De lens is eigenlijk meer een robot, zo omschrijft Popular Mechanics het concept dat wetenschappers publiceerden in het tijdschrift Advanced Functional Materials. Een biologisch oog heeft een elektrisch veld en de weerstand ervan verandert met specifieke bewegingen. Dit kernconcept wordt gebruikt in diverse medische apparatuur en brein-computer-interfaces. De onderzoekers gebruiken hetzelfde idee voor de robotlens.

De lens is in feite een geleidende polymeer met diverse elektrodes die er bijvoorbeeld voor zorgen dat de contactlens uitrekt om accommodatie zoals de ooglens in feite uitvoert aan te passen. Ze kunnen bepaalde bewegingen van het oog koppelen aan acties die de lens kan uitvoeren, zoals het veranderen van de focus van dichtbij naar veraf door twee keer te knipperen.

In het concept is de elektronica extern: de printplaten, accu en signaalverwerker zijn losse onderdelen. In het huidige prototype zouden deze componenten moeten worden verwerkt in een unit die je ergens draagt en elektrodes op het gezicht moeten bevestigen. Toch zijn de makers optimistisch dat dit voor doorbraken kan zorgen voor onder meer visuele protheses en geavanceerde robotica.

Bron: Yang Wang, Sheng Xu, Liwu Liu en Jinrong Li in Advanced Functional Materials.