD via de opdrachtprompt. Je hoeft met deze tool alleen ' Add New Entry' te kiezen, het WinPE-tabblad te selecteren en het pad naar je image op te geven. Je kunt de partitienaam en de bootvolgorde daarna aanpassen in 'Edit Boot Menu'.