Volgens sommige internetexperts kan en moet het allemaal eenvoudiger. Ze willen alle telefoonnummers en mailadressen van een persoon daarom koppelen aan één nummer, het zogeheten enum-nummer.

Bij het gebruik van een enum-nummer is het mogelijk om iemand via de pc te mailen of te bellen door zijn enum-nummer in te tikken. Een voorbeeld van een enum-nummer is 2.7.3.6.1.5.3.0.7.1.3.e164.arpa. De enum-aanvraag maakt gebruik van het sip-protocol (session initiation protocol). Simpel gezegd wordt het nummer via een sip-server naar een dns-server gestuurd die het 'vertaalt' en terugstuurt naar een andere sip-server en de ontvanger.

Thomas de Haan van het ministerie van Economische Zaken vatte de nieuwe technologie op een congres vorige week als volgt samen: "Enum is een infrastructurele technologie om diensten makkelijker te maken."

Op het eerste gezicht lijkt het een handige manier van communiceren omdat je al je contactgegevens kunt vergeten, zolang je je enum-nummer onthoudt. Maar daarmee is enum-nummer eigenlijk niet veel meer dan een 'catch-all' e-mailadres.

Het lijk me voor bekende Nederlanders niet echt prettig. Als je nummer één keer uitlekt, wat als BN'er ongetwijfeld zal gebeuren, hebben buitenstaanders niet alleen toegang tot je telefoonnummer, maar ook tot je e-mailadres en andere gegevens. Met het enum-nummer in de hand kunnen ze namelijk via de whois-dienst de contactgegevens er zo bij zoeken, althans dat is de bedoeling van het ministerie.

Maar waarom zou ik één contactadres willen dat bestaat uit een grote reeks cijfers? Niet voor het gemak, want ik heb al moeite met het onthouden van mijn eigen mobiele nummer. Bovendien als gemak de reden was geweest, waarom is naambellen, zoals bijvoorbeeld 0900-pizza, dan nooit echt goed doorgedrongen?

Persoonlijk beheer ik liever zelf mijn adresgegevens. Ik heb nu waarschijnlijk ongeveer twintig e-mailadressen of meer. Daarvan gebruik ik denk ik misschien de helft regelmatig. Nu gebruik ik bewust dat e-mailadres dat het beste past bij het doel of mijn functie op dat moment. Zo heb ik een adres voor diensten waarbij het invullen van een mailadres verplicht is, maar waarvan ik liever geen mail ontvang. En dat is misschien niet de meest efficiënte manier, maar het werkt goed en ik heb het zelf in de hand.

Bovendien brengt enum een technisch risico met zich mee. Het bellen en mailen met enum-nummers, verloopt onder meer via een dns-server. Als hackers deze dns-server bestoken met een denial-of-service-aanval, leggen ze in feite het telefoonverkeer via enum plat. Heb je toch weer die 'oude contactgegevens' nodig.

Overigens moeten niet alleen consumenten er iets in zien. Als de telecom- en internetbedrijven er geen heil in zien om enum mogelijk te maken, wordt het hele verhaal überhaupt niks. Zij moeten namelijk voip aanbieden en een sip-server met adresgegevens gaan beheren.

Of het er nu komt of niet, ik heb geen behoefte aan enum. Het is een technische omweg die het communiceren via internet alleen maar ingewikkelder en kwetsbaarder maakt.

Edwin Feldmann is redacteur bij Webwereld.