Gebroederlijk staan ze naast elkaar op m'n bureau: Windows XP en Mac OS X. Er schieten visioenen van Apple's 'switch' reclame van drie jaar geleden door mijn hoofd. Toen vertoonde de computerfabrikant in televisiespotjes waarin Apple-gebruikers vertelden dat hun leven zoveel mooier werd nadat zij overstapten op een Mac.
Maar op mijn bureau is het tegenovergestelde het geval. Het wordt exit Apple, welkom terug Windows.
Ik probeer te bedenken waar Apple nou precies de fout in ging. Was het de software? Of het gekwijl over het design van hun computers? Of misschien toch de ongelooflijk arrogante houding van het bedrijf tegenover zijn gebruikers en ontwikkelaars?
Ze zijn alle drie schuldig.
Ik heb maanden moeten toezien hoe mijn buurman dankzij Windows XP met de laatste snufjes uit softwareland kon spelen. Terwijl hij er al vrolijk op los Skypte, was ik tot afgelopen februari voor mijn voip aangewezen op iChat. Dat instant messagingprogramma mag dan nog zo geweldig zijn, het is waardeloos als je wilt communiceren met iemand buiten de Apple-sekte.
Hetzelfde geldt voor TivoTogo of Google Desktop Search. Vroeg of laat komen al die applicaties wel naar de Mac, maar de Apple-getrouwen staan altijd achteraan. En dat terwijl Apple juist een merk wil zijn voor consumenten die voorop lopen in het leger van de witte oordopjes.
De computerfabrikant maakte zichzelf bovendien belachelijk toen hij vorig jaar zijn nieuwste iMac onthulde. Het apparaat moet de gebruiker herinneren aan een iPod die uit de pot met groeihormonen heeft gesnoept. Maar net als die opgeblazen bodybuilders, ziet de nieuwste iMac er niet uit. Het kreng is niet in hoogte verstelbaar (fijn voor de rsi-patiënten onder ons) en je zit de godganse dag met een enorme witte plak voor je neus.
Maar de laatste druppel is wel de arrogantie waarmee Steve Jobs en zijn volgelingen zich opstellen naar de rest van de wereld.
Als je als stressvrije Apple-bezitter een nieuwe printer of scanner wilt uitzoeken, mag je eerst opzoeken welke modellen door Steve Jobs zijn goedgekeurd.
Als je iPod-batterij het begeeft, ontkent Apple eerste alle aansprakelijkheid. Totdat blijkt dat de fabrikant meer aandacht heeft gehad voor winst maken dan voor het leveren van degelijke hardware. Hetzelfde lot trof consumenten die een iBook kochten waarvan het beeldscherm kuren vertoonde.
En over degelijkheid gesproken – kan één van de Apple-gelovigen mij uitleggen waarom het aantal keren dat OS X crasht – ja CRASHT – altijd fors toeneemt in de maanden voordat Apple een nieuw besturingssysteem op de markt brengt?
Of waarom het bedrijf drie maanden nodig had om beveiligingslek – ja BEVEILIGINGSLEK - in iSync te dichten? Ik heb geprobeerd om die vraag aan Apple te stellen, maar de PR-afdeling koos ervoor om mijn vraag te negeren.
Nee, ik heb liever de zekerheid van Windows boven de veranderlijkheid van Apple. De virusscanner draait inmiddels al vrolijk zijn rondjes en de eerste wormen hebben zich tevergeefs een weg naar binnen proberen te baren.
En de Linux-partitie staat al klaar. Het schijnt dat het gras daar pas écht groen is. Zou het deze keer echt waar zijn?