De tech-industrie heeft flink moeten lachen om het USB Implementers Forum in maart toen het een nieuw naamgevingsschema aankondigde dat het formaat verwarrender maakte dan het al was.

Ja, lach maar, weet je wat echter nog irritanter is dan een hoop verbindingsformaten die allemaal "USB 3.2" heten? Een hoop slecht ontworpen kabels die allemaal een ander doel hebben, elk met hun eigen manieren om je regelmatig te irriteren. USB-C heeft zeker zijn problemen, maar de oude manieren om onze PC's, telefoons, randapparatuur, luidsprekers en harde schijven aan te sluiten waren veel erger.

We hebben allemaal oude apparaten die we nog steeds in de buurt willen houden - daarom hebben we een aantal van de beste USB-C hubs getest. Maar er zijn kabels die we nooit zullen missen. Dit is onze lijst van de vervelendste aller tijden.

PS/2

Wat het deed: Muizen en toetsenborden aansluiten op desktop PC's voor de komst van USB.

Vervelende kenmerken: De cirkelvormige opstelling van dunne pennen van PS/2 kwamen altijd met het risico om te verbuigen als je ze niet precies onder de juiste hoek in het toestel steekt. Het platte uiteinde van de connector moest je in de juiste richting wijzen, maar alleen als je je herinnert of het naar boven of naar beneden gericht was. Het is onvermijdelijk dat je achter je computerkast moest kruipen met je zaklamp in de hand om zeker te weten dat je deze kabel goed in je apparaat prikt.

Mocht je toch nog zo'n kabel nodig hebben? Haal 'm hier

Micro-USB

Wat het doet: Laadt telefoons op en verbindt bepaalde randapparatuur, zoals gamecontrollers en toetsenborden, met pc's en andere apparaten.

Vervelende eigenschappen: Micro-USB is een handige kabel om te hebben, maar het kleine formaat en het niet-omkeerbare ontwerp is een frequente bron van frustratie, vooral in situaties waar je de poort niet kunt zien. (Ik heb een mechanisch toetsenbord dat gebruik maakt van Micro-USB, en om welke reden dan ook lijkt het te haten om aangesloten te worden.) De verbinding zelf kan na verloop van tijd ook losraken, waardoor je kabel (of, erger nog, je apparaat) niet meer in staat is om op te laden.

Mocht je toch nog zo'n kabel nodig hebben? Haal 'm hier


Micro-USB 3.0

Wat het doet: Verbindt voornamelijk externe harde schijven met PC's met hogere snelheden dan USB 2.0, en zorgt voor snellere oplaadtijden voor mobiele apparaten.

Vervelende kenmerken: Micro-USB 3.0 had het hart op de juiste plaats en breidt de voordelen van "SuperSpeed" USB uit naar draagbare harde schijven en mobiele apparaten. De meeste telefoonfabrikanten hebben echter nooit de moeite genomen om ruimte te maken voor de zijspanverbinding van de kabel. (De enige opmerkelijke uitzondering was Samsung, die kortstondig in Micro-USB 3.0 op de Galaxy Note 3 en S5 investeerde, alvorens terug te keren naar 2.0.) Terwijl de poort zelf backwards compatibel is met Micro-USB 2.0 kabels, zal je waarschijnlijk op zijn minst een beetje droevig zijn over het achterlaten van de snellere kabel.

Mocht je toch nog zo'n kabel nodig hebben? Haal 'm hier

Coaxiale kabel

Wat het doet: Voor het aansluiten van antennes op televisies (of PC TV-tuners) en voor het aansluiten van kabelaansluitingen op modems en sommige set-top boxes.

Vervelende eigenschappen: Als vuistregel geldt dat elke kabel die moet worden ingeschroefd, vervelend is. Maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld een VGA-kabel, die op zijn minst op zijn plaats blijft voordat je begint met het draaien van schroeven, zijn coaxkabels een tweehandige klus, waarbij je de kabel op zijn plaats moet houden terwijl je het buitensegment draait. Voeg daar nog de extreme stijfheid van de meeste coaxkabels bij en een alarmerend buigzame connector pin, en je hebt een mooi recept voor een hoop frustratie.

Mocht je toch nog zo'n kabel nodig hebben? Haal 'm hier


USB Type-A

Wat het doet: Verbindt muizen, toetsenborden, opslagstations, controllers en andere randapparatuur met pc's, spelconsoles, streamingboxen en meer.

Vervelende eigenschap: Het nut en de alomtegenwoordigheid ervan staan niet ter discussie. Maar: De kans dat je de kabel in een keer op de juiste manier aansluit op je apparaat is gek genoeg veel kleiner dan je zou denken. En dan zijn er ook nog momenten dat blijkt dat je tweede poging ook niet goed is en je de kabel wederom moet omdraaien.

Mocht je toch nog zo'n kabel nodig hebben? Haal 'm hier

Mini-HDMI

Wat het doet: Het overdragen van een videosignaal van draagbare apparaten, camera's en sommige smartphones in het bijzonder naar televisies of monitoren.

Vervelende eigenschap: Het ontwerp van de Mini-HDMI is niet bijzonder lastig, maar de overgrote meerderheid van de draagbare apparaten maakt er geen gebruik van, wat betekent dat het des te vervelender is als je een apparaat tegenkomt die dat wel doet. Een voorbeeld: ik heb ooit een Mini-HDMI-kabel gekocht voor mijn Nvidia Shield Portable-gamesysteem, deze gebruikt om een of twee keer met mijn tv te verbinden en daarna nooit meer. (Micro-HDMI is niet veel beter om dezelfde reden, maar is in ieder geval kleiner.)

