Voor onbeperkt dataverkeer op een smartphone zoals een Blackberry of Treo brengt Cingular Amerikanen 40 dollar per maand in rekening. Op mijn oude Nokia kost eenzelfde abonnement opeens slechts 20 dollar. Er is geen verschil tussen de twee: ze bieden allebei toegang tot internet tegen 3g-netwerk snelheden, als je telefoontje dat ten minste aan kan.

Nu hoor ik u al tegenwerpen: surfen op een smartphone gaat ook een stuk eenvoudiger, waardoor klanten er veel meer gebruik van zullen maken. De kosten van dat extra dataverkeer moet de operator op zijn klanten verhalen en dat verklaart het prijsverschil. Maar kan iemand me dan uitleggen waarom een abonnement met 5MB aan dataverkeer 20 dollar per maand kost, terwijl de eigenaar van een goedkoop telefoontje voor dezelfde dienst 25 procent minder hoeft neer te tellen?

Wellicht dat Cingular ervan uitgaat dat de gemiddelde consument niet zo slim is om de weg naar het echte web te vinden en daarom blijft rondhangen op Cingulars interne netwerk dat enkele voor de hand liggende diensten verschaft zoals nieuwtjes en het weerbericht.

De gemiddelde consument komt bovendien niet snel achter deze prijsdiscriminatie. Zodra die naar een data-abonnement vraagt stuurt de Cingular-website hem automatisch naar het correcte abonnement voor zijn telefoon. Maar de computer van Cingular weet niet dat ik een half jaar geleden ben overgestapt op een smartphone . Zij denken nog altijd dat ik aan een vier jaar oude zaktelefoon vast zit.

Het staat iedereen natuurlijk vrij om zelf de prijs van zijn producten te bepalen, dat is een kwestie van vraag en aanbod. Maar dan moeten de operators niet klagen over een gebrek aan interesse voor 3g-datadiensten. En dat laatste doen ze wel.

Een mobiel data-abonnement is mij geen 40 dollar per maand waard. Maar voor de helft van dat bedrag lees ik met grote tevredenheid e-mailtjes vanuit de trein, zoek tijdens de vakantie naar een geschikt restaurant restaurant of vergaap me aan laatste poldernieuws op de mobiele editie van Nu.nl. (Elke keer dat ik op zondag naar de shopping mall rijd, denk ik meewaardig aan het feit dat de biblebelt met 4 procent van de kamerzetels de overige 96 procent van Nederland op zondag kan verbieden om boodschappen te doen).

Killer app

De belsector raakt langzaam gefrustreerd over de doelloze zoektocht naar de 'killer app' voor mobiele datadiensten. Maar zij maken de kapitale fout dat ze menen die mobiele hit zelf te kunnen bedenken.

Silicon Valley is gebouwd op de wetenschap 'innovation happens elsewhere', oftewel niet binnen gevestigde ondernemingen. Als je consumenten en partners maar vrij toegang verschaft tot informatie en diensten, dan komt die mobiele killer app vanzelf. Sms werd een groot succes zonder dat een marketeer of productmanager ooit had bedacht dat consumenten het fijn zouden vinden om elkaar goedkoop korte tekstberichtjes te versturen. Toen dat eenmaal een succes bleek, was het te laat om er woekerwinsten mee te incasseren.

Diezelfde fout dachten de managers bij multi media messaging (mms) te voorkomen, met alle gevolgen vandien. Het versturen van een digitaal fotootje kost de consument nu grofweg het dubbele van een sms-je zonder dat dat een realistische afspiegeling van de werkelijk kosten vormt. Dat is misschien goed voor de winstgevendheid van belbedrijven, maar de beloofde doorbraak van mms is daardoor uitgebleven.

Zijn de mobiele operators nu werkelijk zo dom dat zij die fout met mobiele datadiensten bereid zijn te herhalen? Nodeloos ingewikkelde en dure tariefstructuren weerhouden consumenten er alleen maar van om met mobiele datadiensten te experimenteren. En dat terwijl de belbedrijven nog miljarden aan te dure 3g-licenties moeten terugverdienen.