De Nederlander Cees Dekker ontdekte al in 1999 dat nanobuizen, minuscule buisjes van koolstofatomen, geschikt zijn om elektriciteit te geleiden. Onderzoekers worstelen echter nog met de vraag hoe zij deze buisjes netjes op een rij kunnen leggen. Onderzoekers van IBM stellen nu voor om dna-moleculen als een soort mal te gebruiken waar de buisjes tegen geplaatst worden. Als het dna vervolgens verwijderd wordt, blijft er een net geordend buizennetwerk achter, meldt CNet.

"We maken eigenlijk heel erg kleine dna-circuits die we gebruiken om andere componenten samen te voegen", licht onderzoeker Greg Wallraff van IBM toe. De onderzoekers bouwen voort op onderzoek naar 'dna-origami' van het California Institute of Technology. Deze techniek maakte voor het eerst gebruik van dna als hulp bij het bouwen van nano-structuren.

Onderzoeker Paul Rothemund heeft op die manier sterretjes, cirkels en smiley's weten te vormen. Een groeiend aantal onderzoekers gelooft dat het hiermee mogelijk moet zijn nano-structuren te bouwen die zichzelf als kristallen vormen.

Minuscule chips

Nanobuizen moeten in de toekomst superkleine chips mogelijk maken. Het wordt dan bijvoorbeeld mogelijk om onderdelen van twee nanometer te gebruiken. Ter vergelijking, de meeste chips maken op dit moment gebruik van 45 nanometertechnologie.

Huidige generaties chips worden vervaardigd door middel van lithografie. Maar deze technologie is niet in staat om de zeer kleine onderdelen te vormen die bij nanotechnologie worden toegepast. Onderzoekers combineren daarom verschillende wetenschappen.

IBM bundelt nu biologie en chemie om zelfvormende chips te creëren. De chemische basiselementen van dna zorgen ervoor dat verbindingen en reacties op een enigszins voorspelbare manier plaatsvinden.