Mocht je toch nog zo'n kabel nodig hebben? Haal 'm hier


Mini-USB

Wat het doet: Laadt bepaalde randapparatuur, zoals camera's, controllers en mediaspelers op en verbindt ze met de PC of spelcomputer.

Vervelend kenmerk: Leuk weetje: De enige reden waarom Roku's Streaming Stick+ Mini-USB gebruikt voor stroomvoorziening is omdat de Wi-Fi antennes in het stroomsnoer zijn ingebouwd, en Roku dacht dat minder mensen zouden proberen hun eigen kabels aan te sluiten als het de gangbaardere Micro-USB zou vermijden.

Afgezien van deze ongebruikelijke omstandigheid is er geen reden om apparaten met Mini-USB te blijven uitrusten. Toch blijf ik op de een of andere manier spelcontrollers, toetsenborden en andere willekeurige gadgets (hallo, LeapReader) tegenkomen die nog niet zijn geüpgraded van het formaat. Met andere woorden, Mini-USB is vervelend eenvoudigweg omdat het weigert weg te gaan.

Mocht je toch nog zo'n kabel nodig hebben? Haal 'm hier

Apple's 30-pin connector

Wat het deed: Laadde iPods, iPhones en iPads op en sloot Apple apparaten aan op verschillende accessoires.

Vervelende eigenschappen: Hoewel Apple's 30-pins kabel veel mogelijkheden bood, was het ook een irritante kabel om te gebruiken, met een niet-omkeerbaar ontwerp en een vergrendelingsmechanisme waardoor je beide uiteinden van de kabel in elkaar knijpt terwijl je hem verwijdert. Gelukkig heeft Apple het vergrendelingssysteem in latere versies van de 30-pin kabel laten vallen, net voordat het hele formaat werd vervangen door Lightning. Er zijn gelukkig maar weinig fabrikanten die deze trend hebben gevolgd, behalve Samsung.

Mocht je toch nog zo'n kabel nodig hebben? Haal 'm hier


DisplayPort

Wat het doet: Verbindt PC's met externe monitoren.

Vervelende eigenschappen: Er is geen kabel die minder bevredigend is dan een kabel waar je in moet knijpen om de stekker uit het stopcontact te halen. (Zie: Apple's oude 30-pins connector.) Toch geeft DisplayPort je dat gevoel en maakt het nog erger, waardoor er geen duidelijke klik te zien of horen is als je de kabel aansluit en er geen duidelijke indicatie is dat je hard genoeg hebt ingeknepen om hem veilig te verwijderen. Het resultaat is een lastige combinatie van drukken en trekken, samen met de altijd aanwezige angst dat je op het punt staat iets te breken. Op de een of andere manier voelen zelfs VGA en DVI zich minder vervelend.

Mocht je toch nog zo'n kabel nodig hebben? Haal 'm hier

Speakerkabels

Wat het doet: Voor aansluiting van niet-aangedreven luidsprekers op PC-subwoofers of A/V-systemen.

Vervelende eigenschappen: Kale luidsprekerdraad is de anti-kabel, die je puntige stekkers en poorten schuwt en in plaats daarvan opzadelt met het zelf moeten strippen van kabels, isolatie moet weghalen en blootliggende bedrading met je eeltvingers moet bewerken. Vervolgens prop je het naakte uiteinde tussen een paar knijpers of schroeven als je geluk hebt en bid je dat alles werkt als je het systeem inschakelt.

Mocht je toch nog zo'n kabel nodig hebben? Haal 'm hier


Propriétaire kabels

Wat het doet: Apparaten, randapparatuur en soms zelfs componenten aansluiten op computers, andere hardware en converters, in de breedste vorm van het woord.

Vervelende eigenschappen: Waar te beginnen? Wellicht bij het grootste probleem: Het is propriétair! Met een beetje pech is het een kabel die alleen werkt op dat ene specifieke apparaat dat je hebt aangeschaft. Als je nog meer pech hebt is het nog een vervelende kabel om aan te sluiten ook. We hebben wel eens kabels in onze handen gehad die een combinatie van eerder genoemde problemen heeft. Dunne, makkelijk buigbare pinnen, een stugge draad, knoppen waar je in moet knijpen, de mogelijkheid de kabel op slechts één manier aan te sluiten en gek genoeg ook nog eens af en toe losschiet.

Waarom kiest de fabrikant voor zo'n draconische oplossing? Uiteraard om te voorkomen dat je met alternatieven aan de haal gaat. Als de fabrikant dat voor elkaar heeft gekregen, weten ze dat je geen kant op kan en wel terug moet komen om een vervangend exemplaar te bestellen als deze kapot gaat of kwijtraakt. Met dat in het achterhoofd gooien ze de prijs ook nog eens flink omhoog. Wij herinneren ons nog het gescheld en gevloek van een collega die de kabel van z'n mp3-speler was kwijtgeraakt en maar liefst 60 euro moest neertellen voor een nieuwe (en dat was niet eens een iPod).

Je zou denken dat deze walgelijke praktijken inmiddels tot het verleden behoren, maar niets is minder waar (we kijken naar jou, Fitbit en TomTom). We zijn maar wat blij dat Apple in elk geval heeft toegegeven en de (gelukkig wel makkelijk aansluitbare) Lightning-kabel nu eindelijk vervangt voor USB-C. Het is voor velen van ons in elk geval een reden om een apparaat niet aan te schaffen en wij raden gebruikers aan hetzelfde te doen.