Het is natuurlijk geweldig dat wij in een tijdperk leven waarin het ontzettend makkelijk (en vooral betaalbaar is) om al je foto's, muziek, video's en documenten te uploaden naar de cloud. Je kan er altijd bij en als je apparaat de geest geeft, kan je er altijd nog je data terughalen. Toch is het niet allemaal rozengeur en maneschijn en is het altijd verstandig lokale back-ups te hebben. Dat geldt niet alleen voor je zelfgemaakte media, maar ook voor muziek, games, films en series. Hoe vaak is het al niet voorgekomen dat er gaten vallen in je favoriete Spotify-playlist of dat die ene geweldige serie op Netflix opeens een paar seizoenen mist? En dan hebben we het nog niet eens gehad over al die leuke YouTube-video's die in je watchlist staan, maar stiekem niet meer bestaan "excuses voor het ongemak". En wie kan zich de blogs, video's en foto's op Hyves nog herinneren?

Nee, je kan beter een lokale kopie hebben van je favoriete media zodat je zeker weet dat je er alsnog bij kan. Vergeet trouwens niet zo nu en dan een back-up van je back-up te maken omdat je eigen media ook nog eens onderhevig is aan disc- en bit-rot.

De vorige alinea kan er misschien voor zorgen dat je liever toch alles in de cloud wilt opslaan zodat jij je vrije uren niet hoeft op te offeren om je data te onderhouden. En je favoriete clouddienst is nu zo groot en populair dat de kans wel erg klein lijkt dat al je data in een groot zwart gat verdwijnt. Dat dacht men vroeger ook over de diensten in dit artikel. Wij lopen ze nog even met je door om je geheugen op te frissen.

Xdrive

Wie herinnert zich deze "cloud"-opslagdienst nog? Xdrive was een van de bekendste online-opslagdiensten in het begin van deze eeuw. Deze dienst gaf gebruikers 5 gigabyte opslagruimte en leverde zelfs software om je account als virtuele harde schijf te mappen in je besturingssysteem. Je zou dit kunnen zien als de Dropbox van de jaren 00. Naast deze gratis dienst bood het bedrijf ook een betaalde oplossing. Voor iets minder dan tien dollar per maand konden gebruikers 50 GB aan data opslaan op hun drive.

Het bedrijf werd in 2005 overgenomen door AOL die de dienst in 2009 samen met AOL Pictures (een dienst speciaal voor het uploaden en delen van foto's), MyMobile en Bluestring uitfaseerde als onderdeel van een reorganisatie. AOL vond dat het niet genoeg geld verdiende met de opslagdienst en dat de onderhoudskosten maar bleven groeien.

Gebruikers kregen gelukkig wel enkele maanden de tijd om hun data veilig te stellen voordat de stekker er definitief uit ging.

Guitar Hero Live

Activision heeft jarenlang hoge ogen gegooid met de Guitar Hero serie. Met het laatste deel, Guitar Hero live, kregen gebruikers de mogelijkheid muzieknummers te streamen. Helaas werd deze dienst vorig jaar stopgezet tot groot ongenoegen van gamers die het bedrijf aanklaagden voor misleiding.

In de voorgaande delen was het al mogelijk extra muzieknummers aan te schaffen en te downloaden, maar Activision ging een stap verder in het laatste deel. Gebruikers konden muzieknummers streamen en meespelen. Hierdoor hadden gebruikers toegang tot maar liefst 484 nummers. De dienst werd echter eind vorig jaar stopgezet waardoor het aantal beschikbare nummers drastisch werd teruggebracht naar de 42 nummers die worden meegeleverd met de game.

Gebruikers pikten dat niet en klaagden het bedrijf aan wegens misleidende reclame. Hoewel de class action rechtszaak niet werd gewonnen (deze is vroegtijdig vrijwillig stopgezet) is er wel een mogelijkheid dat het bedrijf opnieuw kan worden aangeklaagd. Dat probeert Activision nu voor te zijn door gebruikers (een deel van het) geld terug te geven.

SingStar

We blijven nog even bij de muziekgames. Je kent vast wel de superpopulaire karaoke-game SingStar. Een game waarbij je mee kon zingen met je favoriete nummers. Sony heeft door de jaren heen tientallen add-on-discs uitgebracht met muzieknummers in verschillende genres en later een heuse online store (SingStore) opgezet zodat gebruikers losse nummers kunnen aanschaffen. En dat is waar de schoen wringt.

