De Incognito modus in je browser maakt je anoniem

In de ene browser heet het incognito modus, in de ander privémodus. Hoe je het ook wendt of keert, echt anoniem ben je niet. Het enige wat deze modus doet is het wissen van je browsergeschiedenis en het verwijderen van je cookies na elke sessie. Dat maakt je niet anoniem. Je internetgedrag kan nog steeds worden gelogd door je provider en ook websites kunnen precies zien wanneer jij voor het laatst op bezoek bent geweest. Deze functies zijn dus alleen handig om je eigen pc "schoon" te houden. Handig als er bijvoorbeeld meerdere mensen gebruik maken van de zelfde browser. Ook kan je hiermee het aantal tracking cookies verminderen.

Android is een open source besturingssysteem

Deze uitspraak is een prachtig discussiepunt. In de basis is Android misschien wel een open source-systeem (AOSP). Maar er is natuurlijk een groot verschil tussen het Android dat we allemaal kennen, noem het voor het gemak even Google Android, en het Android Open Source Project (AOSP). De eerste gebruikt de tweede als basis voor het OS dat we zo goed kennen en bouwt daar verder op. Dat is mooi, want 'open source' is leuk, maar 'commercieel vatbaar open source' is beter.

Het Android dat de meeste consumenten in handen krijgen heeft maar bar weinig te maken met open source, behalve dat erop is gebouwd. Google blijft ontwikkelen aan eigen propriëtaire elementen en de AOSP-alternatieven worden ernstig verwaarloosd. AOSP-ontwikkelaars zijn hierom al jaren gefrustreerd over deze gang van zaken.

Het wordt erger. De open source-software moet inhaken op propriëtaire hardware-elementen en fabrikanten weigeren in toenemende mate met code over de brug te komen om die integratie met de AOSP te ondersteunen. Kartrekker Jean-Baptiste Quéru stapte boos op, omdat zelfs Google's vlaggenschip Nexus - nota bene de referentie-Android - niet kon worden ondersteund door het AOSP. Canonical voorziet met Ubuntu Touch open source-hardware om dit probleem te bestrijden, maar veel succes daarmee, Shuttleworth. Eerst zien, dan geloven.

Meer ram toevoegen aan je pc maakt 'm sneller

Dit is tot op zekere hoogte waar. Computers met weinig geheugen kan je flink op weg helpen door wat extra reepjes ram bij te prikken maar dat werkt niet altijd. Als je al 16 GB RAM in je pc hebt zitten terwijl je deze alleen maar gebruikt voor internet- en officewerkzaamheden zal je computer niet sneller worden als je er nog wat RAM bijprikt. Als je overigens een hardcore video-editor bent en tegelijkertijd ook losgaat met After effects kan een paar gig extra RAM uiteraard geen kwaad.

Draai je Windows Vista op een pc met maar één GB RAM? Dan kan je een flinke snelheidswinst verwachten als je er een paar gig bijprikt.

Linus Torvalds heeft Linux uitgevonden

Dit is dé perfecte uitspraak als je ruzie wil hebben met Richard Stallman, oprichter van GNU. Veel mensen denken nog steeds dat "Linux" een volledig besturingssysteem is. Dat is dus niet zo, het is slechts de kernel. De rest van de onderdelen en libraries komen van Stallman's GNU project. En daarom vindt Stallman het zo belangrijk dat het besturingssysteem GNU/Linux wordt genoemd. Of er ooit een tijd komt dat iedereen dat ook netjes doet valt echter te betwijfelen.

Laptop op je schoot maakt onvruchtbaar

Dit verhaal stamt uit 2004 en doet veel de ronde. Maar is het waar? De oorsprong van het verhaal ligt in een klein onderzoekje onder 29 mannen, waarbij bleek dat de lichaamstemperatuur in het scrotum zo'n vijf graden steeg na uren met een laptop op schoot te hebben gezeten. Dat is niet goed voor het sperma. Maar er is weinig tot niets bekend over langetermijnseffecten van dagelijks gebruik over een lange periode en dus onvruchtbaarheid.

SSD's kennen een beperkte levensduur

De levensduur van SSD's wordt, in tegenstelling tot wat veel mensen denken, niet gemeten in tijd maar in schrijfacties. De mythe klopt dus in zekere zin wel, maar niet op een manier die ervoor zorgt dat een schijf na een jaar weggegooid kan worden. Data op SSD's wordt opgeslagen door het weg te schrijven naar een van de miljarden cellen in het flashgeheugen die data kan bevatten.

Voordat nieuwe data aan een cel kan worden toegevoegd, moet de oude data eerst verwijderd worden. Dit is een proces dat maar een beperkt aantal keer verricht kan worden voordat de cel instabiel wordt. Zo kan het zijn dat een SSD erop gebouwd is dat deze 10 schrijfacties per dag aankan. Dit lijkt niet veel, maar dat betekent dat je de hele schijf dagelijks 10 keer compleet kunt overschrijven gedurende de levensduur van vijf jaar.

Een 100 GB SSD die dus 10 keer overschreven kan worden, kan dagelijks 1 TB aan data verwerken. Over vijf jaar gemeten kan de schijf meer dan 1,8 PB (petabyte) aan.

WiFi maakt bomen dood

Maken WiFi-signalen bomen dood? Alphen aan de Rijn was bang van wel, omdat bomen rare afwijkingen begonnen te vertonen toen WiFi gemeengoed begon te worden. De gemeente, TNO, de Universiteit van Wageningen en anderen concludeerden dat bomen inderdaad zieker waren dan vroeger en dat kon liggen aan WiFi. Of mobiele straling. Of ultrafijnstof.

TNO distantieerde zich ook van de conclusie dat de bomen doodgingen aan WiFi. Toch wordt het onderzoek vaak aangehaald, bijvoorbeeld door de Groningse Partij voor de Dieren die een stokje wilde steken voor de komst van stadswifi.

Dan hebben we ook nog het beruchte tuinkers-onderzoek waarbij WiFi-signalen de plantjes doodmaakten. Dat was inderdaad een basisschoolonderzoek, maar het is breed opgepikt door media als waar, terwijl er heel wat op het 'onderzoek' was af te dingen. Het was te klein, er was geen dubbelblindtest, omgevingsvariabelen waren niet uitgesloten, enzovoorts.

Dergelijke verhalen zullen de komende jaren ongetwijfeld terugkeren.

Random playlist is niet random

Echt willekeurig bestaat niet en dat geldt ook voor het in een willekeurige volgorde afspelen van liedjes. De meeste mensen hebben zich in het mp3-speler-tijdperk al geërgerd aan de shuffle-modus, waarbij bepaalde liedjes vaker terugkomen dan anderen. Toch blijven gebruikers denken dat er zich bepaalde volgordes vaker voordoen dan anderen, maar dat zou mogelijk meer te maken hebben met het menselijke vermogen patronen te herkennen - zelfs waar ze niet zijn - dan daadwerkelijke volgordes.

Om te voorkomen dat gebruikers steeds hetzelfde liedje hoorden, voerde Steve Jobs een regel in bij de shufflemodus in de iPod om zorg te dragen dat elk liedje van de beschikbare nummers wordt afgespeeld, waardoor je niet steeds dezelfde nummers horen. Paradoxaal genoeg komt dat dan wel willekeuriger over bij gebruikers, maar eigenlijk doet het afbreuk aan het idee van randomness. Lees hier een interessant stuk over de Shuffle-modus van de iPod.