De voorbereiding voor de test - volgens Brown vergelijkbaar met het starten van een auto en kijken of de uitlaat rookt en dus absoluut niet volledig - heeft voor ODF wel wat meer voeten in de aarde gehad. Het testdocument (de lijvige specificatie van Ecma 376-OOXML) moest bijvoorbeeld naar .odt worden geconverteerd vanuit docx. Brown heeft voor OpenOffice gekozen omdat het de meest gebruikte office-applicatie is die ODF ondersteunt.

Maar het is vooral de manier waarop het schema zelf, zoals verkrijgbaar bij OASIS, wordt geslikt waar Brown kritisch op is. "Zowel jing van James Clark als de Multi-schema validator van Sun gaven foutmeldingen toen ze de blauwdruk verwerkten", schrijft Brown. Dat zou komen door een conflict in het schema tussen de open modellen en de waarden van attributes. "Het gevolg is dat ODF 1.0 met de formele definitie van documentsvaliditeit breekt", schrijft Brown verder. "Stel je de verontwaardiging eens voor als OOXML met een soortgelijke fout was toegelaten!"

OpenOffice

Na een reparatie op het schema constateert Brown ruim zevenduizend fouten in het testbestand, bijna allemaal door onjuist gebruik van een soft-page-break element. Ook daarbij is zijn conclusie minder mild voor ODF dan voor OOXML. MS Office heeft de ISO-standaard nog niet kunnen opvangen omdat er veranderingen zijn doorgevoerd tijdens het recente ISO-proces, aldus Brown. "maar OpenOffice negeert de ISO-standaard en kiest voor die van zijn eigen consortium."

Zoals verwacht mag worden zijn al reacties binnengekomen op het stuk van Brown. Rob Weir van de ODF-Alliance heeft op zijn blog al een flinke dissectie geplaatst van Browns artikel, waarop ook al door Brown zelf is gereageerd. Tegenover Techworld laat Michiel Leenaars zijn bezwaar op de testen van Brown weten. "Hij heeft het verkeerde getest, namelijk de importfilters voor OpenOffice in plaats van hoe OpenOffice zelf schone .odt's aanmaakt", zegt Leenaars.

Ook OpenOffice.org heeft onderhand al gereageerd. Michael Brauer, via Sun Microsystems projectleider en voorzitter van het technisch commitee van OASIS, schrijft op de Project-Lead mailinglijst dat Brown twee fouten heeft gemaakt: hij zou Jing hebben aangeroepen zonder een toevoeging -i, waardoor het bestand op een niet-gebruikte specificatie wordt gecontroleerd. Hij zou daarnaast OpenOffice 2.4 hebben gebruikt, die werkt met ODF 1.1. "De foutmeldingen worden veroorzaakt door het text-soft-page-break-element dat al wel in 1.1 zit, maar niet in 1.0", schrijft Brauer.

Overigens ontkent Brown dat hij iets tegen ODF heeft. "Onderaan deze blogpost heb ik een gedetaileerd foutenrapport geplaatst, met een voorstel over hoe het schema kan worden gerepareerd", schrijft hij. "Daarmee hang ik de vlag uit dat ik volledig achter ODF sta."

Bron: Techworld