“Per 1 februari 2020 om 00:59 uur CET worden de SingStore-servers uitgeschakeld. Alle online functionaliteit, netwerkfuncties en digitale muziekdownloads worden onmiddellijk uitgeschakeld. Je kunt deze games wel nog steeds in de offline modus spelen en ervan genieten,” schrijft Sony in een e-mail aan gebruikers.

“Vanaf 1 februari 2020 zal de online functionaliteit op de volgende manier veranderen:

  • Het kopen of downloaden van nieuwe nummers is niet mogelijk of beschikbaar
  • Je kunt geen enkele door gebruikers gegenereerde online content (UCG) bekijken, uploaden of gebruiken
  • Je kunt opgenomen media aan het einde van een optreden niet delen op een van de beschikbare openbare platforms voor delen (bijv. Facebook, Twitter, PSN of de SingStar-community)
  • Je kunt online geen hoge scores bijhouden en vastleggen
  • Je kunt online uitdagingen niet voltooien
  • Je kunt de volgende trofeeën niet ontgrendelen:

 o Zapper

 o Concertdebuut

 o Stars in my eyes”

 

Het komt er dus op neer dat, als je je aangekochte muzieknummers niet voor de aangegeven datum downloadt, je deze kwijt raakt. Gelukkig heeft Sony dit wel op tijd aangegeven (al schijnt niet iedereen deze e-mail te hebben ontvangen) waardoor je je gekochte muziek wel lokaal kan opslaan, maar mocht je deze op de een of andere manier deze media kwijt raken, ben je ze kwijt evenals het geld dat je in deze muzieknummers gestoken.

Megaupload

Megaupload was niet alleen een opslagdienst, maar ook filesharing-, foto-, video-hosting en live streaming-dienst. Daarnaast waren er ook plannen financiële diensten aan te bieden. Dat is echter nooit van de grond gekomen. Gebruikers konden een account aanmaken, bestanden online hosten en onderling delen. Het bedrijf kwam echter vrij snel onder vuur te liggen omdat de dienst werd gebruikt voor piraterij. De dienst en de eigenaren zijn meermaals aangeklaagd en uiteindelijk is de dienst in 2012 offline gehaald en zijn de servers in beslag genomen. Hierdoor konden gebruikers niet langer bij hun data en moest men claims indienen om alsnog (tegen betaling) bij hun data te kunnen.

Eigenaar Kim DotCom is in 2013 een nieuwe opslagdienst genaamd MEGA begonnen, maar heeft daar later afstand van genomen. Gebruikers hebben tot op de dag van vandaag nog steeds hun data niet terug en het ziet er niet naar uit dat dat (op korte termijn) nog gaat gebeuren.

Lees hier meer over Megaupload

GrooveShark

Deze online muziekstreamingdienst gaf gebruikers niet alleen de mogelijkheid om a la Spotify online naar muziek te luisteren (gratis, met reclame of betaald zonder reclame), maar ook om hun eigen muziekverzameling te uploaden. Gebruikers konden zelf playlists maken, radiokanalen beluisteren en delen. De dienst kon ook muzieknummers aanraden op basis van muzieknummers die gebruikers luisterden via de dienst.

Het bedrijf achter de dienst, Escape Media Group, werd echter meermaals aangeklaagd door verschillende muzieklabels op verdenking van piraterij en het faciliteren daarvan. Hoewel de meeste rechtszaken eindigden in schikkingen verwijderden Apple en Google de app uit hun appstore. Ook BlackBerry en Canonical volgden en verwijderden de app later uit hun store waardoor deze alleen nog maar via alternatieve bronnen kon worden geïnstalleerd.

In 2015 trok Escape Media de stekker uit de dienst als onderdeel van een schikking met Universal Music Group, Sony Music Entertainment en Warner Music Group. Gebruikers kregen niet de tijd hun eigen muziekverzameling te downloaden waardoor iedereen in één klap alles kwijt was.

Er zijn wel verschillende tools ontwikkeld waarmee gebruikers in elk geval hun samengestelde playlists konden achterhalen, maar deze werkten vaak niet omdat een groot deel van de servers al offline was.

Amazon Mp3-locker

Ook Amazon gaf gebruikers de mogelijkheid hun eigen muziek te uploaden en online te streamen. Daar is het bedrijf enkele weken geleden echter mee gestopt. Het is sinds 18 december niet langer mogelijk de Amazon Music app te gebruiken om zelf muziek online op te slaan.

Gebruikers die gebruik maken van de gratis versie van de dienst kunnen hun muziek nog beluisteren tot januari 2019. Gebruikers met een abonnement kunnen hun online opgeslagen muziek luisteren zolang zij willen totdat zij stoppen met betalen. Als zij hun abonnement echter laten verlopen en deze daarna opnieuw verlengen, zijn zij hun muziek alsnog kwijt.

Ubuntu One

Deze cloudopslagdienst wist de harten van een select groepje fans te winnen omdat het zoveel dingen goed deed die veel andere diensten slecht of helemaal niet deden (het synchroniseren van afzonderlijke lokale mappen bijvoorbeeld). Canonical heeft de dienst vijf jaar lang in de lucht gehouden maar kon helaas niet op tegen de concurrentie van de grote jongens als Dropbox, OneDrive en Google Drive. Deze concurrenten leverden veel meer opslagruimte dan Canonical's dienst en ondersteunden meer besturingssystemen. "Een rol in de gratis opslagoorlog is geen houdbare positie voor ons. Zeker nu andere diensten vaak 25 tot 50 GB aan gratis opslag geven. Als we een dienst aanbieden, willen we mondiaal meedoen en om dat voor Ubuntu One te kunnen doen kost dat meer dan we willen investeren. We kiezen daarom voor het investeren in het absoluut beste open platform dat er is en daarbij de beste diensten en content van partners benadrukken," Aldus Jane Silber van Canonical.

Gebruikers kregen drie maanden de tijd om een back-up te maken van hun data en op 1 juni 2014 werd de dienst met pensioen gestuurd.

Dit viel het schare groepje fans heel erg zwaar destijds. Het leverde ons in elk geval een ontroostbare redacteur op.

Photobucket/Yfrog/Imageshack

Photobucket is nou niet bepaald een dienst die bekend staat als dé plek om je foto's op te slaan. Toch vertrouwden miljoenen gebruikers op het hosten van hun afbeeldingen op dit platform. Photobucket werd vooral gebruikt voor het hosten van avatars en afbeeldingen die gebruikt werden op fora en kleine websites. De dienst werd in 2007 door Fox Interactive media overgenomen en in 2009 "doorgezet" naar het moederbedrijf News Corp.

De populariteit van de dienst groeide explosief toen Twitter een partnerschap aanging met het bedrijf en Photobucket gebruikte als het standaard platform voor het hosten van afbeeldingen. Twitter gebruikte daarvoor Yfrog, een onderdeel van Imageshack, een partij die hetzelfde doet als Photobucket.

Zowel Photobucket als Imageshack kwamen in opspraak na het wijzigen van hun voorwaarden die gebruikers in een benarde situatie brachten. Photobucket besloot van de ene op de andere dag niet langer afbeeldingen gratis te hosten. Gebruikers moesten 399,99 dollar per jaar betalen om bij Photobucket gestalde foto's weer te mogen geven. Tot die tijd werden alle foto's vervangen door een melding dat foto-eigenaren niet het juiste abonnement hadden. Het bedrijf had door de jaren heen al een slechte reputatie opgebouwd omdat gehoste afbeeldingen regelmatig werden "verwijderd of verplaatst". Deze actie was voor veel gebruikers de druppel die de emmer deed overlopen en veel gebruikers laten de dienst nu links liggen.

Ook Yfrog besloot niet langer gratis afbeeldingen te hosten, maar gaf gebruikers nog wel de tijd om via een tool alle foto's te downloaden. Deze werkte echter lang niet altijd waardoor veel gebruikers niet op tijd hun data konden back-uppen voordat de dienst op zwart ging. Bovendien was deze tool nutteloos voor gebruikers die Yfrog gebruikten in combinatie met Twitter. Tweets kunnen niet worden aangepast waardoor oude tweets met Yfrog-verwijzingen nutteloos zijn geworden. Twitter host afbeeldingen inmiddels zelf, maar oudere tweets zullen nu voor altijd verwijzen naar een 404-melding van Imageshack.